Thursday, May 28, 2015

အင္း၀ေရာက္ေျခရာမ်ား - အပုိင္း (၂၁)

မိမိေလွ်ာက္ထားခ်က္ကုိ အႀကီးအကဲမ်ား လက္ခံခဲ႔သည္။ သကၠရာဇ္ ၁၇၇၁ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ (၂၉) ရက္ေန႔တြင္ အသက္ေတာ္ ၂၆ ႏွစ္သာရွိေသးေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး မန္ေတဂါးဇားသည္ မိမိအမိျပည္ကုိ စြန္႔ခြာ၍ ၊ျမန္မာျပည္သုိ႔ သာသနာျပဳရန္ ထြက္ခြာခဲ႔သည္။ ျမန္မာျပည္သုိ႔ေခ်ာေမာစြာေရာက္ရွိလာၿပီး အထက္ျမန္မာျပည္ စစ္ကုိင္းတုိင္း ေရဦးၿမိဳ႔နယ္ ခ်မ္းသာရြာေက်းရြာ၌ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းေတာ္ႀကီး အျဖစ္ တာ၀န္ယူ ထမ္းရြက္ခဲ႔သည္။ အသက္အရြယ္အားျဖင့္ႏုပ်ိဳၿပီး၊ ပညာေျမာ္အျမင္ႀကီးမားသျဖင့္ ဆရာေတာ္ ပယ္ကုိတုိ အတြက္ အထူး အေထာက္အကူ ရရွိခဲ႔သည္။ သာသနာလုပ္ငန္းမ်ား၌ အားသြန္ခြန္စုိက္ လုပ္ေဆာင္သည္႔နည္းတူ စာေပ ေလာက၌လည္း အထူး၀ါယမစုိက္ခါ ၊ျမန္မာစာ၊ ပါဠိစာ ၊ျမန္မာ႔သမုိင္း ၊ျမန္မာ႔ယဥ္ေက်းမႈ ၊ျမန္မာ႔ဓေလ႔ထုံးတမ္းစဥ္လာမ်ား၊ အစရွိသည္႔ ျမန္မာ လူမႈေလာကထဲသုိ႔ တဟုန္ထုိး ၀င္ေရာက္လာခဲ႔သည္။ ပညာေရးကုိ အားေပးအား ေျမွာက္ျပဳလုပ္ေဆာင္ ရြကေပးသည္။ ခ်မ္းသာရြာ၌ ကေလးသူငယ္မ်ားအတြက္ စာသင္ေက်ာင္း တေက်ာင္းကုိ မိမိ ကုိယ္တုိင္ႀကီးႀကပ္ ေဆာင္ရြက္ ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ႔သည္။

    ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီးသည္႔ေနာက္ပုိင္းတြင္ သာသနာေတာ္ကုိ ဆက္လက္ထိန္းေက်ာင္း ေပးေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေဂရားဒုိ ကုိယ္ေတာ္တုိင္က မိမိအစား ဘုန္းေတာ္ႀကီးေဂတားနုိးအား ဆရာေတာ္ေရႊးခ်ယ္ ေပးပါရန္  ေရာမၿမိဳ႕၊ သာသနာပုိင္အႀကီးအကဲအား တင္ျပေတာင္းဆုိခဲ႔သည္။ သုိ႔ေသာ္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေဂရားဒုိအားပင္ ဆရာေတာ္ အျဖစ္ေရႊးေကာက္လုိက္ေတာ္မူသျဖင့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး မန္ေတဂါးဇားသည္ လက္ေထာက္အျဖစ္ ဆက္လက္ ထမ္းေဆာင္ေပးခဲ႔သည္။ အထက္တြင္ေဖၚျပၿပီး သကဲ႔သုိ႔ ဆရာေတာ္ုသစ္ ေဂရားဒုိသည္ လမ္းခရီး ခုလတ္မွာတြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ႔သျဖင့္ ေနာက္ထပ္ ဆရာေတာ္အသစ္တပါးကုိ  ေရြးခ်ယ္ရာ၌ မန္ေတဂါးဇားကုိပင္ ေရႊးခ်ယ္ တင္ေျမွာက္ခဲ႔သည္။
 
၁၇၇၆ - ၁၇၈၂ အေျခအေနမ်ား
    ၁၇၇၆-ခုႏွစ္ အကုန္တြင္ ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ႔သည္။ ဆရာေတာ္သစ္ ေဂရားဒုိသည္လည္း ၁၇၈၀ ခုႏွစ္တြင္ ဆရာေတာ္ သိကၡာေတာ္ ခံယူၿပီးေနာက္ အထက္ျမန္မာျပည္သုိ႔ပင္ ျပန္လည္ လာနုိင္စြမ္း မရွိေတာ႔ေပ။ ၁၇၇၆-ခုႏွစ္က ျမန္မာျပည္သုိ႔ေရာက္ရွိ
လာခဲ႔ႀကေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား (၃)ပါး အနက္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဖြန္တားဇီးယားသည္ က်န္းမာေရး ခ်ိဳ႕တဲ႔သျဖင့္ ၁၇၇၈-ခုႏွစ္တြင္ အီတလီျပည္သုိ႔ ျပန္လည္ ႀကြျမန္းသြားခဲ႔သည္။ တဖန္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဂၽြန္းေမရီ အာဇုခယ္လီသည္လည္း ၁၇၈၁-ခုႏွစ္တြင္ ဖ်ားနာၿပီး ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ႔သည္။ ၁၇၇၈-ခုႏွစ္တြင္ ေနာက္ဆုံးေရာက္ရွိလာခဲ႔ေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး လူ၀ီဂ်ီ ဂရြန္ဒုိးနား တပါးတည္းသာလ်င္ ထုိ(၃)ပါး အုပ္စုမွ အသက္ေတာ္ ရွင္က်န္လ်က္ ရွိေတာ႔သည္။

` သကၠရာဇ္ ၁၇၈၂-ခုႏွစ္တြင္ အီတလီမွ ဘားရ္နားဘုိက္ (၃)ပါးျမန္မာျပည္သုိ႔ ထပ္မံေရာက္ရွိလာခဲ႔ႀကသည္။ ၄င္းတုိ႔မွာ ေအာက္ပါတုိ႔ျဖစ္ႀကသည္။

    ၁။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဂ်ိဳဇက္ေပ အါလက္ဇန္းျဒိဳ ရုိဗယ္ရီဇီယုိ
         Giuseppe Alesandro Roverizio
    ၂။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဂ်ိဳဇက္ေပ ဒါမားတုိး
     Giuseppe  D’Mato
၃။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဇင္ခ်န္းစုိ စန္ဂ်ယ္ရမားနုိး
   Vincenz0 Sangermano
ဘုန္းေတာ္ႀကီး ရုိဗယ္ရိဇီယုိသည္ ၁၇၈၂ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ (၈)ရက္ေန႕တြင္ ပထမ ၀င္ေရာက္လာခဲ႔သည္။ ထုိေနာက္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဒါမားတုိ ႏွင့္ စန္ဂ်ယ္မားနုိးတုိ႔သည္  ၁၇၈၃-ခုႏွစ္ ဇြန္လုိင္လတြင္ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ ႀကသည္။

     ၁၇၈၂-ခုႏွစ္၊ နုိ၀င္ဘာလ (၂၀)ရက္ေန႔ ဘားရ္နားဘုိက္အသင္းေႀကညာခ်က္။
ကက္သလိခ္အသင္းေတာ္ သမုိင္းကုိ ျပန္လည္ သုံးသပ္လွ်င္ သကၠရာဇ္ ၁၆၄၈-ခုနွစ္ မွ ၁၇၈၉ -ခုွႏွစ္ မ်ားတြင္  အေနာက္ ဥေရာပတုိက္ ခရစ္ယာန္ တုိင္းျပည္မ်ားသည္ ေရာမၿမိဳ႕၊ သာသနာပုိင္ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရး လက္ေအာက္ခံဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ရန္ ႀကိဳးပမ္း အားထုတ္ခဲ႔ႀကေသာ ခုႏွစ္မ်ားျဖစ္ခဲ႔သည္။ အခ်ိဳ႔ ေဒသမ်ားတြင္ ဘာသာေရး အဓိကရုဏ္းမ်ားျဖစ္ေပၚခဲ႔ၿပီး ဘာသာေရး စစ္ပြဲမ်ားျဖစ္ပြားသည္႔ အဆင္႔သုိ႔ပင္ ေရာက္ရွိခဲ႔ႀကသည္။ အီတလီျပည္၊ လြန္းဘာဒီနယ္ တ၀ုိက္တြင္ ဘာသာေရး ဆန္႔က်င္မႈလုပ္ရပ္မ်ား ၊ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ျပဳလုပ္လာခဲ႔ႀကသည္။

ထုိသုိ႔ အသင္းေတာ္အား ဆန္႔က်င္မႈမ်ား တို္းပြားမ်ားျပားလာျခင္းသည္ သာသနာလုပ္ငန္းမ်ားကုိ ထိပါး ေႏွာက္ယွက္မႈမ်ားျဖစ္ေပၚေစခဲ႔သည္။ အထူးသျဖင့္ သာသနာေဘာင္သုိ႔ ၀င္ေရာက္ေသာ လူငယ္လူရြယ္ ဦးေရမ်ား က်ဆင္းလာခဲ႔သည္။

        ၁၇၈၂-ခုနွစ္ နုိ၀င္ဘာလ (၂၀)ရက္ေန႔တြင္ ဘားရ္နားဘုိက္အသင္း ဂုိဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး ရွိီပိိီအုိေန၊ အမ္၊ ပယ္ရုုဇီးနီ (Rev General Superior Scipione M Perruzini) သည္ မိမိအသင္းဂုိဏ္း အလုပ္အမႈေဆာင္ အဖြဲ႔ႏွင့္ အစည္းအေ၀းတရပ္ ျပဳလုပ္ခဲ႔သည္။ ဥေရာပတုိက္တြင္ ရဟန္း ဘုန္္းေတာ္ႀကီးမ်ား ဦးေရ က်ဆင္းေနသျဖင့္ ရဟန္းသစ္မ်ား လစ္လပ္ ေသာေနရာမ်ား၌ ျပန္လည္ျဖည္႔စြက္ေပးေရး အတြက္ မိမိတုိ႔ အသင္းဂုိဏ္းႀကီးမွ ၀ုိင္း၀န္းပံ႕ပုိးေပးရန္ ေဆြးေႏြး တင္ျပခဲ႔သည္။ သာမေဏေဘာင္သုိ႔ ၀င္ေရာက္ေသာ လူငယ္မ်ားလည္း နည္းပါးေနသျဖင့္ မိမိတုိ႔အေနျဖင့္ လက္ရွိ ဘုန္း ေတာ္ႀကီးမ်ားကုိသာ ျပန္လည္ စုရုံးေပးရန္ျဖစ္ေတာ႔သည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ပထမပုိ္င္းအေနျဖင့္ ျပည္ပသုိ႔ ပုိ႔ေပးေနေသာ သာသနာျပဳ ပုဂိၢဳလ္ အေရအတြက္ကုိ ေလ်ာ႔ခ်သင့္က ၊ေလ်ာ႔ခ်ေဆာင္ရြက္သြားရန္ ျဖစ္ေႀကာင္း ေ၀းလံ ခက္ခဲေသာ နယ္ေျမမ်ားသုိ႔ ပုိ႔ထားေသာ သာသနာျပဳမ်ား အားလုံးကုိျပန္လည္ေခၚယူႀကရန္ျဖစ္ေႀကာင္းမ်ားကုိ ယင္း အစည္းအေ၀းႀကီးမွ ေဆြးေႏြး အတည္ျပဳ ဆုံးျဖတ္ခဲ႔ႀကသည္။

အသင္းဂုိဏ္းခ်ဳပ္ႀကီး အစည္းအေ၀းမွ ထုတ္ျပန္ခဲ႔ေသာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္သည္ ျမန္မာျပည္ေရာက္ ဘားရ္နား ဘုိက္သာသနာျပဳအဖြဲ႔ အတြက္လည္း အက်ဳံး၀င္ခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္။ အမွန္မႈျမန္မာျပည္တြင္ ဘားရ္နားဘုိက္သာသနာ ျပဳတုိ႔ စတင္ လုပ္ေဆာင္ခဲ႔သည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ပင္ေက်ာ္ခဲ႔ေလၿပီျဖစ္သည္။ အခက္အခဲေျမာက္ျမားစြာထဲမွ ဘုရား ေက်းဇူးေတာ္ျဖင့္ ျမန္မာျပည္ ကက္သလိခ္သာသနာသည္ အတုိင္းမသိ တုိးတက္လာခဲ႔သည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ သာသနာျပဳ ပုဂိၢၢဳလ္မ်ားသည္ မိမိတုိ႔ စိုက္ပ်ိဳး လုပ္ကုိင္ေနေသာ ႏုငယ္ေသးသည္႔ သာသနာလယ္ကြင္းျပင္ကုိ လုပ္ငန္းမ်ား ဆုိင္းငံ႔ကာ စြန္႔ခြာလုိေသာ ဆႏၵ လုံး၀ မရွိခဲ႔ႀကေခ်။ တဖန္ ယင္းသုိ႔ ထြက္ခြါသြားႀကရမည္ဆုိလွ်င္ ဘုရားသခင္၏ သားသမီးတုိ႔အား ၀ိညာဥ္ေရး ဘာသာေရး စသည္တုိ႔ကုိ မည္သူတုိ႔က ဆက္လက္ အက်ိဳးေဆာင္ သြားနုိင္ႀကပါမည္နည္း ဆုိေသာ ေမးခြန္း ပု ုစၦာသည္ ျမန္မာျပည္ကုိ ဦးေဆာင္ေနေသာ ဆရာေတာ္ေလာင္း မန္ေတဂါးဇား အေပၚသုိ႔ အထင္အရွား ထြက္ေပၚ လာခဲ႔သည္။

ဆရာေတာ္ေလာင္း မန္ေတဂါးဇား အီတလီခရီးစဥ္
မိမိေပၚ၌ ထြက္ေပၚလာခဲ႔ေသာ သာသနာေရး အေမးပုစၦာကုိ အေျဖရရွိနုိင္ေစရန္ အလုိ႔ငွါ ဆရာေတာ္ ေလာင္းမန္ေတဂါးဇားသည္  အခ်ိန္ မေစာင့္ဆုိင္းေတာ႔ပဲ အီတလီသုိ႔ ခရီးထြက္ခြာခဲ႔သည္။ မိမိ အသင္းဂုိဏ္းခ်ဳပ္ႀကီးမွ ထုတ္ျပန္လုိက္ေသာ ေႀကညာစာတမ္းကုိ ျမန္မာျပည္အတြက္ ထည္႔သြင္း စဥ္းစားေပးပါရန္ႏွင့္ တိုးခ်ဲ႕လုပ္ငန္းမ်ားကုိ အေကာင္အထည္ေဖၚေဆာင္ရြက္ႏုိင္ေရး အတြက္ အကူအညီမ်ားေတာင္းခံရန္ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ား ခ်မွတ္၍ ဆရာေတာ္ ေလာင္း မန္ေတဂါးဇားသည္ အီတလီသုိ႔ ခရီး ထြက္ခြာျခင္းျဖစ္သည္။ ျမန္မာျပည္၏ သာသနာလုပ္ငန္းမ်ား ရပ္တန္႔ မသြားေစပဲ မိမိ လက္၀ယ္ရွိ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားကုိ ေအာက္ပါ အတုိင္း တာ၀န္ အသီးသီး ခြဲေ၀ ခ်ထားေပးအပ္ခဲ႔သည္။

၁။ ဘုန္းေတာ္ႀကိီး လူ၀ီဂ်ိိီ ဂရြန္ဒုိးနားအား အထက္ျမန္မာျပည္ ခ်မ္းသာရြာေက်ာင္းထုိင္အျဖစ္ ခန္႔အပ္သည္။ မိမိ ခရီးထြက္ခြာေနခုိက္ တျပည္လုံးရွိ သာသနာ တာ၀န္မ်ားကုိလည္း မိမိကုိယ္စား ထမ္းေဆာင္ ေစရန္ ခန္႔အပ္ခဲ႔သည္။
၂။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဂ်ိဳဇက္ေပ ဒါမားတုိးႏွင့္ ဘုန္ေတာ္ႀကီး ဗင္ခ်န္းစုိစန္ဂ်ယ္ရ္မားနုိး တုိ႔အား ေျမာင္ၿမိဳ႔နယ္ နဘက္ရြာ ႏွင့္ အနီးရွိ ဘာသာ၀င္ရြာမ်ားကုိ  တာ၀န္ယူ ႀကည္႔ရႈႈေစာင့္ေရွာက္ရန္ တာ၀န္ေပးအပ္ခဲ႔သည္။
၃။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး မီေကာနီအား မုံလွရြာ၊ ရဟန္းျဖစ္သင္ေက်ာင္း၊ႏွင့္ ဘာသာ၀င္မ်ားအား ႀကည္႔ရႈရန္ တာ၀န္ ေပးအပ္ခဲ႔သည္။
၄။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး မာခ်ဲလုိေကာ္တင္းနုိးဗစ္အား အမရပူရတြင္ သာသနာ တာ၀န္မ်ားကုိ ခန္႔အပ္သည္။
၅။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဖီလိဘယ္ရ္တုိေရ ႏွင့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဂ်ိဳဇက္ေပ ရုိဗယ္ရီဇီယုိတုိ႔သည္ ေအာက္ျမန္မာျပည္ ရန္ကုန္ သာသနာေတာ္ကုိ ထိန္းေက်ာင္းရန္ တာ၀န္ေပးအပ္ခဲ႔သည္။
 
    ဆရာေတာ္ မန္ေတဂါးဇား အီတလီျပည္သုိ႔ ထြက္ခြာသြားသည္႕ ခရီးစဥ္တြင္ အထူး အေရးပါေသာ လုပ္ငန္း တခုလည္း ပါရွိသည္။ ၁၇၇၆-ခုႏွစ္ ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ စတင္ခဲ႔ေသာ ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္းကုိ ျပန္လည္ စီစစ္၍ မြမ္းမံျပဳျပင္ေပးရန္ျဖစ္သည္။ ဤတစ္ႀကိမ္၌ ပယ္ရ္ကုိတုိ ေခတ္အခါက ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္းကုိ ကူညီေဆာင္ရြက္ ေပးခဲ႔ေသာ "ရတနာဂၽြန္း" ကဲ႔သုိ႔ ဆရာေတာ္ မန္ေတးဂါးဇားအား ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးေသာ ပုဂၢိဳလ္မွာ ဦးေဆာင္းဆုိသူ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးျဖစ္သည္။

ဦးေဆာင္းသည္ အသက္ (၆၆)ႏွစ္၊ျမန္မာလူမ်ိဳး ဗုဒၢၶဘာသာ၀င္တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး၊ ဘုန္းႀကီး လူထြက္တစ္ဦး ျဖစ္သည္ျမန္မာစာ ပါဠိစာေပမ်ားတြင္ အထူး ကၽြမ္းက်င္သူျဖစ္သည္။ ဦးေဆာင္းသည္ ဘားရ္နားဘုိက္ သာသနာျပဳ အေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ျမန္မာစာ၊ ပါဠိစာမ်ားကုိ သင္ႀကား ပုိ႔ခ် ေပးခဲ႔သူျဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္ ပယ္ရ္ကုိတုိလက္ထက္တြင္ ဘာသာထဲသုိ႔ ၀င္လာၿပီး၊ ဂၽြန္းေမရီ ဘာသာအမည္ကုိ ယူခဲ႔သည္။ေရာမၿမိဳ႕ရွိ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးအားလည္း အထူး ဖူးေမွ်ာ္လုိေသာ ဆႏၵျပင္းျပခဲ႔သည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္းကုိ ဒုတိယအႀကိမ္ျပန္လည္ ထုတ္လုပ္ရန္ မန္ေတဂါဇားသည္ ဦးေဆာင္း၏ အကူအညီမ်ားကုိ ရလုိသျဖင့္ ဦးေဆာင္းအား အျခားေသာျမန္မာ တုိင္းရင္းသားကေလး ပီအုိငနုိင္ ဆုိိသူႏွင့္ အတူ အီတလီသုိ ႔ေခၚေဆာင္သြားခဲ႔သည္။

    သကၠရာဇ္ ၁၇၈၄-ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ (၄)ရက္ေန႔တြင္ ဆရာေတာ္ မန္ေတဂါးဇားႏွင့္ အဖြဲ႔သည္ ျမန္မာျပည္မွ  ထြက္ခြာခဲ႔ႀကသည္။ (၉)လ အႀကာ ၄င္းႏွစ္ စက္တင္ဘာလ (၈)ရက္ေန႔တြင္ အီတလီျပည္သုိ႔ေရာက္ရွိသြားႀကသည္။
 
 စက္တင္ဘာလ (၁၀)ရက္ေန႔တြင္ ဆရာေတာ္ေလာင္း မန္ေတဂါးဇားသည္ မိမိဧည္႔သည္ ေတာ္ (၂)ဦးအား ေခၚေဆာင္လ်က္ သာသနာျပန္႔ပြားေရး ဌာနခ်ဳပ္ႀကီးသုိ႔ ေခၚေဆာင္သြားခဲ႔သည္။ ေရာမၿမိဳ႕ လည္ေခါင္တြင္ ျမန္မာရုိးရာ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈအျပည္႔ျဖင့္ေလ်ာက္လွမ္းေနႀကေသာ အေရွ႔ တုိင္းရင္းသား (၂)ဦးအား ေတြ႔ျမင္သူတုိင္းအတြက္ အလြန္ ထူးဆန္းေသာ ျမင္ကြင္းတစ္ရပ္ျဖစ္ေနေတာ႔သည္။ အီတလီ တုိင္းရင္းသားမ်ား အေနျဖင္႔ ပထမဆုံးေတြ႔ျမင္ဘူးေသာ ျမန္မာတုိင္းရင္းသားမ်ားျဖစ္သည္။ သာသနာျပန္႔ပြားေရးနွင့္ စီမံခန္႔ခြဲေရး ဌာနခ်ဳပ္ႀကီး၏ ဥကၠဌ ျဖစ္သူ ကာဒီနယ္ အန္တုိနယ္လီ ႏွင့္ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႈးမြန္ဆီေညာ္ ေဘာရ္ဂ်ီယာတုိ႔သည္ မန္ေတဂါးဇားႏွင့္ ဧည္႔သည္ ေတာ္မ်ားကုိ လွိဳက္လွဲစြာ ႀကိဳဆုိခဲ႔ႀကသည္။

    သာသနာ ကိစၥ အ၀၀တုိ႔ကုိ ေဆြးေႏြးတင္ျပၿပီးေနာက္ ျမန္မာစာ ပုံႏွိပ္လုပ္ငန္းမ်ားကုိ ဒုတိယအႀကိမ္ ျပန္လည္ မြမ္းမံျပဳျပင္ေပးလုိ ေႀကာင္း တင္ျပခဲ႔သျဖင့္ သာသနာဌာနခ်ဳပ္ႀကီးမွ အႀကံျပဳခ်က္မ်ားကုိ လွိဳက္လွဲစြာ ႀကိဳဆုိ လက္ခံခဲ႔သည္။

        ထုိေနာက္ ဦးေဆာင္း၏ အကူအညီျဖင့္ ျမန္မာ ပုံႏွိပ္လုပ္ငန္းမ်ားကုိ အစမွခ်ီ၍ျပန္လည္ စစ္ေဆးေပး ႀကသည္။ျမန္မာ ခဲစလုံးမ်ားကုိ ျပန္လည္ ပုံသြင္းျခင္း ၊ျမန္မာစာမ်ားကုိ သတ္ပုံ သတ္ညႊန္း ျပင္ေပးျခင္း ၊ျမန္မာသဒၵါကုိလည္း အမွားမ်ားျပင္ေပးျခင္း၊ စရွိေသာ လုပ္ငန္းမ်ားကုိ မန္ေတဂါးဇားသည္ ဦးေဆာင္းႏွင့္အတူ ပူးတြဲ လုပ္ေဆာင္ခဲ႔သည္။ သုိ႔ျဖစ္၍  ဒုတိယအႀကိမ္ ရုိက္ႏွိပ္ေသာ စာအုပ္သစ္တြင္ စာလုံး ဘေလာက္မ်ား ပုိမုိ တင္႔တယ္လွပါသည္။ သတ္ပုံသတ္ညႊန္း သဒၵါ၊ အစရွိေသာ ျမန္မာစာႏွင့္ ပတ္သက္သည္႔ အပုိင္းမ်ားတြင္ အမွားအယြင္းမ်ား ပေပ်ာက္ခဲ႔သည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ဤစာအုပ္သည္ အဆင္႔အတန္း ပုိမုိ တုိးတက္ျမင့္မားလာသည္ကုိေတြ႔ရွိရသည္။

သကၠရာဇ္ ၁၇၈၅ ခုႏွစ္ ႀသဂုတ္လ (၂၂)ရက္ ေန႔စြဲျဖင့္ ကာဒီနယ္အန္တုိနယ္လီ ႏွင့္ မြန္ဆီေညာ္ေဘာရ္ဂ်ီရာ တုိ႔၏ ဥေယ်ာဇဥ္ပါရွိေသာ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ပုံႏွိပ္ ထုတ္ေ၀လုိက္ေသာ ALPHABETUM BARMANUM ဆုိသည္႔ BURMESE ALPHABET ဟုေခၚ " ျမန္မာ ဗ်ည္းအကၡရာ သင္ပုံးႀကီး အညၽႊန္း" စာအုပ္ ထြက္ခဲ႔သည္။ ဤတစ္ႀကိမ္ ရုိက္ႏွိပ္ခဲ႔ေသာ စာအုပ္တြင္ ကက္သလိခ္ဘာသာ၀င္မ်ား၏ ယုံႀကည္ျခင္းစာအုပ္ (၀ါ) ဘုရားစကားစာအုပ္ကုိလည္း ပိုမုိ တုိးခ်ဲ႔ ေရးသားထားသည္ကုိ ေတြ႔ရွိရသည္။

    ၁၇၈၅ ခုႏွစ္၊ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ပုံႏွိပ္ ထုတ္ေ၀ခဲ႔ေသာ စာအုပ္၏ ခရစ္ယာန္ အယူ၀ါဒျမတ္စာအုပ္။
ဆရာေတာ္ မန္ေတဂါးဇားေရးသားျပဳစု ပုံႏွိပ္သည္။
 ေပ်ာက္ဆုံးေနေသာ ဆရာေတာ္ မန္ေတဂါးဇားေရးသားျပဳစုသည္႔ သမုိင္းစာအုပ္။
သကၠရာဇ္ ၁၇၈၄ ခုႏွစ္၊ အီတလီျပည္ သုိ႔ထြက္ခြာေသာ ခရီးစဥ္တြင္ ၊ဆရာေတာ္ေလာင္း မန္ေတဂါးဇားသည္ အဖုိးမျဖတ္နုိင္ေသာ စာေပလုပ္ငန္းတခုကုိေရးသားျပဳစုခဲ႔သည္။ ၄င္းစာအုပ္ကုိျပင္သစ္ ဘာသာစကားျဖင့္ ေရးသားခဲ႔သည္ စာအုပ္ေခါင္းစဥ္မွာ "အင္း၀ နုိင္ငံေတာ္နွင့္ ပဲခူးနုိင္ငံေတာ္မ်ား အေႀကာင္း" ျဖစ္သည္။ စာအုပ္မွာ လက္ေရးမူျဖင့္ စာမ်က္ႏွာေပါင္း (၃၀၀) ရွိသည္။ျမန္မာျပည္ေျမပုံႀကီး (၂)ပုံ ပါရွိသည္။ မွတ္စုမ်ား၊ မွတ္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ျပည္႔ႏွက္လ်က္ ရွိသည္။ မန္ေတဂါးဇား တင္ျပထားသည္႔ ျမန္မာျပည္ဆုိင္ရာ သမုိင္းစာအုပ္ကုိ ေအာက္ပါအတုိင္း ေခါင္းစဥ္မ်ားခြဲျခား၍ တင္ျပလုိက္ ရေပသည္။

၁။ ဗမာေခၚ ျမန္မာတုိ႕၏ မူရင္းအမည္ ေခၚေ၀ၚျခင္း၊ျမန္မာျပည္ တည္ေနရာႏွင့္ ျမန္္မာတုိ႔၏ သမုိင္း မူရင္း အေႀကာင္း၊
၂။ ဗမာတုိ႔၏ ကုိယ္အဂၤါ ထြားႀကိဳင္းမႈ၊ အေရာင္အေသြး၊ ပုံပန္းသ႑ာန္ႏွင့္ ျမန္မာတုိ႔၏ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈ။
၃။ ဗမာတုိ႔၏ စကား အသုံးအႏႈန္း၊ အေရးအသား၊ စာအုပ္ စာတန္းမ်ား ႏွင့္ သိပံၸ/၀ိဇၨာ ရပ္ဆုိင္ရာမ်ား အေႀကာင္းမ်ား။
၄။ ဗမာတုိ႔၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးဆုိင္ရာမ်ား အေႀကာင္းႏွင့္ အားနည္းခ်က္မ်ား။
၅။ မင္းဧကရာဇ္တုိ႔၏ အိမ္ေထာင္ေရးႏွင့္ သိေကာင္းစရာ အေႀကာင္းမ်ား။
၆။ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပုံစံ၊ တရားစီရင္မႈ ထုံးတမ္းမ်ားနွင့္ ဘုရင္တုိ႔၏ သက္ဦးဆံပုိင္ အုပ္ခ်ဳပ္မႈ အေႀကာင္း။
၇။ စစ္ဘက္ဆုိင္ရာ စီမံခန္႔ခြဲမႈ၊ တုိက္ပြဲမ်ား၏ နည္းဗ်ဴဟာမ်ား နုိင္ငံေတာ္၏ စစ္အင္အားစုမ်ား အေႀကာင္း၊
၈။ ဗမာတုိ႕ လက္ခံယူထားေသာ လူ႔အဆင္႔အတန္း (၀ါ) ဂုဏ္ပကာသနမ်ား အေႀကာင္း၊
၉။ ဗမာတုိ႔ ကုိးကြယ္သည္႔ ဘာသာအယူ၀ါဒ ႏွင့္ ရုိးရာ ဓေလ႔မ်ား အေႀကာင္း။
၁၀။ ရာသီဥတုႏွင့္ မုိးေလ၀သအေႀကာင္း။
၁၁။ နုိင္ငံေတာ္၏ ထုတ္ကုန္မ်ား ႏွင့္ ေမြးျမဴသည္႔ တိရစၦာန္မ်ား အေႀကာင္း။
၁၂။ ဗမာျပည္ရွိ တုိင္းရင္းသား လူမ်ိဳးမ်ား အေႀကာင္း။

မန္ေတဂါးဇားသည္ ျမန္မာျပည္ သမိုင္းေႀကာင္းကုိ ေရးသားတင္ျပရာ၌ ေရွးအထက္ေက်ာင္ ကာလမွ စ၍ သကၠရာဇ္ ၁၇၈၄ ခုႏွစ္ အခ်ိန္အထိ သမုိင္းကိစၥရပ္မ်ားကုိ အေသးစိပ္ေရးသား တင္ျပထားသည္။ မန္ေတဂါးဇားတင္ ျပထားေသာ ျမန္မာျပည္ေျမပုံႀကီး (၂)ပုံ တုိ႔သည္လည္းေရွးဦး အက်ဆုံးေရးဆြဲထားသည္႔ ေျမပုံႀကီးမ်ားဟု မဆုိသာလည္း အေသးစိပ္ေရးသား တင္ျပထားေသာ ပထမဆုံး ထြက္ေပၚလာသည္႔ ေျမပုံႀကီးမ်ား ျဖစ္ႀကေပသည္။ ျမန္မာျပည္၌ ထုိေခတ္ရွိ ၿမိဳ႔ႀကီးမ်ားႏွင့္ ေက်းရြာမ်ားကုိ တိက်စြာေဖာ္ျပထားသည္။ ၿမိဳ႔ရုိးမ်ားႏွင့္ တည္ေဆာက္ထားေသာ ၿမိဳ႔ႀကီးမ်ားကုိလည္း သီးျခား အမွတ္အသားျပဳ၍ ေဖၚျပထားသည္။ တဖန္ေစ်းကြက္ရွိေသာ ၿမိဳ႔ႀကီးမ်ားႏွင့္ ကက္သလိခ္သာသနာမွ တည္ေဆာက္ထားေသာ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းမ်ား ရွိသည္႔ ၿမိဳ႕ႀကီး၊ ရြာႀကီးမ်ားတုိ႔ကုိပါေဖာ္ျပထားသည္။ ေရွးယခင္က ထြက္ေပၚဘူးခဲ႔ေသာ ေျမပုံမ်ားမွာ မန္ေတဂါးဇား ေရးဆြဲထားသည္႔ ေျမပုံေလာက္ တိက်မႈႏွင့္ အေသးစိပ္ တင္ျပထားမႈမ်ား မရွိခဲ႔ႀကေခ်။
 
ဤုသမုိင္းစာအုပ္ကုိ မန္ေတဂါးဇား စီစဥ္ျပင္ဆင္ေရးသားခဲ႔သည္မွာ ႀကာျမင့္ၿပီျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ၄င္းစာအုပ္ကုိ အီတလီခရီးစဥ္၌ သာလွ်င္ အေကာင္ အထည္ေဖၚခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္။ေရာမၿမိဳ႔သုိ႔ ေရာက္ရွိသြားေသာ အခါ ဆရာေတာ္ ေလာင္းသည္ မိမိေရးသားျပဳစုခဲ႔ေသာ စာအုပ္ကုိ သာသနာျပန္႔ပြားေရးႏွင့္ စီမံခန္႔ခြဲေရး ဌာနခ်ဳပ္မွ အတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္ ကာဒီနယ္ အန္တုိးနယ္လီ(Cardinal Antonelli) သုိ ႔ေပးအပ္ ခဲ႔ေလသည္။

ဆက္ရန္
အင္း၀ေရာက္ေျခရာမ်ား - အပုိင္း (၂၂)

Read More...

Friday, May 22, 2015

အင္း၀ေရာက္ေျခရာမ်ား - အပုိင္း (၂၀)


ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္းႀကီးသည္ ေအာင္ျမင္သြားခဲ႔ေလၿပီ။ ပထမ အႀကိမ္ ရုိက္ႏွိပ္လုိက္သည္႔ ျမန္မာစာအုပ္ႏွင့္ တကြ  ပုံႏိွပ္စက္မ်ား၊ ျမန္မာ ပုံႏွိပ္ခဲစလုံးမ်ား၊ စာေရးကိရိယာ စကၠဴမ်ား၊ အျခား ဘာသာေရးဆုိင္ရာ အသုံးအေဆာင္ ပစၥည္းမ်ားကုိ အလြန္ႀကီးမားေသာ ေသတၱာ(၇)လုံးတြင္ ထည္႔၍ ဘားရ္နားဘုိက္ သာသနာျပဳ (၃)ပါးကုိ ျမန္မာျပည္သုိ႔ ေစလႊတ္ေပးခဲ႔သည္။ (၂၈) ဘုန္းေတာ္ႀကီး ကာရ္ပါးနီသည္ ျမန္မာျပည္သုိ႔ ျပန္လည္ မႀကြျမန္းေတာ႔ပဲ။ အီတလီ ျပည္မွာတြင္ ဆက္လက္ သီတင္းသုံးေနထုိင္ခဲ႔သည္။ ဆဌမေျမာက္ ပီဦးရဟန္းမင္းႀကီးသည္လည္း အင္း၀ ေနျပည္ေတာ္ဘုရင္ မင္းျမတ္အတြက္ လက္ေဆာင္ ပ႑ာမ်ားကုိ လည္းေကာင္း၊ ရတနာဂၽြန္းအတြက္ လက္ေဆာင္မြန္မ်ားကုိ လည္းေကာင္း အဆုိပါ သာသနာျပဳမ်ားႏွင့္ အတူ ျမန္မာျပည္သုိ႔ ထည္႔သြင္းပါးလုိက္သည္။ အလားတူ သာသနာ ျပန္႔ပြားေရးဌာနခ်ဳပ္မွ ျမန္မာ ခဲစလုံး (၇၀၀၀၀)ႏွင့္ လက္တင္ခဲစလုံး(၄၀၀၀၀)တုိ႔ကုိ ထည္႔ေပးလုိက္သည္။ ဆရာေတာ္ ပယ္ရ္ကုိတုိ အေနျဖင့္ မိမိ စိတ္တုိင္းက် ပုံႏွိပ္ထုတ္လုပ္နုိင္မည္ဟု ေမ်ွာ္လင့္ခဲ႔ရေလသည္။

ဘားရ္နားဘုိက္မ်ား ထပ္မံေရာက္ရွိ
ျမန္မာျပည္သုိ႔ ထြက္ခြာလာႀကေသာ ဘားရ္နားဘုိက္ (၃)ပါးတုိ႔ မွာ ေအာက္ပါတုိ႔ျဖစ္ႀကသည္။ 
၁။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး လူ၀ီဂ်ီ ဂရြန္ဒုိးနား Fr.Luigi Grondona
၂။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဂၽြန္းေမရီ မာဇုေခးလီ Fr. John Mary Mazzu chelli
၃။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ပါစကား ဖြန္တားဇီးယား Fr. Pascal  Fontasia

ေရွးဦးဆုံး ဂၽြန္းေမရီ မာဇုေခးလီ Fr. John Mary Mazzuchelli ႏွင့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ပါစကား ဒြန္တားဇီးယား Fr. Pascal Fontasia တုိ႔သည္ ၁၇၇၆ ဦးပုိင္းတြင္ အီတလီျပည္မွ ထြက္ခြာခဲ႔ႀကသည္။ ဤတႀကိမ္၌ ျမန္မာျပည္သုိ႔ ခန္႔အပ္လုိက္ေသာ ဘားရ္နားဘုိက္ (၃)ပါးတုိ႔သည္ အတူတကြ ခရီးထြက္ရန္ လုိလားခဲ႔ႀကသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ "ပုိတုိ ေအာရီရင္႔" Porto Oriente သေဘၤာႀကိီးမွ က်န္ရွိေနေသးေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး လူ၀ီဂ်ီ ဂရြန္ဒုိုးနားကုိ ေစာင့္ေမွ်ာ္ခဲ႔ႀကသည္။ သုိ႔ေသာ္ အေျခအေန မေပးသျဖင့္ တကြဲတျပားစီ ထြက္လာခဲ႔ႀကရာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဂၽြန္းေမရီ မာဇုေခးလီ Fr. John Mary Mazzu chelli  ႏွင့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ပါစကား ဖြန္တားဇိီးယား Fr. Pascal Fontasia တုိ႔သည္ ၄င္းႏွစ္ စက္တင္ဘာလပိုင္းတြင္ ပဲခူးသုိ႔ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ႀကသည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး လူ၀ီဂ်ီ ဂ၇ြန္းဒုိးနားမွာမူ သေဘၤာပ်က္သျဖင့္ ၁၇၇၈ ခုႏွစ္၊ ႀသဂုတ္လ (၃၀)ရက္ ေန႔က်မွသာလွ်င္ ျမန္မာျပည္သုိ႔ ေရာက္ရွိခဲ႔သည္။

(၂၈) Storia del Cristianesimo nellmpero Barmano Luigi Gallo pp.109 Milano 1862

ဆရာေတာ္ ပယ္ရ္ကုိတုိ ပ်ံလြန္ေတာ္မူျခင္း
ဆရာေတာ္ ပယ္ရ္ကုိတုိသည္ အသစ္ေရာက္ရွိလာခဲ႔ေသာ ဘားရ္နားဘုိက္ သာသနာျပဳတုိ႔အား ၀မ္းပန္းတသာ ဆီးႀကိဳခဲ႔ႀကသည္။ ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္းႀကီး ထေျမာက္ ေအာင္ျမင္သြားသျဖင့္ ဘုရားသခင္အား ေက်းဇူးတင္ မဆုံးျဖစ္ခဲ႔သည္။ ယခုမူ မိမိ လုိအပ္ေတာင့္တသည္႔ အတုိင္း ျမန္မာစာအုပ္မ်ားကုိ ထုတ္လုပ္နုိင္ေတာ႔မည္ဟု ႀကည္ႏူး ၀မ္းေျမာက္ေနေတာ႔သည္။

ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ ေရးသား ျပဳစုေနေသာ က်မ္းမွာ ျမန္မာ-လက္တင္-ေပၚတူဂီ (၃) ဘာသာတြဲ အဘိဓာန္က်မ္းႀကီး ျဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္သည္ သာသနာ လုပ္ငန္းမ်ားႏွင့္ စာေပလုပ္ငန္းမ်ား၌ အားတက္သေရာ လုပ္ေဆာင္ေနခုိက္ က်န္းမာေရး ခ်ိဳ႕တဲ႔လာခဲ႔သည္။ ေသြးအားနည္းျခင္း ႏွလုံးအားနည္းျခင္း၊ ေျခမ်ား ေယာင္ယမ္းလာျခင္း၊စသျဖင့္ ခံစားလာခဲ႔ရသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ မိမိ က်န္းမာေရးအတြက္ ေခတၱ အနားယူရန္ အင္း၀ေနျပည္ေတာ္သုိ႔ ေရာက္ရွိခဲ႔သည္။ အင္း၀တြင္ ကုိရင္ႀကီး ဘယ္ရ္ဂြန္းဇီ၏ ေဆး၀ါးကုသမႈကုိ ခံယူခဲ႔သည္။ ေရာဂါသက္သာမႈ ျပန္လည္ ရရွိသည္ႏွင့္ မုံလွရြာသုိ႔ ျပန္လာခဲ႔သည္။ 

လုပ္ငန္းခြင္၌ စိတ္အားထက္သန္မႈႏွင့္ လုပ္ေဆာင္ေနေသာ္လည္း က်န္းမာေရးသည္ ယခင္ကကဲ႔သုိ႔ အေျခအေန မေပးေတာ႔ပဲ ရွိခဲ႔သည္။ မိမိ က်န္းမာေရး အေျခအေနကို သိရွိလာသည္႔အတြက္ နဘက္ရြာတြင္ ေက်င္းထုိင္ေနေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး မီေကာနီအား မုံလွရြာသုိ႔ လာေစၿပီး သာသနာလုပ္ငန္းမ်ားကုိ လြဲေျပာင္း ေပးအပ္ခဲ႔သည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး မီေကာနီအား မုံလွရြာရွိ ရဟန္းျဖစ္သင္ေက်ာင္းႏွင့္ အျခားေသာ သာသနာေရး ကိစၥအ၀၀တုိ႔ကုိ လက္ေျပာင္း တာ၀န္ယူေစၿပီး ဆရာေတာ္သည္ အင္း၀သုိ႔ ႀကြသြားခဲ႔သည္။ မိမိ ေရးသားျပဳစုေနေသာ (၃)ဘာသာတြဲ အဘိဓာန္က်မ္းႀကီးကုိ အင္း၀မွာပင္ ဆက္လက္ ေရးသားျပဳစုခဲ႔သည္။ ၁၇၇၆-ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာလ (၇) ရက္ေန႔တြင္ ဆရာေတာ္ခံစားရေသာ ေရာဂါေ၀ဒနာမွာ ပုိမုိ ဆုိးရြားလာခဲ႔သည္။ `

မယ္ေတာ္သခင္မ အျပစ္မဲ႔ သေႏၶယူေသာပြဲ အဖိတ္ေန႔ ျဖစ္သည္႕အေလ်ာက္ အာပတ္ေျဖျခင္း စကၠရမင္တူးမ်ားကုိ ခံယူလ်က္ မိမိကုိယ္ကုိ ျပင္ဆင္ခဲ႔သည္။ ဒီဇင္ဘာလ (၈) ရက္ေန႔တြင္ မယ္ေတာ္ပြဲကုိ ေကာင္းစြာ က်င္းပႏုိင္ခဲ႔ၿပီး၊ ေကာင္းေသာ ေသျခင္း ခံယူႏုိင္ဘုိ႔ မယ္ေတာ္အား ဆုပန္ခဲ႔သည္။ ဒီဇင္ဘာလ (၁၀) ရက္ေန႔တြင္ အင္း၀ၿမိဳ႕ရွိ ခရစ္ယာန္သုႆန္ သုိ႔ အပန္းေျပ လမ္းေလ်ွာက္ထြက္ခဲ႔သည္။ သုႆန္မွ အျပန္လမ္းတြင္ မိမိႏွင့္ ႏွစ္ေပါင္းေျမာက္ျမားစြာ ခင္မင္ရင္းႏွီးခဲ႔ေသာ မိ္တ္ေဆြႀကီး ျပင္သစ္ အမ်ိဳးသား ေပတလုဒ္ မိလဒ္အား ၀င္ေရာက္ ေတြ႔ဆုံ ႏွုတ္ဆက္သည္။ ဒီဇင္ဘာလ (၁၁) ရက္ေန႔တြင္ ဗုဒၶၶဘာသာ၀င္ ပုဂိၢၢၢၢၢၢၢၢၢဳလ္တစ္ဦးႏွင့္ ဘာသာေရး ေဆြးေႏြးရင္း စကားလက္ဆုံ ေျပာခဲ႔ေသးသည္။ ၄င္း ညေနပုိင္း၌ ဆရာေတာ္သည္ ညစာ မသုံးေဆာင္ႏုိင္သျဖင့္ အိပ္ရာသုိ႔ ေစာေစာ၀င္ နားယူခဲ႔ရသည္။ ၁၇၇၆-ခုႏွစ္  ဒီဇင္ဘာ (၁၂)ရက္၊ နံနက္ခင္းတြင္ ဆရာေတာ္အိပ္ရာ မထေသးသျဖင့္ အိပ္ခန္း အတြင္းေဆာင္သုိ႔ ၀င္ေရာက္ စစ္ေဆး ႀကေသာအခါ ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိသည္ အိပ္ရာတြင္း၌  မိမိ ေရးသား ျပဳစုေနေသာ (၃) ဘာသာတြဲ အဘိဓာန္ က်မ္းစာမူူမ်ားကုိ လက္တြင္း၌ ကုိင္ထားလ်က္ အသက္ေတာ္ ခ်ဳပ္ျငိမ္းေနသည္ကုိ ေတြ႕ရွိႀကရသည္။

ဆရာေတာ္သည္ အသက္ေတာ္ ၄၉ ႏွစ္ရွိၿပီး၊ ျမန္မာျပည္တြင္ ၁၅ ႏွစ္ သာသနာ တာ၀န္မ်ားကုိ ထမ္းရြက္လ်က္ သီတင္းသုံး ေနထုိင္သြားခဲ႔သည္။ ျမန္မာျပည္္ သာသနာအတြက္ႏွင့္ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားအတြက္ အလြန္ အေရးပါ၍ သမုိင္းတြင္ မွတ္ေက်ာက္တင္ က်န္ရစ္ေသာ လုပ္ငန္းႀကီးမ်ားကုိ ထမ္းရြက္ေပးခဲ႔သည္။ အထက္ျမန္မာျပည္ရွိ သာသနာေတာ္ကုိ ျပန္လည္ ထူေထာင္ေပးျခင္း၊ ျမန္မာတုိင္းရင္းသားမ်ား ရဟန္းေဘာင္သုိ႔ တက္လွမ္းနုိင္ေသာ လမ္းစကုိ တင္ေဖါက္လုပ္ ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ႔ျခင္း၊ ဘာသာေရး က်မ္းဂန္စာအုပ္မ်ားကုိ ေရးသား ျပဳစုခဲ႔ျခင္း၊ ျမန္မာအဘိဓာန္က်မ္းႀကီးကုိ ေရးသား ျပဳစုေပးခဲ႔ျခင္း၊ ေနာက္ဆုံး ျမန္မာတုိင္းရင္းသားထု တစ္ရပ္လုံး၏ ေက်းဇူးရွင္အျဖစ္ အေျမာ္အျမင္ အလြန္ႀကီးမားစြာျဖင့္ ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္းႀကီးကုိ တီထြင္ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ႔ျခင္းတုိ႔ ျဖစ္ေပသည္။

အထက္ျမန္မာျပည္ရွိ ကက္သလိခ္ ဘာသာ၀င္မ်ား တက္ေရာက္ၿပီး၊ ရဟန္းေတာ္မ်ား ျခံရံလ်က္ ဆရာေတာ္၏ စ်ာပန အခမ္းအနားကို အင္း၀ ေနျပည္ေတာ္ရွိ ခရစ္ယာန္သုသာန္မွာပင္ သျဂႋဳလ္ခဲ႔ႀကသည္။ ဆရာေတာ္၏ တျပည္႔ရင္းသားျဖစ္ၿပီး မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္း ျဖစ္ေသာ "ကုလား ဗုိလ္ဘြဲ႔ရ" ေပတလုဒ္မိလဒ္သည္ ဆရာေတာ္၏ စ်ာပနအခမ္းအနား ကုန္က်စရိတ္ အားလုံးကုိ လွဴဒါန္းခဲ႔ၿပီး မိမိကုိယ္တုိင္ တည္ေဆာက္ လွဴဒါန္းေသာ ခရစ္ယာန္သုသာန္မွာပင္ ဆရာေတာ္၏ ႀကြင္းက်န္ေသာ ရုပ္ကလပ္ကုိဂူသြင္းျမွဳပ္နွံခဲ႔သည္။  

ဆရာေတာ္အသစ္ ခန္႔အပ္ျခင္း

ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ ပ်ံလြန္ေတာ္မူေသာ္လည္း ထာ၀ရဘုရားသခင္၏ သာသနာေတာ္သည္ ဆက္လက္ အဓြန္႔ရွည္ သြားလာရဦးမည္ျဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ၏ ရုံးခန္း၌ စာရြက္ စာတမ္းမ်ားကုိ စစ္ေဆးျပဳလုပ္ေနေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး မီေကာနီသည္ လြန္ခဲ႔ေသာ (၈)ႏွစ္က ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ ေရးသားထားသည္႔ လွိဳ႕၀ွက္ စာတမ္းတစ္ေစာင္ကုိ ေတြ႔ရွိခဲ႔သည္။ စာတြင္းပါရွိေသာ အေႀကာင္းအရာမွာ မိမိ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ႔ေသာ္ ျမန္မာျပည္ရွိ ကက္သလိခ္သာသနာေတာ္အား ဆက္လက္ထိန္းသိမ္းေပးရမည္႔ ပုဂိၢၢဳလ္မွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေဂရားဒုိ ေကာ္တင္းႏုိးဗစ္ျဖစ္ေႀကာင္း ခန္႔အပ္ထားသည္ကုိေတြ႕ ရွိရသည္။

ဆရာေတာ္၏ ေသတမ္းစာအရ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေဂရားဒုိသည္ သာသနာေတာ္ကုိ ဆက္လက္ထိန္းသိမ္း ေစာင့္ေရွာက္ေပးခဲ႔ရသည္။ သုိ႔ေသာ္ မိမိကုိယ္တုိင္၌ကား ဆရာေတာ္ အရုိက္အရာကုိ လက္ခံဘုိ႔ရန္ ျငင္းဆုိခဲ႔သည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေဂတားႏုိမန္ေတဂါးဇားအား ဆရာေတာ္အျဖစ္ ေရႊးေကာက္ေပးပါရန္ ေရာမၿမိဳ႕၊ သာသနာပုိင္ အႀကီးအကဲတုိ႔အား ေလ်ွာက္ထား တင္ျပခဲ႔သည္ (၂၉)။ သုိ႔ေသာ္ သာသနာပုိင္ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး ဆဌမေျမာက္ပီဦးမွ ျပန္ေပးစာတြင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေဂရားဒုိ ေကာ္တင္းႏုိဗစ္အား ျမန္မာျပည္ ကက္သလိခ္သာသနာေတာ္ အတြက္ ဆရာေတာ္အျဖစ္ ေရႊးခ်ယ္ တင္ေျမွာက္လုိက္ေႀကာင္း ပါရွိခဲ႔သည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေဂရားဒုိသည္ ဆရာေတာ္ ဘိသိတ္ခံယူရန္ အိႏိၵယျပည္ မာလိယပုိၿမိဳ႕သုိ႔ ႀကြျမန္း သြားခဲ႔ေလသည္။

ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေဂရားဒုိ ေကာတင္းႏုိဗစ္သည္ ၁၇၈၀ ခုႏွစ္ ေဖေဖၚ၀ါရီလတြင္ အိႏိၵယျပည္၌ အင္း၀၊ ပဲခူးသာသနာေတာ္ပုိင္အျဖစ္  "ဆုိဇုိပုိလီတားႏုိ" ဆရာေတာ္ဘြဲ႔ (Bishop of Sozopolitano) ကုိ ခံယူ၍ ဆရာေတာ္ ဘိသိတ္ခံယူခဲ႔သည္။

(၂၉) (I) Letter of Rangoon.30 January 1777 Archives of Sacred Congregation for Propagation of Faith. Indie Orientali-Cina,raccolta 35,no .257.
       (II) Letter of Rangoon.10 January 1778/Archives of Sacred Congregation for Propagation of Faith. Indie Orientali_Cina, raccolta 35,no.543
      (III) Letter of Rangoon.25 .April 1779.Archives of Sacred Congregation for    Propagation of Faith. Indie Orientali_Cina, raccolta 36,no.72
(၃၀) Renzo  CARMIGANANL. La BIRMANIA  Ralazione inedita del 1784. Del Missionario  Barnabita  GM MANTEGAZZA ROMA 1950. CF P.25

အိႏိၵယျပည္မွအျပန္ ခရီးတြင္ ဆရာေတာ္ ေဂရားဒုိ ေကာ္တင္းနုိးဗစ္သည္ မိမိသာသနာနယ္ေျမျဖစ္ေသာ နီကုိးဗားကၽြန္းစုမ်ားတြင္  ၀င္ေရာက္ ႀကည္႔ရူခဲ႔သည္။ အထူးသျဖင့္ ဟုိင္းႀကီးကၽြန္းတြင္ ကက္သလခ္ ဘာသာ၀င္မ်ား ေတာ္မ်ားမ်ားရွိခဲ႔သည္။ သုိ႕ေသာ္ ရဟန္းဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား ရွားပါးမႈေႀကာင့္ သာသနာလုပ္ငန္း ေဆာင္ရြက္ေပးမႈမ်ား လစ္ဟင္းခဲ႔ရသည္။ ဟုိင္းႀကီးကၽြန္းတြင္ သီတင္းသုံး ေနခုိက္ ဆရာေတာ္သည္ ဌက္ဖ်ားေရာဂါ ရရွိခဲ႔သည္။ ၄င္းေရာဂါ ဖိစီးမႈဒဏ္ႏွင့္ပင္ ဆရာေတာ္ ေဂရားဒုိ သည္ "နိီဂါရီ" ကၽြန္းကေလးေပၚမွာတြင္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ႔ုသည္။ (၃၁) သုိ႔ျဖစ္၍ ျမန္မာျပည္အတြက္ ရရွိလုိက္ေသာ ဆရာေတာ္အသစ္ကား မိမိသာသနာလယ္ကြင္းျပင္သုိ႔ ျပန္လည္ မေရာက္ေသးမီမွာပင္ လက္ခုလတ္၌ ဘုရားသခင္၏ သိမး္ပုိက္ျခင္းကုိ ခံသြားရေလေတာ႔သည္။ (၃၁) အထက္ပါ အညြန္းအတုိင္း ျဖစ္သည္။

ျပင္သစ္အမ်ိဳးသားႀကီး ေပတလုဒ္ မီလဒ္ (Chevalier Millard)

ျပင္သစ္ အမ်ိဳးသားႀကီး ေပတလုဒ္မိလဒ္အေႀကာင္းကုိ ေရွ႕ပုိင္းတြင္ ေဖာ္ျပခဲ႔ၿပီး ျဖစ္သည္။ ေပတလုဒ္သည္ ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ၏ ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးေသာ တျပည္႔သားရင္းတဦး ျဖစ္သည္။ မိမိဆရာေတာ္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူျခင္းအတြက္ ေပတလုဒ္သည္ စိတ္အလြန္ ထိခုိက္မိခဲ႔သည္။ အလုပ္ အားလပ္ခ်ိန္မ်ားတြင္ ေပတလုဒ္မိလဒ္အား ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ၏ သခ်ႋဳင္းဂူအနားတြင္ သြားေရာက္ ဆုေတာင္းေမတၱာမ်ား ျပဳလုပ္ေနသည္ကုိ ေတြ႔ရွိတတ္ ႀကရသည္။ ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ ပ်ံလြန္ေတာ္မူၿပီး (၂)ႏွစ္ အႀကာ ၁၇၇၈ ခုႏွစ္တြင္ ေပတလုဒ္မိလဒ္သည္လည္း ကြယ္လြန္ခဲ႔ရွာသည္။ မိမိ ကြယ္လြန္ပါက မိမိ၏ ႀကြင္းက်န္ေသာ ရုပ္ကလပ္ကုိ မိမိႀကည္ညိဳ ကုိးကြယ္ေသာ ဆရာေတာ္ ပယ္ရ္ကုိတုိ၏ သခ်ႋဳင္းဂူအနီးတြင္ သျဂိဳလ္ေပးရန္ ေမတၱာရပ္ခံခဲ႔သျဖင့္ ေပတလုဒ္မိလဒ္အား ဆရာေတာ္အနီးတြင္ ျမွဳပ္ႏွံခဲ႔ႀကသည္။ ေပတလုဒ္မိလဒ္၏ သခ်ႋဳင္းဂူတြင္ ေအာက္ပါ လက္တင္ဘာသာႏွင့္ ျမန္မာစာတုိ႔ျဖင့္ ေရးသားထားေသာ ေက်ာက္စာကုိ ဖတ္ရူႀကရသည္။

ျပင္သစ္အမ်ိဳးသား ကုုလားဗုိလ္ဘြဲ႕ရ ေပတလုဒ္ မိလဒ္ သခ်ႋဳင္းဂူ ေက်ာက္စာ

         (HIC JACET)
PETRUS MILLARD GA LLIAE
EX CAPTIVO BELLI REGIB US
ACCEPTUS PRAESBITERIUM
ET.CIMITERIUM AECCLESIAE
        (CONSTRUXIT)
A REGE CLLIAE CENTURIO
ELECTUS, MORITUR ANNO
         MDCCLXXVIII

        ပရင္သစ္အမႈ ေပတလူမိီလတ္ပ်င္သစ္ရွင္ ဘုရာင္အမႈထဲသင္ ေဘာႏွင့္ လွည္႔လည္သြားရမည္ ခန္႔ထား၍ လြင့္သြား သည္တြင္ ဘုိးေတာ္ အေလာင္းမင္းတရားႀကီးဘုရား ဟံသာ၀တီကုိ သိမ္းရုံေတာ္မူသည္ လႊြတ္ေတာ္ ၁၁၁၇ ႏွစ္ ေရႊစက္ေတာ္ျမတ္ေအာက္သုိ႔ ေရာံ၍ ဘုိးေတာ္အေလာင္းမင္းတရားႀကီး ဘုရား၊ ဘႀကီးေတာ္ဘုရား၊ လက္ထက္ေတာ္ ဟံသာ၀တီ၊ ယုိးဒယား ကသည္းမွစခု အရပ္ရပ္အမႈေတာ္ေပၚထြက္သမွ်ကုိ ထံရြက္ရသည္ႏွင့္ဘုရား၊ ခမည္းေတာ္ ဆင္ျဖဴရွင္ဘုရား၊ လြတ္ေတာ္သက္ေတာ္ေစာင့္ ကုလားဘုိ အရာခန္႔ထားေတာ္မူ၍ ရာဇာာရဘြဲ႔အည္ႏွင့္ တယ္ၿမိဳု႕ကုိ အသနားေတာ္ျမတ္ခံရသည္ ၄င္း ေနာက္ရာ ဇာသာရေက်ာ္ထင္ႏွင့္၄င္းေနာက္ သီရိရာဇာသူရေက်ာ္ထင္ဘြဲ႔အမည္ကုိလည္း အသနားေတာ္ျမတ္ခံရသည္ ဘုရားေရႊြလက္ ထက္ေတာ္ သက္ေတာ္ေစာင္႔ကုလားဗုိ အရာထပ္၍ ခန္႔ထားေတာ္မူသည္ တဟ္ၿမိဳ႕ႏွင့္ ေနမ်ိဳးသီရိရာဇူသရေက်ာ္ထင္ဘြဲ႔ အမည္ကုိလည္း အသနားေတာ္ျမတ္ခံရသည္။ ေက်းဇူးေတာ္ျမတ္ကုိ ဆက္ဆပ္ခ်င္လွ်င္ မရဏံ ေသခ်င္းတည္းဟူေသာ အနိစၥ ကံတရားႏွင့္ မကင္းမလြတ္နုိင္သည္ျဖစ္၍ သက္ကရာဇ္ ၁၀၉၇ ခုတေပါင္းလဆန္း ၁၀ရက္ ၄ေန႔သား အသက္၄၃ႏွစ္ အ၀င္သက ရာဇ္ ၁၁၄၀ ၀ါေခါင္လျပည္႔ေက်ာ္ ၇ရက္ ၆ေန႔တြင္ အနိစၥကံ တရားေနာက္သုိ႔လုိက္သည္။

မွတ္ခ်က္။      ။အထက္ေဖၚျပပါေက်ာက္စာကုိ မူရင္းအတုိင္း အပုဒ္မခြဲပဲ ျပန္လည္ေရးသား ေဖၚျပထားပါသည္။ လက္တင္ ဘာသာျဖင့္ ေရးသားထားေသာ ေက်ာက္စာကုိ ေအာက္ပါအတုိင္း ျမန္မာျပန္ဆုိအပ္ပါသည္။

ဤေနရာ၌ ေလ်ာင္းစက္ေခၚသည္႔ပုဂိၢဳလ္မွာ
ေပတလုဒ္မီလဒ္ျဖစ္သည္။
စစ္မက္ျဖစ္ပြားခ်ိန္တြင္
စစ္သုံ႕ပန္းအျဖစ္ အဘမ္းခံလာရၿပီးေနာက္
ယင္းသည္ အသင္းေတာ္၏ သာသနာျပဳမ်ားအတြက္ ေက်ာင္းသကၤန္းကုိ
ေဆာက္လုပ္ လွဴဒါန္းေပး၍
သုႆန္ကုိလည္း ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းခဲ႔သည္။
ျပင္သစ္ဘုရင္ခံေတာ္မွ  "ဆာရ္ဘြဲ႔ " ကုိခံယူရရွိၿပီး
သကၠရာဇ္ ၁၇၇၈ခုႏွစ္၊ အသက္ ၄၂ ႏွစ္တြင္
ကြယ္လြန္ခဲ႔သည္။

မွတ္ခ်က္။   ။ လက္တင္ဘာသာစကားျဖင့္ ေရးသားထားေသာ ေက်ာက္စာသည္ လက်္ာဘက္ေပၚပုိင္းတြင္ အပုိင္း အစမ်ား အနည္းငယ္ က်ိဳးပဲ႔ေနသည္။ ေက်ာက္စာအစြန္အဖ်ားရွိ မူရင္းစာလုံးမ်ားလည္း အက်ိဳးအပဲ႔မ်ားတြင္ ပါသြားသည္ ။ သုိ႔ေသာ္ လက္တင္ဘာသာစကားလုံးမ်ားကုိ ျပန္လည္ ျဖည္႔စြက္ေပးရန္ အခက္အခဲမရွိပါ။ ျပန္လည္ျဖည္႔စြက္ စလုံးမ်ားကုိ မ်ဥ္းတား အေစာင္းစာလုံးမ်ားျဖင့္ ေဖၚျပထားသည္။

အခန္း(၈)
ဆရာေတာ္ ေဂတားႏုိးမန္ေတဂါးဇား။

ေဂတားနုိမန္ေတဂါးဇားသည္  အိီတလိီျပည္ မီလန္းၿမိ႕တြင္ သကၠရာဇ္ ၁၇၄၅ ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ (၁၁) ရက္ေန႔တြင္ ေမြးဖြားခဲ႔သည္။ ေဂတားနုိးသည္ အသက္ ၁၆ နွစ္ေရာက္ရွိေသာအခါ၊ ဘားရ္နဘုိက္အသင္းဂုိဏ္း သူေတာ္စင္ေဘာင္သုိ႔ ၀င္ေရာက္ခဲ႔သည္။ ရဟန္းတုိ႔ သင္ႀကားအပ္ေသာ ပညာရပ္မ်ားကုိ ဆက္လက္ ဆည္းပူးခဲ႔ၿပီး၊ ၁၇၆၈ ခုႏွစ္၊ မတ္လ (၂၈)ရက္ေန႔ တြင္ အသက္ (၂၃)ႏွစ္ အရြယ္၌ ရဟန္းသိကၡခံယူခဲ႔သည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး မန္ေတဂါးဇား၏ ပညာ အရည္အခ်င္း ျပည္႔စုံမႈရွိေသာေႀကာင့္ ၄င္းရဟန္းျဖစ္ တကၠသုိလ္ႀကီးမွာပင္ စာခ်ပုဂိၢၢဳလ္ အျဖစ္ ဆက္လက္ခန္႔ထားျခင္းခံခဲ႔ရသည္။

ေဂတားနုိးမန္ေတဂါးဇားသည္ ငယ္ရြယ္စဥ္ကတည္းကပင္ သာသနာျပဳ ပုဂိၢၢဳလ္တပါးျဖစ္ခ်င္သည္။ တုိင္းတပါးသုိ႔ သြားေရာက္ သာသနာျပဳလုိေသာ ဆႏၵမွာ စာခ်ပုဂိၢၢဳလ္အျဖစ္ ထမ္းေဆာင္ေနရင္း တေန႔တျခား ပုိ၍ပင္ တုိးပြား လာခဲ႔သည္။ အထူးသျဖင့္ ျမန္မာျပည္၌ မိမိတုိ႔ ဘားရ္နားဘုိက္အသင္းဂုိဏ္းႀကီးသည္ သာသနာလုပ္ငန္းမ်ား တုိးခ်ဲ႕ ထမ္းေဆာင္ေနေႀကာင္း၊ တုိးခ်ဲ႔လုပ္ငန္းမ်ား အတြက္ သာသနာျပဳ ပုဂိၢၢဳလ္မ်ား အထူး လုိအပ္လ်က္ ရွိေနေႀကာင္း၊ အစရွိေသာသတင္းမ်ားကုိ ႀကားသိရေသာအခါ မိမိအား သာသနာနယ္ေျမသုိ႔ ေစလႊတ္ေပးးပါရန္ အထက္အႀကီးအကဲတုိ႔အား ေလ်ွာက္ထားခဲ႔သည္။

ဆက္ရန္
အင္း၀ေရာက္ေျခရာမ်ား - အပုိင္း (၂၁)

မွတ္ခ်က္။ ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ၏ ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးေသာ တျပည္႔သားရင္းတဦး ျဖစ္သည့္ ဘုရင္ဂ်ီဘာသာ၀င္  ေပတလူ မိတင္ဆိုေသာ ကုလားဗိုလ္(ျပင္သစ္လူမ်ိဳး)၏ သခ်ိဳၤင္းေက်ာက္စာ အပါအ၀င္ ျဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ကို "ကုန္းေဘာင္ျပင္သစ္" နာမည္နဲ႔ ဆရာေရႊစႀကာက ေရးသားထားတဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ ကို ေအာက္ပါလင့္မွ တဆင့္ ဖတ္ရႈႏိုင္ပါသည္။

Read More...

Saturday, May 16, 2015

အင္း၀ေရာက္ေျခရာမ်ား - အပုိင္း (၁၉)

ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္း သမုိင္းအစ

သကၠရာဇ္ ၁၇၇၃ -ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလပုိင္းတြင္ ဆရာေတာ္ ပယ္ရ္ကုိတုိသည္ ေအာက္ျမန္မာျပည္သုိ႔ ခရီး ထြက္ခြါခဲ႕သည္။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ရွိ အျပစ္မဲ႔ သေႏၶၶယူေသာသခင္မ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းထုိင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ကာရ္ပါးနီႏွင့္ ေတြ႔ဆုံခဲ႔သည္။ ျမန္မာျပည္၌ သာသနာေရး အေျခအေနမ်ား ေကာင္းမြန္ တုိးတက္ေနသျဖင့္ လုပ္ငန္းသစ္ စီမံကိန္းမ်ား တုိးခ်ဲ႕ လုပ္ကုိင္ေဆာင္ရြက္သြားရန္၊ ေရာမသာသနာဌာနခ်ဳပ္ႏွင့္  ညွိႏွိဳင္း လုပ္ကုိင္ ေဆာင္ရြက္ဘုိ႕ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ကာရ္ပါးနီကုိ အီတလီျပည္သုိ႕ ေခတၱ ေစလႊတ္လုိေႀကာင္း တင္ျပေဆြး ေႏြးခဲ႔သည္။ ထုိ႔ျပင္ ဆရာေတာ္ကုိင္တုိင္ ေရွးယခင္က ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိထားေသာ ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္း ကိစၥကုိလည္း အေကာင္အထည္ေဖၚႀကဘုိ႕ ေဆြးေႏြး တုိင္ပင္ခဲ႔သည္။ ျမန္မာစာေပကုိ ပုံႏွိပ္ေလာကသုိ႔ ပို႔ေဆာင္ ေပးႏုိင္ခဲ႔ပါက ျမန္မာစာေပေလာကသည္ ပုိမုိ က်ယ္ျပန္႔လာၿပီး၊ ျမန္မာတုိင္းရင္းသား အားလုံးလုိလုိပင္ အက်ိဳးခံစားရမည္ျဖစ္ေႀကာင္း ဆရာေတာ္ ေမ်ွာ္မွန္းခဲ႔သည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ေရာမၿမိဳ႔၊ ုသာသနာ ျပန္႔ပြားေရးႏွင့္ စီမံခန္႔ခြဲေရး ဌာနခ်ဳပ္ႀကီးမွ ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္း ထေျမာက္ ေအာင္ျမင္မႈ ရရွိေရးအတြက္ ကူညီပံ႔ပုိးေပးဘုိ႔ ေတာင္းခံရန္ စီစဥ္မ်ားကုိ  ျပဳလုပ္ေပးခဲ႔သည္။

ဆရာေတာ္ ပယ္ရ္ကုိတုိ ကုိယ္တုိင္ ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္းအတြက္ ႀကိဳတင္ ျပင္ဆင္မႈမ်ားကုိ ကြပ္ကဲႀကပ္မတ္ ေဆာင္ရြက္ခဲ႔ၿပီး ျဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ စိီမံခန္႔ခြဲေသာ ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္း အေပၚ တည္းျဖတ္ႀကပ္မတ္ေပးသူမွာ "ရတနာဂၽြန္း" ဆုိသူျဖစ္သည္။ ဤပုဂိဳလ္ ဂၽြန္းသည္ ပညာအေျမာ္အျမင္ႏွင့္ ျပည္စုံသျဖင့္ ဘုရင္႔လြတ္ေတာ္အမတ္မ်ား၏ ႀကည္ညိဳ ေလးစားမႈကုိလည္း ခံစားရရွိသူျဖစ္သည္။ အမႈကိစၥ အ၀၀တြင္ အႀကံဥာဏ္ေပး ပုဂိဳလ္ျဖစ္သည္။ ဂၽြန္းသည္ ရတနာရြာရွိ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းကုိ ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းခဲ႔သျဖင့္  "ရတနာဂၽြန္း"ဟု အမည္တြင္လာျခင္း ျဖစ္သည္။ ရတနာဂၽြန္းသည္ ဘုရားတရား ႀကည္ညိဳသူျဖစ္သည္။ ျမန္မာစာေပ၊ ပါဠိစာေပမ်ားတြင္ အလြန္ ကၽြမ္းက်င္ေသာ ပုဂိဳလ္လည္းျဖစ္သည္။ အထက္ျမန္မာျပည္သုိ႔ ေရာက္ရွိလာႀကေသာ ဘားရ္နားဘုိက္ သာသနာျပဳပုဂိဳလ္မ်ားကုိလည္း ျမန္မာစာ ခ်ေပးခဲ႔သူ ျဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ၏ တျပည္႔ရင္းသားရင္း ျဖစ္သလုိ ျမန္မာစာေပျဖင့္ ပတ္သက္၍မႈ ဆရာသမားလည္း ျဖစ္ခဲ႔သည္။

ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္း စီမံေဆာင္ရြက္ရာ၌ ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိသည္ ရတနာဂၽြန္း၏ အကူအညီကုိ မ်ားစြာရရွိခဲ႔သည္။ ရတနာဂၽြန္းသည္ ျမန္မာအကၡရာစာလုံးမ်ားကုိ ပုံႏွိပ္ခဲ စလုံး ပုံသြင္းမႈ ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ ပုံတူ ေရးဆြဲေရးလုပ္ငန္းတြင္ ဆရာေတာ္ ပယ္ရ္ကုိတုိႏွင့္အတူ ကူညီ ေဆာင္ရြက္ေပးရသည္။ ပုံႏွိပ္ခဲ စလုံးပုံတူမ်ားကုိ ျပန္လည္ စီစစ္ ႀကပ္မတ္ေဆာင္ရြက္ေပးရသည္။ ျမန္မာ ပုံႏွိပ္လုပ္ငန္း ေအာင္ျမင္ပါက ပထမဆုံးရုိက္ႏွိပ္ရန္ ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ စီစဥ္ ေရးသားထားသည္႔ စာမႈႀကမ္းမ်ားကုိ စီစစ္ တည္းျဖတ္ေပးရသည္။

ဆရာေတာ္သည္ ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္း လြယ္ကူ ေခ်ာေမြ႕ေစေရးအတြက္ ပုံႏွိပ္လုပ္ငန္း လုပ္ကုိင္သူမ်ား အဘုိ႔ ျမန္မာစာဆုိင္ရာမ်ားကုိ ရွင္းလင္းခ်က္မ်ား ထုတ္လုပ္ ေရးသားေပးပုိ႕ခဲ႔သည္။ ရတနာဂၽြန္းကလည္း မိမိကုိယ္တုိင္ သပၸာယ္လွပစြာ စီကုံးေရးသားထားေသာ ေပသ၀ဏ္လႊာစာေစာင္ တေစာင္ကုိ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး ဆဌမေျမာက္ပီဦး (Pope Pius VI)ထံသုိ႔ ေပးပုိ႔ခဲ႔သည္။ ယင္း ေပသ၀ဏ္လႊာသည္ ျမန္မာျပည္မွ ေရာမၿမိဳ႕သို႔ ေရွးဦးဆုံး ေရာက္ရွိသြားေသာ ေပစာျဖစ္သည္။ ေပသ၀ဏ္လႊာ၌ မိမိအား ဘုရားကားခ်ပ္မ်ား ရုပ္ပုံေတာ္မ်ား ေပးပုိ႔ရန္ႏွင့္ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး၏ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာမ်ား ေတာင္းခံလွ်က္၊ ဆုမြန္ေကာင္းမ်ား ေတာင္းေခြ်ေပးပါရန္ ေမတၱာ ရပ္ခံေရးသားထားသည္။

ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္း ေအာင္ျမင္ခဲ႔ၿပီ။

    သကၠရာဇ္ ၁၇၇၄ ခုႏွစ္၊ ႏွစ္ဦးပုိင္းတြင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ကာရ္ပါးနီသည္ အီတလီသုိ႔ ခရီး စတင္ ထြက္ခြာခဲ႔သည္။ သာသနာပုိင္ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး ဆဌမေျမာက္ပီဦးအား ၀င္ေရာက္ ေတြ႔ဆုံဖူးျမင္ခဲ႔သည္။ ဆရာေတာ္ ပယ္ရ္ကုိတုိ၏ ေတာင္းဆုိခ်က္မ်ားကုိ တင္ျပခဲ႔သည္။ ရတနာဂၽြန္း ဆက္သလုိက္ေသာ ေပသ၀ဏ္လြာကုိလည္း ရဟန္းမင္းႀကီးအား ဆက္သခဲ႔သည္။

  ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးကလည္း ျမန္မာျပည္မွ တင္ျပလာေသာ သာသနာေရးကိစၥမ်ားႏွင့္ ရတနာဂၽြန္း ဆက္သေသာ ေပသ၀ဏ္လႊာကုိ ၀မ္းသာအားရစြာျဖင့္ လက္ခံယူခဲ႔သည္။ ရတနာဂၽြန္း၏ ေမတၱာရပ္ခံ ေတာင္းဆုိခ်က္ကုိ ျဖည္႔ဆည္း ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ႔သည္။ ရတနာဂၽြန္းအတြက္ အထူးပန္းခ်ီကားခ်ပ္ တခ်ပ္ကုိ ေရးဆြဲေစခဲ႔သည္။ ဘားရ္နားဘုိက္ သာသနာျပဳ (၂)ပါးသည္ ျမန္မာတုိင္းရင္းသားတစ္စုကုိ လက္တြဲေခၚလ်က္ ခရစ္ေတာ္၏ ရုပ္ပုံေတာ္ေရွ႕တြင္ ရပ္လ်က္ေနႀကသည္႔ ပန္းခ်ီပုံကုိ သရုပ္ေဖၚ ေရးဆြဲထားသည္။

သာသနာ ျပန္႔ပြားေရးႏွင့္ စီမံခန္႔ခြဲေရးဌာနခ်ဳပ္အား ျမန္မာ ပုံႏွိပ္လုပ္ငန္းကုိ အေကာင္အထည္ေဖၚ၍ အၿပီး ေဆာင္ရြက္ေပးပါရန္ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးမွ ညႊန္ႀကားခဲ႔သည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ကာရ္ပါးနီသည္လည္း ယင္းဌာနခ်ဳပ္ႀကီး၏ အတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္ မြန္ဆီေညာ္ စေတဖားနူး ေဘာရ္ဂ်ီးယား (Stephanus Borgia) အား  ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ၏ ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္း အစိီရင္ခံစာမ်ားကုိ တင္ျပခဲ႔သည္။ အတြင္းေရးမႈးခ်ုပ္မွ ၀မ္းသာအားရ ႀကိဳဆုိလက္ခံလ်က္ ပုံႏွိပ္လုပ္ငန္းဆုိင္ရာ သာသနာျပန္႔ပြားေရးဌာနခ်ဳပ္မွ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ "ပုိလီဂေလာ႔ပုံႏွိပ္တုိက္" တာ၀န္ခံမႈး ခရစၥတုိဖား အာမာဒုဇီဦးစ္(Christopher  Amaduzius) အား လြဲေျပာင္း ေပးအပ္ခဲ႔သည္။ အတြင္းေရးမႈးခ်ဳပ္ စေတဖာႏူး ေဘာရ္ဂ်ီယား (Stephanus Borgia) သည္ အေရွ႕ဖ်ား တုိင္းျပည္မ်ားႏွင့္ အာဖရိကတုိက္၊ ဥေရာပတုိက္၊ အစရွိေသာ တုိက္ႀကိီးမ်ား၏ တုိင္းျပည္မ်ားတြင္ အသုံးျပဳေသာ ဘာသာစကား စာေပတုိ႔ကုိ ပုံႏွိပ္ထုတ္ေ၀ေသာ တာ၀န္ခံမႈးလည္း ျဖစ္သည္။ ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္း တီထြင္ဘုိ႔ရန္ ယခုအႀကိမ္သည္ ပထမဆုံးအႀကိမ္ ျဖစ္ခဲ႔သည္႔အေလ်ာက္ စေတဖါနႈး ေဘာရ္ ဂ်ိီးယား၏ ကူညီပံ႕ပုိးမႈသည္ မ်ားစြာ ေရးပါရွိခဲ႔သည္။

ျမန္မာဗ်ည္း အကၡရာစာလုံးမ်ားကုိ ပုံႏွိပ္ ခဲစလုံးမ်ားအျဖစ္ ပုံသြင္းလုပ္ငန္းသည္ အထူးပင္ ခက္ခဲေသာ လုပ္ငန္းတခုျဖစ္ခဲ႔သည္။ ဦးစြာပထမ ဤုသုိ႔ေသာ ၀ုိင္းစက္စက္ ေရးထားသည္႔ ျမန္မာဗ်ည္းအကၡရာ စာလုံးမ်ိဳးမ်ားကုိ ခဲစလုံးပုံသြင္း လုပ္သားတုိ႔အေနျဖင့္ မျမင္ဘူးခဲ႔ႀကေပ။ ဆရာေတာ္ ပယ္ရ္ကုိတုိ အေနျဖင့္ အနီးစပ္ဆုံး ျပင္ဆင္ ေရးဆြဲေပးလုိက္ေသာ္လည္း လက္ေတြ႔ လုပ္ငန္းရပ္တြင္မႈ အခက္အခဲမ်ား သက္၀င္လာခဲ႔သည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ကာရ္ပါးနီသည္ အနီးကပ္ ျပန္လည္ မြမ္းမံ ေျဖရွင္းလုပ္ေဆာင္ေပးရသည္။ တကယ္႔ လက္ေတြ႕လုပ္ငန္းမ်ား အားလုံးကုိ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ကာရ္ပါးနီမွ အက်ိဳးေဆာင္ ေပးခဲ႔ရသျဖင့္ ကာရ္ပါးနီသည္ ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္း ေအာင္ျမင္မႈ အခမ္းက႑တြင္ အေရးပါသည္႔ ပုဂိဳလ္ျဖစ္ေႀကာင္း မွတ္တမ္းတင္အပ္သည္။

ျမန္မာပုံႏွိပ္လုပ္ငန္းသည္ သကၠရာဇ္ ၁၇၇၆ ခုႏွစ္တြင္ ေအာင္ျမင္ျခင္း ပန္းကုိ ဆြတ္ခူးခဲ႕ေလၿပီ။
ပုံႏွိပ္လုပ္ငန္း တီထြင္ ေအာင္ျမင္မႈ ေအာင္ျမင္သည္ႏွင့္ အမွ် ပထမဆုံး ပုံႏွိပ္ ျမန္မာစာအုပ္ကုိလည္း တခ်ိန္တည္းမွာပင္ ရုိက္ႏွိပ္ခဲ႔သည္။ ျမန္မာစာအုပ္ေလာက၌ ပထမဆုံး ထြက္ေပၚလာခဲ႔ေသာ စာအုပ္အေႀကာင္းကုိ ေအာက္တြင္ ဆက္လက္္၍ အက်ဥ္းမွ်တင္ျပလုိသည္။

စာအုပ္အမည္
ALPHABETUM BARMANUM

    မာတိကာမ်ား
            အေႀကာင္းအရာ
            စာအုပ္အမည္ပါရွိေသာမ်က္ႏွာဖုံး
            စေတဖာႏူး ေဘာ္ရ္ဂ်ီးယား၏ နိဒါန္း
            ခရစၥတုိဖား အာမာဒုဇီဦးစ္၏ အမွာစာ
            ကာရ္ပါးနီ၏ နိဒါန္း
            ေဂ်၊ အိတ္က္စ္ပီလီ၏ အမွာစာ

        ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ၏ ျမန္မာ ဗ်ည္းအကၡရာမ်ားအေႀကာင္း၊ ျမန္မာသတ္ပုံ သတ္ညြန္းအေႀကာင္း
ျမန္မာသဒၵါအေႀကာင္းမ်ား ရွင္းလင္း ေရးသားထားသည္။

ကက္သလိခ္ဘာသာ၀င္တုိ႔ ေန႔စဥ္ အသုံးျပဳေသာ ဆုေတာင္းပဌာနာမ်ား။
    အထက္ပါ မာတိကာတုိ႔ေအာက္တြင္ ဆက္လက္၍ အက်ဥ္းဆက္လက္ေဖၚျပသြားလုိသည္။

၁။ စာအုပ္အမည္ျဖစ္ေသာ ALPHABETUM BARMANUM ဆုိသည္မွာ၊ အဂၤလိပ္ဘာသာ စကားအားျဖင့္ BURMESE ALPHABET ဟူ ဘာသာျပန္ႏုိင္ၿပီး၊ ျမန္မာမႈ ျပန္ဆုိရလွ်င္  "ျမန္မာအကၡရာသင္ပုံးႀကီး အညြွန္း"ဟု ဆုိလုိသည္။

၂။ စေတဖားႏႈး ေဘာရ္ဂ်ီးယား ေရးသားေသာ နိဒါန္းကုိ ေအာက္ပါအတုိင္း ဖတ္ရႈရသည္။
    သာသနာေတာ္ႏွင့္ ဘာသာအယူ၀ါဒ တရားေတာ္ျမတ္ကုိ ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ရေတာ္မူေသာ အသင္းေတာ္ႀကီး၏ နာယက ဦးစီးမွဴးျဖစ္ေတာ္မႈသည္႔ အလြန္ျမင့္ျမတ္ ရုိေသထုိက္လွေသာ ဆဌမေျမာက္ ရဟန္းမင္းႀကီး ပီဦးအား လက္အုပ္ခ်ီမုိး ပူေဇာ္ကန္ေတာ႔ပါ၏ ဘုရား။

အင္း၀ေနျပည္ေတာ္၌ အသုံးျပဳသည္႔ ဗမာ (၀ါ) ဗုိမားေခၚ ႏုိင္ငံေတာ္သုံး ဗ်ည္းအကၡရာစာလုံးမ်ားကုိ ပထမအႀကိမ္အျဖစ္ သာသနာျပန္႔ပြားေရးႏွင့္ စီမံ ခန္႔ခြဲေရးဌာနခ်ဳပ္ႀကီး၏ ပုံႏိွပ္တုိက္မွ ဦးေဆာင္ အက်ိဳးျပဳလ်က္ တိက်မွန္ကန္စြာ တီထြင္ ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ ေပးလုိက္သည္။ ယင္း၏ ဘာသာစကားျဖင့္ အေရးအသားတုိ႔ကုိ အသုံးျပဳၿပီး၊ ဂဂၤါ ျမစ္၀ွမ္း တဖက္ကမ္းရွိ အိႏိၵယႏြယ္ဖြားတုိ႔အား၊ သံေပါလူး၏ တမန္ေတာ္အသင္းသည္ တုိင္းတပါးတုိ႔အား ေဟာေျပာ သြန္သင္ရာ၌ အခ်ဳပ္အာဏာေတာ္ႏွင့္ ဦးေဆာင္မႈကုိ ပုိင္ဆုိင္ေသာ ရဟန္းမင္း၏ ဆႏၵကုိ အစဥ္ခံယူလ်က္ ကက္သလိခ္ဘာသာ အယူ၀ါဒကုိ ေဟာႀကား သြန္သင္ႀကသည္။

                စေတဖားႏူး ေဘာရ္ဂ်ီးယား

စာအုပ္၏ တတိယပုိင္းတြင္ ပုိလီဂေလာ႔ပုံႏွိပ္တုိက္္လုပ္ငန္း ဥကၠဌျဖစ္သူ ခရစၥတုိဖား အာမာဒုဇီဦးစ္၏ အမွာစာကုိ ဖတ္ရႈႀကရသည္။ စာမ်က္ႏွာ (၇) မွ (၁၆) အထိ ေရးသားထားေသာ အမွာစာ ျဖစ္သည္။ အမွာစာတြင္ ဖတ္ရႈရသည္မွာ သာသနာ ျပန္႔ပြားေရးႏွင့္ စီမံခန္႔ခြဲေရး ဌာနခ်ဳပ္ႀကီးသည္ အိႏၵိယႏြယ္၀င္ ဘာသာစကားမ်ား ျဖစ္ႀကေသာ တီဗက္ဘာသာ၊ ဟိႏၵဴစတန္ဘာသာ၊ သကၠတၱဘာသာစကားမ်ားကုိ ေလ႔လာၿပီးေနာက္ မိမိဌာနခ်ုဳပ္သည္ ပုံႏိွပ္လုပ္ငန္းမ်ား၌ ရင္႔က်က္ ကၽြမ္းက်င္ေနၿပီးျဖစ္သျဖင့္ အဆုိပါ ဘာသာစကားသုံး စာေပမ်ားကုိ ထေျမာက္ ေအာင္ျမင္စြာ ပုံႏွိပ္ထုတ္ေ၀ႏုိင္ခဲ႔သည္ ျဖစ္သည္။

ယခုအႀကိမ္၌ ျမန္မာဘာသာ စကားသုံး စာေပကုိလည္း ဘားရ္နားဘုိက္အသင္းဂုိဏ္းသား ဘုန္းေတာ္ႀကီး မယ္လ္ခီေအာ ကာရ္ပါးနီမွ အထူး သင္႔ျမတ္ေသာ အခ်ိန္အခါတြင္ ေရာက္ရွိလာၿပီး တင္ျပလာပါသည္။ ယင္းစာေပကုိ ေအာင္ျမင္စြာ ပုံႏွိပ္ ထုတ္လုပ္ႏုိင္ပါသျဖင့္ ၀မ္းေျမာက္ ဂုဏ္ယူမိေႀကာင္း ေဖၚျပထားသည္။ ထုိ႔ျပင္ ျမန္မာဗ်ည္း အကၡရာမ်ားအေႀကာင္းကုိ ရွင္းလင္း ထုတ္ေဖၚျပခဲ႔သည္။ ထုိေနာက္ ဤဗ်ည္းအကၡရာမ်ားကုိ ပထမအႀကိမ္ အျဖစ္ တီထြင္ ထုတ္လုပ္ေပးရာတြင္ မည္သုိ႔ ေရးသား မွတ္သားရေႀကာင္း မည္သုိ႔ မိတၱဴကူး၍ မည္သုိ႔ ပုံသြင္းရေႀကာင္းမ်ားကုိ ေဖၚျပသည္။ တဖန္ "ျမန္မာ ဗ်ည္းအကၡရာ သင္ပုံးႀကိီး အညြႊန္း" ႏွင့္ ကက္သလိခ္ ယုံႀကည္ရာမ်ား ျဖစ္ေသာ  ဘုရားစကား စာအုပ္ပါ၀င္သည္႔ ပထမဆုံး ျမန္မာ ပုံႏွိပ္စာအုပ္ကုိလည္း ပုံႏွိပ္ ထုတ္ေ၀လုိက္ေႀကာင္း မွတ္တမ္း တင္ခဲ႔ေလသည္။

    လန္ဒန္ၿမိဳ႕ မွ ဘုရင္႔ သိပၸံပညာ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးအသင္း၏ အတြင္းေရးမႈးခ်ားလ္စ္ ေမာ္သြန္ သည္၊ သကၠရာဇ္ ၁၇၅၉ ခုႏွစ္တြင္ သုေတသနျပဳ လုပ္ ၍ စုေဆာင္းရရွိခဲ႔ေသာ ေႀကးနီအကၡရာ (၂၇)လုံး တြင္ ျမန္မာဗ်ည္းအကၡရာ စလုံးမ်ား မပါရွိေသးေႀကာင္းတင္ျပခဲ႔သည္။ သကၠရာဇ္ ၁၇၄၈ ခုႏွစ္ကလည္း သုေတသန ပညာရွင္မ်ား ျဖစ္ႀကေသာ  ဖရက္ဒ္ ဖရီဇီအုစ္ ႏွင့္ ဘင္ဂ်ာမီနုစ္ စကူဇီအုစ္ တုိ႔ စုေဆာင္း ေတြ႔ရွိရသည္႔  "ေကာင္းကင္ဘုံ ေမတၱာ"ကုိ ဘာသာစကား (၂၀၀) ေပါင္းခ်ဳပ္ျဖင့္ ေရးသားထားသည္႔ အုပ္စုတြင္ ျမန္မာဘာသာ စကား မပါရွိေသးေႀကာင္းကုိပါ တင္ျပ ေဆြးေႏြးထားသည္။ ၄င္းျပင္ ျမန္မာဘာသာစကားသည္ ျမန္မာတုိင္းရင္းသား အမ်ားစု အသုံးျပဳ ေရးသား ေျပာဆုိေသာ ဘာသာစကားရပ္ ျဖစ္ေႀကာင္း ၊ ျမန္မာျပည္ဆုိသည္မွာလည္း ေရွးယခင္က သမုိင္းသုေတသီ ပညာရွင္မ်ား ေခၚေ၀ၚႀကသည္႔ အမည္မွာ မွားယြင္းေနေႀကာင္းမ်ားကုိ တင္ျပခဲ႔သည္။

    စာအုပ္၏ စတုတၳပုိင္းတြင္ စာမ်က္ႏွာ (၁၇) မွ (၄၄) ထိျဖစ္ၿပီး ဘုန္းေတာ္ႀကီး ကာရ္ပါးနီ၏ နိဒါန္းကုိ ဖတ္ရႈရသည္။

    ဘုန္းေတာ္ႀကီး ကာရ္ပါးနီသည္ ေအာက္ပါ အေႀကာင္းအရပ္ (၃)ခု အေႀကာင္းကုိ အဓိကထား ေရးသား ေဖၚျပခဲ႔သည္။
        (က) ျမန္မာတုိ႔၏ သမုိင္းဦး အေႀကာင္း
        (ခ) ျမန္မာတုိ႔ ရုိးရာ ယဥ္ေက်းမႈအေႀကာင္း
        (ဂ) ျမန္မာသဒၵါ အေႀကာင္း

၁။ ျမန္မာသမုိင္းဦး။      ။ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ား ဆင္းသက္လာသည္႕ အေႀကာင္းႏွင့္ ေရွးဦး သမုိင္းအေႀကာင္းကုိ ေရးသားထားသည္႔ ျမန္မာ႔သမုိင္းအေႀကာင္းတြင္ အင္း၀ ဘုရင္မင္းျမတ္အေႀကာင္းကုိ အရင္းခံထား၍ ေဖၚျပထားသည္။

၂။ ျမန္မာ႔ ရုိးရာယဥ္ေက်းမႈ။ ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ၏ ဓေလ႔ထုံးတမ္းမ်ား အေႀကာင္း ရုိးရာ ယဥ္ေက်းမႈအေႀကာင္း ျမန္မာလူမ်ိဳးတုိ႔ ကုိးကြယ္သည္႔ ဘာသာအေႀကာင္းတုိ႔ ပါရွိသည္။

၃။ ျမန္မာသဒၵါ။     ။ ျမန္မာသဒၵါႏွင့္ ပတ္သက္၍ အေျခခံ သေဘာတရားမ်ားအေႀကာင္း၊ ျမန္မာ စကား အသုံး အႏႈန္းမ်ားႏွင့္ ျမန္မာစာႏွင့္ ဒြန္တြဲလ်က္ရွိေသာ ပါဠိစာေပအေႀကာင္းကုိ အက်ယ္တ၀ံ႕ ေရးသား တင္ျပထားသည္။

စာအုပ္၏ ပဥၥမအပုိင္းတြင္ ပုံႏွိပ္ခဲစလုံးမ်ား ထုတ္လုပ္ေရး တာ၀န္ခံ ေဂ်၊ အိတ္က္စ္ပီလီ၏ အမွာစာျဖစ္သည္။ ျမန္မာပုံႏွိပ္ ခဲစလုံးမ်ားကုိ တီထြင္ေပးရာ၌ ျမန္မာစာလုံး အတြက္ အ၀ုိင္းပုံစံမ်ားကုိ တီထြင္ေပးၿပီး။ ပါဠိ စာလုံးမ်ားအတြက္မႈ ေလးေဒါင့္ ပုံစံမ်ားကုိ တီထြင္ ထုတ္လုပ္လုိက္သည္႔ အေႀကာင္းမ်ားကုိ  ရွင္းလင္း ေဖၚျပထားသည္။ ၄င္းအျပင္ အင္း၀ေနျပည္ေတာ္တြင္ အသုံးျပဳေသာ ေငြေႀကးပုံစံႏွင့္ နုိင္ငံေတာ္တံဆိပ္တုံးကုိ၄င္း၊ ပဲခူးၿမိဳ႕ေတာ္တြင္ အသုံးျပဳေသာ ေငြေႀကးပုံစံႏွင့္ တံဆိပ္တုံးကုိ၄င္း၊ အသီးသီး ပုံသြင္း ရုိက္ႏိွပ္ျပခဲ႔သည္။ ပါဠိ ပုံႏွိပ္ နမႈနာကုိ ျပလုိသျဖင့္ ကမၼ၀ါ က်မ္းပုဒ္တပုဒ္ကုိ ရုိက္ႏွိပ္ျပထားသည္။ ျမန္မာပုံႏွိပ္ ခဲစလုံးမ်ားကုိ ပုံစံအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ပုံသြင္းေပးလုိက္သည္႔ အေရအတြက္မွာ စုစုေပါင္း ၇၀၀၀၀ (ခုႏွစ္ေသာင္း) ခန္႔ ရွိသည္။

    စာအုပ္၏ ဆဌမပုိင္းတြင္မူ ဆရာေတာ္ပယ္ရ္ကုိတုိ၏ ရွင္းလင္းခ်က္မ်ားကုိ ေတြ႔ရွိရသည္။ ျမန္မာ ဗ်ည္း အကၡရာ (၃၃)လုံး ရွိေႀကာင္းႏွင့္ ျမန္မာ  "သရ"တုိ႔ အေႀကာင္းကုိ ရွင္းလင္း ေရးသား တင္ျပထားသည္။ ဥပမာ ဗ်ည္း ႏွင့္ သရ တုိ႔ ပူးတြဲ အသုံးျပဳပုံ၊ ျမန္မာ အသံထြက္ပုံတုိ႔ကုိ အက်ယ္တ၀ံ႔ (က မွ အ) အထိ ေရးသား ေဖၚျပထားသည္။ ထုိ႔ေနာက္ သင္ပုန္းႀကီးကုိ စတင္ ရွင္းလင္း ေဖၚျပရာ၌ ျမန္မာသတ္ပုံ အညႊန္းမ်ားအေႀကာင္း ျမန္မာသဒၵါ အေႀကာင္းတုိ႔ကုိ တင္ျပ ေရးသားသြားခဲ႔သည္။

    စာအုပ္၏ ပထမပုိင္းလည္းျဖစ္၊ ေနာက္ဆုံးအပုိင္းလည္း ျဖစ္ေသာေနရာတြင္၊ ကက္သလိခ္ ဘာသာ၀င္တုိ႔ ေန႔စဥ္ ရြတ္ဆုိေသာ ဆုေတာင္း ပဌနာေတာ္မ်ားကုိ ရုိက္ႏွိပ္ထားသည္။ ၄င္းတုိ႔မွာ-
    ၁။ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္ႏွင့္ေမတၱာ
    ၂။ ေကာင္းကင္ဘုံေမတၱာ
    ၃။ အားလုံးစံုကုိ ေမတၱာ
    ၄။ သနားျခင္း၏ မယ္ေတာ္ေမတၱာ
    ၅။ ပညတ္ေတာ္ (၁၀)ပါးတုိ႔ပါ၀င္ႀကသည္။

Read More...

Saturday, May 2, 2015

ခရီးအ႐ွိန္ မဆံုးေသးတဲ့ မီးအိမ္ေလးတစ္လံုး (အပိုင္း ၃)


အခန္း(၅)
ဖန္မီးအိမ္သည္ 
အေမွာင္ထဲက လူသားမ်ားအား အလင္းေပးရန္ျဖစ္သည္။

ဆရာတင္မိုး၏ ဖန္မီးအိမ္ ကဗ်ာမွ ေအာက္ပါအပိုဒ္ကို ေ႐ြးထုတ္ ဂုဏ္ျပဳလိုက္ပါသည္။
"သူ႔အဆင္းသည္ 
ေနမင္းပမာ၊ ေသာ္တာအလား၊
မ၀င္းျငားလည္း၊ သူ႔အားသူ႔မာန္
သူပိုင္ဟန္ျဖင့္၊ သူူသန္ရာမွ
ဤေလာကကို
အလွဆင္လို ဟန္တကား၊"
ထိုေန႔က အဖဆရာေတာ္ႀကီး ေပါလ္သည္ ျမစ္ႀကီးနား စိန္ပက္ထရိတ္ ကာသီျဒယ္ဘုရားေက်ာင္းထဲ၌ အာပတ္ေျဖ ေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ညေန (၅း၀၀) နာရီခန္႕ ျဖစ္မည္ ထင္သည္။ ရဟန္းေတာ္တစ္ပါး အာပတ္ေျဖရာသို႔ ႐ိုက်ိဳးစြာ ခ်ဥ္းကပ္လာသည္။ ထူးေတာ့ ထူးေတာ့မည္ဟု ရိပ္မိလိုက္သည္။ ဘာမ်ား ထူးမည္နည္း၊ "ဆရာေတာ္ဘုရား အေရးႀကီးတဲ့ ဖုန္းေခၚမႈတစ္ခု ေရာက္ေနပါသည္။ အျမန္ဆံုး လာေရာက္ ဆက္သြယ္ပါလို႔ မွာထားပါေၾကာင္း ေျပာလာသည္။ သြားရေကာင္း မေကာင္း ခ်ီတံုခ်တုန္ႏွင့္ မိမိဘာလုပ္ရမည္နည္း၊ ဘာလုပ္သင့္ သနည္း။

တကယ္ေတာ့ ဆရာေတာ္ႀကီး ၀ါသနာ အပါဆံုး အလုပ္ႏွစ္မ်ိဳး႐ွိသည္ ဘာသာတူမ်ားထံ သြားေရာက္ လည္ပတ္ျခင္းႏွင့္ အာပတ္ေျဖ နားေထာင္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။
ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ (၁၉၇၆) ခုႏွစ္ ဆရာေတာ္ သိကၡာတင္ၿပီး ေနာက္ပိုင္း နယ္လွည့္ျခင္းကို ပထမ ဦးစားေပး လုပ္ေဆာင္ခဲ့သည္။ မိမိ၏ သိုးမ်ားထံ မေရာက္အေရာက္ သြားႏိုင္ခဲ့သည္။ မည္သူသည္ ဆရာေတာ္ႀကီးေလာက္ နယ္လွည့္ခဲ့ပါသနည္း။

အမွန္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ ျမစ္ႀကီးနားမွ ပူတာအုိသို႔  ေျခလ်င္ခရီး ႏွင္ခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္႐ွိ ဘာသာတူ ႐ြာမ်ားသို႔ တစ္႐ြာ၀င္ တစ္႐ြာထြက္ျဖင့္ တစ္လ ကိုးသီတင္းၾကာလည္း သူက မမႈခဲ့ပါ။ ဆရာေတာ္၏ အဓိက ပစ္မွတ္က ဘာသာတူ သိုးမ်ားကို ေတြ႕လိုျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ မည္မွ်ပင္ ေခ်ာင္က်သည့္႐ြာ ျဖစ္ေနပါေစ၊ ဆရာေတာ္ကို မေတြ႕ဖူး မျမင္ဖူးသူ မ႐ွိခဲ့ပါ။ ထို႔အတူ ဆရာေတာ္ မေရာက္ခဲ့သည့္ ေနရာဟူ၍လည္း မ႐ွိခဲ့ပါ။ ခရီးထြက္ရန္ ၀န္ေလးေနသူ မဟုတ္- အၿမဲ ေပါ့ပါး လန္းဆန္းေန၏။

ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ အာပတ္ေျဖနားေထာင္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္ေပါလ္၏ အာပတ္ေျဖျခင္းႏွင့္ ပတ္သက္ မိန္႕ခ်က္က ဒို႔ရဟန္းေတာ္ေတြရဲ႕ အဓိက တာ၀န္သည္၊ သိုးမ်ား၏ ၀ိညာဥ္ေရး ျဖဴစင္မႈပင္ ျဖစ္သည္။ သင္ ရဟန္းဘ၀ ခံယူူခဲ့ေသာ္လည္း အာပတ္ေျဖရန္ ၀န္ေလးေနပါက ကား ဒ႐ိုက္ဘာက ကားမေမာင္းသလိုမ်ဳိးပင္ ျဖစ္ေပမည္။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း မည္သည့္ေနရာ ေဒသသို႔ ေရာက္သည့္တိုင္ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ အာပတ္ေျဖ နားေထာင္ရန္ ၀န္မေလးသကဲ့သို႔၊ မိမိ၏ ၀ိညာဥ္ေရးအတြက္လည္း အၿမဲ အာပတ္ေျဖေလ့႐ွိသည္ဟုု ေလ့လာသိ႐ွိရသည္။

ဆရာေတာ္သည္ အာပတ္ေျဖ နားေထာင္ေနရာမွထကာ တယ္လီဖုန္း႐ွိရာသို႔ ေျခလွမ္းလိုက္သည္။ ထိုအခ်ိန္က လူတိုင္း တယ္လီဖုန္းကို တြင္တြင္က်ယ္က်ယ္ မသံုးႏိုင္ေသးေခ်၊
"ဟဲလို-- ကြၽႏ္ုပ္ ဆရာေတာ္ေပါလ္ပါ။ အမိန္႔႐ွိပါ"
"ဟုတ္ကဲ့... ရဟန္းမင္း ကိုယ္စားလွယ္ စကားေျပာေနပါတယ္၊"
ဆရာေတာ္ေပါလ္ ဘာဆက္ေျပာရ- ဘာဆက္လုပ္ရမွန္း မသိေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ခဲ့မိပါသည္။

"တစ္ခ်ိန္က ဆရာေတာ္ မိန္႔ခဲ့ဖူးပါတယ္။ အျခား တစ္ေနရာရာကို 
ေျပာင္းမိန္႔ေပးရင္ ၾကည္ၾကည္သာသာႏွင့္ ေၿပာင္းေပးမယ္လို႔ ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္၊ ျပန္ သတိရပါသလား၊- ဆရာေတာ့္ကို မႏၲေလး ဆရာေတာ္ အျဖစ္ ေျပာင္းေ႐ႊ႕ တာ၀န္ေပးလိုပါတယ္-လက္ခံႏိုင္မလား"တဲ့။

အခန္း(၆)
လာျခင္းေကာင္းေသာ ဖန္မီးအိမ္ေလး 

ကက္သလစ္ သာသနာေတာ္၌ အသစ္တက္လာေသာ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးမ်ား၏ အဦးဆံုး မိန္႔ခြန္းကို ကမၻာႀကီးက နားစြန္႔သည္၊ စိတ္၀င္စားၾကသည္။

ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး ဒုတိယေျမာက္ ေယာဟန္ေပါလူးက သူ႕ရဲ႕ ေဗြေဆာ္ ဦးမိန္႔ခြန္းတြင္ မေၾကာက္ၾကႏွင့္ ( Don't be afraid)ဟု မိန္႔ဆိုခဲ့သည္။ လက္႐ွိ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး ဖရန္စစ္ကေတာ့  ငါ့အတြက္ ဆုေတာင္းေပးပါ (Please pray  for me)လို႔ ဆုေတာင္းခိုင္းပါတယ္။

ဆရာေတာ္ႀကီး ေပါလ္ကလည္း မႏၲေလးသာသနာသို႔ ေရာက္သည့္ ေန႔က မႏၲေလးသာသနာမွ ရဟန္းေတာ္မ်ားအား မိန္႔ခြန္း ေခြၽခဲ့သည္မွာ "သင္တို႔က င့ါကို အေစခံရန္ လာျခင္း မဟုတ္၊ ငါကသာ သင္တုိ႕ကို အေစခံရန္ လာျခင္းျဖစ္သည္"ဟု မိန္႔ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။
ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ မိမိအေျပာႏွင့္ အလုပ္ကို ကိုက္ညီေအာင္ ျပဳမူ ေနထိုင္ က်င့္ႀကံသူတစ္ဦး ျဖစ္သည္။ သူ႕အား ဦးစားေပးမႈကို မလိုလားသူ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာနာတတ္သူ ျဖစ္သည္။
ဖန္မီးအိမ္ေလး တစ္ေန႔ေတာ့ ေလျပင္းမုန္တိုင္း မိခဲ့ဖူးသည္၊ မီးေတာင္ေလးလဲ ယဲ့ယဲ့သာ က်န္ေတာ့သည္။ ႏွလံုးေသြး ေၾကာပိတ္ ေရာဂါတဲ့၊ ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ မႏၲေလး အပူကို မႀကံဳဖူးေတာ့ အေနရ အထုိင္ရ ခက္ခဲ ေနမည္သာျဖစ္သည္။ အဲယားကြန္းဆိုသည့္ အေအးေပးစက္ကို မသံုးေသာေၾကာင့္ ပူအိုက္သည့္ ဒါဏ္ကို အလူးအလဲ ခံခဲ့ရသည္။ (Heat Stoke) ေခၚ အပူဒါဏ္ ခံခဲ့ရသည္။

(၂၀၁၀) ခုႏွစ္ မတ္လ (၂၃)ရက္ေန႔တြင္ စကၤာပူႏိုင္ငံ၌ ေသြးေၾကာ ပိတ္ျခင္းကို ခြဲစိပ္မႈ ခံယူခဲ့သည္။ ထိုစဥ္ဆရာေတာ္ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ (Beloved  of Christ)၏ အယ္ဒီတာ ဖာသာထြန္းျမင့္၏ စကားေဖၚျပလိုက္ပါသည္။ 

ေလးစား ခ်စ္ခင္ရပါေသာ စာဖတ္ပရိသတ္မ်ား ခင္ဗ်ာ။
ေလာကမွာ လူတစ္ေယာက္၏ တန္ဖိုး၊ တစ္စံုတစ္ခု၏ တန္ဖိုး၊ အေတြး အျမင္တစ္ခု၏ တန္ဖိုး-ရပ္တည္မႈ တစ္ခု၏ တန္ဖိုးဟူသည္။ ထိုအရာ၏ အရာေရာက္္မႈ၊ အသံုး၀င္မႈထက္၊ ၎မ႐ွိေတာ့မွ တမ္းတမႈ၊ လြမ္းစြတ္မႈ၊ အေပၚမွာပိုၿပီး မူတည္ပါသည္။(အားလစ္ေမရီဟီလ္တန္)။
ယခုလည္း သည္အတိုင္းပင္ ျဖစ္သည္။ ကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ ဆရာေတာ္ႀကီး ေပါလ္ မိမိ၏ က်န္းမာေရးေၾကာင့္ စကၤာပူႏိုင္ငံတြင္ ေဆးကုသမႈ ခံယူေနသည္ဟု ၾကားေတာ့ စိတ္ပူမိသည္။ စိတ္လည္း မခ်မ္းသာမိပါ။
အေၾကာင္းကေတာ့ (၁) မႏၲေလး ဆရာေတာ္ႀကီး ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ (၂) ဒုတိယအေနျဖင့္ ကြၽႏ္ုပ္တို႔၏ စာေစာင္ အ႐ွိန္ရေနျခင္းက ဆရာေတာ္ႀကီး၏ အဖြင့္အမွာစကားမ်ားက မ်ားစြာမွ တြန္းအား သက္ေရာက္ လွပါသည္။ ယခုေတာ့ ပိုမို သိသာလွပါသည္။ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေနရာ ကြက္လပ္သည္ အစားထိုး၍ မရေသာ ေနရာတစ္ခု ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ အခါတိုင္း ပံုမွန္ စာမူရေနစဥ္ကေတာ့ မသိသာလွေခ်၊ ဆရာေတာ္ထံမွ စာမူ- မရႏိုင္ဟု အသိက ကြၽန္ေတာ့္ကို အေတာ္ ခ်ိန္းေျခာက္ႏိုင္ခဲ့ပါသည္။
ဆရာေတာ္ႀကီးသည္ အေျပာႏွင့္အလုပ္ ညီၫြတ္သူတစ္ဦးျဖစ္သည္။ မိမိက အေစခံအမႈကို ျပဳတတ္သူ၊ မိမိက အစျပဳ ကူညီ ႐ိုင္းပင္းတတ္သူ၊ မိတ္ေကာင္းေဆြမြန္တစ္ဦး၊ ယံုၾကည္ စိတ္အခ်ရဆံုး ဘ၀ခရီး သြားေဖၚတစ္ဦး၊ ဦးေဆာင္မႈ အေပးႏိုင္ဆံုး ေခါင္းေဆာင္ေကာင္းတစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။
သိုးထိန္းေကာင္း ပီသေသာ ဆရာေတာ္ႀကီး အျမန္ဆံုး က်န္းမာ လာပါေစ၊ သာသနာ့ အမႈေတာ္ကိုလည္း အျမန္ဆံုး ျပန္လည္ ထမ္းေဆာင္ ႏိုင္ပါေစေၾကာင္း ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းေပးလိုက္ပါသည္။
ဆရာေတာ္ႀကီးအေပၚ
ဘုရား႐ွင္ေတာ္ျမတ္ ေကာင္းႀကီး ေပးေတာ္မူပါေစ၊
ဘုန္းေတာ္ႀကီး ေဂၿဗီအယ္ ဦးထြန္းျမင့္ (R.V.A)

Read More...