Friday, April 3, 2015

အင္း၀ေရာက္ေျခရာမ်ား - အပုိင္း (၁၇)


ပယ္ရ္ကုိတုိသည္ ျမန္မာစာေပကုိ ရသေျမာက္စြာ ေလ႔လာခဲ႔ရေသာ္လည္း ျမန္မာစာေပသည္ လက္ေရးမူ ေလာကတြင္သာလွ်င္ က်င္လည္ေနရေသးေႀကာင္းကုိ မိမိ မႏွစ္မျခိဳက္ ျဖစ္ခဲ႔သည္။ မိမိ ျမတ္နုိးေသာ ျမန္မာစာေပကုိ ကမာၻ႔စာေပႏွင့္ ရင္ေဘာင္တန္း၍ ပုံႏွိပ္ေလာက စင္ျမင့္ေပၚသုိ႕ တင္ေဆာင္ေပးလုိေသာ ဆႏၵမ်ား ျပင္းျပခဲ႔သည္။ သုိ႔ေသာ္ အေကာင္အထည္ ေဖၚေဆာင္ေပးရန္မွာ အခ်ိန္ေစာေသး၏။

ဘုန္းေတာ္ႀကီး ပယ္ရ္ကုိတုိ ဆရာေတာ္ သိကၡာခံယူျခင္း

ဤတုိင္းျပည္မွာ ကၽြႏု္ပ္ ေတြ႕ႀကဳံ ရင္ဆုိင္ရေသာ အခက္အခဲအားလုံးကုိ ခံႏုိင္ရည္စြမ္း အျပည္႔အ၀ျဖင့္ ေက်ာ္လႊား ေလ်ွာက္လွမ္း ႏုိင္ခဲ႔ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ကၽြႏု္ပ္ အျပင္းအထန္
ခံစားေနရေသာ အလြန္ႀကီးမားသည္႔ ေ၀ဒနာတခုကေတာ႔ ကၽြႏု္ပ္တစ္ပါးတည္း အေဖၚမဲ႔ ေနထုိင္ရေသာ ဘ၀ ျဖစ္ပါသည္။ (၂၃) ကၽြႏု္ပ္သည္ အရည္အခ်င္း ျပည္႔စုံတဲ႔သူရယ္လုိ႔ေတာ႕ မဆုိလုိပါ။ သုိ႕ေပမဲ႔ ကၽြႏု္ပ္မ်ား ေသဆုံးသြားမည္  ဆုိလွ်င္၊ ဘာသာေရး ေပါ႔ပ်က္ေနတဲ႔သူေတြ အတြက္  ဤထက္မက ပုိမုိ ဆုိးရြားတဲ႔ အေျခအေနမ်ိဳးကုိ ဆုိက္ေရာက္သြားမွာကုိ   ကၽြႏု္ပ္ အျမဲ စုိးရိမ္ေႀကာင့္က်ေနမိခဲ႔သည္။ ----- ကၽြႏု္ပ္မွာ နဂုိ က်မ္းမာေရးက မခုိင္တဲ႔အႀကား၊ ဤထက္ ဆုိးရြားတဲ႕ ေရာဂါေ၀ဒနာတခုခု ၀င္လာမွာကုိပင္ ပူပန္ရသည္႔ အတြက္ သာသနာလုပ္ငန္းမ်ား ထမ္းေဆာင္ေနရာတြင္ အထူးပင္ ဂရုစုိက္ ခ်င့္ခ်ိန္ၿပီး လုပ္ကုိင္ ေဆာင္ရြက္ေနရပါသည္။ (၂၄)

အထက္ပါ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ပယ္ရ္ကုိတုိ ေရးသားေပးပုိ႔ေသာ စာမ်ားသည္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး၏ အတြင္းစိတ္သားမ်ားကုိ ေပၚလြင္စြာ ထုတ္ေဖၚျပသျခင္း ျဖစ္သည္။ မိမိ အသက္ကုိ ပဓာနမထားေပမဲ႔ မိမိ ကြယ္လြန္ေသဆုံးပါက သာသနာလုပ္ငန္းမ်ား ရပ္တန္႔သြားမည္ကုိ အထူး စုိးရိမ္ေႀကာင့္က်ေနေႀကာင္း အထင္အရွား ဖြင့္ဟ ထုတ္ ေဖၚခဲ႔သည္။ ျဖည္႔ဆည္း လုပ္ေဆာင္ရေသာ သာသနာလုပ္ငန္းမ်ား သည္လည္း အလြန္ က်ယ္ျပန္႔လွသည္။

လုပ္အား အမွ်တ၍လည္း အခက္အခဲ အမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္လည္း ရင္ဆုိင္ခဲ႔ရသည္။ သုိ႔ေသာ္လည္း ဘုရားသခင္၏ မဟာ ေက်းဇူးေတာ္ေႀကာင့္ ပယ္ရ္ကုိတုိ စုိက္ပ်ိဳးလုပ္ကုိင္ေနေသာ သာသနာလယ္ကြင္းျပင္ေလးသည္ စိမ္းလန္း စုိေျမရွင္သန္ တုိးတက္လ်က္လာခဲ႔သည္။ ေႏြမုိုေဆာင္း ဥတုရာသီ သုံးပါးအလုိက္ အနည္းႏွင့္အမ်ား မေသြ႔မေျခာက္ စီးဆင္းေနသည္႕ စမ္းေရပမာ ျမန္မာျပည္ သာသနာေျမသည္လည္း တရားေတာ္ ေမတၱာေရမ်ား ေအးျမ ႀကည္လင္စြာ စီးဆင္းလ်က္ရွိခဲ႔သည္။

သကၠရာဇ္ ၁၇၆၇ ခုႏွစ္သုိ႔ ဆုိက္ေရာက္ခဲ႔သည္။ အီတလီျပည္ ေရာမၿမိဳ႔ေတာ္ႀကီးမွ ျမန္မာျပည္အတြက္ သာသနာျပဳ ပုဂိုလ္(၅)ပါး အထုပ္အပုိးမ်ား ထုပ္ပုိးလ်က္ ထြက္ခြာခဲ႔ႀကၿပီး။ ျမန္မာျပည္ ဘားရ္နဘုိက္ သမုိင္းတြင္ မႀကုံစဖူး အင္အား အေတာင္႔တင္းေသာ အဖြဲ႔ ျဖစ္ခဲ႔သည္။ သာသနာျပဳ ပုဂိဳလ္ (၅)ပါး၏ အမည္စာရင္းမွာ ေအာက္ပါ အတုိင္းျဖစ္သည္။

(၁) ဘုန္းေတာ္ႀကီး မယ္လ္ခီယုိ ကာရ္ပါးန
     Rev.Fr. Melchior Carpani
(၂) ဘုန္းေတာ္ႀကီး အန္တုိးနီယုိ ဖီလိဘယ္ရ္တုိေရ
    Rev.Fr. Antonio Filiberto Re
(၃) ဘုန္းေတာ္ႀကိီး ေဂရားဒုိ ေကာ္တင္းႏုိးဗစ္
    Rev.Fr.Gherardo Cortenovis
(၄) ဘုန္းေတာ္ႀကီး အမ္ဘရုိေဇ မီေကာနီ
 Rev. Fr. Ambrose Miconi
(၅) ကုိရင္ႀကီး ေရမုအဒ္ ဘယ္ရ္ဂြန္းဇီ
   Rev. Fr. Brother Romuald Bergon 
အဆုိပါ သာသနာျပဳ အဖြဲ႔ (၅)ဦးသည္ သေဘၤာရရွိရန္ အခက္အခဲမ်ားႏွင့္ ေတြ႔ႀကံဳ ရင္ဆုိင္ရသျဖင့္ အဖြဲ႔ ႏွစ္ဖြဲ႕ခြဲခါ အီတလီျပည္မွ ထြက္ခြာ ခဲ႔ႀကရသည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ကာရ္ပါးနီႏွင့္ ဖီလိဘယ္ရ္တုုိေရတုိ႔သည္ ပထမသေဘၤာျဖင့္ ၄င္း၊ က်န္ရွိေသာ သာသနာျပဳ (၃)ပါးတုိ႔မွာ ဒုတိယသေဘၤာျဖင့္ ၄င္း၊ အသီးသီး အီတလီျပည္မွ ထြက္ခြာခဲ႔ႀကသည္။  အီတလီျပည္မွ ေရာက္ရွိလာႀကေသာ ဘားရ္နားဘုိက္ အဖြဲ႕၀င္ (၅)ပါးတုိ႔သည္ စြမ္းအင္မ်ား ကုန္ခမ္း ေျခာက္ေသြ႔လ်က္၊ မွိတ္ကြယ္လုရွိေနၿပီျဖစ္ေသာ ျမန္မာျပည္ ကက္သလိခ္သာသနာ မီးရႈး တန္ေဆာင္ ကေလးကုိ ေလာင္စာဆီမ်ား ထည္႔သြင္းေပးလုိက္ သက႕႔ဲသုိ႔ ျပန္လည္ ေတာက္ေလာင္နုိင္ေသာ အေျခအေနသုိ႔ ေရာက္ရွိ သြားေစျခင္း ျဖစ္သည္။ 

အထူးသျဖင့္ အဆုိပါ ဘားရ္နားဘုိက္ အဖြဲ႕၀င္ (၅) ပါးႏွင့္အတူ ျမန္မာျပည္ ကက္သလိခ္သာသနာေတာ္အတြက္ အထူးအေရးပါေသာ စာခၽြန္လႊာ တစ္ေစာင္ ေရာမၿမိဳ႕၊ သာသနာျပန္႔ပြားေရးႏွင့္ စီမံခန္႔ခြဲေရး ဌာနခ်ဳပ္မွ ထည္႔ပါးလုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ ထုိစာခၽြန္လႊာတြင္ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးက ျမန္မာျပည္တြင္ သီတင္းသုံးေနေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ပယ္ရ္ကုိတုိအား ဆရာေတာ္အျဖစ္ ေရႊးခ်ယ္ တင္ေျမာက္လုိက္ေႀကာင္း ပါရွိသည္။ ျမန္မာျပည္ ကက္သလိခ္သာသနာ ေရးရာမ်ားကုိ ခေရေစ႔တြင္းက် သိျမင္ နားလည္၍ သာသနာအက်ိဳးကုိ စြမ္းစြမ္းတမံ သယ္ပုိး ထမ္းရြက္ေနေသာ ပုဂိဳလ္အား၄င္း၊ သာသနာ၏ သုိးထိန္္းအျဖစ္ ခန္႔အပ္လုိက္ျခင္းသည္ ဘာသာ၀င္မ်ားႏွင့္ သာသနာတခုလုံးအတြက္ အထူး ဂုဏ္ယူ ၀မ္းေျမာက္ဖြယ္ရာ သတင္းေကာင္း တစ္ခု ျဖစ္ခဲ႔သည္။ 

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သုိ႔ ေရာက္ရွိလာေသာ ဘားရ္နားဘုိက္မ်ားမွ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ကာရ္ပါးနီသည္ "အျပစ္မဲ႔ သေႏၶယူေသာ သခင္မဘုရား ရွိခိုးေက်ာင္း" တြင္ ေက်ာင္းထုိင္အျဖစ္ တာ၀န္မ်ားကုိ ထမ္းေဆာင္ခဲ႔သည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဖိလိဘယ္ရ္တုိေရသည္ အထက္ ျမန္မာျပည္သုိ႔ ခရီးထြက္လာၿပီး ဘုန္းေတာ္ႀကီး ပယ္ရ္ကုိတုိအား ေတြ႕ဆုံ၍ အီတလီမွ သယ္ေဆာင္လာခဲ႔ေသာ သတင္းစုံကုိ ေျပာႀကားခဲ႔သည္။ 

ဘုန္းေတာ္ႀကီး ပယ္ရ္ကုိတုိအား ဆရာေတာ္အျဖစ္ ေရႊးခ်ယ္တင္ေျမာက္ လုိက္ေသာ္လည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီး အတြက္ ဆရာေတာ္ ဘိသိတ္ခံယူရန္ အခက္အခဲရွိခဲ႔သည္။ ကက္သလိခ္ အသင္းေတာ္ ၀ိနည္းဥပေဒ အရ ကက္သလိခ္ ဆရာေတာ္တစ္ပါး ခန္႔အပ္မႈကုိေရာမၿမိဳ႕ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးထံမွ ခန္႔စာကုိ တုိက္ရုိက္ ေပးအပ္ရသည္။ ဒုတိယ လုိအပ္ခ်က္မွာ ၄င္း ေရႊးခ်ယ္ခံရေသာ ရဟန္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးအား အျခား ဆရာေတာ္ သိကၡာေတာ္ရ ဆရာေတာ္တပါးပါးမွ ဘိသိတ္ေပးရျခင္း ျဖစ္သည္။ ပယ္ရ္ကုိတုိမွာ ခန္႔အပ္စာ လက္ခံရရွိေသာ္လည္း မိမိအား ဆရာေတာ္ ဘိသိတ္ေပးရန္ အျခား ဆရာေတာ္တပါးကုိ လုိအပ္လာခဲ႔သည္။ သကၠရာဇ္ ၁၇၆၇ ခုႏွစ္တြင္ ဆင္ျဖဴရွင္ မင္းတရားႀကီးသည္ ယုိးဒယားသုိ႔ စစ္ခ်ီ တုိက္ခုိက္ခဲ႔သည္။ ၁၇၆၇-ခုႏွစ္ မတ္လ (၂၀)ရက္ေန႔တြင္ ယုိးဒယား အယုဒၶၶၶၶၶၶယၿမိဳ႔ေတာ္ကုိ တုိက္ယူ သိမ္းပုိက္ခဲ႔သည္။ အယုဒၶၶၶၶၶၶယၿမိဳ႕ေတာ္ကုိ ဖ်က္သိမ္း၍ ယုိးဒယားပညာရွင္မ်ားကုိ ျမန္မာျပည္သုိ႔ စစ္သုံ႔ပန္းအျဖစ္ ေခၚေဆာင္လာခဲ႔သည္။ ယုိးဒယား စစ္သုံပန္းအုပ္စုတြင္ ယုိးဒယားျပည္ ကက္သလိခ္ သာသနာပုိင္ျဖစ္သူ ျပင္သစ္ျပည္ ပါရီၿမိဳ႔မွ နုိင္ငံျခား သာသနာျပဳအဖြဲ႔၀င္ ဆရာေတာ္ႀကီး ပီအဲ ဘီေဂါ႔ Bishop piere Brigot လည္း ပါရွိခဲ႔သည္။ (၂၅)

သကၠရာဇ္ ၁၇၆၈ ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ (၃၁)ရက္ေန႔တြင္ ရန္ကုန္သာသနာ၊ အျပစ္မဲ႔ သေႏၶယူေသာ သခင္မ ဘုရားေက်ာင္းေတာ္၌ ျမန္မာျပည္ အရပ္ရပ္မွ ဘုရားဖူး ဧည္႔သည္ေတာ္ သူေတာ္စင္မ်ား စည္ကားလ်က္ရွိသည္။ ထုိေန႔သည္ကား ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဂၽြန္ေမရီပယ္ရ္ကုိတုိအား ဆရာေတာ္ ဘိသိတ္ မဂၤလာေပးမည္႔ အခမ္းအနားက်င္းပသည္႔ မဂၤလာရက္ျမတ္ ျဖစ္သည္။ (၂၆)ဘုန္းေတာ္ႀကီးကာရ္ပါးနီႏွင့္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး အမ္ဘရုိေဇမီေကာနီတုိ႔သည္ ယုိးဒယား ဆရာေတာ္ပီအဲဘရီေဂါ႔အား ျခံရံလ်က္ ဆရာေတာ္ေလာင္း ပယ္ရ္ကုိတုိ အေနာက္ေတာ္မွ လုိက္ပါၿပီး တရားေဟာ စင္ျမင့္ေပၚသုိ႔ ႀကြျမန္းလာခဲ႔ႀကသည္။ ဆရာေတာ္ေလာင္းသည္ အသက္ေတာ္ ၃၉-ႏွစ္ရွိသည္။ ျမန္မာျပည္၌ သာသနာျပဳ ရဟန္း၀ါေတာ္ (၇)ႏွစ္ ရွိၿပီ ျဖစ္သည္။ ဆရာေတာ္ ဘိသိတ္ေပး မဂၤလာအခမ္းအနားကုိ ပါ၀င္ တက္ေရာက္၀တ္ျပဳႀကေသာ ပရိတ္သတ္ႀကီးမွာ ႏွစ္ေထာင္းအားရ ျဖစ္ေနႀကသည္။ မိမိတုိ႔အသက္ႏွင့္ အမွ် ဤကဲ႔သုိ႔ေသာ အခမ္းအနားကုိ ဤတႀကိမ္သာလွ်င္ ေတြ႕ ျမင္ဖူးႀကသည္။ ျမန္မာ ပထ၀ီေျမေပၚတြင္ ပထမဆုံးအႀကိမ္ ျပဳလုပ္ က်င္းပေသာ ဆရာေတာ္ ဘိသိတ္ခံ အခမ္းအနားတခု ျဖစ္ခဲ႔ေပသည္။

ယုိးဒယား စစ္သုံ႔ပန္း ဆရာေတာ္ႀကီး ပီအဲဘီေဂါ႔သည္ ျမန္မာမင္း၏ ခြင့္ျပဳခ်က္အရ ယုိးဒယားျပည္သုိ႔ ေအးခ်မ္းစြာ ျပန္လည္ ႀကြျမန္းသြားခဲ႔သည္။ ယုံႀကည္ျခင္းဆုိသည္မွာ မိမိ တတ္အပ္ ေသခ်ာ မသိရွိေသာ အေႀကာင္းအရာတစုံတခုကုိ  အလုံးအလ်ား အျပည္႔အ၀ လက္ခံမႈကုိ ဆုိလုိသည္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိသုိ႔ လက္ခံယူမႈသည္ အေႀကာင္းတရား ဆင္ျခင္တုံတရားမဲ႔ လက္ခံယူျခင္း မဟုတ္ေပ။ ဘုရားသခင္၏ ႏွုတ္ေတာ္ထြက္ ျဖစ္ေသာ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္စကားကုိ အမွီအျငမ္း ျပဳ၍ လက္ခံယူျခင္း ျဖစ္သည္။ ဘားရ္နားဘုိက္ သာသနာျပဳအဖြဲ႔သည္ ဤသုိ႔ေသာ ယုံႀကည္ျခင္းတရားကုိ လက္ဆုပ္ လက္ကုိင္ျပဳလ်က္ ျမန္မာျပည္ သာသနာလုပ္ငန္းခြင္သုိ႔ ေရာက္ရွိလာခဲ႔ႀကျခင္း ျဖစ္သည္။ မိမိတုိ႔ မိခင္ဌာနခ်ဳပ္သည္ ျမန္မာျပည္၏ ကမၻာ႔အေနာက္ဘက္ေႀကာျခမ္းတြင္ တည္ရွိေနသည္။ အဆက္အသြယ္ အသြားအလာ ျပဳလုပ္ရန္ ထုိေခတ္ ထုိအခါက အလြန္ခဲယဥ္းလွသည္။ အကူအညီဟူ၍ကား သဲေသာင္ျပင္၌ ခရီးသြားသူႏွင့္ တူ၏။ သုိ႔ေသာ္ မိမိတုိ႔သည္ အထီးက်န္ ဘ၀ခရီးကုိ ေလ်ွာက္လွမ္းႀကသည္ မဟုတ္ေႀကာင္း မိမိတုိ႔ ယုံႀကည္ျခင္းတရားမွ အစဥ္ သတိေပး ႏွိဳးေဆာ္ေန၏။ မိမိတုိ႔ ယုံႀကည္ အားထားေသာ ထာ၀ရဘုရားသခင္၏ ခြန္အားကုိ အမွီသဟဲျပဳသည္။ ဘုရားရွင္၏ ႀကီးမားေသာ ေမတၱာရိပ္ အ၀ါသေအာက္တြင္ ခုိလွဳံ၏။ မိမိတုိ႔ဘက္မွလည္း ထုိ၀ိညာဥ္ခြန္အား အသုံးျပဳလ်ွက္ မေလွ်ာ႔ေေသာ ဇြဲလုံလျဖင့္ တည္ႀကည္ေသာ ယုံႀကည္ျခင္းတရားကုိ လက္ဆုပ္ကုိင္ျပဳခါ အခက္အခဲဟူသမွ်ကုိ ေက်ာ္လႊား တြန္းလွန္ တုိက္ခုိက္လ်ွက္ ေရွ႕သုိ႔သာ ခရီးဆက္လာႀက၏။

"ငါသည္ ကမၻာကုန္ဆုံးသည္တုိင္ေအာင္ သင္တုိ႔ႏွင့္ အတူရွိမည္" (မာေတဦး၊၂၈း၂၀)

ဆက္ရန္
အင္း၀ေရာက္ေျခရာမ်ား - အပုိင္း (၁၈)

(၂၃) La Vita di Monsignor Percoto Fr.Michael Griffini .1728