Thursday, October 30, 2014

အင္း၀ေရာက္ေျခရာမ်ား - အပုိင္း (၁၃)

သမိုင္း အခ်ဳပ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ထာ၀ရဘုရားသခင္၏ သမိုင္းလက္ရာေတာ္၌ ကၽြႏု္ပ္တုိ႕ ပုထုဇဥ္ လူသားတုိ႕ နားမလည္ ေျဖရွင္း မေပးႏိုင္ေသာ ဘ၀ပေဟဠိ ပုစာၦမ်ားကား အလြန္ နက္နဲလွသည္။ အီတလီျပည္မွ ပထမခရီးစဥ္တြင္ လိုက္ပါလာၾကေသာ သာသနာျပဳ (၂)ပါးတုိ႕၏ သေဘၤာႀကီးသည္ အတၱလႏိၱတ္ သမုဒၵရာပင္လယ္ျပင္ႀကီး တေနရတြင္ ကမ္းေျခႏွင္႕အလြန္ေ၀းကြာလွသည္႕ ေရနက္ပိုင္း၌ နစ္ျမဳပ္သြားခဲ႕သည္။ ၄င္းသေဘၤာတြင္ စီးနင္းလိုက္ပါလာၾကေသာ ခရီးသည္ တဦးမက်န္ ေရတြင္ နစ္ျမဳပ္ၿပီး အသက္မ်ား ဆံုးရွံဳးခဲ႕ၾကရသည္။ တဖန္ က်န္ရိွေသာ သာသနာျပဳ(၂)ပါးတုိ႕သည္လည္း ပင္လယ္ျပင္ႀကီးကို ေခ်ာေမြ႕ ေအာင္ျမင္စြာ ျဖတ္သန္းလာခဲ႕ၾကၿပီး၊ ျမန္မာေရနက္ ကမ္းေျခအေရာက္ မ ုတၱမ ပင္လယ္ေကြ႕အနီးတြင္ သေဘၤာပ်က္သြားသျဖင္႕ ၄င္းသာသနာျပဳ(၂)ပါးတုိ႕သည္လည္း ထာ၀ရဘုရားသခင္၏ ရင္ခြင္၀ယ္ ျမန္မာ႕ေရျပင္မွာပင္ အိပ္စက္ အနားယူခဲ႕ၾကရသည္။

        ဘုန္းေတာ္ႀကီး နယ္ရီးနီအား ျမန္မာျပည္ ကက္သလိခ္သာသနာေတာ္ အတြက္ ဆရာေတာ္အျဖစ္ ေရႊးခ်ယ္တင္ေျမွာက္လုိက္ေသာ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး၏ စာခ်ြန္လႊာႏွင့္ အတူ အီတလီမွ ေပးပုိ႕လုိက္ေသာ သာသနာ အသုံးအေဆာင္ပစၥည္းမ်ား အားလုံးသည္လည္း ပင္လယ္ ေရျပင္ေအာက္သုိ႔ ေရာက္ရွိသြားခဲ႔ရေလသည္။ အားသစ္မ်ားျဖစ္ေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး(၄)ပါးတုိ႔၏ အသက္ ဆုံးရႈံးမႈႀကီးသည္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးနယ္ရီးနီ ေမ်ွာ္မွန္းထားေသာ သာသနာ ပန္းတုိင္ခရီးလမ္းကုိ ေ၀းကြာေစခဲ႔သည္။ ထုိ႕အျပင္ အဆုိပါ ဘားရ္နားဘုိက္ သာသနာျပဳ (၄)ပါးတုိ႔ကုိ ဆုံးရႈႈံးလုိက္ျခင္းသည္ ျမန္မာျပည္သုိ႔ ဒုတိယအႀကိမ္ေျမာက္ ေရာက္ရွိလာေသာ ဘားရ္နားဘုိက္ အသင္းဂုိဏ္းသားတုိ႕၏ သမုိင္း အကြက္တကြက္ျဖစ္မည္႔ သမု္ိင္း ပန္းခ်ီကားခ်ပ္တခ်ပ္ကုိလည္း ကၽြနု္ပ္တုိ႕ ျမန္မာျပည္ ကက္သလိခ္သာသနာ သမုိင္းမွ နစ္ျမဳပ္ ေပ်ာက္ဆုံးသြားခဲ႔ရျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆုိရေပမည္။

    ဘုန္းေတာ္ႀကီး  နယ္ရီးနိီသည္ သာသနာျပဳပုဂိဳလ္မ်ားအား မိမိထံသုိ႔ ေစလြတ္လုိက္သည္႔ သတင္းကုိ
ႀကားသိရေသာအခါ အတုိင္းမသိ ၀မ္းသာ ၀မ္းေျမာက္ျခင္း ျဖစ္ခဲ႔သည္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိသုိ႔ ၀မ္းသာလုိက္ရျခင္းမွာ  ေကာက္ရုိးမီးတမွ်သာ ႀကန္႔ႀကာလုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္။ မိမိ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေသာ သာမေဏ ညီေတာ္ေနာင္ေတာ္မ်ားမွာ ေကာင္းကင္ယံမွ မုိးသားမ်ား တိမ္သားမ်ား ေပ်ာက္ကြယ္သြားႀကသည္႔ အလား   ေရ၌ နစ္ျမဳပ္ေသဆုံးရသည္႔ သတင္းကုိ မ်ားမႀကာမီ ႀကားသိလုိက္ရျခင္း ျဖစ္သည္။

ဘုန္းေတာ္ႀကီး နယ္ရီးနီ၏ ေနာက္ဆုံးေသာ ေန႔ရက္မ်ား
        ေအးခ်မ္းတည္ျငိမ္ေနေသာ သန္လ်င္ၿမိဳ႕ကား မ်ားမႀကာမီမွာပင္ နုိင္ငံေရး လွိဳင္းဂရက္မ်ား လြမ္းမုိးလာခဲ႔ေတာ႔သည္။ သကၠရာဇ္ ၁၇၅၃ ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလပုိင္းမွ စ၍ အေလာင္းဘုရားသည္ ျမန္မာျပည္ တျပည္လုံး စည္းလုံးမႈရေအာင္ ေဆာင္ရြက္ခဲ႔သည္။ ျပည္၊ ျမန္ေအာင္၊ ဒဂုန္ အစရွိေသာ နယ္ေျမအားလုံးကုိ မိမိ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးလက္ေအာက္သုိ႔ ပုိ႕ေဆာင္ခဲ႔သည္။ သကၠရာဇ္ ၁၇၅၄ ခုႏွစ္တြင္ အေလာင္းမင္းဘုရားသည္ တန္ခုိး ႀကီးမားလာခဲ႔သည္။ တခ်ိန္တည္းမွာပင္ အေနာက္တုိင္း
မွ ၿဗိတိသွ်၊ ျပင္သစ္တုိ႔သည္လည္း အေရွ႕တုိင္းမ်ားတြင္ ကုိလုိနီနယ္ပယ္မ်ား ထူေထာင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းေဆာင္ရြက္ခ်ိန္ ျဖစ္ခဲ႔သည္။ သကၠရာဇ္ ၁၇၅၅ ခုႏွစ္တြင္ အဂၤလိပ္တုိ႔သည္ အေလာင္းဘုရားႏွင့္ မဟာမိတ္ ျပဳလုပ္လုိေႀကာင္း စကားကမ္းလွမ္းခဲ႔သည္။ ျပင္သစ္တုို႕ကလည္း အခ်ိန္တည္းမွာပင္  ေအာက္ျမန္မာျပည္ရွိ မြန္တုိ႔ႏွင့္ မဟာမိတ္ဖြဲ႕ခါ ပူးေပါင္းခဲ႔ႀကသည္။

သကၠရာဇ္ ၁၇၅၆ ခုႏွစ္တြင္ အေလာင္းဘုရားသည္ ေအာက္ျမန္မာျပည္ မြန္တုိ႔ စီးပြားေရး အခ်က္အခ်ာျဖစ္ေသာ သန္လ်ွင္ၿမိဳ႕ကုိ စတင္ တုိက္ခုိက္ခဲ႔သည္။ မြန္တုိ႔၏ မဟာမိတ္ျဖစ္ေသာ ျပင္သစ္တုိ႔မွ ျပန္လည္ ခုခံတုိက္ခုိက္ခဲ႔ရာ အေလာင္းဘုရားသည္ သန္လ်င္ကုိ  လြယ္လင္႕တကူ မခ်ိဳးေဖါက္ နုိင္သျဖင့္ တပ္စခမ္းမ်ားခ်၍  လေပါင္းမ်ားစြာ ၿမိဳ႕ကုိ ၀ုိင္းရံ စီးထားခဲ႔ရသည္။ အခ်ိန္တည္းမွာပင္ မြန္တုိ႕၏ မဟာမိတ္ျဖစ္ေသာ ျပင္သစ္တုိ႔ကလည္း အိႏိၵယျပည္၊ ပြန္ဒါခ်ယ္ရီမွ မိမိတုိ႔အတြက္ စစ္ကူမ်ား လာလိမ္႔မည္ဟု ေမွ်ာ္လင္႕ တမ္းတခဲ႔ႀကသည္။

    ထုိသု္ိ႕ ေစာင့္ေမွ်ာ္သည္႔အတုိင္း ပြန္ဒါခ်ယ္ရီ မွ ျပင္သစ္စစ္ကူမ်ားလည္း ေရာက္ရွိလာခဲ႔ႀကသည္။ ၄င္းျပင္သစ္ စစ္ကူမ်ားအား အေလာင္းဘုရားမွ  စီးႀကိဳ တုိက္ခုိက္ေတာ႔သည္။ အေလာင္းဘုရား၏ စစ္သည္ေတာ္မ်ားသည္ စစ္ေရးနုိင္ႀကၿပီး၊ ျပင္သစ္ပုိင္ စစ္သေဘၤာႏွစ္စင္းကုိလည္း အျပီးအပုိင္ သိမ္းယူနုိင္ခဲ႔ႀက၏။ ၄င္းညဥ္႔ဦးယံ အခ်ိန္မွာပင္ အေလာင္းဘုရား၏ မဟာတပ္ႀကီးသည္ သန္လ်င္ၿမိဳ႕ကုိ ခ်ိဴးေဖါက္၍   အလုံးအရင္းျဖင့္ တုိက္ခုိက္ သိမ္းယူလုိက္ႀကသည္။ သုိ႔ႏွင့္ပင္ သကၠရာဇ္ ၁၇၅၆ ခုႏွစ္၊ ဇူလုိင္လတြင္ သန္လ်င္ၿမိဳ႕သည္ အေလာင္းဘုရား၏ လက္ေအာက္သုိ႔  အျပီးအပုိင္က်ေရာက္ေတာ႔သည္။

    သန္လ်င္ၿမိဳ႕ကုိ အေလာင္းဘုရား၏ တပ္မ်ား ၀ုိင္းရံပိတ္ဆုိ႕ထားမႈေႀကာင့္  ၿမိဳ႕တြင္း၌ စားနပ္ရိကၡာမ်ား ျပတ္ေတာက္ခဲ႔သည္။ ၿမိဳ႕တြင္း စစ္ေဘးဒုကၡသည္မ်ားသည္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး နယ္ရီးနီေက်ာင္း၀င္းသုိ႔ စုပုံ လာေရာက္ခုိလွုံခဲ႔ႀကသည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသည္လည္း ေရာက္လာသမွ် စစ္ေဘး
ဒုကၡသည္မ်ားကုိ ေကၽြးေမြး ျပဳစုေပးရသည္။ မိမိပုိင္ဆုိင္သမ်ွ ပစၥည္းမ်ား၊ စားနပ္ရိကၡာမ်ား၊ ေငြေႀကးမ်ားကုိ ထုတ္သုံးလုိက္ရသည္။ ထုိျပင္ ၿမိဳ႔ေပၚ ၌ က်ေရာက္ေနေသာ စစ္ေဘးအႏၱရာယ္မ်ား ေအးျငိမ္းသြားေစရန္ မိမိသုိးစုႏွင့္တကြ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းအတြင္း၌ စုေ၀းလ်က္ ေန႔ေရာညပါ ဆုေတာင္းေမတၱာမ်ား ျပဳခဲ႔ႀကသည္။ သုိ႔ေသာ္ အေလာင္းဘုရား၏ တပ္သားမ်ား သန္လ်င္ၿမိဳ႔တြင္းသုိ႔ စီးနင္း ၀င္ေရာက္ တုိက္ခုိက္လာႀကေသာအခါ အေျခအေနမ်ားမွာ ပိုမုိ ဆုိးရြားလာခဲ႔သည္။ တၿမိဳ႕လုံး မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ ေလာင္ကၽြမ္းခဲ႔သည္။ ျပည္သူ အုိးအိမ္မ်ား ၿပာပုံ ျဖစ္ခဲ႔ရသည္။ ကုိရင္ႀကီး ကာပဲလုိသည္လည္း ဒဏ္ရာ အထိကျဖစ္သူမ်ားအား ေဆး၀ါး ကုသေပးသည္။ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္း သာလ်င္မက ၿမိဳ႕တြင္းသုိ႔ သြားေရာက္၍ မိမိကုိယ္တုိင္ အသက္ေဘးအႏၱရာယ္ကုိ မငဲ႔မကြက္ပဲ စစ္ေဘး ဒုကၡသည္မ်ားကုိ ေစာင္႔ေရွာက္ ျပဳစုေပးခဲ႔သည္။ ထုိသုိ႔ လူနာမ်ားကုိ လုိက္လံရွာေဖြျပဳစုေနခုိက္ အေျမာက္ဆံသင့္၍ ပြဲျခင္းျပီး ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ႔ရွာသည္။

        ၿမိဳ႕တြင္း၌ ေတာက္ေလာင္ေနေသာ မီးႀကီးသည္  မ်ားမႀကာမီ သန္လ်င္မယ္ေတာ္ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္း၀င္း အတြင္းသုိ႔ ကူးစက္ ပ်ံ႕ႏံွံ႔လာကာ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္းရွိ အေဆာက္အအုံ အားလုံးကုိ ၀ါးမ်ိဴခဲ႔သည္။ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္း၏ အမုိးမ်ားသည္လည္း ေလာင္ကၽြမ္း ပ်က္စီးခဲ႔သည္။
ဘုန္းေတာ္ႀကီး နယ္ရီးနီသည္ ပစ္ခတ္ေနေသာ ေသနတ္က်ည္ဆံမ်ား ေဘးအႏၱရယ္မွ ကင္းလြတ္မႈ ရရွိေရးအတြက္ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္းရွိ ဒုကၡသည္မ်ားႏွင့္ ကေလးသူငယ္မ်ားကုိ ေခၚငင္၍ အမုိးမဲ႔ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းေတာ္ႀကီးထဲသုိ႔ ၀င္ေရာက္လာႀကေသာအခါ ဘုန္းေတာ္ႀကီး နယ္ရီးနီသည္ မိမိ ကုိယ္တုိင္ထြက္၍ ေက်ာင္း၀င္းအတြင္းရွိ ကေလးသူငယ္မ်ားႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအား အသက္ ခ်မ္းသာေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံ ေတာင္းဆုိခဲ႔သည္။

သန္လ်င္ၿမိဳ႕ကုိ မြန္-ျပင္သစ္တို႕ လက္မွ ေအာင္ျမင္စြာ သိမ္းပိုက္ယူခဲ႕သျဖင္႕ အေလာင္းဘုရား၏ စစ္သည္ေတာ္မ်ားသည္ စစ္ေအာင္ပြဲႀကီးတစ္ရပ္ကို ခံယူခဲ႕ၾကသည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး နယ္ရီးနီသည္ ပဲခူး မြန္ဘုရင္ႏွင္႕ ရင္းႏွီးသူျဖစ္သည္႕အေလ်ာက္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးအေပၚ အေလာင္းဘုရားအေနျဖင္႕ သံသယစိတ္မ်ား သက္ေရာက္ေစခဲ႕သည္။ သို႕ျဖစ္၍ အမ်က္ထြက္ေတာ္မူၿပီး ဘုန္းေတာ္ႀကီးနယ္ရီးနီ၏ ဦးေခါင္းကို မိမိအား ဆက္သရန္ မိမိသက္ေအာက္သားတို႕အား မိန္႕ၾကားခဲ႕သည္။ (၁၇)

    ျဖဴစင္ ႏူးညံ႕သိမ္ေမြ႕ေသာ စိတ္ႏွလံုးသား ပိုင္ရွင္ဘုန္းေတာ္ႀကီးနယ္ရီးနီအား ျမန္မာစစ္သားတို႕ကပင္ အကၽြမ္းတ၀င္ သိရိွေနၾကသည္ ျဖစ္သည္။ သို႕ျဖစ္၍ ဘုရင္မင္းျမတ္ ေတာင္းဆိုခ်က္ကို လိုက္နာေဆာင္ရြက္ေပးရန္ စစ္သည္ေတာ္မ်ား အတြက္ အခက္အခဲမ်ားႏွင္႕ ေတြ႕ႀကံဳ ရင္ဆိုင္ေနၾကရ၏။ သုိ႕ေသာ္ ဘုရင္႕အာဏကို မလြန္ဆန္ႏိုင္သည္႕အဆံုး ေပၚတူဂီ အမ်ိဳးသားတစ္ဦး၏ ဦးေခါင္းကို ျဖတ္ယူခါ အေလာင္းဘုရားအား ဆက္ကပ္ခဲ႕ၾကသည္။ အျဖစ္မွန္ကို သိရိွသြားေသာ ဘုရင္မင္းျမတ္သည္ အမ်က္ထြက္ေတာ္မူျပန္ သျဖင္႕ စစ္သည္တို႕သည္ ဘုန္းေတာ္ၾကီး နယ္ရီးနီ၏ ဦးေခါင္းကို အမွန္အတိုင္း ဆက္သၾကရေတာ႕သည္။

    ဘုန္းေတာ္ႀကီးနယ္ရီးနီသည္ သန္လ်င္မယ္ေတာ္ ဘုရားရိွခိုးေက်ာင္းေတာ္ႀကီး၏ အ၀င္၀တြင္ မတ္မတ္ရပ္ လ်က္ရိွ၏။ ဘုရားေက်ာင္းေတာ္သို႕ တပ္သားမ်ား ၀င္ေရာက္လာသည္ကို ျမင္ရသည္။ တပ္သားမ်ားသည္ မိမိသိုးစုအား လာေရာက္ အေႏွာင္႕အယွက္ျပဳမည္ဟု အထင္ျဖင္႕ ေတာင္းပန္ေပးရန္ ေစာင္႕ေမွ်ာ္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ တပ္သားမ်ားမွာ သိုးစုအတြက္ လာေရာက္ျခင္းမဟုတ္၊ သိုးထိန္းေတာ္အတြက္ လာေရာက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ မယ္ေတာ္ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး၏ အ၀င္၀၌ ရပ္ေနေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးထံေရာက္လွ်င္ ေရာက္ခ်င္း၊ လံွတံျဖင္႕ ထိုးေဖါက္လိုက္ရာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသည္ ဘုရားေက်ာင္း ရင္ျပင္ေပၚသို႕ ထိုးလဲက်သြားခဲ႕သည္။ ေသြးအိုင္တြင္း၌ လူးလွိမ္႕ေနေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးအား ဦးေခါင္းကိုု ျဖတ္ယူၾကခါ ဘုရားေက်ာင္းမွ ျပန္လည္ ထြက္ခြာသြားၾကသည္။

    သန္လ်င္ သိုးထိန္းေတာ္ႀကီးမွာ မယ္ေတာ္ ေရွ႕မ်က္ေမွာက္၌ ျငိိမ္သက္စြာ ေလ်ာင္းစက္ေတာ္မူခဲ႕ရွာ၏။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး နယ္ရီးနီႏွင္႕ ကိုရင္ႀကီး အန္ေဂ်လိုကာပဲလိုတုိ႕သည္ မိမိသိုးစုမ်ားကို ကာကြယ္ ေစာင္႕ေရွာက္ အလုပ္ေကၽြးျပဳစုေနရင္း မိမိတုိ႕ အသက္မ်ားကို ထာ၀ရဘုရားသခင္အား ပူေဇာ္သြားခဲ႕ၾကသည္။ ျမန္မာျပည္ေရာက္ ဒုတိယ ဆရာေတာ္ေလာင္းသည္ ယေန႕ ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္မွ မိမိအရွင္ထာ၀ရဘုရားသခင္ အားဖူးေမွ်ာ္ရင္း၊ မိမိသုိးစု၏ သားေျမးျမစ္ တုိ႕အေပၚသို႕ ေကာင္းႀကီးမဂၤလာမ်ားကို ဆက္လက္ သြန္းေလာင္းေပးလ်က္ရိွ ေနမည္မွာ
“ငါသည္သိုးထိန္းျဖစ္၏။
 ေကာင္းေသာသိုးထိန္းသည္
မိမိသိုးအဘုိ႕ငွါ မိမိအသက္ကိုေပး၏”
(ေယာဟန္ ၊ ၁၀ း ၁၁)

(၁၇) i. ”Catholic Mission of the Southern Burma” Bishop Bigandet, Cf.p.9.
     ii. Death of Fr.Nerini. Annales de la Propagation de la Foi. Lyon (1822 – 1903) cf.13, 332-334









ဆက္ရန္
အင္း၀ေရာက္ေျခရာမ်ား - အပုိင္း (၁၄)

Read More...

Monday, October 27, 2014

အင္း၀ေရာက္ေျခရာမ်ား - အပုိင္း(၁၂)


ထုိေက်ာင္းေတာ္ႀကီး၏ ေက်ာင္းဒါယကာ ဒါယိကာမတုိ႕အားလည္း ဂုဏ္ျပဳေသာအေနျဖင့္ ယင္းတုိ႔၏ အမည္စာရင္းကုိ ကဗည္းထုိးကာ မွတ္တမ္း တင္ေပးခဲ႔ေလသည္။ ထုိေက်ာက္စာကုိ လက္တင္ဘာသာျဖင့္ ၄င္း၊ အာေမးနီးယမ္းဘာသာျဖင့္ ၄င္း၊ အသီးသီး ဘာသာစကား ႏွစ္ရပ္ျဖင့္ ေရးထုိး မွတ္တမ္းျပဳခဲ႔သည္။ ဒါယကာႀကီး နီေကာလာစ္ မိသားစုမွ လွဴဒါန္းထည္႔၀င္ေငြ ပမာဏမွာ ယင္း ေခတ္ကာလတန္ဘုိး က်ပ္ေငြ ေျခာက္ေသာင္းျဖစ္ခဲ႔သည္။

အျပစ္မဲ႔သေႏၶယူသည္႔ အလြန္ မြန္ျမတ္ေသာ ကညာမာရိီယားသခင္မ၏ ေက်ာင္း ဗိမာန္ႀကီးသည္ ယေန႔ထက္တုိင္ မားမားမတ္မတ္ ရပ္တည္လ်က္ရွိသည္။ မဟာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ေတာ္မွ သန္လွ်င္တံတားႀကီးကုိ ျဖတ္ေက်ာ္လ်က္ တဖက္ကမ္းသုိ႔ေရာက္လွ်င္ ေရာက္ခ်င္း လက္ယာဘက္ရွိ ယေန႔ ဘီ၊အုိ၊စီ ျမန္မာ႔ေရနံ ကြင္းႀကီးထဲတြင္ ေတာင္ကုန္းျမင့္ ကေလးတစ္ခုေပၚ၌ ဤေက်ာင္းေတာ္ႀကီးသည္ ရပ္တည္လ်က္ရွိသည္ကုိ ေတြ႕ျမင္ႏုိင္သည္။ ႏွစ္ကာလ ႀကာျမင့္ၿပီ ျဖစ္သျဖင့္ အမုိးမ်ား မရွိ အုတ္နံရံ ေလးဘက္ ေလးနံသာ က်န္ရွိေနေသးသည္ကုိ ေတြ႕ျမင္ႀကရသည္။ ထုိသုိိ႕ ယုိယြင္းပ်က္စီးေနေသာ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းေဆာင္တြင္း၌ လက္တင္ဘာသာျဖင့္ ေရးသားထားသည္႔ ေက်ာက္စာကုိ ေအာက္ပါအတုိင္း ဖတ္ရႈနုိင္ေသးသည္။

TEMPLUM HOC
BEATAE MARIAE VIRGINI
SINE LABE CONCEPTAE
SCARUM
NIC0LAI DE AGUALAR
ET MARGARITAE CONJUGIS
AERE EXTRUCTUM EST
ANN0 DOMINI SANCTO
MDCCL

  အထက္ပါ ေက်ာက္စာကုိ ေအာက္ပါအတုိင္း ျမန္မာဘာသာျဖင့္ ျပန္ဆုိ အပ္ပါသည္။

အျပစ္မဲ႔သေႏၶယူသည္႔ အလြန္ မြန္ျမတ္ေသာ
ကညာမာရိီယာ သခင္မ၏
ဤသန္႔ရွင္းမြန္ျမတ္ေသာ

ေက်ာင္းဗိမာန္ႀကီးကုိ
အာေမးနီးယား အမ်ိဳးသား
နီေကာလုိင္ ဧဧ အာဂြာလာ
ႏွင့္
ဇနီး မာဂရိတား တုိ႕က
ခရစ္သကၠရာဇ္ ၁၇၅၀ ခုႏွစ္တြင္
တည္ေဆာက္ လွဴဒါန္း ၿပီးစီးခဲ႔သည္။



     သံလ်င္ဘုရားေက်ာင္း၀င္း အတြင္း၌ အလြန္ ခန္႕ညား တင့္တယ္လွသည္႔ မယ္ေတာ္ဘုရား ရွိခုိး ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး အျပင္၊ ရဟန္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား ေက်ာင္းတုိက္ႏွင့္ မိဘမဲ႔ ကေလးမ်ားအတြက္ ေဂဟာေဆာင္မ်ားကုိလည္း တျပိဳင္တည္း ေတြ႕ရွိရသည္။ မိဘမဲ႕ ကေလးမ်ား အတြက္ ေဆာက္လုပ္ထားေသာ ေက်ာင္းေဆာင္ႀကီးမွာ (၂)ေဆာင္ အၿပိဳင္ အေဆာက္အဦးႀကီး ျဖစ္ခဲ႔သည္။ ေက်ာင္းႀကီး အေပၚထပ္တြင္ အခန္းေပါင္း (၈)ခန္း ရွိၿပီး၊ စႀကၤန္ႏွစ္ခု ဖြင့္ထားလ်က္ရွိသည္။ ဤေက်ာင္းေဆာင္ႀကီးတြင္ ေက်ာင္းသားဦးေရ (၄၀)ေက်ာ္ကုိ ထားရွိနုိင္သည္။ ေက်ာင္းေဆာင္ႀကီး၏ ေအာက္ထပ္တြင္မူ ကုိရင္ႀကီး အန္ေဂ်လုိ ကာပဲလုိ၏ ေဆးေပးခန္း၊ အေထြေထြ အခမ္းအနားမ်ား အတြက္ အသုံးျပဳရန္ ခမ္းမေဆာင္ တစ္ေဆာင္ႏွင့္ မီးဖုိေဆာင္ တစ္ေဆာင္ရွိသည္။ ေအာက္ထပ္၌လည္း စႀကၤန္ျဖင့္ ၀ုိင္းရံ ပတ္လည္ တည္ေဆာက္ထားသည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး နယ္ရီးနီသည္ အဆုိပါ ေက်ာင္းေဆာင္ႀကီးအား ေယာက္်ားေလးမ်ား အတြက္ အသုံးျပဳေစၿပီး မိန္းကေလးမ်ားအတြက္ ေနာက္ထပ္ ေဘာ္ဒါ ေက်ာင္းေဆာင္တစ္ေဆာက္ကုိ ထက္မံ တုိးခ်ဲ႕ ေဆာက္လုပ္ေပးခဲ႔သည္။ အဆုိပါ ေက်ာင္းေဆာင္ အသီးသီးသည္ အလည္ဗဟုိရွိ မယ္ေတာ္ဘုရား ရွိခုိး ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးကုိ ၀ုိင္းရံထားႀက၏။ သုိ႔ျဖစ္၍ သန္လ်င္ ေက်ာင္း၀င္းႀကီးတစ္ခုလုံးသည္ အထူးပင္ ႀကီးက်ယ္ ခန္႔ညားၿပီး က်က္သေရ အေပါင္းႏွင့္ ေ၀ဆာလ်က္ ရွိေပသည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး နယ္ရီးနီ အေနျဖင့္ သန္လ်င္ေက်ာင္းေတာ္ကုိ ေအာက္ျမန္မာျပည္ ကက္သလိခ္ သာသနာေတာ္၏ ဗဟုိဌာနခ်ဳပ္အတြက္  ရည္ရြယ္ခ်က္ထားရွိခဲ႔ျခင္းျဖစ္သည္။

သာသနာလုပ္ငန္း ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ား။

ဘုန္းေတာ္ႀကီး နယ္ရီးနီသည္ ျမန္မာ႔ပညာေရး ေလာကအတြက္ ေရွးဦး အက်ဆုံးျဖစ္ေသာ ဆရာ အတတ္သင္ေက်ာင္းကုိလည္း စတင္ ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ႕သူ ျဖစ္သည္။ ၄င္း ဆရာအတတ္သင္ေက်ာင္း၌ ျပဌာန္းထားေသာ ပညာေရး ဘာသာရပ္မ်ားမွာ ျမန္မာစာ၊ မြန္စာ၊ ဘာသာျပန္၊ ဂဏန္းသခ်ၤာ၊ ပထ၀ီ၊ ေရေႀကာင္း အတတ္ပညာႏွင့္  အျခားေသာ ၀ိဇၹာ/သိပၸံပညာရပ္မ်ားကုိ ေခတ္မီစြာ စနစ္တက် စီစဥ္ေရးဆြဲ၍ သင္ႀကား ပုိ႔ခ်ေပးခဲ႔သည္။ အဆုိပါ ဆရာအတတ္သင္ ေက်ာင္းဆင္းမ်ားကုိ မိမိေက်ာင္း၌ပင္ ျပန္လည္ အလုပ္ခန္႔အပ္ ေပးခဲ႔ေလသည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး နယ္ရီးနီသည္ အဆုိပါ ေက်ာင္း၌ မိမိကုိယ္တုိင္ စာခ် ပုဂိဳလ္အျဖစ္ ထမ္းရြက္ခဲ႔ေလသည္။ ျမန္မာစာႏွင့္ မြန္စာတုိ႕ကုိ ေက်ာင္းသုံး ဘာသာစကားအျဖစ္ လက္ခံ က်င့္သုံးခဲ႔သည္။

သန္လ်င္ေက်ာင္းေတာ္တြင္ ေလာကီအတတ္ပညာမ်ား သာမက၊ ဘာသာေရး စာေပမ်ားကုိလည္း အထူး က်စ္လစ္စြာ သင္ႀကား ပုိ႔ခ်ေပးခဲ႔သည္။ သမၼာက်မ္းစာေတာ္ သင္ႀကားပုိ႔ခ်ျခင္း၊ ဓမၼသီခ်င္းမ်ား သင္ႀကားပုိ႔ခ်ျခင္း၊ အျခားေသာ ဘာသာေရးစာေပမ်ားကုိလည္း သင္ႀကားပုိ႔ခ်ျခင္း၊ ျပဳခဲ႔ေလသည္။ အဆုိပါ ဘာသာေရး စာေပမ်ားကုိ ဘုန္းေတာ္ႀကီးနယ္ရီးနီ ကုိယ္ေတာ္တုိင္ ျမန္မာ-မြန္ဘာသာသုိ႔ ျပန္ဆုိ ေရးသား ျပဳစုေပးထားသည္။ ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ေနာင္တြင္ ေရာက္ရွိလာႀကမည္႔ သာသနာျပဳမ်ား အသုံးျပဳရန္အတြက္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး နယ္ရီးနီသည္ ျမန္မာအဘိဓာန္ႏွင့္ မြန္အဘိဓာန္စာအုပ္မ်ားကုိလည္း ေရးသားျပဳစုခဲ႔သည္။

       ကုိရင္ႀကီး အန္ေဂ်လုိ ကာပဲလုိသည္လည္း မိမိအခန္းက႑မွ သက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ပညာရပ္မ်ားကုိ သင္ႀကားပုိ႔ခ်ေပးခဲ႔သည္။ ေက်ာင္းသား ကေလးမ်ားအတြက္ လက္သမား အတတ္ပညာကုိ သင္ႀကားပုိ႔ခ်ေပးၿပီး ၊ မိန္းကေလးမ်ားအတြက္မူ အတတ္ပညာရပ္မ်ား ျဖစ္ေသာ ယက္ကန္း အတတ္ပညာရပ္မ်ားကုိ သင္ႀကား ပုိ႔ခေပးခဲ႔သည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ သန္လ်င္မယ္ေတာ္ေက်ာင္းသည္ လက္မႈ အတတ္ပညာရပ္မ်ား ထြန္းကားရာဌာန အျဖစ္ေရာက္ရွိခဲ႔သည္။ ၄င္းအျပင္ ကုိရင္ႀကီးကာပဲလုိ၏ ေဆးေပးခန္းသည္ ပတ္၀န္းက်င္ရွိ လူထု က်မ္းမာေရး အခန္းက႑အတြက္လည္း အထူး အက်ိဳးျပဳ သယ္ပုိးထမ္းရြက္ေပးခဲ႔သည္။ ေဆးေပးခန္း၌ လုိအပ္ေသာ ေဆး၀ါးမ်ားအတြက္မႈ ကုိရင္ႀကီး ကုိယ္တုိင္ ေဖာ္စပ္ အသုံးျပဳေသာ ေဆး၀ါးမ်ားျဖစ္ႀကသည္။

သန္လ်င္ မယ္ေတာ္ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးသည္ ဘာသာေရးဆုိင္ရာ ပြဲလမ္း သဘင္မ်ား၊ ဘာသာေရး ေဆြးေႏြးပြဲမ်ား၊ အစရွိသည္မ်ားကုိ မႀကာခဏ က်င္းပ ေဆာင္ရြက္ ေပးေလ႔ရွိသည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ကုိယ္တုိင္ တရားဓမၼ ေဟာေျပာရာ၌ အလြန္ ကၽြမ္းက်င္ ထက္ျမက္စြာ ေဟာေျပာႏုိင္သျဖင့္၊ ဘာသာေရး ေလ႔လာသူမ်ားႏွင့္လည္း ျပည္႔က်ပ္လ်က္ရွိခဲ႔သည္။ ထုိသုိ႕ ဘာသာေရးေလ႔လာသူမ်ားကုိ အယုတ္အလပ္ မေရြ႔းႀကိဳဆုိ လက္ခံလ်က္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ သေဘာထား ျဖဴစင္စြာျဖင့္ ေျဖရွင္း သြန္သင္ေျပာျပေလ႔ရွိသည္။

ဘုန္းေတာ္ႀကီး နယ္ရီးနီ၏ အထူး ေပၚလြင္ေသာ အျခားလုပ္ေဆာက္ခ်က္  တခုမွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသည္ ဘာသာေရးပြဲေတာ္မ်ားကုိ အထူး စည္ကားသုိက္ၿမိဳဳက္စြာ က်င္းပေပးေလ႕ရွိသည္။ နံနက္ပုိင္းတြင္ပြဲေတာ္ မစၦားပူေဇာ္ျခင္းျပဳလုပ္ရာ၌ အထူး ေလ႕က်င္႕ထားေသာ ဓမၼသီခ်င္းဆို ကြာရာအဖြဲ႕ႏွင္႕သံသာ ၾကည္ႏူးစြာ သီဆိုေစသည္။ ညေနပိုင္းတြင္ ဘာသာ၀င္မ်ားႏွင္႕အတူ ၿမိဳ႕ေတာ္တြင္းသို႕ဘုရား စီတန္း လွည္႕လည္ျခင္းမ်ားကို အလြန္စည္ကား သိုက္ၿမိဳက္စြာ ျပဳလုပ္ေပးသည္။ ထိုသို႕ ဘုရားလွည္႕လည္ရာ၌ ဥေရာပတိုက္မ်ားတြင္ က်င္႕သံုးေလ႕ရိွေသာ ၀ိနည္း အစီစဥ္မ်ားကို လုိက္နာ က်င္႕သံုးေလ႕ရိွသည္။ ဆာလံက်မ္းမ်ားကို သီဆိုျခင္း၊ ဓမၼေတးမ်ားကို က်ဴးရင္႕ ေစျခင္း၊ စိတ္ပုတီးစိတ္ျခင္း၊ အစရိွေသာ ကက္သလိခ္ဘာသာ၏ လုပ္ထံုးလုပ္နည္းမ်ားကို တိက်စြာ လုိက္နာ က်င္႕သံုးေလ႕ရိွသည္။ ဘုရားစီတန္း လွည္႕လည္ရာ လမ္းမတေလွ်ာက္လံုး၌ အခမ္းအနားမ်ားကို အလြန္ လွပစြာ ျပင္ဆင္ထားသျဖင္႕ ဘုရားလွည္႕လည္ စီတန္းျခင္းကို ျမင္ရသူတိုင္းအတြက္ အထူး ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ ေကာင္းလွေပသည္။ စကၠရမင္တူးမ်ား ေပးေသာ အခမ္းအနားမ်ားကိုလည္း လူအမ်ား သေဘာေပါက္ နားလည္ေစရန္ လူထုပရိသတ္ အမ်ား ေရွ႕ မ်က္ေမွာက္တြင္ ျပဳလုပ္ က်င္းပေပးေလ႕ရိွသည္။ အထူးသျဖင္႕ ေဆးေၾကာျခင္း ႏွင္႕ထိမ္းျမားျခင္း စကၠရမင္တူးမ်ား ေပးရာ၌ ပညာေပး အစီစဥ္မ်ား ထည္႕သြင္းေပးၿပီး လူအစုေ၀းမ်ား ေရွ႕မ်က္ေမွာက္မွာပင္ ျပဳလုပ္ က်င္းပေပးေလ႕ရိွသည္။

ကိုရင္ႀကီး ကာပဲလိုသည္လည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးအား ဘာသာေရး လုပ္ငန္းဆိုင္ရာမ်ား၌ မ်ားစြာ  အေထာက္အကူျပဳခဲ႕သည္။ ဘာသာတရားကို စိတ္၀င္စား၍ ဘာသာထဲသို႕ ၀င္ေရာက္ လုိသူမ်ားအား အေျခခံဘာသာေရး အသိတရားမ်ားကို သင္ၾကား ပို႕ခ်ေပးသည္။ ဆုေတာင္း ေမတၱာ ပဌနာေတာ္မ်ားကို သင္ၾကား ပို႕ခ်ေပးရသည္။ ကိုရင္ႀကီး၏ သင္ၾကားပို႕ခ်ခ်က္မ်ားကို ေအာင္ျမင္စြာ သင္ယူၿပီးမွသာလွ်င္ ဘာသာထဲသို႕ ၀င္ခြင္႕ျပဳသည္။ ေဆးေၾကာျခင္း ေပးသည္။ သို႕ျဖစ္၍ ကုိရင္ႀကီးအေနျဖင္႕ အထူး အေရးပါေသာ အခန္းက႑ျဖစ္သည္႕ အေျခခံ ဘာသာေရး သေဘာတရားမ်ား သင္ၾကား ပို႕ခ်ေပးမွူ တာ၀န္ကို ထမ္းရြက္ေပးရသည္။

ဘုန္းေတာ္ႀကီးႏွင္႕ကိုရင္ႀကီးတို႕၏ မနားမေန ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ေပးမႈမ်ားေၾကာင္႕ သန္လ်င္မယ္ေတာ္ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီးသည္ သာသနာေတာ္ဌာနခ်ဳပ္ စံခ်ိန္ကိုမ်ား မၾကာမီ အခ်ိန္ပိုင္းမွာပင္ ဆြတ္ခူးႏိုင္ခဲ႕ျခင္း ျဖစ္သည္။ ဤသို႕ ျဖစ္ေျမာက္လာရျခင္းမွာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးနယ္ရီးနီသည္ လုပ္ငန္းမ်ားကို ေန႕မအား၊ ညမနား ထမ္းေဆာင္ ေပးခဲ႕ေသာေၾကာင္႕ျဖစ္သည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး နယ္ရီးနီသည္ ဆီမီးခြက္ မီးေရာင္ေအာက္တြင္ ညဥ္႕နက္သည္တိုင္ ထိုင္၍ ေန႔စဥ္ ေဆာင္ရြက္ရန္ရိွေသာ ေက်ာင္းကန္ တာ၀န္၊ ပညာေရး တာ၀န္မ်ားကို မလစ္မဟင္းေအာင္ ျဖည္႕ဆည္း ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ႕သည္။ ဤသို႕ မအိမ္မေန၊ မနားမေန ႀကိဳးပမ္း ေဆာင္ရြက္ခဲ႕သည္ အတြက္ေၾကာင္႕လည္း စစ္တလင္း ျဖစ္ခဲ႕ရေသာ သန္လ်င္ၿမိဳ႕ ကေလးသည္ ေမတၱာ ေရစီးေၾကာင္းမ်ား အသြင္သြင္ စီးဆင္းသည္႕ ေအးခ်မ္းသာယာ လွပေသာ ၿမိဳ႕ ကေလး အသြင္သို႕ တဟုန္ထိုး ကူးေျပာင္းလာခဲ႕ႏိုင္ျခင္း ျဖစ္သည္။ 


ပဲခူးၿမိဳ႕ေတာ္တြင္လည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီး မြန္ဒယ္လီ တည္ေဆာက္ခဲ႕ေသာ ဘုရားေက်ာင္းကန္မ်ားသည္ အထိန္းအကြပ္ မရိွခဲ႕သျဖင္႕ ပ်က္စီး ယိုယြင္းမူမ်ား ျဖစ္ေပၚခဲ႕သည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး နယ္ရီးနီသည္ ပဲခူးသုိ႕လည္း သြားေရာက္ရၿပီး ဘာသာေရး လုပ္ငန္းမ်ားႏွင္႕ ပ်က္စီး ယိုယြင္းေနေသာ ေက်ာင္းေဆာင္မ်ား ၿပဳျပင္ေရးလုပ္းငန္းမ်ားကို ေဆာင္ရြက္ေပးရသည္။ ရပ္ေ၀းရပ္နီးမွလည္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးအား လာေရာက္ပင္႕ဖိတ္ၾကသည္။ ထား၀ယ္ၿမိဳ႕စား ကိုယ္တိုင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးအား လုိအပ္သည္မ်ားကို ျဖည္႕ဆည္း ေဆာင္ရြက္ေပးပါမည္ဟု ကတိက၀တ္မ်ားေပး၍ မိမိနယ္ေျမသို႕ ႂကြျမန္းလာပါရန္ ပင္႕ဖိတ္ ေခၚခ႕ဲသည္။ ဟိုင္းႀကီးကၽြန္းရိွ ၿဗိတိသွ်တုိ႕ ကလည္း မိမိတုိ႕ ထံ လာေရာက္ တရားဓမၼႂကြေရာက္ ေဟာၾကားေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံ စာခၽြန္လႊာမ်ား ေပးပို႕ခဲ႕ၾကသည္။

အထက္တြင္ ေဖၚျပခဲ႕သည္႕အတိုင္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးနယ္ရီနီသည္ မိမိေနရပ္ႏွင္႕ရပ္ေ၀းမ်ား ပါ မက်န္ သြားလာ လွူပ္ရွား လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ ေနရသည္။ အလုပ္မ်ား မႏိုင္ မနင္းျဖစ္ခဲ႕ရသည္။ မိမိအား တာ၀န္ခြဲေ၀ ထမ္းေဆာင္ေပးမည္႕ လုပ္အားသစ္မ်ား အပူတျပင္း လုိအပ္လာခဲ႕သည္။

 ဤလုပ္ငန္း ျပသာနာရပ္ကို ေရတို ေျဖရွင္းေပးေရးအတြက္ သန္လ်င္ေက်ာင္းေတာ္၌ ဆရာအတက္သင္ ေက်ာင္းဖြင္႕လွစ္ခဲ႕ျခင္း ျဖစ္သည္။ ယင္းေက်ာင္းေတာ္မွ သင္တန္းဆင္းမ်ားသည္ မိမိအား အထုိက္ အေလ်ာက္သာလွ်င္ ကူေဖာ္ေလာင္ဖက္ အျဖစ္ အက်ိဳး ျပဳႏုိင္ခဲ႕ၾကသည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီး၏ အဓိက လုိအပ္ေသာ လုပ္အားသစ္မ်ားမွာ ရဟန္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ သို႕ျဖစ္၍ အီတလီျပည္သုိ႕ ရဟန္းေတာ္မ်ား ဆက္လက္ ေစလႊတ္ေပးေရးအတြက္ ပန္ၾကားလႊာမ်ားကို အလီလီ ေရးသားေပးပို႕ခဲ႕ရေတာ႕သည္။

သာသနာအမွုေတာ္ေဆာင္ သစ္လြင္မ်ား ေရာက္ရိွလာျခင္း

သကၠရာဇ္ ၁၇၅၄ ခုႏွစ္ အေရာက္တြင္၊ ေရာမၿမိဳ႕ သာသနာပိုင္ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီး ဘယ္နယ္ ဒိတ္ (၁၄) Pope Benedict XIV သည္ ျမန္မာျပည္မွ ေတာင္းဆိုထားေသာ သာသနာျပဳသစ္မ်ား အတြက္ စီမံ ခန္႕ခဲြ ခ်မွတ္ေပးခဲ႕သည္။ ဘားရ္နားဘိုက္အသင္း ဂုိဏ္း၀င္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ( ၄ )ပါးကို ေရြးခ်ယ္ၿပီးေနာက္ ျမန္မာျပည္ သာသနာနယ္ေျမအတြက္ ခန္႕အပ္လိုက္သည္။ တခိ်န္တည္းမွာပင္ ျမန္မာျပည္၌ သီတင္းသံုးေနထိုင္လ်က္ရိွေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီး နယ္ရီးနီအား ျမန္မာျပည္ ကက္သလိခ္သာသနာအတြက္ ဆရာေတာ္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ တင္ေျမွာက္လိုက္သည္႕ စာခၽြန္လႊာကိုပါ တပါတည္း ေပးပို႕လိုက္သည္။(၁၆) ျမန္မာျပည္သို႕ေစလႊတ္ျခင္း ခံရေသာ ဘားရ္နားဘိုက္သာသနာျပဳ (၄) ပါးတို႕မွာ ေအာက္ပါ ပုဂၢၢၢၢၢၢဳိလ္မ်ားျဖစ္ၾကသည္။

၁။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးဗင္ခ်င္ဆို ကာစာႏိုး၀ါး Fr. Vincenzo Casanova
၂။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေလအို လင္းဒါးမန္း Fr. Leo Lindermann
၃။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးအာမာေဒအို ဂါဇဲရီ Fr. Amadeo Gazzeri
၄။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးဟာမင္းဂဒ္ ကြာၿဒီယို Fr. Hermingild Quadrio

အဆိုပါ ဘားရ္နားဘိုက္ သာသနာျပဳအဖြဲ႕ (၄)ပါးတို႕သည္ အဖြဲ႕ (၂)ဖြဲ႕ခြဲ႕၍ သကၠရာဇ္ ၁၇၅၄ ခုႏွစ္တြင္ အီတလီျပည္မွ ထြက္ခြာခဲ႕ၾကသည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးနယ္ရီးနီ၏ အစ္ကိုျဖစ္သူ မစၥတာ ပီတာသည္ သန္လ်င္ၿမိဳ႕ သီတင္းသံုးေနထိုင္ေသာ မိမိ ညီေတာ္အတြက္ ေက်ာင္းသံုး ပစၥည္းမ်ားျဖစ္ေသာ ဘုရား၀တ္ျပဳခ်ိန္ အသံုးအဆာင္ပစၥည္းမ်ား။ ဘာသာေရးဆိုင္ရာ စာအုပ္မ်ား၊ စာသင္ေက်ာင္းဆိုင္ရာ စာအုပ္မ်ား၊ ေဆး၀ါးပစၥည္းမ်ား၊ လက္သမားပစၥည္းမ်ားကို ေပးပို႕လိုက္သည္

ဆက္ရန္
အင္း၀ေရာက္ေျခရာမ်ား - အပုိင္း (၁၃)

Read More...