Wednesday, July 23, 2014

ႀကီးျမတ္လွေသာ မိဘေမတၱာ


ဒီကမၻာေပၚမွာ ေနထိုင္ၾကတဲ့ လူသားေတြကေတာ့ သန္းေပါင္းမ်ားစြာပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ လူသားသိန္း၊ သန္းေပါင္းမ်ားစြာ ရိွၾကတဲ့အထဲမွာ “မိဘ”ဆိုတဲ့ လူသားဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ ႏွစ္ဦးပဲရိွတယ္။ က်န္တဲ့ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ လူသားမ်ားနဲ႔ ကိုယ့္ရဲ႕ မိဘေတြကို ဘယ္လိုမွ အစားထိုးလို႔မရ၊ လဲလွယ္ယူလို႔ မရ၊ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ မိဘေတြဟာ တန္ဖိုးအရိွဆံုး ပုဂၢိဳလ္ႏွစ္ဦးရဲ႕ေနရာမွာ ယူထားၾကလို႔ပဲ။ ဘုရားသခင္က “မိဘတို႔ကို ႐ိုေသေလာ့” ဟု ပညတ္ထားျပန္ေတာ့ မိဘတို႔ရဲ႕ဂုဏ္ဟာ အျမင့္ဆံုး အေျခအေနမွာ ေရာက္ရိွသြားတာေပါ့။ မိဘဆိုတာ ဘယ္အရြယ္၊ ဘယ္လိုပံုစံပဲျဖစ္ျဖစ္ အသက္ႀကီးငယ္ ႐ုပ္ေခ်ာ၊ ႐ုပ္ဆိုး၊ ပညာရိွ၊ ပညာမဲ့၊ ဂုဏ္ရည္နိမ့္၊ ဂုဏ္ရည္ျမင့္၊ အဆံုးေျပာရရင္၊ အက်င့္ဆိုး၊ အက်င့္ေကာင္း ဘာႀကီးပဲျဖစ္ေနပါေစ မိဘဟာမိဘပါပဲ။                      
မိဘႏွစ္ပါးဟာ သားသမီးတို႔ရဲ႕ လက္ဦးဆရာပါပဲ။ မိဘရင္ခြင္ထဲကပဲ လူသားတိုင္း လူ႔ဘ၀ စခဲ့ၾကရတာ ျဖစ္တယ္။ လူသားတိုင္းဟာ မိခင္ ႏို႔ခ်ဳိေသာက္သံုးၿပီး ဖခင္၏ ပုခံုးထက္ မွီတြယ္ရင္း ႀကီးျပင္းလာၾကရပါတယ္။
မိခင္ သေႏၶ တည္ခ်ိန္မွ စၿပီး ကိုယ္၀န္ႏွွင့္ မတည္တဲ့ ပူေလာင္၊ စပ္ ခါး အစားအစာမွန္သမွ်ကို သားသမီးမ်ားကို ခ်စ္ေသာေမတၱာစိတ္ႏွင့္ ေရွာင္ၾကဥ္ရရွာတယ္။ အေနအထိုင္ မတိမ္းလဲေအာင္ ဆင္ျခင္ရရွာတယ္။ မိခင္သည္ သားသမီးမ်ားကို ကိုးလလြယ္ကာ၊ ဆယ္လေရာက္ေတာ့ မိမိ အသက္အႏၲရာယ္ႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရမည္ကုိပင္ မေၾကာက္၊ လူ႔ေလာကအတြင္းသို႔ မိမိ၏ သား၊ သမီး ၀င္ေရာက္လာႏိုင္ရန္ နာက်င္ျခင္း ဒုကၡမွန္သမွ်ကို ႀကိတ္မိွတ္ခံကာ မိခင္ေကာင္းပီသစြာ သားသမီးမ်ားကို ေမြးထုတ္ေပးရရွာတယ္။ အသက္ကိုစြန္႔ကာ ေမြးဖြားေပးေသာ မိခင္ရဲ႕ေမတၱာႏွင့္ ေက်းဇူးကား မည္သည့္အရာႏွင့္ ယွဥ္ယွဥ္ ႏြားခ်ဳိေပါက္စႏွင့္ သမုဒၵရာေရႀကီး ယွဥ္ထားသလို ႏႈိင္းဆ မရ မတူမတန္ ေတြ႕ရလိမ့္မယ္။ ႏြဲ႕ဆိုးဆိုးသားငယ္တို႔ကို စိတ္ရွည္စြာ ထမင္းခြံ႕ေကၽြးတာ မိခင္ရဲ႕ ေမတၱာပါပဲ။ ဖခင္ကလည္း သားသမီးတို႔ရဲ႕ ေနာင္ေရးအတြက္ ႐ုန္းကန္
စီးပြားရွာရေလတယ္။ ဖခင္က မိမိ၏ လံုၿခံဳစိတ္ခ်ရေသာ ၿခံ၀င္းအတြင္း မိခင္အား ကေလး၏ အရိပ္အေျခကိုသာ ၾကည့္႐ႈ႕ေစၿပီး ရန္မွန္သမွ်ကို ဖခင္က ေျဖရွင္းရရွာတယ္။ ဖခင္၏ လုံၿခံဳ စိတ္ခ်ရေသာ ၿခံ၀န္းႀကီးသည္ မဟာတံတိုင္းပမာ ခိုင္မာစြာ ရပ္တည္လ်က္ရိွတယ္။ သားသမီးတို႔ကို ကာကြယ္ ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္မူရာ၌ ဖခင္၏ ႀကီးျမတ္လွေသာ ေမတၱာသည္ အ႐ွိဆံုးအားအျဖစ္ ေရာက္႐ွိလာတာပါပဲ။ ဖခင္၏ ဆံုးမစကားသည္ သားသမီးမ်ားအား အားေဆးသဖြယ္ ျဖစ္ေစတယ္။ အဖသည္ သားသမီးတို႔၏ အားငယ္စိတ္ကို ပယ္ေပ်ာက္ေစ၍ အားသစ္မ်ားေစတယ္။ ဖခင္သည္ ေနမင္းႀကီးကဲ့သို႔ သားသမီးတို႔၏ ဘ၀ကို ေတာက္ပ ထက္ျမတ္ေသာ ေမတၱာေရာင္ျခည္တို႔ျဖင့္ လမ္းျပေပးတယ္။ အဖ၏ ရဲရင့္ေသာ စိတ္ဓာတ္ကို သားသမီးတို႔အေပၚ လက္ဆင့္ကမ္း ေပး၍ ဘ၀အခက္အခဲ တိုက္ပြဲ၌ ေအာင္ျမင္ေစသည္။                       

     သားသမီးတို႔ အိပ္ခ်င္ဟန္ ျမင္လွ်င္ မေမာႏုိင္၊ မပန္းႏိုင္၊ သီခ်င္းဆိုကာ ေခ်ာ့သိပ္ရ႐ွာတယ္။ ယုယၾကင္နာစြာ ပုိက္ေထြးၾကတယ္။ မိဘတို႔ရဲ႕ ဘ၀ဟာ ပင္ပန္းလွပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကေလးငယ္၏ အျပံဳးမ်က္ႏွာ တစ္ခ်က္ကို ျမင္လိုက္ေသာ တခဏ၌ ပင္ပန္းမႈတုိ႔သည္ ေပ်ာက္ပ်က္ရေလသည္။ သားသမီးကို တိုးတက္ႀကီးပြားလိုသည္မွာ မိဘတို႔၏ ေမတၱာ ေစတနာ ျဖစ္ပါသည္။ စာသင္ရန္ အရြယ္ေရာက္သည္ႏွင့္ ေက်ာင္းရင္ခြင္သို႔ အပ္ႏွံၾကပါသည္။ ပညာႏို႔ကိုလည္း စို႔ို႔ေစခဲ့သည္။ သားသမီးတို႔၏ ဘ၀ လံုျခံဳမႈ႐ွိေစရန္၊ လူလိမၼာမ်ား ျဖစ္လာေစရန္၊ လူမခိုးေသာ ပညာေရႊအိုးကို ႐ွာေဖြ စုေဆာင္းေစသည္။ တတ္စြမ္းသမွ်၊ လက္လွမ္းမွီသမွ်၊ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ အၾကံေကာင္း၊ ဥာဏ္ေကာင္းမ်ား ေပးေလ့႐ွိသည္။ သားသမီးမ်ားတို႔သည္ မ်ားျပားလွေသာ မိဘတို႔၏ ေခၽြးစက္အေပၚ ႀကီးျပင္း လာရတာပါပဲ။ သားသမီးတို႔၏ ဘ၀ခရီးလမ္းစဥ္ မတြက္မေရတြက္ႏိုင္ေသာ ပင္ပန္းမႈ၊ ခါးသီးမႈဒဏ္ကို အျပံဳး မပ်က္ခံၾကရပါတယ္။ မိဘတို႔သည္ သားသမီးတို႔ ႀကီးပြား ေအာင္ျမင္လွ်င္ ျပံဳးပန္း ေ၀ေနၾကၿမဲျဖစ္၏။                          

    မိဘေတြရဲ႕ အကၤ်ီက ေခၽြးန႔ံေလးေတြဟာ ကမၻာေပၚမွာ အေက်ာ္ၾကားဆံုး ေရေမႊးထက္ေတာင္ သင္းပ်ံ႕ ပါတယ္။ သူမ်ားေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေခ်ာေခ်ာ၊ ႐ုပ္အေျခအေနဆိုးတဲ့ ကိုယ့္သားသမီးကို ပိုၿပီး ခ်စ္တာ မိဘေတြပါ။ သူတစ္ပါးက ဘယ္လိုခ်စ္တယ္ ေျပာေျပာ၊ အသဲႏွလံုးသားထဲက ခ်စ္တယ္ ေျပာေျပာ၊
အဲဒီခ်စ္ျခင္းဟာ မိဘမုန္းတဲ့ အေျခအေနအဆင့္ပါပဲ။ မိဘေတြဟာ ႐ုပ္ေခ်ာ၊ ႐ုပ္ဆိုး၊ လိမၼာ၊ မုိက္ကမ္း၊ စာတတ္၊ စာမတတ္တာနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္။ မိဘေမတၱာဟာ တစ္တန္းတည္း ခ်စ္တတ္ၾကတယ္။ မိဘဟာ ႐ိုး႐ိုးအအႀကၤီး ျဖစ္ေနေပမယ့္ သားသမီးေတြ အေပၚထားတဲ့ ေမတၱာ၊ ေစတနာ၊ အခ်စ္ေတြဟာ ဘယ္စာပန္းခ်ီနဲ႔မွ ေရးဖြဲ႕လို႔ မမွီေအာင္ ဆန္းက်ယ္လွပါတယ္။ မိဘကုိ မခ်စ္တတ္တဲ့ လူဟာ ဘယ္သူ႕ကုိမွ ခ်စ္တတ္မွာ မဟုတ္ဘူး။ ကမၻာေပၚမွာ တစ္ခါ ဆံုး႐ံႈးၿပီးရင္ ျပန္မရတာ မိဘပါပဲ။ အဲဒါေၾကာင့္ မိဘကို ေငြနဲ႔ တန္ဖိုးျဖတ္လို႔ မရဘူး။ ေငြနဲ႔ တန္ဖိုးျဖတ္လို႔ရတဲ့ ပစၥည္း အရာ၀တၳဳ အားလံုး မွန္သမွ် ျပန္ရႏုိင္တဲ့ အရာေတြပါပဲ။ မိဘလိုခ်စ္တဲ့သူကို ႐ွာလွ်င္ ေတြ႕ခ်င္ ေတြ႕မယ္။ ဒါေပမဲ့ မိဘဆီကရတဲ့ ေမတၱာလို ရမွာ မဟုတ္တာ ကၽြန္ေတာ္ မုခ်ေျပာႏိုင္တယ္။

မိဘတို႔သည္ သားသမီးတို႔ မည္မွ်ဆိုးေစကာမူ မပစ္ရက္ အၿမဲ ခ်စ္လ်က္႐ွိတယ္။ မိဘေမတၱာဟာ အ႐ွိန္အဟုန္ျဖင့္ စီးဆင္းေနတဲ့ ေရတံခြန္လိုပါပဲ။ အၿမဲတေစ သားသမီးအေပၚ ေမတၱာ ပို႔ခ် ေပးေနတယ္။ မိဘတို႔သည္ သားသမီးမ်ားကို အရာရာ ျဖည့္စြက္ေပးသည္မွာ မိဘ၏ စိတ္ႏွလံုးထဲက ေမတၱာေၾကာင့္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေမတၱာမ႐ွိလွ်င္ မည္သည့္အရာမွ် လုပ္ေပးႏို္င္မည္ မဟုတ္ပါ။ မိဘ ေက်းဇူး သိတတ္သူသည္ မိဘ၏ ႀကီးျမတ္ေသာ ေမတၱာအ႐ွိန္ေၾကာင့္ မလြဲေသခ်ာ အက်ိဳး ခံစားရေပလိမ့္မည္။                                                                              
                                        ေခါင္ေဒါင္