Friday, November 1, 2013

မႏၱေလးကက္သလစ္သာသနာႏွင့္ ဘုရင္ဂ်ီရြာႀကီးမ်ား (အပိုင္း ၂၃)

(Fr.J.Xavier)

    ဖါသာရ္ ေဂ် ေဇးဗီးယားသည္ (၁၉၁၉) မတ္လ (၁၂)ရက္ေန႕တြင္  စစ္ကုိင္းၿမိဳ႕၌  ဖြားျမင္သည္။  မိဖမ်ားမွာ ဒီမာရီယာဒါ႕စ္ႏွင္႕ ဇာေဗရီမူတာမာလ္တုိ႔ ျဖစ္သည္။  ငယ္စဥ္က မိဖမ်ားႏွႏွင့္  အတူမႏၲေလးသုိ႔  ေျပာင္းေရႊ႕လာၿပီး စိန္ပီတာေက်ာင္းတြင္  ပညာသင္သည္။ (၁၉၃၇)ခု ဧျပီလ (၁၂)ရက္ေန႕တြင္ ေမၿမိဳ႕ ရဟန္းျဖစ္သင္ေက်ာင္း၀င္သည္။ (၁၉၄၁)ခုႏွစ္တြင္ ပီနန္ ရဟန္းျဖစ္သင္တကၠသုိ႔ လ္ တက္ေရာက္ခဲ႔သည္။ (၁၉၄၇) ခုႏွစ္တြင္ ကုိရင္အျဖစ္ႏွႏွင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ ျပန္လည္ ေရာက္ရွိလာသည္။ (၁၉၄၈)ခု ဇႏၷ၀ါရီလ (၁၈)ရက္ေန႔တြင္ မႏၲေလးသံ၀င္းရပ္ စိန္မုိင္ကယ္ဘုရားေက်ာင္းတြင္ ရဟန္းသိကၡာ ခံယူသည္။ ရဟန္းသိကၡာခံယူၿပီးေနာက္  မေနာ္ယမံတြင္ ေခတၲေက်ာင္းထုိင္သည္။ ထုိေနာက္  ေမၿမိဳ႕ရဟန္းျဖစ္သင္ေက်ာင္း၌ ေက်ာင္းသား တျပည္႔မ်ားကုိ(၂)ႏွစ္ ပညာသင္ႀကားေပးခဲ႔သည္။ မႏၲေလး မေနာ္ယမံတြင္ (၈)လႀကာမွ် ထပ္မံ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ၿပီးေနာက္ ေမၿမိဳ႕ စိန္ေမရီေခၚ အျပစ္မဲ႔သေႏၶယူေတာ္မူေသာ သခင္မေက်ာင္းတြင္ (၁၉၅၁)ခုႏွစ္မွ (၁၉၆၇)ခုႏွစ္အထိ ေက်ာင္းထုိင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးအျဖစ္ သာသနာအမႈေတာ္ ထမ္းရြက္ခဲ႔သည္။ ထုိႏွစ္မ်ားအတြင္း ဖါသာရ္ေဇးဗီးယားသည္ ဆင္းရဲသားမ်ား ကူညီျခင္း၊ မိဖမဲ႔ကေလးမ်ားကုိ ပညာသင္ႀကားေပးျခင္းႏွင့္ သီလရွင္မ်ားႏွႏွင့္ အမ်ိဳးသမီးမ်ားအတြက္ စိန္အာေလာရွက္ ေက်ာင္းေဆာင္ ေဆာက္လုပ္ခဲ႔သည္။ စစ္ေဘးဒဏ္ေႀကာင့္ႏွင့္ ပ်က္စီးယုိယြင္းခဲ႔ေသာ စိန္ေမရီ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းကုိ ျပန္လည္ မြမ္းမံ ျပဳျပင္ခဲ႔သည္။

    (၁၉၆၇)ခု ဧၿပီလ (၄)ရက္ေန႔တြင္ မိတီၲလာၿမိဳ႕ စိန္အန္ေထာ္နီဘုရားေက်ာင္း ေက်ာင္းထုိင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးအျဖစ္ ေျပာင္းေရႊ႕ အမႈထမ္းသည္။ (၁၉၇၃)ခုႏွစ္တြင္  ရဟန္း၀ါေတာ္(၂၅)ႏွစ္ေျမာက္ ေငြဂ်ဴဗလီ က်င္းပခဲ႔သည္။ ယင္းပြဲေတာ္ကုိ ေဖေဖၚ၀ါရီလ (၁၀)ရက္ စေနေန႕ႏွင့္ (၁၁)ရက္ တနဂၤေႏြေန႕မ်ားတြင္ က်င္းပခဲ႔သည္။ ဖါသာရ္ေဇးဗီးယားသည္ မိတီၲလာ၊ ျမင္းျခံ၊ သာစည္၊ ရမည္းသင္း ဘာသာ၀င္မ်ားကုိ ႀကည္႔ရႈခဲ႔သည္။ မိတီၲလာတြင္ ဘုရားေက်ာင္းႏွႏွင့္ ဘုန္းႀကီးေနေက်ာင္း ေဆာက္လုပ္ခဲ႔သည္။ ယင္းဘုရားေက်ာင္းႏွင့္ ဘုန္းႀကီးေနေက်ာင္းကုိ (၁၉၇၉)ခု ဇြန္လ (၉)ရက္ႏွင့္ (၁၀)ရက္ေန႔မ်ားတြင္ မႏၲေလးသာသနာပုိင္ ဂုိဏ္းခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ ေအဦးသန္းေအာင္ လာေရာက္ ေကာင္းႀကီးေပး ဖြင့္လွစ္သည္။ သာသနာ စည္းေ၀းခမ္းမေဆာင္ကုိလည္း ေဆာက္လုပ္ခဲ႕သည္။ သာသနာေျမ ေရတုိက္စားျခင္းမွ ကာကြယ္ရန္ ကန္ေဘာင္ရုိးႀကီး ေဆာက္လုပ္ခဲ႔သည္။ ဖါသာရ္ေဇးဗီးယားသည္ ရဟန္း၀ါေတာ္ (၅၀)ေျမာက္ ေရႊဂ်ဴဘလီပြဲေတာ္ကုိ (၁၉၉၆)ေအာက္တုိဘာလ (၂၇)ရက္ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ မိတီၲလာ၌ က်င္းပခဲ႔သည္။ (၃၁.၇.၂၀၀၀)ခုႏွစ္ မိတီၲလာ၌ ပ်ံေတာ္မူသည္။

ဖါသာရ္ ပင္းတုိး (၁၉၀၉-၁၉၈၄)
(Fr.Pinto)
    ဖါသာရ္ပင္းတုိးသည္ (၁၉၀၉)ခု ဇြန္လ (၇)ရက္ေန႔တြင္ အိႏိၵယႏုိင္ငံ ဘုံေဘတြင္ ေမြးဖြားခဲ႔သည္။ မိဖမ်ားမွာ ေဂ်ာ႔ပင္းတုိး ႏွင့္အယ္မီလွ်ံပင္းတုိးတုိ႔ ျဖစ္သည္။ (၁၉၃၉)ခု ေဖေဖၚ၀ါရီလ (၃)ရက္ေန႕တြင္ ေမၿမိဳ႕ ရဟန္းျဖစ္သင္ေက်ာင္း၀င္သည္။ (၁၉၄၉)ခုႏွစ္ ဧျပီလ(၂၄) ရက္ေန႕တြင္ ရဟန္းသိကၡာ ခံယူသည္။ ထုိေနာက္ ေမၿမိဳ႕ ရဟန္းျဖစ္သင္ေက်ာင္းတြင္ လက္ေထာက္ စာခ်ပုဂိၢဳလ္အျဖစ္ အမႈထမ္းခဲ႔သည္။ (၁၉၆၇)မွ (၁၉၈၃)အထိ ေမၿမိဳ႕ အျပစ္မဲ႔သေႏၶယူေသာ မယ္ေတာ္သခင္မေက်ာင္း (စိန္ေမရီ)တြင္ ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းေတာ္ႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ ထမ္းခဲ႔သည္။ (၁၉၈၄)ခု မတ္လ (၁၇)ရက္ေန႕တြင္ ပ်ံေတာ္မူသည္။

ဖါသာရ္ ႀသဂုတ္စတြင္း ဦးစုိ (၁၉၃၀-၁၉၉၇)
(Fr. Augustine U Soe)

 ဖါသာရ္ ႀသဂုတ္စတြင္း ဦးစုိသည္ (၁၉၃၀)ခု ဧၿပီလ (၁၄)ရက္ေန႔တြင္ ေရႊဘုိခရုိင္ ေရဦးၿမိဳ႕နယ္၊ခ်မ္းသာရြာ၌ ေမြးဖြားခဲ႔သည္။ မိဖႏွစ္ပါးမွာ ဦးဘုိးႀကည္ႏွင္႔ ေဒၚၿဖဴႏုတုိ႔ျဖစ္သည္။ ခ်မ္းသာရြာ အလယ္တန္းေက်ာင္းတြင္ ပညာသင္ႀကားခဲ႔သည္။ ဒုတိယ ကမၻာစစ္ႀကီးအၿပီး (၁၉၄၇)ခုႏွစ္တြင္ ဂ်ပန္တုိ႔၏ ဗုံးဒဏ္ေႀကာင္႕ ပ်က္စီးခဲ႔ရေသာ ေမၿမိဳ႕ ရဟန္းျဖစ္သင္ေက်ာင္း ျပန္လည္၍ ျပင္ေနရစဥ္ အေျခခံရဟန္းျဖစ္သင္ေက်ာင္းကုိ ပရန္ရြာေတာ္၌ စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ႔သည္။ ဖါသာရ္ႀသဂုတ္စတြင္ ဦးစုိသည္ (၁၉၄၇)ခုႏွစ္ ေမလဆန္းပုိင္းတြင္ ပရန္ရြာေတာ္ ရဟန္းျဖစ္သင္ေက်ာင္းသုိ႔ ၀င္ေရာက္ခဲ႔သည္။ (၁၉၄၈)ခုႏွစ္တြင္ ေမၿမိဳ႕ စိန္အေလာရွက္ ရဟန္းျဖစ္သင္ေက်ာင္း ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ၿပီးသျဖင့္ ပရန္ရြာေတာ္မွ ရဟန္းျဖစ္သင္ ေက်ာင္းသားမ်ား (၁၉၄၈)ခု ေဖေဖၚ၀ါရီလတြင္ ေမၿမိဳ႕သို႕ ေျပာင္းေရႊ႕ႀကသည္။ ဖါသာရ္ႀသဂုတ္စတြင္း ဦးစုိသည္ ေမၿမိဳ႕တြင္ ပညာသင္ႀကားခဲ႔ၿပီး (၁၉၅၁) ခုႏွစ္မွ (၁၉၅၆)ခုႏွစ္အထိ မေလးရွားႏုိင္ငံ ပီနန္ကၽြန္းရွိ ရဟန္းျဖစ္သင္ တကၠသုိ႔ လ္တြင္ ဆက္လက္ ပညာဆည္းပူးခဲ႔သည္။ (၁၉၅၇) ခုႏွစ္တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ ျပန္ေရာက္လာၿပီး (၁၉၅၈)ခုႏွစ္ ဇႏၷ၀ါရီလ (၁၂)ရက္ေန႔တြင္ မႏၲေလးေ၇ႊႏွလုံးေတာ္ ကာသီဒရယ္တြင္ ရဟန္းသိကၡာ ခံယူခဲ႔သည္။

    (၁၉၅၈) ခုႏွစ္တြင္ ေျမာက္ပုိင္းခ်င္းျပည္နယ္ တီးတိန္ၿမိဳ႕ရွိ ပထမဦးဆုံးေက်ာင္းထုိင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ခဲ႔သည္။ နယ္မွ ေက်ာင္းသားမ်ား အထက္တန္းပညာ သင္ႀကားႏုိင္ေရးအတြက္ ေဘာ္ဒါေဆာင္ ေဆာက္လုပ္၍ ေက်ာင္းသား (၄၀)ခန္႔ အထိ ထားရွိခဲ႔သည္။ ခ်င္းဘာသာအားျဖင့္ သုဖဖြားအမည္ရွိေသာ သတင္းေကာင္းဟူေသာ ဘာသာေရး စာေစာင္ ထုတ္ေ၀ခဲ႔သည္။ ဖါသာရ္ႀသဂုတ္စတင္း ဦးစုိေရာက္စက အိမ္ေျခ (၁၇)အိမ္သာရွိေသာ္လည္း ဦးစုိေျပာင္းေရႊ႕မည္႔ (၁၉၆၅)ခုတြင္ အိမ္ေျခ (၈၀)အထိ တုိးတက္ခဲ႔သည္။ အိမ္ေထာင္စု (၅၀)ခန္႔ ဘာသာ၀င္ခဲ႔သည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးသည္ မႏၲေလးၿမိဳ႕ စိန္ပီတာ အထက္တန္းေက်ာင္းႏွင့္ စိန္ေဇးဗီးယား အထက္တန္းေက်ာင္းတုိ႕မွ အကူအညီေတာင္း၍ မိမိေက်ာင္းႏွင့္ ကုိက္ညီေသာ ဥပေဒ စည္းမ်ဥ္းမ်ား ေရးဆြဲကာ ျပည္မမွ ဆရာ ဆရာမမ်ားေခၚယူ၍ စိန္ဂၽြန္း မူလတန္းေက်ာင္းကုိ စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ႔သည္။ တုိးတက္မႈရွိေသာ္လည္း ေတာ္လွန္ေရး အစုိးရက ေက်ာင္းမ်ား ျပည္သူပုိင္ သိမ္းသျဖင့္ စိန္ဂၽြန္းေက်ာင္း ပိတ္လုိက္ရသည္။

    (၁၉၆၅) ခုႏွစ္ ေဖေဖၚ၀ါရီလမွ စ၍ ေတာင္တြင္းႀကီးၿမိဳ႕နယ္ ခ်င္းေညာင္ပင္သာ ေက်းရြာ ေက်ာင္းထုိင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး အျဖစ္ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ခဲ႔ရသည္။  ေညာင္ပင္သာတြင္ ကေလးမ်ား
ပညာသင္ႀကားေရးအတြက္ ဘကေက်ာင္းအျဖစ္ မွတ္ပုံတင္ရာ မရသျဖင့္ ဆရာမ်ားငွားၿပီး သာသနာေက်ာင္းအျဖစ္ (၁၀)ႏွစ္ခန္႔ ႀကိဳးစား ေဆာင္ရြက္ခဲ႔သည္။ ထုိေနာက္ ရြာ၏ အျပင္ဘက္တြင္ ေက်ာင္းသစ္ ေဆာက္လုပ္ၿပီး (၂)ႏွစ္ခန္႔ တြဲဘက္အျဖစ္ သင္ႀကားခဲ႔သည္။ (၁၉၇၇) ခုႏွစ္တြင္ တြဲဘက္ မူလတန္းေက်ာင္း ရရွိခဲ႕သည္။ နယ္ရွိ မိရုိးဖလာ လုပ္ကုိင္ေနႀကေသာ လယ္ယာလုပ္ငန္းကုိ တုိးတက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ႕သည္။ ယခင္က သစ္ပင္မ်ား ခုတ္လွဲ၍ ငုတ္ႀကိဳ ငုတ္ႀကား လုပ္ကုိင္ရေသာ စနစ္ကုိ ေခတ္မွီေအာင္ ငုတ္မ်ားရွင္း၍ ထြန္စက္ႀကီးမ်ားျဖင့္ ထြန္ယက္ စုိက္ပ်ိဳးႏုိင္သည္ အထိ ပညာေပးေဆာင္ရြက္ခဲ႔သည္။ အမ်ိဳးသမီးမ်ားကုိ လယ္ယာလုပ္ငန္းအတြက္ ထမင္းပုိ႔ရုံ ေကာက္စုိက္ရုံသာ အသုံးျပဳႀကရာမွ အမ်ိဳးသားမ်ားႏွင့္ ရင္ေဘာင္တန္း လုပ္ကုိင္လာႀကသည္ အထိ ေအာင္ျမင္စြာ ပညာေပး ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ႔သည္။

    ေနႀကာစုိက္ပ်ိဳးမႈ ေအာင္ျမင္သျဖင့္  ေတာင္တြင္းႀကီးၿမိဳ႕နယ္တြင္ ပထမဆုံး စံနမႈနာအျဖစ္ ေနႀကာ စုိက္ပ်ိဳးႏုိင္ခဲ႔ေသာေႀကာင္႔ စံျပဘုန္းႀကီးအျဖစ္ ေရွ႔သုိ႔စာေစာင္တြင္ မွတ္တမ္းတင္ခံခဲ႔ရသည္။ ထုိနယ္တြင္ ဦးစြာ ႀကံစုိက္ပ်ိဳးခဲ႔သည္။ ေက်းရြာေတာင္သူ လယ္သမားႀကီးမ်ား၏ ဂုဏ္ျပဳပြဲတခုတြင္ ေဆး၀ါးကု၀ါသနာပါေသာဘုန္းႀကီး၊ ေမြးျမဴေရး၀ါသနာပါေသာ ဘုန္းႀကီး၊စုိက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ ပညာေရး ထြန္းကားမည္႔ႏွစ္မွာ စုိက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ ပညာေရး တုိးတက္ေအာင္ ဦးေဆာင္ႏုိင္ေသာ ဘုန္းႀကီးကုိ ဘုရားသခင္က ေစလႊတ္လုိက္တာဘဲဟု မွတ္တမ္းတင္ခဲ႔ႀကသည္။ လယ္ယာ သစ္ေဖၚထုတ္ေရးႏွင့္ စပါးအထြက္ တုိးေရးအတြက္ ေရေလွာင္တာ တမံတခု ေဆာက္လုပ္ ႏုိင္ခဲ႔သည္။ ေတာင္သူ လယ္သမားမ်ား စုိက္ပ်ိဳးေရး ေခ်ာေမြ႔ေစရန္ ႏြား၊ က်ြဲ၊ မ်ိဳးေစ႔မ်ား ရရွိေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပး ႏုိင္ခဲ႔သည္။ စား၀တ္ေနေရး ေျပလည္ေစရန္ သက္သာဆုိင္ဖြင့္ ေပးခဲ႔သည္။ ဆန္ေစ်းႀကီး၍ ပဲႏွင့္ ေႀကႊဥ ျပဳပ္စားေနရေသာ အခ်ိန္မွာ ေအာက္ျပည္မွ ဆန္အလွဴခံၿပီး ေ၀ငွခဲ႔သည္။ ရြာလူႀကီးမ်ားက ဘုန္းႀကီးကုိယ္တုိင္ ထမင္းရည္ေသာက္ရမည္႔ အခ်ိန္မွာ ဒုိ႔စားဖုိ႔ ဆန္ရွာ ေကၽြးတယ္။ ဒုိ႕တသက္မွာ ဒီလုိဘုန္းႀကီးမ်ိဳး ေတြ႕မွာ မဟုတ္ေတာ႕ဘူးဟု ေက်းဇူးတြင္ ဂုဏ္ျပဳ ေျပာဆုိႀကသည္။ ေညာင္ပင္သာရြာတြင္  မူးယစ္ေဆး၀ါးႏွင္႕ဖဲ၀ုိင္း အေျခမတည္ႏုိင္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္ခဲ႔သည္။

    (၁၉၇၇) ခုႏွစ္တြင္ မႏၲေလးၿမိဳ႕ စိန္ေဇးဗီးယား ေက်ာင္းထုိင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးအျဖစ္၊ ေျပာင္းေရႊ႕ တာ၀န္ ထမ္းေဆာင္ရသည္။ (၆.၁၁.၇၇)စိန္ေဇးဗီးယား သာသနာေရး ေကာင္စီဖြဲ႕သည္။ (၅.၁၂.၇၇) ေန႕တြင္ ပထမဆုံး ေစ်းေရာင္းပြဲေတာ္ကုိ စိန္ေဇးဗီးယားတြင္ က်င္းပ ႏုိင္ခဲ႔သည္။ (၁၉၇၈) ခုႏွစ္မွစ၍ မိဖမ်ားပြဲေန႕ကုိ စည္ကားသုိ႔ က္ၿမိဳက္စြာ ႏွစ္စဥ္ က်င္းပႏုိင္ခဲ႔သည္။ ေဗလန္ကန္နီပြဲေတာ္ကုိ ပုိမုိ စည္ကားေစရန္ ျမန္မာဘာသာျဖင့္ သီခ်င္း စာအုပ္မ်ား၊ ဆုေတာင္းစာမ်ား ရုိက္ႏွိပ္ျခင္း ေ၀ငွျခင္း၊ မစၦားအျပီးတြင္ ဘာသာ၀င္ အားလုံး စုေပါင္း၍ ေဗလန္ကန္နီ အလံတုိင္ေရွ႕တြင္ သီခ်င္းတပုဒ္ သီဆုိျခင္းတုိ႔ကုိ (၁၉၇၈)ခုႏွစ္က စတင္ခဲ႔သည္။ (၂၉.၃.၇၉) ခုတြင္ စိန္ေဇးဗီးယား စိန္ဗင္းဆင္းအသင္းကုိ ျပန္လည္ ဖြဲ႕စည္းသည္။ (၁၉၈၃)တြင္ ရဟန္း၀ါေတာ္ (၂၅)ႏွစ္ေျမာက္ ေငြရတုသဘင္ပြဲေတာ္ကုိ စည္ကားသုိ႔က္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပႏုိင္ခဲ႔သည္။ ဘုရားေက်ာင္း ေက်ာက္ျပားမ်ား ခင္းခဲ႔သည္။ မွန္စီ ေရႊခ်ဘုရားစင္တခု ေဆာက္လုပ္ခဲ႔သည္။

    စိန္ေဇးဗီးယား ဘုရားေက်ာင္း ေခါင္းေလာင္းစင္ကုိ (၁၉၉၂)ခု ဒီဇင္ဘာလတြင္  တုိးျမွင့္ ေဆာက္လုပ္ၿပီးစီး၍ (၁၉၉၃)ခု ဇႏၷ၀ါရီလ (၂၄)ရက္ေန႕တြင္ ေခါင္းေလာင္းစင္ဖြင့္ပြဲ အခန္းအနား က်င္းပသည္။ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ ပြဲေတာ္ႀကီးကုိလည္း ထုိေန႔၌ က်င္းပခဲ႔သည္။ နံက္ပုိင္းတြင္ ေခါင္းေလာင္းစင္ဖြင့္ပြဲ က်င္းပ၍ ညေနပုိင္းတြင္ ရပ္ကြက္ထဲ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ လွည္႔သည္။ ဆရာေတာ္ႏွင့္ ရဟန္း ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား တက္ေရာက္ ပါ၀င္ႀကသည္။ ရပ္ေ၀းမွ လူနာမ်ား ေဆးကုသႏိုင္ေအာင္ ေဆးခန္းတစ္ေဆာင္ ေဆာက္လုပ္ခဲ႔သည္။ (၁၉၈၈)ခုႏွစ္တြင္ ရာျပည္႔ခန္းမေဆာင္ ေဆာက္လုပ္၍ (၁၄.၁.၈၉)ေန႕တြင္  စိန္ေဇးဗီးယားအုပ္စု ႏွစ္တစ္ရာ (၁၀၀)ျပည္႔ပြဲႏွင့္ ရာျပည္႔ခန္းမေဆာင္ ဖြင့္ပဲြ က်င္းပခဲ႔သည္။ ဖါတီမာမယ္ေတာ္၏ ေက်ာင္းေဆာင္အစား ေဗလန္ကန္နီ မယ္ေတာ္ေက်ာင္းေဆာင္ကုိ (၁၉၉၃) ခုႏွစ္တြင္ ေဆာက္လုပ္ၿပီး စီးခဲ႔သည္။

    မႏၲေလး သာသနာ မာရီယား တမန္ေတာ္ ကူရီယားအဖြဲ႕၏ ၀ိညာဥ္လမ္းညႊန္အျဖစ္၄င္း၊ စိ္န္ဗင္းဆင္းဒီေပါလ္ မႏၲေလး သာသနာအုပ္စုေကာင္စီ၏ ၀ိညာဥ္ လမ္းညႊန္အျဖစ္၄င္း၊ မႏၲေလးတကၠသိုလ္ ေကာလိပ္ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ားအား ၀ိညာဥ္ေရးဆုိင္ရာ မြမ္းမံသင္တန္းမ်ား ေပးရသည္။ (၁၉၈၃) ခုႏွစ္မွစ၍ မႏၲေလး ဂုိဏ္းခ်ဳပ္သာသနာ ဂုိဏ္းေထာက္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး အျဖစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရသည္။ ဖါသာရ္ ႀသဂုတ္စတင္း ဦးစုိသည္ (၁၉၉၄) ခုႏွစ္တြင္ ဖိလစ္ပုိင္ႏုိင္ငံသုိ႔ သြားေရာက္၍ မ်က္ေစ႔ ခြဲစိတ္ကုသခဲ႔သည္။ (၁၉၉၆) ခု ေအာက္တုိဘာလ (၁)ရက္ေန႕႔တြင္ ဒုတိယအႀကိမ္ ဖိလစ္ပုိင္ႏုိင္ငံသုိ႔ သြားေရာက္၍ မ်က္ေစ႕ ျပန္လည္ စစ္ေဆးၿပီး ႀသစေႀတးလ်ႏုိင္ငံသုိ႔ သြားေရာက္ လည္ပတ္ခဲ႔သည္။ (၁၉၉၆)ခု နုိ၀င္ဘာလ (၃)ရက္ေန႕တြင္ ျမန္မာႏုိင္ငံသုိ႔ ျပန္ေရာက္ခဲ႔သည္။ ဖါသာရ္ ႀသဂုတ္စတင္း ဦးစုိသည္ (၁၉၉၆)ခု ဒီဇင္ဘာလ (၂၈)ႏွင့္ (၂၉)ရက္မ်ားတြင္ အဆုပ္ကုိ ဓါတ္မွန္ရုိက္၍ ႏွစ္ႀကိမ္ စစ္ေဆးရာ အဆုတ္တြင္ ကင္ဆာေရာဂါ လကၡဏာျပေနေႀကာင္း သိရွိရသည္။ (၁၉၉၇) ဇႏၷ၀ါရီ (၃)ရက္ေန႕တြင္ ေလယာဥ္ျဖင့္ ရန္ကုန္သို႔ သြားကာ (၇.၁.၉၇) မွ (၄.၂.၉၇)ေန႔ထိ ဓါတ္ေရာင္ျခည္ ကုသမႈအႀကိမ္ (၂၀) ခံယူခဲ႕သည္။ (၁၆.၂.၉၇)ေန႔တြင္ ေလယာဥ္ျဖင့္ မႏၲေလးသုိ႔ ျပန္ခဲ႔သည္။ ထုိေနာက္ ဧျပီလတြင္ အေျခအေန ဆုိးလာသည္။ (၂၃.၄.၉၇) ေန႕ကစၿပီး ပုံမွန္ သတိ မရေတာ႔ေပ။

(၂၅.၄.၉၇) ေန႕ နံနက္ (၃း၄၅)နာရီတြင္ ပ်ံေတာ္မူုသည္။

    ဖါသာရ္ ႀသဂုတ္စတင္း ဦးစုိ၏ ရုပ္ကလပ္ကုိ (၂၅.၄.၉၇) ေန႕မွ (၁၈.၄.၉၇)ေန႕အထိ (၄)ရက္တုိင္တုိင္ စိန္ေဇးဗီးယား ရာျပည္႔ခန္းမတြင္ ခင္းက်င္းထားသည္။ ရပ္ေ၀း ရပ္နီးမွ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား၊ ကုိရင္ သီလရွင္မ်ား၊ မိတ္သဂၤဟမ်ား ဘာသာ၀င္မ်ားတုိ႕သည္ ေန႔ ညမစဲ လာေရာက္ ဂါရ၀ျပဳ ဆုေတာင္းႀကသည္။ (၂၈.၄.၉၇) ညေန (၃)နာရီတြင္ မႏၲေလးသာသနာပုိင္ ဂုိဏ္းခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ ေအဦးသန္ေအာင္၊ ဦးေဆာင္၍ ဟာခါး ဆရာေတာ္နီေကာလတ္မာထန္၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားႏွင့္ သီလရွင္မ်ားတုိ႔သည္၊စိန္ေဇဗီးယား ရာျပည္႔ခန္း မစၦားပူေဇာ္ပြဲ အခန္းအနား က်င္းပသည္။ မစၦားပူေဇာ္ပြဲံတြင္ ဆရာေတာ္ႀကီး (၂)ပါး ဘုန္းေတာ္ႀကီး (၄၅)ပါး၊ သိီလရွင္ (၇၆)ပါး၊ ကုိရင္မ်ား၊ သင္းကြဲ ခရစ္ယာန္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား၊ မိတ္ေဆြ သဂၤဟမ်ား၊ ရပ္ေ၀း ရပ္နီးမွ ဘာသာ၀င္မ်ား စုစုေပါင္း(၂၀၀၀)ခန္႕ တက္ေရာက္ႀကသည္။

    မစၦား ပူေဇာ္ပြဲအၿပီးတြင္ ဖါသာရ္ ႀသဂုတ္စတင္း ဦးစုိ၏ ရုပ္ကလပ္ကုိ ေရႊထီးမ်ား မုိးထားေသာ ပန္းကားေလွယာဥ္ေပၚတြင္ ေဆာင္ၿပီး ေရွ႕ဆုံးမွ ေရွ႔ေျပးယဥ္ႏွင့္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား၏ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္၊ ထုိေနာက္မွ ပန္းကားေလွယာဥ္၊ ယင္းေနာက္မွ ဘုန္းေတာ္ႀကီးတုိ႕၏ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္၊ သီလရွင္တုိ႔၏ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္၊ ကုိရင္တုိ႔၏ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္၊ ကုိယ္ပုိင္ ကားငယ္မ်ား၊ဘတ္စ္ကားႀကီးမ်ား၊ စီကာ စဥ္ကာ စနစ္တက် ပုိ႕ေဆာင္ႀကသည္။ ပုိ႔ေဆာင္ေသာ ကား အစီးေပါင္း (၉၈)စီးရွိသည္။ ညေန (၅း၃၀)တြင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးအား သၿဂႋဳလ္မည္႔ ႀကာနီကန္သခ်ႋဳင္းသုိ႔ ေရာက္ရွိႀကသည္။ လုိက္ပါပုိ႔ေဆာင္ေသာ ပရိႆတ္ႀကီးသည္ သခ်ႋဳင္းေတာ္တြင္ ေနရာယူႀကၿပီး ေနာက္ဆုံ းဂါရ၀ျပဳ ဆုေတာင္းႀကသည္။ ထုိေနာက္ ဖါသာရ္ႀသဂုတ္စတင္း ဦးစုိ၏ ရုပ္ကလပ္ကုိ ဂူသြင္း သၿဂႋဳလ္လုိက္ပါသည္။

ဆက္ရန္ -
မႏၱေလးကက္သလစ္သာသနာႏွင့္ ဘုရင္ဂ်ီရြာႀကီးမ်ား (အပိုင္း ၂၄)