Monday, October 14, 2013

မႏၱေလးကက္သလစ္သာသနာႏွင့္ ဘုရင္ဂ်ီရြာႀကီးမ်ား (အပိုင္း ၁၉)


ဖါသာရ္ ပန္တာေလ အုိေဂ်ာ႔ ဦးေမာင္ငယ္
(Fr.George. U Mg Ngai)
    ဖါသာရ္ေဂ်ာ႔ ဦးေမာင္ငယ္၏ ဖခင္မွာ ခ်မ္းသာရြာမွ ဦးေပၚေအးျဖစ္၍ မိခင္မွာ ေအာက္ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ျဖစ္သည္။ (၁၉၁၂) ခုတြင္ ေမၿမိဳ႕ ရဟန္းျဖစ္သင္ေက်ာင္း ၀င္သည္။ ၄င္းမွ ပီနန္ ရဟန္းျဖစ္တကၠသုိလ္တြင္ (၆)ႏွစ္ ပညာသင္ႀကားျပီးေနာက္ (၁၉၂၅)ခု ဇႏၷၷ၀ါရီလ (၂၅)ရက္ေန႔၌ မႏၲေလးၿမိဳ႕ ကာသီဒရယ္ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းတြင္ ရဟန္းသိကၡာ ခံယူခဲ႔သည္။ ရဟန္းသိကၡာခံ ယူၿပီးေနာက္ (၁၉၂၅)ခု စက္တင္ဘာလမွ (၁၉၂၉)ခု ဇြန္လအထိ ရြာေတာ္ဘာသာ၀င္မ်ားကုိ ၾကည္႔ရူရသည္။ ဖါသာရ္ေ ဂ်ာ႔သည္ (၁၉၃၀) မွ (၁၉၃၂) အထိ ဖါသာရ္ေလာရန္းႏွင့္ အတူ နဘက္ရြာ ဘာသာ၀င္မ်ားကုိ ၾကည္႔ရူရသည္။ (၁၉၃၀) ကုန္ခါနီး ဖါသာရ္ေလာရန္း ပ်ံေတာ္မူသျဖင့္ တပါးတည္း နဘက္ဘာသာ၀င္မ်ားကုိ (၁၉၃၂) အထိ ၾကည္႔ရူခဲ႔ရသည္။ ထုိေနာက္ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕တြင္ သြားေရာက္၍ အမႈထမ္းၿပီးေနာက္ မႏၲေလးၿမိဳ႕ စိန္ေဇးဗီးယားေက်ာင္းတြင္ ဖါသာရ္ အလကၠဇႏၵားအား ကူညီရန္ ေစလႊတ္ျခင္း ခံရသည္။

    ထုိအခ်ိန္တြင္ ဖါသာရ္ အလကၠဇႏၵားသည္ စိန္ေဇးဗီးယား ဘာသာ၀င္မ်ားကုိ ၾကည္႔ရူရုံမကဘဲ တာမာလ္
အဂၤလိပ္ အထက္တန္းေက်ာင္းကို ေက်ာင္းအုပ္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္ရသည္။ ဖါသာရ္ အလကၠဇႏၵားသည္ ကလယ္အမ်ိဳးသားတုိ႔၏ ဘာသာေရး၊ပညာေရးႏွင့္ ျမစ္ငယ္သာသနာေရးကုိ ပါေဆာင္ရြက္ရသျဖင့္ အလုပ္ကိစၥ မ်ားျပားလွေသာေၾကာင့္ ဖါသာရ္ေဂ်ာ႔ကုိ ကူညီရန္ ေစလႊတ္ခဲ႔သည္။ ဖါသာရ္ အလကၠဇႏၵားသည္ သာသနာေတာ္ႀကီးပြား တုိးတက္ရန္ နယ္သစ္ဌာနသစ္ ဖြင့္ရန္ ႀကံရြယ္ေတာ္မူသည္႔အတုိင္း မႏၲေလးၿမိဳ႕ႏွင့္ (၁၇)မုိင္ေ၀းေသာ ေမၿမိဳ႕သြားေသာ လမ္းေဘး အနီး ျမစ္ငယ္ျမစ္ေခၚ ဒုတၳ၀တီၿမစ္ကမ္းပါး အနီးရွိ ကထီရြာတြင္ အေျခစုိက္၍ ပတ္၀န္းက်င္ေဒသရွိ ကၽြဲနဖါးရြာ ေက်ာက္ေႀကာရြာ၊ စြံရဲရြာ၊ေရြးလက္၀ဲရြာမ်ားပါ တျဖည္းျဖည္း သာသနာ ပ်ံ႕ပြားေအာင္ ႀကံရြယ္လ်က္ စာသင္ျပေပးျခင္း၊ ေဆးကုသေပးျခင္း၊ ေမြးဖြားစ ကေလးမ်ားကုိ ေဆးေႀကာျခင္း မဂၤလာေပးျခင္း၊ စသည္တုိ႔ျဖင့္ စတင္ကာ သာသနာျပဳလ်က္ရွိသည္။

    (၁၉၄၂) ခုႏွစ္ ျဗိတိသ်ွအစုိးရမင္းမ်ား ျမန္မာျပည္မွ ထြက္ခြာသြား၍ ဂ်ပန္မ်ား ၀င္ေရာက္လာႀကသည္။ ဂ်ပန္မ်ား ေက်ာက္ဆည္ပတ္၀န္းက်င္သုိ႔ ေရာက္ရွိလာေသာအခ်ိန္တြင္ မႏၲေလးၿမိဳ႕ေပၚရွိ အေဆာက္အဦးႀကီးမ်ားကုိ ဂ်ပန္က ေလယာဥ္ျဖင့္ ဗုံးႀကဲ တုိက္ခုိက္သည္။ ဤသုိ႔ ဗုံးခ်စဥ္ ၀ါကၽြတ္အခါႀကီး ရက္ႀကီး ေသာႀကာေန႔ႀကီး၌ စိန္ေဇးဗီးယားဘုရားေက်ာင္း ဘုန္းႀကီးေနေက်ာင္း၊ စာသင္ေက်ာင္း၊ သိီလရွင္ေက်ာင္းမ်ား ဗုံးထိမွန္သျဖင့္ ေက်ာင္းအိပ္ ေက်ာင္းစား ေဘာ္ဒါ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူကေလးမ်ား၊ သီလရွင္မ်ားနွင့္ ဘာသာ၀င္အခ်ိဳ႕ ကတီရြာသုိ႔ ေရႊ႕ေျပာင္းၾကသည္။ ထုိေနာက္ သီလွရွင္မ်ားႏွင့္ ေက်ာင္းသူကေလးမ်ားကုိ ဆရာေတာ္ႀကီးက ျပန္ေခၚၿပီး စစ္ေဘးကင္းရာ ဗန္းေမာ္သုိ႔ ပုိ႕လုိက္သည္။ ကတီရြာတြင္ ဘုန္းႀကီးႏွစ္ပါး ဘာသာ၀င္အခ်ိဳ႕ႏွင့္ မိဖမဲ႔ကေလးမ်ားသာ က်န္ရစ္သည္။

    သီလရွင္မ်ား ေျပာင္းေရႊ႕သြားၿပီးေနာက္ မႀကာမီ တေန႔တြင္ ည (၇)နာရီအခိ်န္ေလာက္ လူဆုိး ဓါးျပ (၂၀၀) ေက်ာ္ေလာက္ ေရာက္လာႀကၿပီး ေက်ာင္းကုိ၀ိုင္းကာ ေသနတ္ျဖင့္ ပစ္ႀကသည္။ ဖါသာရ္အလကၠဇႏၵားမွာ ေသနတ္ထိ မွန္၍ ျပင္းထန္စြာ ဒဏ္ရာရၿပီး လဲေနသည္။ ေက်ာင္းေအာက္ရွိ ဘာသာ၀င္အခ်ိဳ႕တို႕မွာ ေသနတ္ ထိမွန္ႀကေသာ္လည္း ဒဏ္ရာ မျပင္းထန္ႀက။ထြက္ေျပး တိန္းေရွာင္နုိင္ၾကသည္။ ဓားျပမ်ားသည္ ေက်ာင္းေပၚသုိ႔တက္၍ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားကုိ လုိက္လံ ရွာေဖြၾကရာ ေသနတ္ထိမွန္ေသာ ဖါသာရ္အလကၠဇႏၵားကုိ ေပြ႔ဖက္ကူမလ်က္ ရွိေသာ ဖါသာေဂ်ာ႔က အမ်ိဳးမ်ိဳး ေတာင္းပန္ေသာ္လည္း ပါရွိေသာဓားျဖင့္ အပုိင္းပုိင္း ခုတ္သတ္ေလသည္။ ေတြ႕ရွိသမွ်ေသာ ေက်ာင္းသားေလးတခ်ိဳ႕ုကုိလည္း ဓားႏွင့္ အပုိင္းပုိင္း ခုတ္သတ္ၿပီး အစျပတ္ေအာင္ ေက်ာင္းကုိပါ မီးရႈိ႕ပစ္ႀကသည္။ မီးေလာင္ၿပီး ႂကြင္းက်န္ရစ္ေသာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား၏ အရုိးမ်ားကုိ ေဇာ္ဂ်ီဘုန္းေတာ္ႀကီးက သယ္ယူၿပီး ေဇာ္ဂ်ီ သခ်ႋဳင္းတြင္ သၿဂႋဳဟ္သည္။

ဖါသာရ္ဂ်ိဳးဇက္ ဦး၀င္း (၁၉၀၁-၁၉၆၅)
(Fr.Joseph U Win)
    ဖါသာရ္ဂ်ိဳးဇက္ ဦး၀င္းသည္ (၁၉၀၁)ခု ေအာက္တုိဘာလ (၁၄)ရက္ေန႔တြင္ ခ်မ္းသာရြာ၌ ေမြးဖြားခဲ႔သည္။ မိဖမ်ားမွာ ဦးဘုိးဇြင္ႏွင့္ ေဒၚအန္နားတုိ႔ ျဖစ္သည္။ ေမြးျခင္း (၆)ေယာက္ရွိသည္႔အနက္ ဒုတိယသားႀကီး ျဖစ္သည္။ သား(၃)ေယာက္ရွိသည္႔ အနက္ (၃)ေယာက္ စလုံး ရဟန္းျဖစ္ၾကသည္။ ဖါသာရ္ ဂ်ိဳးဇက္ဦး၀င္းသည္ (၁၉၁၃)ခုတြင္ ရဟန္းျဖစ္သင္ေက်ာင္း ၀င္သည္။ (၁၉၁၆) မွ (၁၉၂၄)အထိ ပိီနန္ ရဟန္းျဖစ္သင္ တကၠသုိလ္တြင္ ပညာအ၀၀ကုိ ဆည္းပူးခဲ႔ၿပီး (၁၉၂၆) ဇႏၷၷ၀ါရီလ (၃၁)ရက္ေန႔တြင္ မႏၲေလးၿမိဳ႔ ကာသီဒရယ္ ဘုရားေက်ာင္း၌ ဆရာေတာ္ဖူးလ္ကီးေယး လက္ေတာ္မွ ရဟန္းသိကၡာ ခံယူခဲ႔သည္။ ပထမ သာသနာျပဳ အျဖစ္ ဗန္းေမာ္ၿမိဳ႕နယ္ နန္းလွိဳင္ေက်းရြာတြင္ သီတင္းသုံးခဲ႔သည္။ ထုိ႔ေနာက္ (၁၉၂၇) မွ (၁၉၃၂)အထိ ေခ်ာင္းဦးေက်ာင္းထုိင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးအျဖစ္ အမႈထမ္းခဲ႔သည္။ ဖါသာရ္ ဂ်ိဳးဇက္ဦး၀င္းသည္ ေခ်ာင္းဦးၿမိဳ႕ရွိ ေကာင္းကင္ဘုံသုိ႔ ပင္႔ေဆာင္ခံရေသာ သခင္မဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းႀကီးကုိ ေဆာက္လုပ္ ၿပီးစီးခဲ႔သည္။ဤဘုရားေက်ာင္းႀကီးကုိ ဘုရားေက်ာင္းတကာ ဦးထြန္းနွင့္ ေဒၚဖြားသြယ္တုိ႔၏ လွဴဒါန္းေငြတုိ႔ျဖင့္ ေဆာက္လုပ္ခဲ႔သည္။ (၁၉၃၂)ခုတြင္ မႏၲေလးၿမိဳ႕ ေရႊႏွလုံးေတာ္ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းေတာ္ႀကီး၏ ေက်ာင္းထုိင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးအျဖစ္ ေျပာင္းေရႊ႕ အမႈထမ္းရသည္။ ဒုတိယ ကမၻာစစ္အတြင္း ဂ်ပန္တုိ႕၏ ဗုံးဒဏ္ေႀကာင့္ မီးေလာင္ပ်က္စီးသြားေသာ ေရႊႏွလုံးေတာ္ ဘုရားေက်ာင္းေတာ္ႀကီးကုိ (၁၉၅၁)ခုႏွစ္တြင္ ရဟန္း၀ါေတာ္ (၂၅)ႏွစ္ေျမာက္ ေငြရတုသဘင္ပြဲေတာ္ႀကီးကုိ မႏၲေလးၿမိဳ႕၌ စည္ကား သုိက္ၿမိဳက္စြာ က်င္းပႏုိင္ခဲ႔သည္။

    (၁၉၅၄) ခုႏွစ္ ဧၿပိီလ (၉)ရက္ေန႔တြင္ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဥိီးနုက ျမန္မာတုိင္းရင္းသား ရဟန္းေတာ္မ်ားအား ေရာမသုိ႔ ဘုရားဖူး ေစလႊတ္ခဲ႔သည္။ မႏၲေလး ေရႊနွလုံးေတာ္ ေက်ာင္းထုိင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးအျဖစ္ တာ၀န္ယူေဆာင္ရြက္ေနေသာ ဖါသာရ္ဂ်ိဳးဇက္ဦး၀င္းက ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ လုိက္ပါသြားသည္။ ဧၿပိီလ (၁၀) ရက္ေန႔ ည(၈)နာရီတြင္ ရဟန္းမင္းႀကီး သိီတင္သုံးေတာ္မူေသာ ေရာမၿမိဳ႕သုိ႔ ေလယာဥ္ခရီးျဖင့္ ဆုိက္ေရာက္ႀကသည္။ ထုိေန႔ ထုိရက္သည္ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ လုိက္ပါသြားေသာ ဖါသာရ္ဂ်ိဳးဇက္အား ဆရာေတာ္ႀကီး အျဖစ္သုိ႔ တင္ေျမွာက္ ခန္႔ထားေသာ ေန႔ရက္ မဂၤလာ ျဖစ္သည္။ ရဟန္းမင္းႀကီး ေပးအပ္ေတာ္မူေသာ ဆရာေတာ္ႀကီး သိကၡာကုိ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ မြန္တီနီ ပုဂိၢဳလ္ေတာ္ျမတ္ထံမွ ဧၿပီလ (၂၀)ရက္ေန႔တြင္ ရရွိသည္ကစ၍ ဆရာေတာ္ မြန္ဆီေညာ္ ဂ်ိဳးဇက္သည္ ဆရာေတာ္၏ အေဆာင္အေရာင္ျဖစ္ေသာ ခရစၥတူးႏွင့္ ဖဲျပား ခါးပတ္ကုိ ၀တ္ဆင္ရ ေပေတာ႕သည္။ ဘုရားဖူး ႂကြျမန္းခဲ႔ၾကသည္႔ အနယ္နယ္ကပင္ ခရီးဦးႀကိဳ ျပဳလ်က္ ဂုဏ္ျပဳႀကသည္ သာမက ျမန္မာ တုိင္းရင္းသား ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ေကာင္းႀကီးဘင္ေသာင္ မဂၤလာကုိ ခံယူလုိပါေၾကာင္း ေတာင္းေလ်ာက္ ေမတၲာရပ္ခံၾကသည္႔ အေလ်ာက္ ႂကြျမန္းခဲ႔သည္႔ ေဒသတုိင္းတြင္ ဆရာေတာ္ မြန္ဆီေညာ္ ဂ်ိဳးဇက္က ေကာင္းႀကီး ေပးခဲ႔ရသည္။ သုိ႔ျဖစ္၍ ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးနုနွင့္တကြ ႏုိင္ငံေတာ္သား အားလုံးတုိ႔၏ ဗမာကုိ ကမၻာကသိေစရမည္ ဟူေသာ လုိအင္ဆႏၵမွာ ယခုခ်ိန္ခါ၀ယ္ ျပည္႔၀ခဲ႔ေပၿပီ။ ျမန္မာ၏ ဂုဏ္အလင္းေရာင္သည္ ကမၻာတြင္ ထြန္းေျပာင္ခဲ႔ေပၿပီ။မြန္ဆီေညာ္ ဂ်ိဳးဇက္ဦး၀င္းသည္ (၁၉၅၄) ခု ဇူလုိင္လ (၁၈)ရက္ေန႔တြင္ မႏၲေလးၿမိဳ႕၌ ဆရာေတာ္ သိကၡာခံယူသည္။ အိႏၵိယျပည္ နယူးေဒလီမွ ရဟန္းမင္းႀကီး၏ ကုိယ္စလွယ္ေတာ္ မာတင္လူးကပ္္စ္သည္ ဆရာေတာ္ သိကၡာတင္ပြဲသုိ႔ တက္ေရာက္ခဲ႔သည္။ ဆရာေတာ္ သိကၡာတင္ပြဲသို႔ တက္ေရာက္ၾကေသာ လူထု ပရိတ္ႆတ္မွာ ခန္းမွန္းေျခ (၃၀၀၀)ေက်ာ္မွ် ရွိေပသည္။ ပရိတ္သတ္ အေပါင္းအား သိကၡာတင္ အခန္းအနားအေၾကာင္း ေကာင္းစြာနားလည္ေစရန္ ေရႊဘုိၿမိဳ႕ ေက်ာင္းထိုင္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဘိသိတ္ခံ ဆရာေတာ္ႀကီး၏ ညီအရင္းေတာ္သူ ဖါသာရ္အန္ေထာ္နီက ပုလဲစီ ရႊဲစီသကဲ႔သုိ႔ တဆင္႔ၿပီး တဆင့္ ရွင္းလင္းျပတ္သားစြာ အသံခ်ဲ႔စက္ျဖင့္ မိန္႕ဟေျပာႀကားေပးေတာ္မူရာ သိကၡာတင္ျခင္း အခန္းအနားႀကီးအား ထိေရာက္စြာ အကူအညီ တရပ္ကုိ တဘက္မွ ျဖည္္႔စြက္ျခင္း ျဖစ္ေစ၏။ သိကၡာတင္ပြဲအခန္းအနားကုိ စိန္ပီတာေက်ာင္း အားကစားကြင္းတြင္ ေပ (၁၄၀x၁၀၀)ရွိ အဆင့္ငါးခန္းမ႑ပ္ႀကီး ေဆာက္၍ က်င္းပသည္။

    ဆရာေတာ္ ဂ်ိဳးဇက္ဦး၀င္း၏ ဆရာေတာ္သိကၡာတင္ပြဲ အခန္းအနားသုိ႔ ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးႏုႏွင့္ ၀န္ႀကိီးဦး၀င္းတုိ႕မွာ အလႊဲမေရွာင္သာ အေရးေပၚ အထူး ကိစၥေၾကာင့္ မတက္ေရာက္ႏုိင္သျဖင့္ ၀မ္းနည္းသည္႔ စာခ်ြန္ေတာ္ကုိ၄င္းတုိ႔၏ ကုိယ္စား မႏၲေလးတုိင္းမင္းႀကီး ကုိယ္တုိင္တက္ေရာက္၍ ဆက္သ ေပးအပ္သည္။

            ျမင့္ျမတ္လွေသာ ဆရာေတာ္၏ ဂုဏ္ထူးကုိ ခံယူရသျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္၀န္ႀကီးခ်ဳပ္က မြန္ဆီေညာ္ ေဂ်ဂ်ိဳးဇက္အား အထူး၀မ္းသာ အားရျဖစ္ရျခင္းကား ျမန္မာျပည္ ကက္သလစ္သာသနာ ရာဇ၀င္တြင္ ျပည္ေထာင္စုသား ျမန္မာလူမ်ိဳးထဲမွ ပထမဦးဆုံး ထုိကဲ႔သုိ႔ ထူးကဲေသာ ရာထူးသုိ႔ တင္ေသာေၾကာင့္ေပတည္း။ ကၽြႏု္ပ္ကိုယ္တိုင္ တက္ေရာက္ခ်ီးျမွင့္လုိပါေသာ္လည္း ျပည္ေထာင္စု၏ မ်ားေျမာင္လွေသာ အေရးႀကီးသည္႔ အလုပ္ ၀တၲရားမ်ားေၾကာင့္ မတက္နုိင္သျဖင့္ ၀မ္းနည္းပါ၏။ သုိ႔ျဖစ္၍ ဤႏွုတ္ဆက္စာ အားျဖင့္သာလွ်င္ တင္းတိမ္လုိက္ရပါ၏။ သာသနာပုိင္ ရဟန္းမင္းႀကီးက တင္ေျမွာက္ေပးလုိက္ေသာ ဤရာထူး၏ ၀တၲရားမ်ားကုိ ေကာင္းမြန္စြာ ေဆာင္ရြက္နုိင္ရန္၄င္း။ ခရစ္ယာန္ ဘာသာတူူ ျပည္ေထာင္စုသားတုိ႔၏ ေကာင္းေသာ ေရွ႕ေဆာင္ျဖစ္ႏုိင္ရန္၄င္း၊ ကၽြႏု္ပ္ ဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းလုိက္ပါသည္။

    ျပည္ေထာင္စု ျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးနုနွင့္ သာသနာေရး၀န္ႀကီး ဦး၀င္းတုိ႔သည္ ကၽြႏု္ပ္ ဆရာေတာ္သိကၡာတင္ပြဲ သို႕က ုိယ္တုိင္ႂကြေရာက္ ပါ၀င္ ခ်ီးျမွင္႔လုိၾကေသာ္လည္း၊ အေၾကာင္းမညီညႊတ္၍ မႂကြေရာက္ႏုိင္သျဖင့္ မိမိ၏ ကုိယ္စား မႏၲေလးတုိင္္းမင္းႀကီးအား ကုိယ္စားလွယ္အျဖစ္ ေဆာင္ရြက္လ်က္ မိမိတုိ႔၏ ႏွုတ္ဆက္စာမ်ားကုိ ဖတ္ၾကားေျပာရန္ စီစဥ္လုိက္ျခင္းေၾကာင့္ ကၽြႏု္ပ္အားရ ၀မ္းသာစြာ ခ်ီးက်ဴး၍ ေက်းဇူးဥပကာယတင္ပါေၾကာင္း နုိင္ငံေတာ္ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ဦးနုသည္ မၾကာမီက ဘုရင္ဂ်ီဘုန္းႀကိီးမ်ားႏွင့္ ကုိရင္ႀကီးမ်ားကုိ ေရာမသုိ႔ ဘုရားဖူးေစလႊတ္ျခင္း၊ အားျဖင့္ လူမ်ိဳးမေရႊး ဘာသာမေရႊး၊လြတ္လပ္ေရးတရားကုိ အထူးျမတ္ႏုိ္းေသာ ေစတနာစိတ္ရွိေၾကာင္း၊ အေကာင္အထည္ ေဖၚခဲ႔ေပၿပီ။ ယခုလည္း တဖန္ ျပည္ေထာင္စုသား၏ ထူးကဲေသာ ဆရာေတာ္ဘိသိတ္ပြဲေတာ္သုိ႔ ကုိယ္စာလွယ္အားျဖင့္ ပါ၀င္ဆင္ႏြဲပါေသာေၾကာင့္ ဘာသာကုိ ေလးစားေၾကာင္း ကမၻာအား အတိအလင္း ယေန႔ေ ၾကျငာျပန္ေလသည္။ ထုိအေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္မွာ ေနထုိင္ၾကေသာ ကက္သလစ္အသင္း၀င္ ဆရာေတာ္မ်ား ရဟန္းသံဃာမ်ား ကုိရင္ႀကီးမ်ား သီလရွင္မ်ားႏွင့္ ဘုရင္ဂ်ီဘာသာတူ အားလုံးကလည္း ဤမွ်ေလာက္ ၀မ္းသာဘြယ္ ေကာင္းေသာ အခန္႔သင့္အကြက္ကုိ ယူၿပီး၊ ျပည္ေထာင္စု အစုိးရအား အၿမဲသစၥာရွိစြာ ရုိေသေလးစားပါမည္႔ အေၾကာင္း ျပည္ေထာင္စုႀကီးအားလည္း လုံး၀ ျငိမ္းခ်မ္းလ်က္ စည္ပင္သာယာေစရန္ ဘုရားသခင္ထံ ဆုေတာင္းေမတၲာ ေပးပို႔ႀကပါမည္အေၾကာင္း၊ မႏၲေလးသာသနာ၏ ေခါင္းေဆာင္အျဖစ္ႏွင့္ ကၽြႏု္ပ္က အသစ္တဖန္ ယေန႔ ၀န္ခံပါသည္။ ဤအေၾကာင္း အားလုံးတုိ႔ကိုလည္း ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဦးနုအား ျပန္လည္ေလွ်ာက္ထားပါမည္႔အေၾကာင္းကုိ တုိင္းမင္းႀကီးအား ေမတၲာရပ္ခံ၍ ဤတြင္ နိဂုံးခ်ဳပ္လုိက္ပါသည္။

    ဆရာေတာ္ ဂ်ိဳးဇက္ဦး၀င္းသည္ ဗီယက္နန္အစုိးရ၏ ဖိတ္ၾကားခ်က္အရ (၁၉၅၈)ခုႏွစ္တြင္ ဗီယက္နန္ႏိုင္ငံသုိ႔ ေလ႔လာေရး ခရီး သြားေရာက္ခဲ႔သည္။ (၁၉၅၉) ခု ဒီဇင္ဘာလ (၁၉)ရက္ေန႔တြင္ ဂုိဏ္းခ်ဳပ္အာဏာ အပ္ႏွင္းျခင္း ခံရသည္။ (၁၉၆၂) ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ (၄) ရက္ေန႔တြင္ ဆရာေတာ္ဂ်ိဳးဇက္ ဦး၀င္းသည္ ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏုိင္ငံေတာ္အစုိးရ၏ စည္သူဘြဲ႕ ခ်ီးျမွင့္ျခင္း ခံရသည္။ ဂုိဏ္းခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ႀကီးဦး၀င္းသည္ သက္ေတာ္ (၆၄)ႏွစ္အရြယ္ (၁၉၆၅)ခု ေမလ (၂၉)ရက္ေန႔တြင္ ကင္ဆာေရာဂါျဖင့္ ပ်ံေတာ္မူသည္။ ပထမဆုံး ဗမာတုိင္းရင္းသား ဆရာေတာ္ႀကီး ျဖစ္သည္။

။ The little Messenger. Vol 6,Sept,Nov,1954,PP.19-27
။ The little Messenger. Vol 6,Sept,Nov,1954,PP.19-27
။ The little Messenger. Vol 6,Sept,Nov,1954,P.28

ဖါသာရ္ႀသဂုတ္စတင္း ဦးေဖ (၁၉၀၂-၁၉၄၅)
(Fr.Augustine U Pe)
    ဖါသာရ္ ႀသဂုတ္စတင္း ဦးေဖသည္ စစ္ကိုင္းခရုိင္ ေျမာင္ၿမိဳ႕နယ္ နဘက္ရြာ၌ (၁၉၀၂)ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီလ (၈)ရက္ေန႔တြင္ေမြးဖြားခဲ႔သည္။ မိဖမ်ားမွာ ဆရာလွ ေဒၚမုန္းတုိ႔ျဖစ္သည္။ ငယ္နာမည္မွာ ေပတလူး ေမာင္ေဖျဖစ္သည္။ နဘက္ရြာ မူလတန္းေက်ာင္းတြင္ မူလတန္း ပညာသင္ႀကားၿပီးေနာက္ (၁၉၁၃)ခုတြင္ ေမၿမိဳ႕ ရဟန္းျဖစ္သင္ေက်ာင္း၀င္သည္။ ထုိမွတဆင့္ ပိီနန္ ရဟန္းျဖစ္သင္ တကၠသုိလ္တြင္ ပညာၾကားသည္။ (၁၉၂၆)ခု ဇႏၷၷ၀ါရီလ (၃၁)ရက္ေန႔တြင္ ဖါသာရ္ဂ်ိဳးဇက္ ဦး၀င္းႏွင့္အတူ မႏၲေလးၿမိဳ႔ ေရႊႏွလုံးေတာ္ဘုရားေက်ာင္းတြင္ ရဟန္းသိကၡာ ခံယူခဲ႔သည္။ သိကၡာခံျပီးေနာက္ မႏၲေလးၿမဳိ႕ ေရႊႏွလုံးေတာ္ေက်ာင္းတြင္ ေနရာခ်ထားျခင္း ခံရသည္။ ထုိေနာက္ ေက်ာက္ဆည္စီရင္စု၊ ေဇာ္ဂ်ီရြာ၊ ခ်မ္းသာကုန္းရြာ၊ ေျမာက္ကုိင္းရြာ၊ မန္က်ည္းေတာရြာ၊ကင္းလတ္ရြာ၊ ဆင္ၿဖဴရြာ အုပ္စုကုိ ၾကည္႔ရူရသည္။ (၁၉၃၆) မွ (၁၉၄၀)အထိ ေခ်ာင္းဦးၿမိဳ႔ႏွင့္ မုံရြာဘာသာ၀င္မ်ားကုိ ၾကည္႔ရူရသည္။ (၁၉၄၁) မွ (၁၉၄၅) အထိ ရြာေတာ္ ဘာသာ၀င္မ်ားကုိ ၾကည္႔ရူရသည္။ ဖါသာရ္ႀသဂုတ္စတင္း ဦးေဖ ရြာေတာ္ဘာသာ၀င္မ်ားကုိ ၾကည္႔ရူ အုပ္ခ်ဳပ္ရေသာကာလသည္ ဂ်ပန္မ်ား အုပ္စုိးေသာ ဂ်ပန္ေခတ္ကာလ ျဖစ္သည္။ ဖါသာရ္ႀသဂုတ္စတင္း ဦးေဖမွာ ဂ်ပန္တုိ႔၏ နွိပ္စက္မႈဒဏ္ေၾကာင့္ (၁၉၄၅) ခုႏွစ္တြင္ ပ်ံေတာ္မူသည္။
ဆက္ရန္ - 
မႏၱေလးကက္သလစ္သာသနာႏွင့္ ဘုရင္ဂ်ီရြာႀကီးမ်ား (အပိုင္း ၂၀)