Tuesday, May 21, 2013

အျပင္ပံုပန္းသ႑ာန္

ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ လူသားမ်ား ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ ေလာကရဲ႕ အလွအပမ်ားကို မက္ေမာ တြယ္တာ ၾကသည္။ မွန္ေရွ႕မွာ ရပ္ၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အလွျပင္ တတ္ၾကသည္။ မ်က္ႏွာမွာ အမည္းစက္ ကေလးေတြ ေတြ႕မိခဲ့လွ်င္ ေၾကာက္စရာတစ္ခုလို သေဘာထားၿပီး ဒီ ဆရာ၀န္ ျပ၊ ဟို ဆရာ၀န္ ျပႏွင့္ စိုးရိမ္တတ္ၾကသည္။ ဆံပင္ကိုလည္း ေရာင္စံု ေဆးဆိုးထားၾကၿပီး ေနာက္ဆံုးေပၚ ဆံပင္ ပံုစံေလး စသည္ျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ အေပၚယံ အလွအပေတြကိုသာ ဦးစား ေပးၿပီး ကိုယ္ႀကိဳက္သလို ျဖတ္၊ ညႇပ္၊ ကပ္၊ ထုတ္ကာ ပံုစံ မ်ိဳးစံု သြင္းတတ္ၾက၏။ မ်က္ႏွာအလွ ပိုၿပီးေတာ့ ၀င္းပ လာေအာင္ ရည္ရြယ္လ်က္ ဘုရားသခင္ ေပးထားသည့္ သဘာ၀ အလွကိုေတာင္မွ အားမနာ၊ ေငြေၾကး သိန္းေပါင္းမ်ားစြာ အကုန္ အက်ခံၿပီး ေနာက္ဆံုးေပၚ ပလပ္စတစ္ ဆာရ္ဂ်ာရီ နည္းပညာျဖင့္ ခြဲစိတ္တဲ့ သူေတြေတာင္ ရွိေသး၏။ ကိုယ့္ရဲ႕ အတၱ၊ ေလာဘ၊ မာန္မာနေတြ အတြက္သာ ႀကိဳးစားၾကၿပီး စာတန္ မာရ္နတ္ရဲ႕ေက်ာ့ကြင္းထဲ ပိတ္မိ ေနၾကသည္ကို သတိ မထားမိၾကသည္မွာ ဆင္ျခင္ဖြယ္ ျဖစ္ေပသည္။

    ဤကဲ့သို႔ အေပၚယံ အလွအပ ျပဳျပင္ျခင္းကိုသာ အာ႐ံုစိုက္ၿပီး ကိုယ့္ စိတ္ႀကိဳက္ အမ်ိဳးမ်ိဳး ပံုသြင္း ေနၾကပါေသာ္လည္း ကိုယ့္ရဲ႕ စိတ္ပိုင္း ဆိုင္ရာ၊ ၀ိညာဥ္ ေရးရာမ်ားကိုေတာ့ျဖင့္ ထုဆစ္ ပံုေဖာ္ဖို႔ အတြက္ ေမ့ေလ်ာ့ ေနတတ္ၾက၏။ ေလာကႀကီးရဲ႕ အားေပး၊ အားေျမႇာက္မႈကို အဟုတ္မွတ္ကာ ဘုရားေမ့၊ တရားေမ့ႏွင့္ ေနရသည္ကိုေတာ့ျဖင့္ ေပ်ာ္စရာလို႔ သတ္မွတ္ၿပီး မွားယြင္းေသာ အယူအဆမ်ားကို လက္ခံ လာၾကပါသည္။ ဘာသာတရားကို ေပါ့ပ်က္ပ်က္ သေဘာထားကာ ေခတ္ႀကီးရဲ႕ မာယာ လွည့္စားမႈေအာက္တြင္ နစ္မြန္း ေနၾကသည္မွာ ဆင္ျခင္ စဖြယ္ေကာင္းလွ၏။ ေခတ္ႀကီးကို ေဘးခ်ိတ္ ရမည္ဟု မဆိုလို။ ေခတ္ႀကီးရဲ႕ ေျပာင္းလဲ တိုးတက္မႈ ေနာက္တြင္ အေကာင္းဘက္သို႔ ေျပာင္းလဲျခင္း ရွိလာႏိုင္ သလို၊ အဆိုးဘက္သို႔ ဦးတည္ကာ ေျပာင္းလဲျခင္းေတြလည္း ရွိလာႏိုင္သည္။ အဆိုးဘက္သို႔ ေျပာင္းလဲလာသည့္ အရာ မွန္သမွ်ကို အေကာင္းဘက္သို႔ ေျပာင္းလဲေပးရန္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ကက္သလစ္ ဘာသာ၀င္မ်ား အားလံုး အေပၚတြင္ တာ၀န္ရွိပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ရဲ႕ ႏွလံုးသားတိုင္းကို ဖန္ဆင္းရွင္ ဘုရားသခင္ အလိုေတာ္ရွိသည့္ အတိုင္း ပံုသြင္း ၾကရပါမည္။

    ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ မွန္တစ္ခ်ပ္ကို ကိုင္ၿပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကို အလွျပင္ တတ္ၾကေပမယ့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ အတြင္း ႏွလံုးသားကိုေတာ့ ျပဳျပင္ဖို႔ လ်စ္လ်ဴ ႐ႈတတ္ၾက၏။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ အားလံုးဟာ အဖဘုရားသခင္ ကိုယ္တိုင္ ဖန္ဆင္းထားတဲ့ ဖန္ဆင္းခံ သတၱ၀ါမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ခရစ္ေတာ္ အရွင္ကို အစဥ္ ခ်ီးမြမ္းရင္း သူ၏ အလိုေတာ္ အတိုင္း လိုက္က်င့္ ေနထိုင္တတ္ဖို႔ ႀကိဳးစား သင့္သည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ ႏွလံုးသားမ်ားကို သခင္ခရစ္ေတာ္ အလိုေတာ္ရွိသည့္ အတိုင္း ျပဳျပင္ ထုဆစ္ျခင္းကို ခြင့္ျပဳရမယ္။ သခင္ေယဇူးကို ပိုၿပီးေတာ့ ခ်စ္တတ္တဲ့ စိတ္ေတြ ေမြးျမဴသင့္သည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ ျမင္ႏိုင္ရာ အလွအပကိုသာ ျမတ္ႏိုးျခင္း၊ အေပၚယံ အေရာင္ဆိုးျခင္းေတြကို ေျပာင္းလဲတတ္ဖို႔ ႀကိဳးစား ရလိမ့္မည္။ သခင္ ခရစ္ေတာ္ဟာ ကၽြႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ အေပၚယံ သေဘာထားကိုသာ ႏွစ္သက္တာ မဟုတ္ဘဲ ကၽြႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ အတြင္း စိတ္ဓာတ္ ႏွလံုးသား ျဖဴစင္ျခင္းကိုသာ အလိုေတာ္ ရွိပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ အျပဳအမူ၊ အေျပာအဆိုမ်ားကိုလည္း ျပဳျပင္ တတ္ဖို႔ လိုပါလိမ့္မည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ အျပင္ ပံုပန္း သ႑ာန္ကို ဘယ္လိုပဲ အလွေတြျခယ္သကာ လိမ္းက်ံ ေနပါေစ ကၽြႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ ေဒါသ၊ ေမာဟ၊ မာန္မာန၊ မေကာင္းတဲ့ စိတ္ေတြကိုေတာ့ျဖင့္ ဖံုးကြယ္လို႔ မရ ႏိုင္ပါ။ ခဏ တစ္ျဖဳတ္ေတာ့ ဟန္ေဆာင္ကာ ဖံုးကြယ္လို႔ ရတာေပါ့ ေရရွည္မွာေတာ့ ေပၚလာ စၿမဲပါ။ ဒါေၾကာင့္ ဒီအရာေတြကို ဖယ္ရွားႏိုင္ဖို႔ ႀကိဳးစားၾကရမည္။ လက္ေတြ႕က်င့္ႀကံ လုပ္ေဆာင္ တတ္ရပါလိမ့္မည္။

    သခင္ ခရစ္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ မူလ ဖန္ဆင္းထားသည့္ အတိုင္း အေရာင္၊ အဆင္း ျခယ္သ လိမ္းက်ံျခင္း မရွိဘဲ၊ ကနဦး အလွတိုင္း တည္ရွိတာကို “သဘာ၀ အလွ”လို႔ ေခၚဆိုပါတယ္။ လူတိုင္း၌ ကိုယ္ပိုင္ အလွ ကိုယ္စီ ရွိၾက၏။ ပင္ကိုယ္ အစြမ္းအစေတြလည္း ရွိၾက၏။ သို႔ေသာ္လည္း မေကာင္းသည့္ စိတ္ဓာတ္မ်ားလည္း ရွိ၏။ ယင္းတို႔ကို ၿဖိဳခြဲ ရမည္။ ေဖ်ာက္ပစ္ ရပါမည္။ သင္သည္ လူတစ္ေယာက္ကို ၾကည့္သည့္ အခါတိုင္း ၾကည့္မွန္ တစ္ခ်ပ္ကို ၾကည့္ရသလို ျမင္တတ္ရမည္။ ကိုယ္က ၾကည့္မွန္ကို ၿပံဳးျပရင္ ၾကည့္မွန္ ကလည္း ျပန္လည္ၿပီး ၿပံဳးျပတာေပါ့။ ကိုယ္က စိတ္ဆိုး ျပရင္ ၾကည့္မွန္ကလည္း ျပန္လည္ တုံ႔ျပန္ လာပါလိမ့္မည္။ ဒီလိုပါပဲ လူ တစ္ေယာက္ကို ကိုယ့္ရဲ႕ စိတ္ထဲကေန ျဖစ္ေစခ်င္သည့္အတိုင္း ကိုယ့္ဆီကို ျပန္လည္ လာေရာက္ အက်ိဳးေပး တတ္၏။

    ကၽြႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ မာေက်ာေနတဲ့ ႏွလံုးသားေတြကို သခင္ ခရစ္ေတာ္ရဲ႕ ႏႈတ္ကပါတ္ေတာ္ကို ဖတ္႐ႈျခင္းအားျဖင့္ ျပဳျပင္လို႔ ရပါသည္။ က်မ္းစာေတာ္ျမတ္ကို ေန႔စဥ္ ဖတ္၊ မွတ္၊ ေလ့လာ၊ မွတ္သား၊ ေထာက္႐ႈ၊ သံုးသပ္ ရပါမည္။ စိပ္ပုတီး စိပ္ျခင္းအားျဖင့္လည္း တည္ၿငိမ္၊ ရင့္က်က္တဲ့ စိတ္ကို ရႏိုင္သည္။ အျပင္ ပံုပန္း သ႑ာန္ကိုသာ အာ႐ံုစိုက္ၿပီး ဘုရားေက်ာင္း တက္ရသည္ထက္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ စိတ္ လုိအင္ဆႏၵ၏ ေတာင့္တမႈ အားျဖင့္ ဘုရားေက်ာင္း တက္ျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္သင့္သည္။ ႏွလံုးသားရဲ႕ လံႈ႕ေဆာ္မႈေၾကာင့္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ ဖူးေမွ်ာ္ျခင္း၊ ဆုေတာင္းျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္သင့္သည္။ “ဆုေတာင္းျခင္း သည္ ဘုရားသခင္ႏွင့္ စကားေျပာျခင္း ျဖစ္သည္။” ဟု ဆိုထားသကဲ့သို႔ ဘုရားသခင္ႏွင့္ ထိေတြ႕ စကားေျပာဖို႔ရန္ အတြက္ မၾကာခဏ ဆုေတာင္း ရပါမည္။ ဆုေတာင္းရာတြင္လည္း အာ႐ံု ပ်ံ႕ႏွံ႔ျခင္း မရွိဘဲ စိတ္ ပါ၀င္စားစြာ ဆုေတာင္း ႏိုင္ရမည္။

    ကၽြႏု္ပ္တို႔ အားလံုးသည္ သခင္ ခရစ္ေတာ္ကို ျမင္ႏိုင္ရန္ အတြက္ ဆုေတာင္းရာတြင္ စိတ္ ႏွလံုး ျဖဴစင္ သန္႔ရွင္းဖို႔ လိုအပ္ပါသည္။ ဒါေၾကာင့္မို႔ ကၽြႏ္ုပ္တို႔ရဲ႕ အျပင္ ပံုပန္း သ႑ာန္မ်ားကို ျပဳျပင္ေနၾကသည့္ အတိုင္း ကၽြႏု္ပ္တို႔ရဲ႕ စိတ္ ႏွလံုးမ်ားကို အသစ္တဖန္ ျဖဴစင္ သန္႔ရွင္းေအာင္ ႀကိဳးစား ၾကပါစို႔။

ရွင္မႆဲ ၅း၈ “စိတ္ ႏွလံုး ျဖဴစင္ေသာ သူတို႔သည္ မဂၤလာ ရွိၾက၏။ အေၾကာင္းမူကား ထိုသူတို႔သည္ ဘုရားသခင္ကို ျမင္ၾကရ လတၱံ႕။”

M.Khaidal (Bot)