Monday, January 28, 2013

မာရီေကာ္(လ)ဗင္ ( Marie Colvin ၁၉၅၆-၂၀၁၂)

    ကမၻာေပၚ၌ ထူးခၽြန္၍ ရဲစြမ္း သတၱိရွိေသာ အမ်ိဳးသမီး(၁၅၀)ကို (News Week) မဂၢဇင္းႀကီးမွ ေရြးခ်ယ္ ခဲ့ပါသည္။ ထိုအမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ ခက္ခဲ ေသာ ေတာ္လွန္ေရးႀကီးမ်ားကို စတင္ရာ၌ ပါ၀င္ ဦး ေဆာင္ခဲ့သူမ်ား ဆင္းရဲေသာ ကေလးငယ္မ်ားအတြက္ ေက်ာင္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ေပးခဲ့သူမ်ား၊ အေမရိကန္ ဒိထိြဳက္ ၿမိဳ႕ႀကီးမွ အာဖဂန္နစၥတန္ျပည္၊ ကဗူး(လ္) ေတာ္ၿမိဳ႕မွ အမ်ိဳးသမီးမ်ား သာမက ျမန္မာျပည္ မွေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ကိုလည္း ထိပ္ဆံုးမွေရြးခ်ယ္ ခဲ့ပါသည္။ မာရီ ေကာ္လ္ဗင္ (Marie Colvin)သည္ လည္း ထိုအမ်ိဳး သမီးမ်ားထဲမွ တစ္ဦး အပါအ၀င္ျဖစ္ပါသည္။ သူမတို႔သည္ သူမတို႔၏ ရဲရင့္ေသာ အသံကို အခ်ဳပ္အေႏွာင္မ်ား၊ အခက္အခဲမ်ား ၾကားမွ ကမၻာသိေအာင္ စြမ္း ေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ သူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။


    မာရီေကာ္(လ္)ဗင္သည္ လန္ဒန္ဆန္းေဒး တိုင္း(မ္)(စ္) (London Sunday Times Mag.) မဂၢဇင္း၏ႏိုင္ငံျခား သတင္းေထာက္မ်ားထဲ၌ သူမ၏ အေၾကာင္းသည္ ပံုျပင္ဆန္ၿပီး ထူးခၽြန္၍ ထင္ရွား၊ သတၱိ အရွိဆံုး အမ်ိဳးသမီး တစ္ဦးျဖစ္ပါသည္။ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စု နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ (Long Island)၌ေမြးဖြားခဲ့ၿပီး နာမည္ေက်ာ္ေယး(လ္) တကၠသိုလ္မွ ထူးခၽြန္စြာေအာင္ျမင္ခဲ့ေသာ ေက်ာင္းသူ တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါသည္။ (၁၉၈၀) ခုႏွစ္မ်ားမွ စတင္ၿပီး ႏိုင္ငံတကာမွာ အ ေရးအခင္းႀကီးမ်ား၊ ဆႏၵျပမႈ မ်ားျပင္းထန္စြာျဖစ္ပြား ခဲ့ ေသာ (သို႔) စစ္ပြဲႀကီးမ်ား၊ အထိက႐ုန္းမ်ား ၾကားသို႔ သြားေရာက္ၿပီး စစ္၏ အနိဌါန္႐ံုမ်ား ၾကားမွာ ထူးျခား ေသာ သတင္းမ်ားကို ရေအာင္ ယူခဲ့သည္။ ကေမၻာဒီးယားႏိုင္ငံရွိ ေျမျမႇဳပ္ဗံုး မ်ားေထာင္ထားေသာ လူသတ္ကြင္း (Killing Fields)မ်ားသို႔ စစ္ ထရပ္ကားႀကီးမ်ား၏ ေနာက္ခန္းေပၚမွာ ပင္ပန္း ဆင္းရဲစြာ ခါးနာေရာဂါပင္ စြဲကပ္ ခံရေအာင္ ခရီးၾကမ္းမ်ားကို လိုက္လံၿပီး သတင္းယူ ခဲ့သူျဖစ္သည္။

    အသက္အရြယ္ ငယ္စဥ္အခါ ကေခ်ာေမာ ေသာ မ်က္လံုးစိမ္းေလးမ်ားႏွင့္ ေႏြးေထြးေသာ အၿပံဳး ပိုင္ရွင္ မေလးတစ္ဦးျဖစ္သည္။ ျဖတ္ထိုး ဉာဏ္ထက္ ျမက္ေသာေၾကာင့္ ႏိုင္ငံမ်ားကို တစ္ပါတီ အာဏာရွင္ စနစ္မ်ားျဖင့္ အုပ္စိုးေနေသာ အာဏာရွင္ႀကီးမ်ား သာ မက၊ အၾကမ္းဖက္ သမားႀကီးမ်ား (Terrorists) မ်ား၏ ရင္ထဲမွ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္မ်ား၊ ႏိုင္ငံေရး လွည့္ကြက္မ်ားကို ထုတ္ေဖာ္ ရယူႏိုင္စြမ္း ရွိသူျဖစ္သည္။ ယခုအခ်ိန္ထိ (London Sunday Times Mag.) လန္ဒန္ဆန္းေဒး တိုင္း(မ္)(စ္)၏ ႏိုင္ငံျခား သတင္းေထာက္မ်ား ထဲ၌ သူမေလာက္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္သူ မရွိေသးေပ။

    (၂၀၀၁) ခုႏွစ္ သီရိလကၤာႏိုင္ငံ တမီးသူပုန္မ်ားႏွင့္ အစိုးရတပ္မ်ား ျပင္းျပင္း ထန္ထန္ တိုက္ခိုက္ ေနေသာ စစ္ေျမျပင္ တစ္ေနရာ၌ သတင္းမ်ားယူေန ေသာ သူမ၏ မ်က္လံုး တစ္ဖက္ကို က်ည္ဆံခြံ တစ္ခု စိုက္၀င္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ မ်က္လံုးတစ္ဖက္ ကြယ္သြားခဲ့ရသည္။ ထိုအခိုက္အတန္႔မွာ သူမ တစ္သက္တာမွာ အလြန္ တုန္လႈပ္ခဲ့ရေသာ အခ်ိန္ကာလ တစ္ခုျဖစ္ခဲ့သည္။ ထိုစဥ္က (၄၅)ႏွစ္ အရြယ္သာ ရွိေသးသည္။ သို႔ ေသာ္ ခ်ိဳ႕ယြင္းသြားေသာ မ်က္လံုးတစ္ဖက္ကို မ်က္လံုးကာ (Patch) တစ္ခု တပ္ဆင္၍ ေရွ႕တန္းမ်ားသို ႔ျပန္လည္သြားေရာက္ခါ ထံုးစံအတိုင္း သတင္းမ်ား ရေအာင္ယူခဲ့သည္။ ကြယ္သြားေသာ မ်က္လံုး တစ္ဖက္မွ မ်က္လံုးကာကို စိတ္ဓါတ္ က်စရာအျဖစ္ မခံယူဘဲ ဂုဏ္ယူဖြယ္ရာ တံဆိပ္ အမွတ္အသား (Badge of Honor) အျဖစ္ ေသဆံုးသည္ အထိ တပ္ဆင္ထားခဲ့သည္။

    အေရွ႕ အလယ္ပိုင္း၌ အာရပ္ေႏြဦးေတာ္လွန္ ေရးမ်ား စတင္ျဖစ္ပြား လာေသာ အခါ၊ အီဂ်စ္ျပည္မွာ လည္း ျပင္းထန္ေသာေတာ္လွန္ေရးႀကီးျဖစ္ခဲ့သည္။ အီဂ်စ္ သမၼတ မူဘာရတ္မွ ဆႏၵျပျပည္သူမ်ားကို ရက္ရက္ စက္စက္ သတ္ျဖတ္ခဲ့သည္။ ထိုစဥ္က မာရီေကာ္ (လ္)ဗင္သည္လည္း အီဂ်စ္ တိုင္ယာ ရင္ျပင္ႀကီး၌ ဆႏၵျပသူမ်ား ၾကား၌ သူမေရာက္ရွိေနခဲ့သည္။ သူမ၏ ဆန္းေဒးတိုင္း(မ္)(စ္) မဂၢဇင္းႀကီး ဆီသို႔လည္း ထူး ျခားေသာ သတင္းမ်ားကို ေတာက္ေလွ်ာက္ ပို႔ေပးေနခဲ့သည္။ ထို အေတာအတြင္း လစ္ဗ်ားႏိုင္ငံ၏ ၿမိဳ႕သိမ္းတိုက္ပြဲ (Mistrata) မစၥထရာတာၿမိဳ႕သို႔ သြားေရာက္ သတင္းယူ ခဲ့ေသးသည္။

    လြန္ခဲ့သည့္ (၅)လခန္႔က ဆီးရီးယား (Syria) ႏိုင္ငံမွ (Homs) ဟုမ္း(စ္)ၿမိဳ႕ကို အစိုးရတပ္မ်ားမွ သူပုန္ မ်ားကို လက္နက္ႀကီးမ်ားႏွင့္ ပစ္ခတ္ၿပီး ၿမိဳ႕ကို သိမ္းပိုက္ရန္ ျပင္းထန္စြာ တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။ သူပုန္မ်ား ပုန္း ေအာင္းေနေသာ ရပ္ကြက္မ်ားကို လက္နက္ႀကီးမ်ား ႏွင့္ ပစ္ခတ္ေသာေၾကာင့္ အရပ္သူ အရပ္သားေျမာက္မ်ားစြာေသေၾက ခဲ့ရသည္။ ထိုအခ်ိန္မွာ ထိုၿမိဳ႕ထဲ၌ မာရီ သတင္းယူရန္ ရွိေနခဲ့သည္။ သူမ၏ ဒုကၡမ်ားၾကားမွ ႀကံ့ခိုင္ေသာ စိတ္ဓါတ္က ထိုၿမိဳ႕မွ ထြက္ခြာ မသြားရန္ တားဆီး ထားခဲ့သည္။ သူမ၏ လန္ဒန္ဆန္းေဒးတိုင္း(မ္) သ တင္း ဂ်ာနယ္မွ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားကို “သူမသည္ လက္နက္ႀကီးမ်ားထဲမွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္လွ်င္ အေရးႀကီး သတင္းျဖစ္သြားႏိုင္သည္” ဟု သူမ၏ အင္တာနက္ ေဖ့စ္ဘုတ္ (Facebook)ေပၚ၌ တင္ထားခဲ့သည္။ သူမ၏ သူငယ္ခ်င္းမ်ားသည္ ထိုစာေလး ကိုေနာက္ဆံုး ရရွိခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ မ်ားမၾကာမွီ မာရီေကာ(လ္)ဗင္ တည္းခိုေနေသာ အေဆာက္အဦး တစ္ခုလံုး ဗံုးႀကဲ ခ်ျခင္း ခံခဲ့ရရွာသည္။ ထို အေဆာက္အဦး တစ္ခုထဲ၌ တည္းခိုေနသူ အားလံုးလည္း တစ္ေယာက္ မက်န္ေသဆံုး ခဲ့ၾကရသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ အပါအ၀င္ သူမကို ခ်စ္ခင္ ေလးစားသူမ်ားကို သူမက လြမ္းပံုျပင္တစ္ပုဒ္လို ခ်န္ထား ရစ္ခဲ့ပါသည္။ သူမ အခ်ိန္မွီေပးပို႔ေသာ သတင္းဦးမ်ား ေၾကာင့္ ေရွာင္တိမ္း လႊတ္ေျမာက္ ခဲ့ရေသာ ေတာ္လွန္ေရးသမားမ်ားသည္လည္း သူမကို ဘယ္ေတာ့ မွေမ့ႏိုင္ ေတာ့မည္ မဟုတ္ပါ။ မည္သူမဆို ငယ္ရြယ္စဥ္အခါမွ စၿပီး ေမြးရာပါ ဗီဇသတၱိမ်ားေကာင္းေသာစိတ္မ်ား ပါလာၾက ပါသည္။ အေျခအေန အရပ္ရပ္၊ အေၾကာင္းေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ ရင္ထဲမွာ သိမ္းဆည္း ထားၾကရျခင္းျဖစ္ သည္။

    တကယ္တန္း အေရးႀကံဳလာေသာ အခါ လူငယ္မ်ား၏ သတၱိမ်ားႏိုးႂကြလာၿပီး အမ်ိဳးမ်ိဳးေသာ အႏၲရာယ္ မ်ားၾကားမွ ထြက္ေပၚခါ အသံုးခ် တတ္လာၾကသည္ကို ႏိုင္ငံတိုင္း ၌ေတြ႔ျမင္ေနၾကရၿပီျဖစ္သည္။ မာရီေကာ္(လ္) ဗင္ (Marie Colvin)သည္လည္း  ဤသို႔ ရဲစြမ္းသတၱိႏွင့္ျပည့္စံုေသာ အမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။
 
လူငယ္ လူရြယ္မ်ား လူေတာ္ လူေကာင္းမ်ားျဖစ္ၾကေစဘို႔ ဆုေတာင္းေပးလ်က္ေယဇူးသခင္၏ေမတၱာရိပ္မွ
 
ထရီဇားျမင့္

Read More...

Monday, January 21, 2013

ကက္သလစ္ ခရစ္ယာန္ဘာသာ အေၾကာင္း တစ္စြန္းတစ္စ

ရန္ကုန္ၿမိဳ႕သို႔ အျပန္ စာေရးသူကို သကၤန္းျဖဴျဖဴနဲ ႔ျမင္သည့္ တကၠစီကား ဆရာက “ဆရာက ဘယ္သူပါလဲ။ ဘယ္လိုေခၚပါသလဲ” ဟု ေမးလာပါသည္။
“ကက္သလစ္ ဘုန္းေတာ္ႀကီးပါ”
“ေအာ္ ဘုန္းေတာ္ႀကီး ကိုး။”
    စာေရးသူကပင္ ဆက္ၿပီး
      “ကက္သလစ္ ဘာသာ အေၾကာင္းၾကား ဖူးလား။”
    “ၾကားဖူးပါတယ္။ ကက္သလစ္ဘာသာက မယ္ေတာ္အေမကို ကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာ။ ခရစ္ယာန္ဘာသာက သားေတာ္ကို ကိုးကြယ္တဲ့ ဘာသာ မဟုတ္လား။”
    မသိကၽြမ္းေသာ၊ သိခြင့္ရတာ နည္းေသာ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္တာကို ရိပ္စားမိတာေၾကာင့္ သူ႕ကို ကက္သလစ္ ဘာသာအေၾကာင္း အနည္းငယ္ေျပာျပ လိုက္ရပါသည္။    
    “ကက္သလစ္ဘာသာ ဆိုတာကို ၾကားပဲၾကား ဖူးတယ္။”
    “ကက္သလစ္ဘာသာဆိုတာ မိန္းမကို ကိုးကြယ္တာတဲ့။” စသည့္ မွတ္ခ်က္မ်ိဳးကို ကိုယ္တိုင္ အႀကိမ္ႀကိမ္ ၾကားခဲ့ ရဖူးပါသည္။ ၾကားရတိုင္းလည္း တြန္႔ကနဲ ေနေအာင္ ခံစားခဲ့ရသည့္ မွတ္ခ်က္မ်ားျဖစ္ ပါသည္။

“ကက္သလစ္ ဘာသာအေၾကာင္းေလ့လာခ်င္လို႔ စာအုပ္ ကေလးေတြေပးပါဦး။”

    သည္ေတာင္းဆိုမႈမ်ဳိးကိုလည္း မၾကာခဏ ႀကံဳရပါသည္။ အေျဖေပးဖို႔ ခက္သည့္ေတာင္းဆိုမႈ ကေလး မ်ားျဖစ္ပါသည္။ ဘာ့ေၾကာင့္ဆို ကက္သလစ္ ဘာသာ အေၾကာင္းကို ျမန္မာ တစ္ေယာက္က ဖတ္ၿပီး နားလည္ ႏိုင္ေအာင္ေရးသားထားေသာ စာအုပ္ကို ယေန႔တိုင္ မ ေတြ႕ဖူးေသးတာေၾကာင့္ျဖစ္ ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္လည္း “ကက္သလစ္ ဘာသာအေၾကာင္း တစ္စြန္းတစ္စ” ေဆာင္းပါးေလးမ်ားေရးသားဖို႔ စိတ္ကူး ရလာခဲ့ပါသည္။

    “ကက္သလစ္ ဘာသာ”ဆိုသည္မွာေယဇူး ဘုရား ကိုယ္ေတာ္တိုင္ တည္ေထာင္မူခဲ့သည့္ ဘာသာ ျဖစ္ၿပီး၊ ကက္သလစ္ ခရစ္ယာန္ ဘာသာဟုေခၚပါသည္။

    “ခရစ္ယာန္” ဆိုသည္မွာ “ေယဇူး ခရစ္ေတာ္”အား ဘုရားအျဖစ္ ၾကည္ညိဳ ကိုးကြယ္၍၊ အရွင္၏ တရားေတာ္ အစုစုအား ခိုလံႈရာ အျဖစ္ ႐ိုက်ိဳး ဆည္းကပ္သူမ်ားဟု အဓိပၸါယ္ ရပါသည္။

    “ေယဇူး” ဆိုသည္မွာ မယ္ေတာ္ မာရိယာ၀မ္း ၾကာသိုက္မွာ ဘုန္းေတာ္ျဖင့္ ပဋိသေႏၶ စြဲယူေတာ္မူမည့္ အေၾကာင္း ကိုယ္ထင္ျပ အမိန္႔ေတာ္ရိွစဥ္က သိၾကားမင္း ကိုယ္တုိင္ မွည့္ေခၚေပးခဲ့သည့္ အမည္ နာမျဖစ္ၿပီး၊ “ခရစ္ေတာ္” ဟူသည္  ေယဇူး၏ ဘဲြ႕နာမေတာ္ျဖစ္၏။ “မဂၤလာဆီျဖင့္ သြန္းေလာင္း ဘိက္သိက္ ခံရသူ”ဟု အဓိပၸါယ္ရ၏။

    “ကက္သလစ္” ဆိုသည့္ေ၀ါဟာရမွာ “တစ္ဦး တည္းေသာ ဦးစီး ဦးေဆာင္၏ေနာက္တြင္ တစ္စု တစ္လံုး၊ တစ္စု တစ္စည္း၊ တစ္စု တစ္သင္းတည္းရိွျခင္း”ဟု အဓိပၸါယ္ ရေသာ လာတင္း ဘာသာစကား ေ၀ါဟာရ catholicusႏွင့္၊ ဂရိတ္ဘာသာေ၀ါဟာရ “ကာေသာ လီေကာ့  (katholikos)” တို႔ကို ေမြးစား သံုးႏႈန္းထား ေသာ စကားလံုး တစ္လံုးျဖစ္ပါသည္။ ဤေ၀ါဟာရကို ခရစ္ႏွစ္(၁၁၀) ခုႏွစ္ခန္႔ မွ စတင္ကာ အႏၲီေအာ့ၿမိဳ႕မွ သန္႔ရွင္းေသာ သူေတာ္ျမတ္ အရွင္ဣနိယွက္ (St. Ignatius of Antioch)က စတင္ သံုးစြဲ ေခၚေ၀ၚခဲ့၏။

    “လူခပ္သိမ္းႏွင့္ ဆိုင္ေသာ၊ လူမ်ဳိး ခပ္သိမ္း ပိုင္ ေသာ၊ ဘာသာစကားတိုင္း ပိုင္ေသာ၊ ႐ိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့တိုင္း၏ အပိုင္ျဖစ္ေသာ ဘာသာ” (Universal) ဟု အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆို ပါသည္။ သာသနာေတာ္သည္ ဥေရာပ၊ အာရွ၊ အာဖရိက၊ ေတာင္/ေျမာက္အေမရိက တိုက္သာပိုင္သည့္ ဘာသာ သာသနာ မဟုတ္ပါ။ အ ေနာက္တိုင္းသားသာ ပိုင္ခြင့္ရိွသည့္ ဘာသာ၊ အေရွ႕တိုင္းသားသာ ပိုင္သည့္ ဘာသာ မဟုတ္ပါ။ အီတလီ၊ ျပင္သစ္၊ အေမရိကန္၊ အာဖရိက၊ တ႐ုတ္၊ အႏၵိယ၊ ျမန္မာ ပိုင္ေသာ ဘာသာတစ္ခု မဟုတ္ပါ။ မည္သည့္ တိုင္းႏိုင္ငံ၊ မည္သည့္ လူမ်ိဳး၊ မည္သည့္ ယဥ္ေက်းမႈ ဓေလ့ထံုးစံ တစ္ခုတည္းကမွ မူပိုင္ႁပဳ ပိုင္ဆိုင္ ထားေသာ ဘာသာ မဟုတ္ပါ။ လူ ခပ္သိမ္းပိုင္ေသာ၊ လူမ်ိဳးတိုင္းႏွင့္ ဆိုင္ ေသာ၊ တိုင္းႏိုင္ငံတိုင္းႏွင့္ ဆိုင္ေသာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ ဓ ေလ့ ထံုးတမ္း စဥ္လာတိုင္းက ပိုင္ႏိုင္ ဆိုင္ႏိုင္ေသာ ဘာသာဟု အဓိပၸါယ္ ရပါသည္။

    သာသနာပိုင္ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးမ်ားေက်ာင္း စိုက္ရာ ေရာမၿမိဳ႕ကို အစြဲျပဳ၍ “႐ိုမင္ ကက္သလစ္ ဘာသာ”ဟု လည္း ေခၚတြင္ ပါသည္။ ကမၻာတစ္၀ွမ္းတြင္ တစ္ပါးတည္းေသာ သာသနာပိုင္ ပုပ္ ရဟန္းမင္းႀကီး ေအာက္၌ ၊ႏိုင္ငံစြဲ မရိွ ၊ေရေျမေဒသစြဲ မရိွ၊ ႐ိုးရာ ယဥ္ေက်းမႈ ထံုး ဓေလ့ မခြဲ၊ ယံုၾကည္ သက္၀င္ရာ တရား၌ မကြဲ မျပား၊ တစ္ေပါင္း တစ္စည္းတည္း အတူရိွေနေသာ ထို ခရစ္ယာန္ အစု အသင္းကို “ကက္သလစ္ ခရစ္ယာန္ သာသနာ၊ ကက္သလစ္ သာသနာ (Catholic Church)” ဟု ျမန္မာမႈျပဳေခၚဆို ပါသည္။ ဂိုဏ္းကြဲ ခရစ္ယာန္အသင္းေတာ္မ်ားက မိမိတို႔ အသင္းသူ အသင္းသား အစုအေပါင္းကို မွည့္ေခၚေလ့ ရိွေသာ “ခရစ္ယာန္ အသင္းေတာ္”ဟူေသာ ေ၀ါဟာရကို အစြဲျပဳ၍  ကက္သလစ္ သာသနာကို “ကက္သလစ္ အသင္းေတာ္ (Catholic Church)”ဟု ေခၚတာကိုလည္း ၾကားရ တတ္ပါသည္။

    ကက္သလစ္ ဘာသာ၏ ထင္ရွားေသာ အမွတ္ လကၡဏာတစ္ခုမွာ သာသနာပိုင္ ပုပ္ ရဟန္းမင္းႀကီး ႏွင့္ သာသနာ့ ကာႏြန္ ဥပေဒ ရိွျခင္းျဖစ္ပါသည္။  ေယဇူး ဘုရား ကိုယ္ေတာ္တိုင္ မိမိ ကိုယ္ေတာ္၏ ကိုယ္စားအ ျဖစ္ႏွင့္ သာသနာ၏ ဦးစီး အျဖစ္ ခန္႔ထားေတာ္မူခဲ့ေသာ တပည့္ေတာ္ႀကီး ရွင္ေပတ႐ုအား စဥ္ဆက္ မျပတ္ အဆင့္ဆင့္ ဆက္ခံေတာ္မူေသာ သာသနာ့ ဦးစီး နာယကအား သာသနာပိုင္ ပုပ္ ရဟန္းမင္းႀကီးဟု ေခၚပါသည္။ ပုပ္ရဟန္းမင္းႀကီးသည္  ေရာမၿမိဳ႕တြင္ေက်ာင္းထိုင္ ေသာ ဆရာေတာ္ျဖစ္၍၊ ကက္သလစ္ ဘာသာ သာသနာေရး၊ က်င့္၀တ္ က်င့္နည္းမ်ားႏွင့္ ကိုးကြယ္ ၀တ္ျပဳ ျခင္းဆိုင္ရာ ၀ိနည္းေတာ္မ်ားကို ေရွ႕ေနေရွ႕ရပ္ျပဳ ဦးေဆာင္ သင္ၾကား လမ္းညႊန္ ဆံုးမ ပါသည္။ ပုပ္ ရဟန္းမင္းႀကီး၊ ဆရာေတာ္၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီး၊ မယ္သီလရွင္မ်ားႏွင့္ ဘာသာ၀င္မ်ားသည္ အဆင့္ အတန္း မခြဲ၊ လူမ်ိဳး မခြဲ၊ ဘာသာစကား မခြဲ၊ အသားအေရာင္ မခြဲ၊ က်ားမ မခြဲ၊ တူညီ ေသာ သာသနာ့ ကာႏြန္ ဥပေဒေအာက္တြင္ အားလံုး တန္းတူ ညီမွ် လံုၿခံဳေအးခ်မ္းစြာ ကက္သလစ္ ခရစ္ယာန္ ဘာသာတရားေတာ္အား ၾကည္ညိဳေဆာက္တည္ ေန ၾကပါသည္။

    ကက္သလစ္ ဘာသာက “လူတိုင္း လူတိုင္းသည္ အေျခခံအားျဖင့္ သန္႔စင္ျမင့္ျမတ္ ၾက၍ ေကာင္း ျမတ္၏။ လူတစ္ဦး စီမွာ လူ႕ ဂုဏ္သိကၡာ ရိွ၏”ေၾကာင္း သြန္သင္၏။

    တစ္ေလာကလံုးဆီသို႔ အျပစ္တရားႀကီး မပ်က္မကြက္ တိတ္တဆိတ္ေရာက္ရိွ ဖံုးကြယ္ေနျခင္းမွာ ဆန္းက်ယ္၏။ ျဖစ္ျဖစ္သမွ် ေ၀ေနယ်သားမွန္သမွ်၌ မႂကြင္း မက်န္ အခၽြင္း မခ်က္ မရိွေတြ႕ရသည့္ အျပစ္ အေႏွာင္အဖြဲ႕ ဓမၼတာႀကီး (the presence of universality of sin in man’s nature) ရိွေနတာကို လက္ခံ၏။ ထို အျပစ္အေႏွာင္မဖြဲ႕ ဓမၼတာ တရားၾကီးကို “အျပစ္ရင္း” (original sin, human fallen nature) ဟု နာမည္ေပးပါသည္။ ထို အျပစ္ရင္း/ အျပစ္ မ်ိဳးေစ့/  စြဲကပ္ျပစ္ (original sin, human fallen nature) ေၾကာင့္ လူသည္ ကိေလသာ (concupiscence) မီးစြဲေလာင္ ေနကာ၊ သူ၏ စဥ္းစားဥာဏ္ႏွင့္ ဆင္ျခင္တံု တရားတို႔သည္လည္း မၾကည္ မလင္ျဖစ္ေန၏။

    အျပစ္ (မေကာင္းမႈဒုစ႐ိုက္)ဟူသည္ သူ႕ပင္ ကုိယ္ပင္ရင္း၌ကပင္ မေကာင္းျခင္းျဖစ္တာေၾကာင့္ သူ႕ကို သည္အတိုင္း ပစ္ထား လိုက္ပါလွ်င္ ပ်က္စီးဖို႔ သာရွိ၏။ ထိုအျပစ္ တရားႀကီးမွ လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ဖို႔ အတြက္ တစ္ခုတည္းေသာ နည္းလမ္းမွာ ဘုရား အဆံုးအမ တရား ေတာ္မွာသာ ရိွ၏။  ထို တရားေတာ္မ်ားအား နာယူ မွတ္သား၊ ႏွလံုးသြင္း က်င့္ၾကံႏိုင္ရန္ အလို႔ငွါ ဘာသာ၀င္မ်ားသည္ ကက္သလစ္ သာသနာေတာ္၌ ခိုလႈံေနျခင္း ျဖစ္၏။

    ဘုရားက တရားႏွင့္ က်င့္စဥ္ကို ေပးေတာ္မူ၏။ လူက ယံုၾကည္စြာ လိုက္က်င့္ ၾကရမွာျဖစ္၏။ ထို႔အျပင္ လူသည္ လြတ္လပ္ေသာ သတၱ၀ါျဖစ္၏။ လူ႕ ဆႏၵသည္လည္း လြတ္လပ္၏။ ဘုရားသည္ အလံုးစံုကို တတ္ႏိုင္ ေတာ္မူေသာ အရွင္ျဖစ္ပါေသာ္လည္း လူ၏ လြတ္လပ္ ေသာ ဆႏၵကို မည္ေသာအခါမွ မလြန္ဆန္ပါ။ လူသည္ မိမိ လြတ္ေျမာက္ျခင္းကို ကိုယ္တိုင္ေရြးခ်ယ္ ရမွာျဖစ္၏။ ဆံုး႐ံႈျခင္းကိုလည္း ကိုယ္တိုင္ေရြး ၾက၏။ မိမိ၏ လြတ္လပ္ေသာ ဆႏၵကို အလြဲသံုးလ်က္၊ အျပစ္ျပဳျခင္းသည္ မိမိ ကိုယ္တိုင္ကိုေရာ၊ လူသားထု တစ္ခုလံုးကိုပါ ထိခိုက္ျခင္းျဖစ္၏။
ကက္သလစ္ သာသနာေတာ္က ယံုၾကည္သူ တပည့္ သားသမီးအေပါင္းအား ေယဇူးဘုရား၏ သက္ ေတာ္စဥ္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္၏ တရားေတာ္မ်ားကို သင္ၾကား ဆံုးမေပးလ်က္ ၊ေယဇူး ကိုယ္ေတာ္တိုင္ တည္ ေထာင္ထားခဲ့ေသာ ကက္သလစ္ ခရစ္ယာန္ဘာသာ အေခၚ  “စကၠရင္မင္တူး မဂၤလာ”မ်ား ကိုေပးျခင္းျဖင့္ လူသားတိုင္း လြတ္ေျမာက္ျခင္း ဆုရပါေစေၾကာင္း ေန႔စဥ္ ကူညီေထာက္မေပးေန၏။
(မွတ္ခ်က္။ စစ္ကိုင္းတိုင္းေဒသႀကီးႏွင့္ မႏၲေလးတိုင္းေဒသႀကီး တစ္၀ိုက္မွ လူမ်ားက ကက္သလစ္ဘာသာကို “ဘုရင္ဂ်ီဘာသာ”ဟု ေခၚတတ္ၾကပါသည္။ ဧရာ၀တီတိုင္း ေဒသႀကီး၊ ရန္ကုန္တိုင္းေဒသႀကီးႏင့္  အထူး သျဖင့္ ျမန္မာျပည္ေအာက္ပိုင္း ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေဒသမ်ား တြင္ “ဂိုဏ္းကြဲ ခရစ္ယာန္မ်ား ကို (ဥပမာ ႏွစ္ျခင္း ခရစ္ယာန္မ်ားကို) “စာျဖဴ”ဟု ေခၚေ၀ၚ တတ္ၾက၍၊ ကက္သလစ္ ဘာသာ၀င္မ်ား ကို “စာနီ”ဟု ေခၚေ၀ၚတတ္ ၾကပါသည္။ မည္သို႔ေၾကာင့္ ထိုနာမည္ မ်ားျဖင့္ေခၚၾကပံုကိုဖင့္ လိုအပ္မည္ မထင္သည့္ အတြက္ ရွင္း မျပေတာ့ပါ။)
    ကက္သလစ္ ခရစ္ယာန္ဘာသာသည္
(၁) ၾကည္ညိဳကိုးကြယ္ရာ (The Faith Professed, သဒၶါ)၊
(၂) ကိုးကြယ္ ၀တ္ျပဳရာ (The Faith Celebrated, စကၠရင္မင္တူးခုႏွစ္ပါး)၊
(၃) သီလ က်င့္စဥ္ (The Faith Lived ဘုရား ပညတ္ေတာ္)၊
(၄) ဆု ေတာင္းပတၳနာ (The Faith Prayed, ေယဇူး ဘုရား သင္ၾကားေတာ္မူေသာ ဆုေတာင္း ပတၳနာ) စသည့္ မ႑ိဳင္ႀကီးေလးခု အေပၚမွာ တည္ေဆာက္ထားပါသည္။

    ယခုေခါင္းစဥ္တြင္ ပထမမ႑ိဳင္ျဖစ္သည့္ ကက္သလစ္ဘာသာ ၾကည္ညိဳ ကိုးကြယ္ရာ (The Faith Professed, သဒၶါတရား) ကို အက်ဥ္းမွ်ေျပာ လိုပါသည္။

(၁) ကက္သလစ္ဘာသာ၏ ၾကည္ညိဳကိုးကြယ္ရာ
    ၁။ ဘုရား
    ကက္သလစ္ ဘာသာ၀င္မ်ားက အၿမဲ တည္ ျခင္း (eternal)၊ မေ႐ြ႕ေလ်ာျခင္း၊ မပ်က္စီးျခင္း (indestructible)၊ မေသျခင္း (ever-present) စသည့္ နိစၥ ဂုဏ္ေတာ္မ်ားႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ တစ္ပါးတည္းေသာ အရွင္အား ၾကည္ညိဳ ကိုးကြယ္၏။ ထိုအရွင္သည္ လူ႔ ဥာဏ္ပညာျဖင့္ အျပည့္အ၀ မသိႏိုင္ စြမ္းေသာ၊ လူ႕ စိတ္ႏွင့္ စဥ္းစား၍ မမီႏိုင္စြမ္းေသာ (incomprehensible, အစိေႏၲယ်)၊ လူ႕ စံႏႈန္းျဖင့္ မႏႈိင္းယွဥ္ႏိူင္ စြမ္းေသာ (immeasurable, အပၸေမယ်)၊ လူ႕ေ၀ါဟာရျဖင့္ မေခၚႏိႈင္ စြမ္းေသာ (indescribable, beyond name and form, အႏၷာေမယ်) အတုလံ အတုမဲ့၊ အစမဲ့ အဆံုးမဲ့ေသာ အရွင္ ျဖစ္ေတာ္မူ၏ဟု ၀န္ခံ၏။

    ထို အရွင္ျမတ္ကို ဂုဏ္အသေရႏွင့္ ျပည့္စုံျခင္း၊ ဘုန္းေတာ္ႀကီးျမတ္ျခင္း၊ ျမင့္ျမတ္ျခင္း၊ ပူေဇာ္ ထိုက္ ျခင္း၊ ကိုးကြယ္ ထိုက္ျခင္း၊ ဆည္းကပ္ထိုက္ျခင္း စသည့္ ဂုဏ္ေတာ္မ်ား ကိုေဖၚညႊန္းႏိုင္ေသာ ေ၀ါဟာရျဖင့္ “ဘုရား”ဟု ျမန္မာလိုေခၚတတ္ ၾကပါသည္။

    ျမင္ႏိုင္ရာ မျမင္ႏိုင္ရာ အားလံုး၏ အစျဖစ္ျခင္း ဂုဏ္ေတာ္ (အာလဖ)၊ အဆံုးျဖစ္ျခင္း ဂုဏ္ေတာ္ (ၾသေမဃ)မ်ား ကိုေဖၚျပသည့္ေ၀ါဟာရ “အရွင္၊ သခင္” ႏွင့္ ထပ္ေပါင္းကာ “ဘုရားသခင္၊ ဘုရားရွင္” ဟုလည္း ေခၚတတ္ၾက၏။ အၿမဲ တည္ျခင္း၊ မေ႐ြ႕ေလ်ာျခင္း၊ မပ်က္စီးျခင္း၊ မေသျခင္းစသည့္ အသခၤတ ဂုဏ္ေတာ္ အေပါင္းကိုေဖၚျပေပးေသာ ဘာသာစကားအရာ၌ အ ျမင့္ဆံုး ျမန္မာေ၀ါဟာရ “ထာ၀ရ”ႏွင့္ တြဲကာ “ထာ၀ရဘုရား” ဟုလည္း ေခၚတတ္ၾက၏။

    ”ဘုရား၊ ဘုရားသခင္၊ ဘုရားရွင္၊ ထာ၀ရဘုရား”ဟု ေခၚဆိုေစကာမူ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္သည္ အမည္ နာမႏွင့္ ပညတ္တရား အလြန္ျဖစ္၏။ သခၤါရ အမွန္ ျဖစ္သည့္ ႐ုပ္ နာမ္ အလြန္မွ အသက္ႏွင့္ သက္ေတာ္ ထင္ရွားရာ အရွင္ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ အတိတ္၊ အနာဂတ္၊ ပစၥဳပၸန္တည္းဟူေသာ ကာလသံုးပါးမွ လြတ္ကင္းေသာ၊ အစအဆုံး ကင္းေသာ (အနဒိ)၊ တည္ၿမဲျခင္း (အသခၤတ) ဂုဏ္ေတာ္ရွင္၊ အနေႏၲာ အနႏၲ အျဖစ္ေတာ္ အ႐ွင္ျဖစ္၏။ ျပည့္၀ စံုလင္ေသာ တရားေတာ္ အရွင္ျဖစ္ေတာ္မူ၍ စၾက၀ဠာ နိယာမ၊ သစၥာတရား၊ ေမတၱာတရားႏွင့္ သန္႔ စင္ျမင့္ျမတ္ျခင္းတို႔၏ မူလ ဓမၼျဖစ္ေတာ္မူ၏။

    ဘုရားရွင္သည္ ”ေကာင္းကင္ စၾက၀ဠာ ကမၻာ ေျမႀကီးႏွင့္ ျမင္ႏိုင္ရာ မျမင္ႏိုင္ရာ (႐ူပ, အရာ၊ အ႐ူပ, အရာ) အားလံုးတို႔၏ ဖန္ဆင္းရွင္ျဖစ္၏။ ဖန္ဆင္းရွင္ ဘုရားထံမွ တည္ရိွျခင္းကို မရရိွလွ်င္ မည္သည့္ အရာမွ် မရိွႏိုင္ေခ်။    

    မျမင္ႏိုင္ရာ (အ႐ူပ, အရာ)မ်ားတြင္ သိၾကား တမန္ေတာ္မ်ားလည္း ပါ၀င္၏။ သိၾကားကို ခရစ္ယာန္ ဘာသာတြင္ “ေကာင္းကင္ တမန္ေတာ္/ သိၾကား တမန္ ေတာ္ဟုေခၚေလ့ ရိွပါသည္။ သိၾကား တမန္ေတာ္မ်ားသည္ လူသားမ်ားထံ ဘုရား မိန္႔ဆိုလိုေသာ စကားေတာ္မ်ားကို ႂကြေရာက္ ႁမြက္ဆိုေလ့ ရိွေၾကာင္း က်မ္းစာ ေတာ္တြင္ေတြ႕ ရပါသည္။  လူတစ္ဦးေသဆံုးေသာ အခါ သူျပဳခဲ့ေသာေကာင္းမႈ ကုသိုလ္ေၾကာင့္ သိၾကားဘံု သို ႔ေရာက္သြားၿပီး သိၾကားျဖစ္လာျခင္း မဟုတ္ပါ။ သိၾကားဘံုဆိုတာလည္း မရိွပါ။ သိၾကား တမန္ေတာ္မ်ားသည္ ဖန္ဆင္းခံ မ်ားျဖစ္ၾကၿပီး၊ လူသားမ်ားထက္ ဘုန္းႀကီး ၾကပါသည္။ ပုထုစဥ္ သားမ်ားကဲ့သို႔ အျပစ္ျပဳျခင္း၊ ဒုကၡ ဆင္းရဲျခင္းႏွင့္ ေသဆံုးေပ်ာက္ကြယ္သြား ျခင္း မရိွပါ။ ကက္သလစ္ ခရစ္ယာန္ အႏုသုခုမ ပန္းခ်ီ ပန္းပုမ်ားတြင္ သိၾကားတမန္ေတာ္တို႔၏ ပံုကို အ၀တ္ ျဖဴစင္ ၀တ္ဆင္ထားၿပီး ေနာက္ေက်ာဘက္တြင္ အ ေတာင္ပံတစ္စံု ပါေလ့ရိွေသာ ကေလးသူငယ္ ပံု/လုလင္ပ်ဳိပံု/ လံုမငယ္ပံုမ်ားျဖင့္ ေတြ႔ျမင္ ရတတ္ပါသည္။ အ မွန္တြင္ သိၾကား တမန္ေတာ္မ်ားမွာ နာမ္သေဘာ သက္သက္ျဖစ္ ပါသည္။ ပံုပမ္း သဏၭာန္ႏွင့္ ႐ုပ္ရည္ သြင္ျပင္ မရိွၾကပါ။ က်ား/မ မရိွပါ။ အေတာင္ပံမ်ားလည္း မပါ ရိွၾကပါ။ သမၼာက်မ္းေတာ္လာ အခ်က္အလက္မ်ားျဖစ္သည့္ သိၾကား တမန္ေတာ္မ်ား၏ သန္႔စင္ ျမင့္ျမတ္ျခင္း၊ ၿပီးျပည့္စံုျခင္းႏွင့္ ဘုန္းႀကီးျခင္း အဓိပၸါယ္ကို ေပၚလြင္ ေစလိုေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ လူ သာမန္တို႔၏ မ်က္ေစ့့မွာ ျမင္သာေစ ထင္သာေစ လိုေသာေၾကာင့္ လည္းေကာင္း၊ ထိုကဲ့သို႔ သ႑ာန္လုပ္ သ႐ုပ္ေဖၚကာ ေရးဆြဲ ထုလုပ္ ထားျခင္းျဖစ္၏။    

    ဘုရားရွင္ ကုိယ္ေတာ္တိုင္သည္ ျမင္ႏိုင္ေသာ ကမၻာေလာကကို ျပည့္စံုႂကြယ္၀စြာ၊ ကြဲျပားျခားနားစြာ၊ အစီအစဥ္ က်နစြာ ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။ ေကာင္းျမတ္ ျခင္းႏွင့္ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာေတာ္ရွင္ ျဖစ္ေတာ္မူသည့္ အ ေလ်ာက္၊ ေကာင္းျမတ္ျခင္းကိုသာ ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အရာ သတၱ၀ါ ခပ္သိမ္းတို႕သည္ မိမိတို႔ သဘာ၀ မူလတြင္ ေကာင္းျမတ္ျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္းတို႔ကို ပိုင္ဆိုင္ၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္သည္ ဖန္ဆင္း ထားေတာ္မူ ေသာ အရာ သတၱ၀ါ အားလံုးကို ခ်စ္ေတာ္မူ၍၊ တစ္ခုစီ တစ္ခုစီကို ေစာင့္ေရွာက္ေတာ္၏။

    ျမင္ႏိုင္ေသာ သတၱ၀ါမ်ားတြင္ လူသည္ အထူး ျခားဆံုးႏွင့္ အျမတ္ဆံုးျဖစ္၏။ ဘုရားက လူေယာက္်ား၊ လူမိန္းမကို ဖန္ဆင္း၏။ ေယာက္်ားႏွင့္ မိန္းမတို႔သည္  တစ္ဦးက တစ္ဦးကို အမွီသဟဲျပဳေစ၍ တန္းတူ ရည္တူ အဆင့္တူျဖစ္ေစေတာ္၏။ လူသာလွ်င္ သူ၏ ဖန္ဆင္းရွင္ကို သိၿပီး ခ်စ္ေလးျမတ္ႏိုးစြာ ၾကည္ညိဳႏိုင္၏။ ကမၻာ စၾက၀ဠာႀကီးႏွင့္ အတူ မွ်တစြာေနထိုင္ခြင့္ျပဳေတာ္မူ၏။ လူသားမ်ား အတြက္ အရာ ခပ္သိမ္းတို႔ကို ဖန္ဆင္းေပး ေတာ္မူ၏။  သို႔ေသာ္ ကမၻာ စၾက၀ဠာႀကီး၏ အစီအစဥ္ က်မႈႏွင့္ ညီမွ်မႈကို ပ်က္စီး သြားေစမည့္ အရာကို ျပဳလုပ္ခြင့္ မရိွေပ။

    လူတြင္ ခႏၶာႏွင့္၀ိညာဥ္ (႐ုပ္ႏွင့္ နာမ္၊ body and anima/ soul/ spirit) ရိွ၏။ “၀ိညာဥ္”ဟူသည္ အသက္ သေဘာ၊ သိတတ္သည့္ သေဘာ၊ နာမ္ သေဘာ၊ ပုဂၢိဳလ္ အရည္အေသြး သေဘာျဖစ္၏။ ႐ုပ္ သေဘာတရားမ်ိဳး မဟုတ္ဘဲ အတြင္း သေဘာ၊ စိတ္တၱဇ နာမ္ သေဘာ၊ အာ႐ံုငါးပါးႏွင့္ အလြတ္ အကင္းျဖစ္ေသာ သေဘာ ျဖစ္၏။ “လူ၊ ပန္းသီး၊ ၀တၱဳ” စသည္ျဖင့္ လက္ဆုပ္ လက္ကိုင္ျပႏိုင္သည့္ အေကာင္ အထည္၊ ႐ုပ္ ျဒပ္၊ အလံုး၊ အတံုး၊ အဆိုင္၊ အခဲ၊ အရည္၊ အဖတ္၊ အႏွစ္၊ အမႈန္၊ အမႊား မဟုတ္ပါ။ “ငါ၊ ငါ့ ဥစၥာ၊ သူ တစ္ပါး၊ ေယာက္က်ား၊ မိန္းမ၊ အတၱ၊ အေကာင္အထည္၊ အတၱ ေကာင္ (ego)” မဟုတ္ပါ။

    ဘုရားက လူအားေတြးေခၚဥာဏ္ႏွင့္ လြတ္လပ္ ေသာ ဆႏၵ (intellect and free will) ကိုေပးေတာ္မူပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ သက္ရိွ သတၱ၀ါမ်ားတြင္ လူသည္သာ ကုသိုလ္ကို ကုသိုလ္ဟု သိမွတ္ကာျပဳႏိုင္၏။ မျပဳဘဲလည္းေနႏိုင္၏။ အကုသိုလ္ကို အကုသိုလ္ဟု သိကာ ေရွာင္ႏိုင္ စြမ္း၏။  အကုသိုလ္မွန္း သိလ်က္ ႏွင့္လည္း လုပ္မည္ဆို လုပ္ႏိုင္၏။ အဓိပၸါယ္က လူသည္ လြတ္လပ္စြာ ေ႐ြးခ်ယ္ႏိုင္စြမ္း၏။ တျခား မည္သည့္ သက္ရိွ သက္မဲ့မွာမွ မရိွဘဲ လူသာလွ်င္ ပိုင္ေသာ ဤျမင့္ျမတ္ ခန္းနားေသာ လူ႕ဂုဏ္ရည္ ေၾကာင့္ လူကို “ဘုရားေရႊ ပံုေတာ္ရိွသူ”ဟု ခရစ္ယာန္မ်ားက မွတ္ယူ ၾကပါသည္။ ဘုရားေရႊပံုေတာ္ရိွသည့္ အား ေလ်ာ္စြာ တစ္ဦးစီေသာ လူသားတို႔သည္ လူ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ဦး၏ ဂုဏ္သိကၡာကို ပိုင္ဆိုင္၏။ လူဟူသည္ တစ္စံုတစ္ရာ မဟုတ္ဘဲ တစ္စံု တစ္ေယာက္ျဖစ္၏။ ဘုရားေရႊပံု ေတာ္ ခံယူရရိွသူမ်ား ျဖစ္သည္ႏွင့္ အညီ လူသည္ သိ ႏိုင္စြမ္း ရိွ၏။ ဘုရားအား ခ်စ္ေလး ျမတ္ႏိုးျခင္း ႀကီးမားစြာ ၾကည္ညိဳႏိုင္စြမ္း ၿပီး၊ သတၱ၀ါ အေပါင္းအား ခ်စ္ႏိုင္၊ ေမတၱာထားႏိုင္စြမ္း ၏။

    အျပစ္ ဒုစရိုက္ႏွင့္ ဒုကၡ ဆင္းရဲျခင္းကို ဘုရား ဖန္ဆင္းေတာ္ မမူခဲ့ပါ။ ဘုရား အလိုေတာ္ အရ ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ျခင္းလည္း မဟုတ္ပါ။ ဘုရားကိုယ္ေတာ္၏ တန္ခိုး ေတာ္ႏွင့္ ေမတၱာေတာ္ ေလွ်ာ့နည္းျခင္းေၾကာင့္လည္း မဟုတ္ပါ။ ဘုရား တန္ခိုးေတာ္သည္ ယခင္၊ ယခုႏွင့္ ထာ၀စဥ္ ဘယ္ေသာအခါ မွေလွ်ာ့နည္းသြား လိမ့္မည္ မဟုတ္သကဲ့သို႔ မွားယြင္း လိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ 

    အႂကင္းမဲ့ လြတ္လပ္ေသာ လူက ေကာင္းျခင္းထက္ မေကာင္းျခင္းကိုသာ ေရြးခ်ယ္ျခင္းေၾကာင့္ အျပစ္ (အကုသိုလ္)ျဖစ္ရ၏။ အကုသိုလ္သည္ အျပစ္ ျဖစ္၏။ အျပစ္ဆိုသည္မွာ မိမိ၏ လြတ္လပ္ျခင္းကို အလြဲသံုး၍ အတၱကို ဖက္တြယ္ၿပီး ဘုရားႏွင့္ တရားေတာ္မွ ေ၀းကြာျခင္း အျဖစ္ကိုေခၚပါသည္။

    အျပစ္ျပဳျခင္း (အကုသိုလ္ျပဳျခင္း) အက်ိဳး ေၾကာင့္ ဒုကၡ ဆင္းရဲျခင္းျဖစ္ရ ကုန္၏။ လူသားတို႔၏ ျမင့္ ျမတ္ျခင္း ဂုဏ္သိကၡာအတြက္ မရိွ မျဖစ္သည့္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ေပးအပ္ေတာ္မူခဲ့ေသာ လြတ္လပ္ျခင္း (freedom)တည္း ဟူေသာ အေၾကာင္းတရားေၾကာင့္ ျဖစ္ေပၚလာ ေသာ အက်ိဳးတရားသာ ျဖစ္၏။ ဤအခ်က္ကို အာဒံႏွင့္ ဧ၀ အေၾကာင္းျဖင့္ သမၼာက်မ္းစာေတာ္က သြန္သင္၏။ သို႔ေသာ္ ဘုရားရွင္သည္ မိမိ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္၏ ေစာင္မေတာ္ျခင္းႏွင့္ က႐ုဏာေတာ္အားျဖင့္ သတၱ၀ါ အေပါင္းကို ခ်မ္းသာ သုခေတာ္ျမတ္သို႔ မုခ်ေရာက္ရာ လမ္း ေတာ္ကို ျပေတာ္မူဖို႔ အစက နဦးကပင္လွ်င္ ဗ်ာဒိတ္ ေပးေတာ္မူ ခဲ့ပါသည္။   

    တစ္ေလာကလံုး ဆီသို႔ အျပစ္ တရားႀကီး မ ပ်က္မကြက္ တိတ္တဆိတ္ ေရာက္ရိွ ဖံုးကြယ္ေနျခင္းမွာ ဆန္းက်ယ္လွ၏။ အႂကြင္း မက်န္ ခၽြင္းခ်က္ မရိွဘဲ (We call the presence of universality of sin in man’s nature) ေ၀ေနယ် မွန္သမွ်၊ ျဖစ္ျဖစ္ သမွ် လူအားလံုး၌ေတြ႕ရသည့္ သဘာ၀ေၾကာင့္ ဤအျပစ္ အေႏွာင္အဖြဲ႕ ဓမၼတာႀကီးကို “အျပစ္ရင္း” (original sin, human fallen nature) ဟု ခရစ္ယာန္မ်ားက ေခၚဆိုၾကပါသည္။

    “အျပစ္ရင္း” (စြဲကပ္ျပစ္)သည္  ကိေလသာ  (concupiscence) ဟု အနီးစပ္ဆံုး ဘာသာျပန္ဆို ရမည္ျဖစ္၏။ က်ဴးလြန္ျပစ္ (a comitted sin) မဟုတ္ဘဲ၊ စြဲကပ္ျပစ္ (a contracted sin)ျဖစ္၏။  ကိေလသာ သို႔မဟုတ္ အျပစ္ရင္းသည္ လူသားမ်ားအား ခ်မ္းသာျခင္းကို မေပး၊ ပူေလာင္ျခင္းကိုသာေပး၏။ ခ်မ္းသာရာ မရိွေအာင္ လုပ္၏။ လူကို အျပစ္ ဒုစ႐ိုက္ တရားႀကီး ဘက္သို႔ ယိမ္းယိုင္ တိမ္းေစာင္း သြားေစ၏။ စြဲလန္း တပ္မက္ျခင္း၊ ကိုယ္စိတ္ႏွစ္ပါး ေ၀ဒနာ ခံစားျခင္း၊ အမွန္ကို မသိျခင္း၊ မသိမႈ အေမွာင္ လႊမ္းမိုးျခင္း၊ ေမာက္မွားေစ ျခင္း၊ အျပစ္က်ဴးေစျခင္း၊ ေသျခင္း၏ ေက်းကၽြန္ျဖစ္ေစျခင္းတို႔ျဖင့္ လူမွန္ သမွ်ကို အနာအဆာျဖစ္ေစ ပါသည္။  ပုထုစဥ္ လူသားထု တစ္ခုလံုး၏ သဘာ၀ ဇာတိအျဖစ္ အေျခမွာ အနာတရျဖစ္ေနၾကျခင္း၊ သုစ႐ိုက္ကို ထက္ ဒုစ႐ိုက္သို႔ တိမ္းညႊတ္ေန၏။ အနာတရျဖစ္ေသာ မိမိ သဘာ၀ ဇာတိအမွန္ကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္းျဖင့္ လူသည္ မ ေကာင္းမႈမ်ားဆီသို႔ တိမ္းညြတ္ျခင္း ျဖစ္ကာ ပညာမဲ့ျခင္း၊ အက်င့္ စာရိတၱေဖါက္ျပန္ျခင္း စေသာ ဒုစ႐ိုက္ အမွားအယြင္းမ်ားကို ႁပဳေလေတာ့၏။

    အေႏွာင္အဖြဲ႕ ဓမၼတာႀကီး ျဖစ္ေသာ “အျပစ္ရင္း”  (original sin, human fallen nature)ေၾကာင့္ ပုထုစဥ္ သားမွန္သမွ်ထံမွာ  ေလးမ်ိဳးေသာ ဒဏ္ရာ ဒဏ္ခ်က္မ်ား စြဲက်န္ေနပါသည္။ ထို ဒဏ္ရာမ်ားမွာ (၁) အမွန္ျဖစ္ေနေသာ သစၥာတရားကို သိဖို႔ လူ႕ အသိဥာဏ္ ခဲယဥ္းေနျခင္း၊ (၂) ေကာင္းျမတ္ျခင္း ကိုေရြးခ်ယ္ဖို႔ လူ႕ ဆႏၵ ခ်ိနဲ ႔ေနျခင္း၊ (၃) မလို မုန္းထား အၿငိဳးပြားျခင္းထံပါး လူ႕ႏွလံုးသားၫႊတ္ယိမ္းေနျခင္း၊ (၄) စိတ္ ခံစား လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ စြဲလမ္း တပ္မက္မႈ တဏွာ ေဖာက္လြဲေဖာက္ ျပန္ ျဖစ္ေနျခင္း တို႔ျဖစ္၏။

    ဤသည္မွာ လူတို႔ အတြက္ “ဒုကၡသံသရာ” သာ ဧကန္ျဖစ္ေတာ့၏။ သို႔ေသာ္ အျပစ္ရင္းသည္ လူ၏ ျမင့္ျမတ္ျခင္းကိုမူ အကုန္ ဖ်က္စီး မပစ္ႏိုင္ပါ။ အတိအက် လက္ခံသည္ ျဖစ္ေစ၊ လက္မခံသည္ျဖစ္ေစ က်မ္းစာေတာ္လာ အာဒံႏွင့္ ဧ၀တုိ႔၏ အေၾကာင္းက ေဖၚျပပါ အေၾကာင္းအခ်က္မ်ားကို သင္ၾကားေပးပါသည္။

    ဆာတန္ နတ္ဆိုးဟူသည္ ဘုရားႏွင့္ တရား ေတာ္မွ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေသာသူ ကိုေခၚ၏။ ဆာတန္ နတ္ဆိုးသည္ လူအား မေကာင္း ဒုစ႐ိုက္ျပဳေစေအာင္ ေသြး ေဆာင္ႏိုင္၏။ လူသည္ လြတ္လပ္စြာ ရိွေနေသာ္လည္း နတ္ဆိုးသည္ သူ႕ အေပၚအတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ စိုးမိုး ထားႏိုင္၏။ နတ္ဆိုး တည္ရိွျခင္းကို ဘုရားက ခြင့္ျပဳ ေတာ္မူေပေသာ္လည္း၊ လူသားမ်ားကို မူကား နတ္ဆိုး ေႏွာက္ယွက္ျခင္းသို႔ မက်ေရာက္ရေအာင္ ေက်းဇူး ေတာ္၊ ပညာ၊ သတိႏွင့္ သမာဓိ ရိွေစျခင္းျဖင့္ ကူည ီေတာ္မူ၏။

               အျပစ္ရင္းႏွင့္ လူတို႔ ကိုယ္တိုင္ျပဳလုပ္ၾကေသာ  အျပစ္မ်ား၏ အက်ိဳးဆက္ေၾကာင့္ ကမၻာ တစ္ခြင္လံုး အ ေနျဖင့္ မျပည့္စံုေသာ အေျခအေန၊ ခ်ိဳ႕တဲ့ေနေသာ  အ ေျခအေန၊ အျပစ္ရိွေသာ အေျခအေန၊ ပညတ္တရားႀကီး ေအာက္ေရာက္ေနေသာ အေျခအေနျဖစ္၏ (ရွင္ ေယာဟန္ ၁း၂၉)။ ထို တရားသေဘာ၊ အမွန္အတိုင္း မသိေသာ သေဘာ (အ၀ိဇၨာ လႊမ္းမိုးျခင္း) အား ရည္ညႊန္း၍ ခရစ္ယာန္မ်ားက “ကမၻာေလာက တစ္ခြင္လံုးသည္ ဆာတန္ နတ္ဆိုး၏ တန္ခိုး အာဏာစက္ ေအာက္္ ေရာက္ရိွေနသည္”ဟု ေျပာဆိုေလ့ ရိွၾက၏။

ေရွ႕လဆက္ပါဦးမည္။

             ဘုန္းေတာ္ႀကီး မာကု (Ph.D)

ေဆာင္းပါးေပါင္းခ်ဳပ္ (ေအာက္တိုဘာလ ၁၈ရက္၊ ၂၀၁၂ခုႏွစ္စတင္သည္။)

Read More...

Monday, January 14, 2013

ဘုရား၏ႏႈတ္ကပါတ္ တရားေတာ္အား အာဂံုေဆာင္ျခင္း

(၁) သမၼာက်မ္းစာဖတ္႐ႈ႕ ျခင္းႏွင့္ ဖတ္႐ႈရာ၌ လုပ္ေဆာင္ရမည့္အခ်က္မ်ား

    မည္သူမဆို အရွင္ ဘုရားသခင္ႏွင့္ ရင္းႏွီး ကၽြမ္း၀င္လွ်င္ အေကာင္းဆံုး အစျပဳျခင္းမွာ သမၼာက်မ္းစာ ဘုရားႏႈတ္ ကပါတ္ေတာ္ကို ဖတ္႐ႈရန္ ျဖစ္သည္။ သမၼာက်မ္းစာဖတ္႐ႈျခင္း၌ ဘုရားအား ပုဂၢိဳလ္ (လူသား) တစ္ဦး အေနျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ေတြ႕ရၿပီး ကၽြႏု္ပ္တို႔အတြက္ သူ၏ နည္းလမ္းမ်ားႏွင့္ စီမံကိန္းမ်ားကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိရွိလာၾကသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔ မည္သို႔ အသက္ရွင္ေနထိုင္ ရမည္ကိုလည္း သမၼာက်မ္းစာ ေတာ္က သင္ၾကားေပး၏။ သုိ႔ေသာ္လည္း ခရစ္ယာန္ ဘ၀အသက္တာကိုေနထိုင္ရန္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ လိုအပ္ေသာ အရာတိုင္းကိုေတာ့ျဖင့္ သမၼာက်မ္းစာက မေပးပါေခ်။ သမၼာက်မ္းစာကို အာဏာ အျပည့္အ၀ျဖင့္ အနက္ဖြင့္ ေပးေသာ အသင္းေတာ္၏ လမ္းညႊန္ခ်က္ကိုေတာ့ ကၽြႏု္ပ္တို႔ သိထားဖို႔ လိုအပ္ ပါေသး၏။

သမၼာက်မ္းစာက ကၽြႏု္ပ္တို႔အား မည္သို႔ေသာ အက်ိဳး ေက်းဇူးမ်ားကို ျပဳလုပ္ေပးသနည္း ဆိုတာကို စဥ္းစား ၾကည့္ပါ။ သမၼာက်မ္းစာက ကၽြႏု္ပ္တို႔အား တည္ ေဆာက္ ခိုင္ခံ့ေစၿပီး ခရစ္ေတာ္၌ အေမြစား၊ အေမြခံ ခြင့္ကိုေပးပါသည္။ (တမန္ ၂၀း၃၂)

    ကၽြႏု္ပ္တို႔အား သင္ၾကားျပသရန္ ရည္ရြယ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ က်မ္းစာကေပးေသာ အားေပးမႈျဖင့္ ကၽြႏု္ပ္တို႔သည္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ရရွိႏိုင္ပါသည္။ (ေရာ ၁၁း၄) သမၼာက်မ္းစာေတာ္ မွန္သမွ်ကို သန္႔ရွင္းေသာ ၀ိညာဥ္ေတာ္၏ တန္ခိုးေတာ္ အားျဖင့္ေရးသားျပဳစုထား သျဖင့္ ထိုက်မ္းစာေတာ္သည္ သမၼာ က်မ္းစာေတာ္ကို သြန္သင္ျခင္း၊ ဆံုးမ ၾသ၀ါဒေပးျခင္း၊ အျပစ္ကိုေဖာ္ျပ ျခင္း၊ အမွားမ်ားကိုျပဳျပင္ျခင္း ၊ေလ်ာက္ပတ္စြာ အသက္ရွင္ေနထိုင္တတ္ရန္ လမ္းညႊန္ျခင္းတို႔ အတြက္ အသံုး၀င္ေလသည္။ သို႔ျဖစ္၍ ထာ၀ရဘုရား၏ အမႈေတာ္ ေဆာင္သည္ ေကာင္းျမတ္သည့္ အမႈ အမ်ိဳးမ်ိဳး တို႔ကို ေဆာင္ရြက္ရန္ လိုအပ္သည့္ ျပင္ဆင္မႈ ရွိၿပီးလွ်င္ အရည္အခ်င္းမ်ားႏွင့္ ျပည့္၀ စံုလင္၍ လာေပအ့ံ။ သမၼာက်မ္းစာသည္ ကၽြႏု္ပ္ေျခေရွ႕က မီးခြက္ျဖစ္၍၊ ကၽြႏု္ပ္ သြားရာ လမ္း၏ အလင္းျဖစ္ပါ၏။ (ဆာလံး၁၀၅)

ဘုရား၏ႏႈတ္ ကပါတ္တရားေတာ္ကို ဖတ္႐ႈျခင္းသည္ ခရစ္ယာန္တို႔၏ အသက္တာအတြက္ အေျခခံ အုတ္ ျမစ္ တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ သမၼာက်မ္းစာကို ကၽြႏု္ပ္တို႔ မဖတ္႐ႈပါက ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ယခု အသက္တာႏွင့္ ထာ၀ရ ကယ္တင္ျခင္းႏွင့္ ဆိုင္ရာ အေရးႀကီးေသာ အရာမ်ားစြာတို႔ကို လြဲေပလိမ့္မည္။

    အသင္းေတာ္၊ သာသနာေတာ္က သမၼာက်မ္း စာေတာ္ကို မၾကာခဏ ဖတ္႐ႈ႕ျခင္းအားျဖင့္ ခရစ္ေတာ္ ၏ surpassing knowledgeကို ေလ့လာ ဆည္းပူးရန္ ခရစ္ယာန္မ်ား အားလံုးကို တိုက္တြန္း အားေပးပါ၏။ (DV.no25) သမၼာက်မ္းစာက ဘာသာ၀င္ ယံုၾကည္ သူတို႔အား ၀ိညာဥ္ အာဟာရ ခြန္အားႏွင့္ အသက္ေပး ေၾကာင္းကို သိရွိေစပါသည္။ေန႔စဥ္ သမၼာက်မ္းစာ ဖတ္႐ႈျခင္းသည္ ဘုရားသခင္အား ယံုၾကည္မႈ နက္႐ႈိင္း၊ ခိုင္မာေစၿပီး ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ဘ၀ အသက္တာ၌ သူ၏ တည္ရွိမႈႏွင့္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ တို႔ကို သတိထား သိရွိေစပါသည္။

(၂)ေန႔စဥ္ သမၼာက်မ္းစာ ဖတ္႐ႈ႕ရာ၌ လုပ္ေဆာင္ရမည့္ အခ်က္မ်ား

    သမၼာက်မ္းစာကို ေန႔စဥ္ မျပတ္ မွန္မွန္ ဖတ္႐ႈ ျခင္းသည္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ အမ်ားစုအတြက္ ခက္ခဲသျဖင့္ စိန္ ေခၚမႈ ပင္ျဖစ္ပါသည္။ လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားသည္ သမၼာက်မ္းစာကို စတင္ ဖတ္႐ႈ႕ၿပီးေနာက္ အခ်ိန္ အတန္ၾကာတြင္ စိတ္ပ်က္ၿပီး ဆက္ မဖတ္ေတာ့ပဲ အ႐ႈံး ေပးတတ္ ၾကပါသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား အတြက္ ျပႆနာမွာ တစ္စံုတစ္ခုကို ဖတ္႐ႈရာတြင္ ဇြဲ လံု႔လ ရွိရွိ ျဖင့္ ဖတ္ႏိုင္ေသာ စြမ္းရည္ မရွိျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ သို႔ ေသာ္လည္း ေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ား၏ျပႆနာမွာ သမၼာ က်မ္းစာကို တည္တည္ တန္႔တန္႔ ပံုမွန္ နည္းလမ္းျဖင့္ မည္သို႔ ဖတ္႐ႈ႕ရမည္ဟူေသာ လမ္းညႊန္မႈ မရွိျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

ေအာက္ပါ လက္ေတြ႔ ခ်ဥ္းကပ္မႈ အႀကံေပးခ်က္မ်ားသည္ သင့္အားေန႔စဥ္ သမၼာက်မ္းစာ ဖတ္႐ႈျခင္း၌ အက်င့္ စြဲၿမဲေစရန္ အေထာက္အကူျဖစ္ပါ လိမ့္မည္။

(၁) ေန႔စဥ္ ပံုမွန္ အခ်ိန္ သီးသန္႔ သတ္မွတ္ထားပါ။ (Set aside a regular time each day) သမၼာက်မ္းစာ ဖတ္႐ႈ႕ရန္ အတြက္ ေန႔စဥ္ သီးသန္႔ ပံုမွန္ အခ်ိန္ သတ္မွတ္ထားရမည္။ အခ်ိန္ မည္မွ် ဖတ္႐ႈရ မည္ကိုလည္း ရည္ရြယ္ သတ္မွတ္ရမည္။ အခ်ိန္ သတ္မွတ္ခ်က္သည္ သင့္အတြက္ အစဥ္ေျပမႈ ရွိရမည္။ ငါးမိနစ္မွ ဆယ္မိနစ္ သို႔မဟုတ္ ၁၅ မွ ၂၀ႏွင့္ျဖစ္ႏုိင္ ပါသည္။ နာရီ၀က္ေလာက္လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ သမၼာက်မ္း စာဖတ္႐ႈ႕မည့္ အခ်ိန္ကို မိမိ၏ေန႔စဥ္ အခ်ိန္ ဇယားထဲတြင္ ထည့္သြင္းထားရမည္။

    (၂) ေန႔စဥ္ သမၼာက်မ္းစာ ဖတ္႐ႈ႕ရန္ သင့္ကို သင္ အပ္ႏွံ ကတိျပဳပါ။ သင္ စိတ္အား တက္ႂကြ၍ ဖတ္လိုသည့္ စိတ္ရွိသည့္ အခါမွာေရာ စိတ္မပါေသာ အခ်ိန္၌ပါ ဖတ္ပါ။ မပ်က္မကြက္ ဖတ္႐ႈ႕ပါ။ သင္၏ ဇြဲရွိမႈ၊ သစၥာရွိမႈက မ်ားစြာ အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစလိမ့္မည္။

    (၃) ၀တ္ျပဳ ကိုးကြယ္ ဆုေတာင္းေမတၱာျပဳသကဲ့သုိ႔ ဖတ္ပါ။ တစ္ခုခု ရရွိရန္ ရည္ရြယ္ခ်က္ႏွင့္ မဖတ္ပါႏွင့္။ ဘုရားႏွင့္ ပိုမို နီးကပ္ေစရန္အတြက္ ဖတ္ပါ။ ဘုရားက သင့္ကို တရားေပး၊ စကားေျပာေနျခင္းျဖစ္သည္။ ပစ္မွတ္သည္ သတင္း အခ်က္အလက္မ်ား စု ေဆာင္းရန္ မဟုတ္ပဲ ဘုရား၏ႏႈတ္ကပါတ္ေတာ္ကို ကမၼဌာန္း႐ႈ၊ ဆင္ျခင္ စဥ္းစားၿပီး သင္၏ ဘ၀အသက္တာ၌ လက္ေတြ႕ လိုက္က်င့္ရန္ျဖစ္သည္။

    (၄) စနစ္တက် ဖတ္႐ႈပါ။ (Read Systematically) စီမံကိန္း သို႔မဟုတ္ အစီအစဥ္ တစ္ခုကို ကိုးကား လိုက္နာရန္ ဖတ္႐ႈလွ်င္ အၿမဲတမ္း အေထာက္အကူျဖစ္ပါသည္။ သမၼာ က်မ္းစာဖတ္႐ႈျခင္း အစီအစဥ္ ေကာင္းတစ္ခုသည္ လက္ေတြ႔ အသံုးက်ေသာ အခ်ိန္ဇယားကို ေပးတတ္ပါသည္။ ၎င္းသည္ သတ္မွတ္ထား ေသာ အခ်ိန္၌ သတ္မွတ္ထားေသာ အခန္းသို႔ အတိုင္းအတာတစ္ခုကို အာ႐ံုျပဳ ရန္ေလ့က်င့္ေပးၿပီး က်မ္းစာကိုေရွ႕တိုး ဆက္လက္ ဖတ္႐ႈေနသည့္အတြက္ တိုးတက္လွ်က္ ရွိေနသည္ ဟူေသာ ခဲထားခ်က္ႏွင့္ ခြန္အားကို ေပးပါသည္။ သမၼာက်မ္းစာကို ေရြးခ်ယ္ ဖတ္႐ႈသည့္ အခါ အႏၲရာယ္ ထိခိုက္တတ္သည္။ ႏႈတ္ကပါတ္ေတာ္အား out of context အဆက္အစပ္ မရွိ၊ က်ိဳးေၾကာင္း ဆက္စပ္မႈ မရွိ၊ အဓိပၸါယ္ေကာက္ျခင္း တို႔မွ ကာကြယ္ ေပးသည္။

    (၅) ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ႏွိမ့္ခ်ျခင္း တို႔ျဖင့္ ဖတ္ပါ။ သမၼာက်မ္းစာအားျဖင့္ ဘုရားသခင္သည္ မိမိ ကိုယ္ကို မိမိေဖာ္ျပၿပီး သင့္ကို စကားေျပာလိမ့္မည္ ဟူေသာ ေတာင့္တမႈ ရွိပါ။ ဘုရား၏ႏႈတ္ကပါတ္ တရားေတာ္ (က်မ္းစာ) ကို သိၿပီးျဖစ္သည္ဟု တင္ကူး မမွတ္ယူပါ ႏွင့္။

    (၆) သမၼာက်မ္းစာ တစ္အုပ္လံုးကို ဖတ္ပါ။ Read the entire Bible က်မ္းစာသည္ တစ္အုပ္လံုး အေနႏွင့္ ေပထက္ အကၡရာတင္ထားေသာ ဘုရား၏ ႏႈတ္ကပါတ္ေတာ္ျဖစ္သည္။ ဘုရား၏ တရားေတာ္ အ ေနျဖင့္ မိမိႏွစ္သက္ရာ ကြက္ၾကား၊ က်ိဳၾကား မဟုတ္ပဲ အားလံုးကို ၿခံဳငံု၍ ဖတ္သင့္ပါသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို ႔ႏွစ္သက္ေသာ က်မ္းပိုဒ္ႏွင့္ စာအုပ္ကိုသာေရြးခ်ယ္ၿပီး အ ျခား အပိုင္းတို႔ကို လ်စ္လ်ဴ႐ႈ ခ်န္ထားရန္ စိတ္ဆႏၵ ရွိၾကသည္။ ကၽြႏု္ပ္တို႔အား အာမခံခ်က္ေပးေသာ ဘုရား၏ ကတိမ်ားကိုသာ ဖတ္႐ႈ႕ၿပီး၊ ခရစ္ယာန္ ဘ၀အသက္တာႏွင့္ ထိုက္တန္စြာေနထိုင္ရန္ လိုအပ္သည့္ ခက္ခဲ ေသာ တရားေတာ္၊ ပညတ္ခ်က္၊ ေတာင္းဆိုခ်က္မ်ားကိုမူ လ်စ္လ်ဴ႐ႈရန္ လြယ္ကူလွပါသည္။

    ကက္သလစ္ ခရစ္ယာန္ ဘာသာ၀င္မ်ား အ ေနျဖင့္ ဓမၼေဟာင္း Deuterocanonical ကက္သလစ္ က်မ္း၀င္ စာအုပ္မ်ား အပါအ၀င္ က်မ္း ၇၃ေစာင္ စလံုးကို ဖတ္႐ႈ႕ သင့္ပါသည္။ ၎င္း စာအုပ္တို႔ကို ဂရိ စကား ေျပာ ဂ်ဴးတို႔က ေဟဘ႐ူး ဘာသာစကားႏွင့္ မဟုတ္ဘဲ ဂရိ ဘာသာစကားႏွင့္ ေရးသားထား ခဲ့သည္။ ၎င္း က်မ္းစာတို႔သည္လည္း ဘုရားသခင္၏ ႏိႈးေဆာ္ေတာ္မူခ်က္ႏွင့္ ေရးသား ထားရန္ က်မ္းစာေျမာက္သည္ဟု အသင္းေတာ္က သတ္မွတ္ သင္ၾကားပါသည္။ ကက္သလစ္ ခရစ္ယာန္ မဟုတ္ေသာ အသင္းေတာ္မ်ားက မူက်မ္းစာတို႔ကို Apocryphal  က်မ္းပယ္မ်ားဟုေခၚကာ ၎င္းတို႔၏ က်မ္းစာအုပ္တြင္ အထူး အစီအစဥ္ႏွင့္ ပံုႏွိပ္ျခင္း မဟုတ္ပါက ထည့္သြင္းျခင္း မရွိေခ်။
              
            RVA ထုတ္လႊင့္ခ်က္မွ

Read More...

Sunday, January 13, 2013

ကိုးစားျခင္းအရင္းအျမစ္

    လူငယ္တို႔၏ ငယ္ရြယ္ႏုပ်ိဳေသာ အသက္တာတြင္ တစ္စံု တစ္ေယာက္ကို အားကိုး အတုယူၿပီး ကိုးစား တတ္ေသာ သေဘာရွိၾကသည္။ မိမိႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ အဆိုေတာ္၊ ႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္၊ စာေပ အႏုပညာရွင္၊ အားကစားသမား စသည့္ နာမည္ႀကီး ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို လူငယ္တို႔သည္ အားက် အတုယူ ၾကသည္။ မိမိ အားက်ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ အေျပာအဆို၊ အေနအထုိင္၊ အသြားအလာ၊ ၀တ္စားဆင္ယင္မႈ မ်ားကို ၾကည့္႐ႈေလ့လာၿပီး လူငယ္မ်ား အေနျဖင့္ စိတ္၀င္တစား အတုယူ ၾကသည္။ ထိုကဲ့သို႔ လူငယ္မ်ား အေန ျဖင့္ မိမိ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္ေသာ နာမည္ႀကီး ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ ပံုစံမ်ားကိုေလ့လာ အတုယူၾကျခင္း သည္ေကာင္းပါသည္။ သို႔ေသာ္ မိမိ အတုယူသည့္ နာမည္ႀကီး ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ အခ်ိဳ႕ အမူအက်င့္၊ အေနအထိုင္မ်ားသည္ အေသးအဖြဲ ကိစၥကေလးပဲျဖစ္ေသာ္ျငားလည္း လူငယ္မ်ား အတု ယူလွ်င္ ဘ၀တစ္ခုလံုးကို မွားယြင္းႏိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာျဖစ္ သြားတတ္သည္။
 
    ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ မိမိတို႔ စိတ္ႏွလံုးထဲတြင္ စိတ္၀င္စားေသာ လူတစ္ေယာက္ကို အႂကြင္းမဲ့ ကိုးစား ၾကသည္။ ဘယ္ပံု ဘယ္အေျခအေနမွာပဲ ရွိရွိ မိမိ စိတ္၀င္စားေသာ လူတစ္ေယာက္၏ အျပဳအမူ၊ အမူ အက်င့္ တစ္ခုခုကို လိုက္လုပ္ၾကသည္။ အႂကြင္းမဲ့ လုပ္ေဆာင္ တတ္ၾကသည္။ အေကာင္း အဆိုးျပည့္ႏွက္ ယွဥ္တြဲတဲ့ ေလာကႀကီးထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အတုယူျခင္းဟာ မမွားသြားဖို႔ အတြက္ အလြန္ အေရးႀကီး လွပါတယ္။ ကိုယ့္ဉာဏ္ အားျဖင့္ေကာင္းၿပီဟု ထင္ရ ေသာ အရာမ်ားသည္ တစ္ခါတစ္ရံ အႀကီးအက်ယ္ မွားယြင္းေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ား ျဖစ္သြား တတ္သည္။ မိမိ၏ စိတ္ႏွလံုးအားျဖင့္ ဤသူသည္ေကာင္း သည္၊ ဤသူသည္ ဆိုးသည္ဟု စိတ္ ဆံုးျဖတ္၍ မရပါ။ ဒါ ေၾကာင့္ မွားယြင္းတဲ့ အတုယူမႈ၊ ဆံုးျဖတ္မႈ မျဖစ္ရေလ ေအာင္ အရာရာကို အုပ္စိုး ပိုင္သေတာ္မူေသာ ဘုရားရွင္၌ အားကိုးဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။ ဘုရားတစ္ဆူတည္း သာလွ်င္ ဤသူသည္ေကာင္းသည္၊ ဤသူသည္ဆိုး သည္ကို သိႏိုင္သည္။ လ႔ူစိတ္အားျဖင့္ စိတ္ မဆံုးျဖတ္ ႏိုင္ပါ။

    အရာအားလံုးကို သိကၽြမ္းႏိုင္ေသာ ဘုရားတစ္ဆူတည္းသာလွ်င္ သိႏိုင္သည္။ မိမိတို႔ သြားလာ လုပ္ကိုင္ ျပဳမူေသာ ကိစၥအ၀၀တြင္လည္း အားကိုးဖို႔ အ ေၾကာင္း အရင္းသည္ ဘုရားတစ္ဆူတည္းသာ ျဖစ္သင့္ ပါသည္။ ခရီးတစ္ခုကို သြားရင္ ဘယ္ႏွစ္နာရီ ေရာက္မည္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ခန္႔မွန္းေျပာဆို တတ္ၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ အခ်ိန္နဲ႔ေနရာကို ပိုင္ဆိုင္တာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူသားမ်ား မဟုတ္ပါ။ အခ်ိန္နာရီကို ပိုင္ဆိုင္သူ ကေတာ့ ဘုရား တစ္ဆူသာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါ ေၾကာင့္သြားေလရာရာမွာ ဘုရားကို မ်က္ေမွာက္ျပဳ တတ္ဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။  မိမိတို႔ရဲ႕ အသံုးျပဳတဲ့ ပစၥည္း ေတြအေပၚမွာ မိမိတို႔ရဲ႕ အစြမ္းသတၱိေတြမွာ မ်က္ေမွာက္ မျပဳသင့္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အစြမ္းသတၱိေတြမွာ မ်က္ ေမွာက္ျပဳျခင္း အရာက တစ္ခါတစ္ရံမွာ လုပ္ေဆာင္ ျခင္း မွန္ကန္ေပမယ့္ တစ္ခါတစ္ရံမွာ အေၾကာင္းအရာ မညီညြတ္ခဲ့ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ဟာ မွားယြင္း သြားတတ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ လုပ္ ေဆာင္ ခ်က္တိုင္းေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားဟာ မိမိတို ႔ ႔ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ အေတြ႔အႀကံဳမ်ား အေပၚ မူတည္ၿပီး လုပ္ ေဆာင္တတ္ ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မိမိတို႔ရဲ႕ အားကိုး၊ ကိုးစားသည့္ အရင္းအျမစ္ဟာ အလြန္ အေရးႀကီး ပါတယ္။ မိမိတို႔ အတုယူေသာ ပုဂၢိဳလ္သည္လည္း မိမိ ဘ၀အတြက္ အေကာင္းဘက္သို႔ ဦးေဆာင္ လမ္းျပႏိုင္ ေသာ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ရန္ လိုအပ္ လွပါတယ္။ မိမိ အတုယူ ေသာ ပုဂၢိဳလ္က အေကာင္းဘက္သို႔ ဦးတည္ လမ္းျပ ျခင္း မရွိပဲ အဆိုးဘက္သို႔ ဦးတည္ လမ္းျပလွ်င္ ကၽြန္ ေတာ္တို႔၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္၊ ျပဳမူျခင္း တို႔သည္လည္း အဆိုးဘက္သို႔သာ ဦးတည္ သြားမည္ျဖစ္သည္။ မိမိတို႔ အတုယူေသာ သူသည္ မွားယြင္းေသာ အေၾကာင္းဘက္သို႔ လမ္းျပ လုပ္ေဆာင္လွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ေရွ႕ ဘ၀အသက္တာ လမ္းခရီးသည္ မေတြးရဲ စရာအ ေၾကာင္း အရင္းျဖစ္သည္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔၏ ကိုးစားျခင္း အေၾကာင္းအရင္း အျမစ္သည္ အလြန္ အ ေရးႀကီးသည္။ ထာ၀ရဘုရား၏ သမၼာက်မ္းစာ သုတၱံ ၃း ၅၊ ၆ တြင္ “ထာ၀ရဘုရားကို စိတ္ႏွလံုး အႂကြင္းမဲ့ ကိုးစားေလာ့ ကိုယ့္ဉာဏ္ကို အမွီ မျပဳႏွင့္၊ သြားေလရာရာတြင္ ထာ၀ရဘုရားကို မ်က္ေမွာက္ျပဳေလာ့ ထိုသို႔ျပဳလွ်င္ သင္၏ လမ္း ခရီးတို႔ကို ပဲ့ျပင္ေတာ္မူမည္” လို ႔ေဖာ္ျပထားပါတယ္။ ဘုရားက သူ႔ကို စိတ္ႏွလံုးအ ႂကြင္းမဲ့ ကိုးစားဖို႔ရာေျပာထား ပါတယ္။
    ကိုယ့္ဉာဏ္ကို အမွီ မျပဳပါနဲ႔တဲ့။ သူ႔ကို စိတ္ႏွလံုး အႂကြင္းမဲ့ ကိုးစားရင္ သြားေလ ရာရာမွာ ဘုရားကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရင္ ဘုရားက ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ေရွ႕ဘ၀ အသက္တာ လမ္းခရီးကို ပဲ့ျပင္ေပးမယ္လို႔ ေရးသား တင္ျပ လိုက္ပါတယ္။
လူသား(ဆားေမွာ္)

Read More...

Monday, January 7, 2013

အျပစ္သားရယ္၊ အခ်စ္ဘုရားရယ္


အျပစ္ဖြဲ႕လူသား
အခ်စ္နဲ႔ ဘုရားကို
ေထာက္ထား မညႇာ
ေဖာက္ျပား ထြက္ေျပး
ဘုရားကို အေ၀းခ်န္ရစ္
အျပစ္ႏြံထဲ နစ္ၿပီ ဆိုကာမွ
ေအာ္ဟစ္ တစာစာ
ေမွ်ာ္လင့္ အခါခါနဲ႔
ေၾသာ္ . . . သူ႔ခမ်ာ ကယ္သူမဲ့ ရွာလို႔ေပါ့။

တကယ္ဆို တို႔ဘုရား
စြမ္းအားေတြသံုး ျဗဳန္းကနဲ လြတ္ေစ
တစ္ခ်က္ကေလး အမိန္႔ေႁခြလိုက္ႏိုင္ေသာ္လည္း . . .
မင္းအာဏာသံုး ၾသဇာေတြဖံုးၿပီး
တစ္ေလာကလံုးကို လံုးလံုးကယ္ခၽြတ္ႏိုင္ေသာ္လည္း . . .

ႏွိမ့္ခ်တဲ့ ဘုရား
ႏြားစားခြက္မွာ ဖြားျမင္
လူ႔အျမင္မွာေတာ့ ေသးႏုပ္တယ္လို႔ထင္ရေပမဲ့
ေရြးႏႈတ္ကယ္ဖို႔ နည္းလမ္းတစ္ခု
အခ်စ္နဲ႔ အစျပဳလို႔ရယ္
အားနည္းတယ္ဆိုတဲ့ လူ႔အျဖစ္ကိုခံယူ
အျပစ္ေမွာင္တြင္းက လူကို
အခ်စ္ေရာင္ လင္းျပကူဖို႔
လူ႔ေဘာင္ကို ဆင္းႂကြလာခဲ့ၿပီေပါ့။

                ပါစကား သီကိုရွင္း

Read More...

Wednesday, January 2, 2013

ကိုယ္က်င့္တရား မေကာင္းတဲ့ သူေတြက၊ ဘယ္လိုပဲ လွဴလွဴ၊ ဘယ္လိုပဲ ဆုေတာင္း ဆုေတာင္း ကုသိုလ္မရဘူး၊ ဆုေတာင္းမျပည့္ဘူး ဆိုတာ တကယ္ မွန္ပါသလား။

    ဒီတစ္ပါတ္မွာ ေမးလာတဲ့ေမးခြန္းကေတာ့ “တစ္ခ်ိဳ႕ကေျပာၾကတယ္။ ကိုယ္က်င့္တရား မေကာင္းတဲ့ သူေတြက၊ ဘယ္လိုပဲ လွဴလွဴ၊ ဘယ္လိုပဲ ဆုေတာင္း ဆုေတာင္း ကုသိုလ္မရဘူး၊ ဆုေတာင္းမျပည့္ဘူး ဆိုတာ တကယ္ မွန္ပါသလား။ အဲ့ဒီ ကိုယ္က်င့္တရား မ ေကာင္းတဲ့သူေတြကို ဘုရားသခင္က တကယ္ကို ပစ္ထားၿပီလား။ ကိုယ္က်င့္တရား မေကာင္းတာကလည္း အခ်ိန္အတိုင္းအတာ တစ္ခုပဲျဖစ္ႏိုင္ ပါတယ္။ ေနာင္တ ရၿပီးေျပာင္းလဲႏိုင္ ပါတယ္။ မေကာင္းခဲ့တာေတြဟာ အၿမဲ မေပ်ာက္ေတာ့ဘူးလား။ ကိုယ္က်င့္တရား ပ်က္ရျခင္းကလည္း တစ္ခုခုကို မလြန္ဆန္ႏိုင္ျခင္း ေၾကာင့္ျဖစ္တယ္။ ဥပမာ - မိသားစုေျပလည္ေရး အတြက္ တစ္ျခားသူ တစ္ေယာက္စီက အကူအညီ ယူထားရတယ္။ ကူညီတဲ့သူက မိမိရဲ႕ ကူညီရျခင္းအေပၚမွာ အျမတ္ထုတ္ အခြင့္အေရးယူေနတာကို ေရွာင္ရွားဖို႔ မတတ္သာျဖစ္တာမ်ိဳး လည္း ရွိတတ္ပါတယ္။ ေနာက္ ဥပမာတစ္ခုကေတာ့ ဓါးျပတစ္ဦးဟာ သူတကာ အမ်ားရဲ႕ ပစၥည္းဥစၥာကိုသာ ယူၿပီး မိမိရဲ႕ မိသားစုအ ေပၚမွာေတာ့ ၾကင္နာ သနားတတ္တယ္။ မိမိရဲ႕ လက္ ေအာက္ ငယ္သားမ်ား အေပၚမွာ မွ်တတဲ့စိတ္ ရွိတယ္ ဆိုရင္ သူ႔ကို ဘုရားသခင္က ေကာင္းခ်ီးေပးပါသလား”  တဲ့။

    ဒီေမးခြန္းကို ဖတ္လိုက္ရေတာ့ ရွင္ေယာဟန္ ခရစ္၀င္ အခန္းႀကီး ၈၊ အငယ္ ၁ မွ ၁၁ ထဲက အျဖစ္အပ်က္ က်မ္းပုိဒ္ကို သတိရ တရား႐ႈမိပါတယ္။ အျဖစ္အပ်က္ကေတာ့ မနက္ေစာေစာ ကိုယ္ေတာ္ရွင္ဟာ ဗိမၼာန္ေတာ္သို႔ႂကြေတာ္မူလွ်က္ လူအေပါင္းတို႔ကို တရားေပးေနစဥ္မွာပဲ က်မ္းတတ္ ဆရာမ်ား၊ ဖာရီရွဲမ်ားဟာ ျပည့္တန္ဆာအမႈ က်ဴးလြန္ေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးကို ဖမ္းေခၚလာခဲ့ၿပီး ကိုယ္ေတာ္ရွင္ေရွ႕မွာ ထားၿပီးေတာ့ “ဒီလို မွားယြင္းျခင္း အမႈျပဳတဲ့ အမ်ိဳးသမီးကို ေက်ာက္ခဲနဲ႔ ပစ္သတ္ရမယ္လို႔ မိုးဇယ္ရဲ႕ တရားက်မ္းက စီရင္ ထံုးဖြဲ႔ထားပါတယ္။ ကိုယ္ေတာ္ကေကာ ဘယ္လို မိန္႔ၾကားမလဲဆိုၿပီး ကိုယ္ေတာ့္ကို စကားေထာင္ ေခ်ာက္ ဖမ္းခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ကိုယ္ေတာ္ရွင္က ဘာမွ် ျပန္ေျဖၾကားေတာ္ မမူဘဲ ေအာက္ငံု႔ၿပီးေျမႀကီးေပၚမွာ လက္ညိႇဳးနဲ႔ စာေရးျခစ္ေနစဥ္ အထပ္ထပ္ေငါ့ၿပီးေမးဖန္မ်ားေတာ့ ကိုယ္ေတာ္ရွင္က “သင္တို႔တြင္ အျပစ္ ကင္းေသာသူသည္ ေရွးဦးစြာေက်ာက္ခဲႏွင့္ ပစ္ေစလို႔ မိန္႔ေတာ္မူလိုက္ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ တစ္ေယာက္ၿပီး တစ္ ေယာက္ ကိုင္ေဆာင္ လာတဲ့ ေက်ာက္တံုးေက်ာက္ခဲမ်ားကို နံေဘးဖက္ ပစ္ခ်ခဲ့ၾကၿပီး မခံခ်ိ မခံသာ တစ္ ေယာက္မွ် မက်န္ ထြက္သြား ခဲ့ၾကပါေတာ့တယ္။ ဒါနဲ႔ ကိုယ္ေတာ္ရွင္က “အခ်င္း မိန္းမသင့္ကို အျပစ္တင္ၾကတဲ့ သူေတြ ဘယ္မွာလဲ ဘယ္သူကမွ် တရား မစီရင္ ၾကဘူးလား”လို ႔ေမးေတာ ့“ဘယ္သူမွ် မစီရင္ပါ သခင္” ဟုေလွ်ာက္ေလ၏တဲ့။ ဒါနဲ႔ ကိုယ္ေတာ္ရွင္က “ငါသည္လည္း သင္၏ အမႈကို မစီရင္၊ သြားေလာ့ေနာက္တဖန္ ဒုစ႐ိုက္ကို မျပဳႏွင့္”ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္ရွင္ဟာ အျပစ္သားတို႔ကို ကယ္တင္ဘို႔ႂကြလာေတာ္မူတဲ့ အရွင္ျဖစ္ပါတယ္။ (ရွင္မာကု ခရစ္၀င္ ၂း၁၇) “ေျဖာင့္မတ္ေသာ သူတို႔ကိုေနာင္တသို႔ေခၚျခင္းငွါ ငါလာသည္ မဟုတ္။ ဆိုးေသာ သူတို႔ကိုေခၚျခင္းငွါ” ငါလာသည္ဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။” အျပစ္သားေတြ ခ်ဥ္းကပ္ႏိုင္ၾကဖို႔ အာပါတ္ေျဖျခင္း စကၠရမင္းတူး မဂၤလာကို ကိုယ္ ေတာ္ရွင္ တည္ေထာင္ ထားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ေမးခြန္းကိုျပန္ၾကည့္မယ္ ဆိုရင္ “တစ္ခ်ိဳ႕ကေျပာၾကတယ္။ ကိုယ္က်င့္တရား မေကာင္းတဲ့သူေတြက၊ ဘယ္လိုပဲ လွဴလွဴ၊ ဘယ္လိုပဲ ဆုေတာင္း ဆုေတာင္း ကုသိုလ္မရဘူး၊ ဆုေတာင္း မျပည့္ဘူးဆိုတာ တကယ္မွန္ပါသလား။” တစ္ခ်ိဳ႕ကေျပာတဲ့ စကားဆိုေတာ့ သာသနာ ေတာ္ကေပးတဲ့ တရား မဟုတ္ပါဘူး။ အဲ့ဒီ စကားသံ ေတြကို အာ႐ံုစိုက္ မေနပါနဲ႔။ ကိုယ္က်င့္ တရားမ ေကာင္းတဲ့ အျဖစ္ အေျခအေနမွ ႀကိဳးစား ႐ံုးထြက္ပါ။ ဒီလို ႐ုန္းထြက္တဲ့ေနရာမွာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ေစာင္မျခင္း ေက်းဇူးေတာ္နဲ႔ ေအာင္ျမင္စြာ ႐ုန္းထြက္ႏိုင္ဘို႔ ဘုရားရွင္ဆီမွာ ဆုေတာင္းပါ။ စိတ္ေကာင္းႏွလံုးေကာင္းနဲ႔ မွန္ကန္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ေပးကမ္း စြန္႔ႀကဲပါ။ လွဴဒါန္းပါ၊ ရွင္သန္ပါ။ မိမိရဲ႕ ဆုေတာင္းမ်ားနဲ႔ မိမိရဲ႕ အလွဴအတန္းမ်ားက မိမိရဲ႕ ဘ၀ျပဳျပင္ေရးမွာ ပံ့ပိုးမႈေတြျဖစ္ေနပါ လိမ့္မယ္။ ဧ၀ံေဂလိ က်မ္းထဲမွာ ကိုယ္ေတာ္ရွင္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္က အလွဴအတန္းျပဳဘုိ႔၊ ဆုေတာင္းဘို႔ ေဟာၾကား ထားပါတယ္။ ဆုေတာင္း မျပည့္ဘူးဆိုတဲ့ စကားဟာ ေတာင္းတဲ့ ဆုျဖဴျဖဴ မဲမဲႀကီး ခ်က္ျခင္း လက္ငင္း မရတာကို ေျပာတာျဖစ္မွာပါ။ ဆုေတာင္းေမတၱာ ျပဳသူတိုင္းကို ဘုရားသခင္သည္ လက္ခ်ည္း ဗလာျပန္ လႊတ္ေလ့ မရွိပါ။ တစ္ခုခုေတာ့ ရရွိၿပီးျပန္ရ စၿမဲပါ။ မိမိ မသိလုိက္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ အျပစ္ရွိ လူသား ေတြ ဘုရားရွင္ထံ ဆုေတာင္းၾကၿပီဆိုရင္

    (၁) ဘုရားရွင္ဟာ မိမိရဲ႕ ေရႊဉာဏ္ေတာ္ အတိုင္း အေျဖေပးေတာ္မူတယ္။ မိမိရဲ႕ ဆုေတာင္းခ်က္ဟာ မွားယြင္းေနပါက အဲဒီ ဆုေတာင္းခ်က္ကို ခ်ေပး ေတာ္မမူေသာ္လည္း ဆုေတာင္းသူရဲ႕ ဘ၀၌ လိုအပ္ခ်က္ တစ္ခုခုကို မိမိေရႊဉာဏ္ေတာ္ အေလွ်ာက္ သိျမင္ ေတာ္မူသည့္ အတုိင္း ေပးသနားေတာ္မူ ပါတယ္။

    (၂) ကိုယ္စီရဲ႕ ဆုေတာင္းခ်က္မ်ားကို ဘုရားရွင္ဟာ မိမိရဲ႕ အနႏၲေမတၱာေတာ္၌ အေျဖေပးေတာ္ မူတယ္။ မိမိေတာင္းတဲ့ ဆုဟာ မိမိအတြက္၊ သူတစ္ပါးအတြက္ အႏၲရာယ္ ရွိေနပါက (သို႔မဟုတ္) အခ်ိန္မတန္ ေသးပါက မိမိရဲ႕ မဟာေမတၱာေတာ္၌ အခ်ိန္ယူ လွ်က္ ျပဳျပင္ ပံုသြင္းေပးျခင္း ကို ျပဳေတာ္မူတယ္။ ဒီလို အခ်ိန္ယူစဥ္ ျပဳျပင္ ပံုသြင္းေပးစဥ္ ကာလမွာ အျခားေသာဆု ေက်းဇူးေတာ္မ်ားကို တစ္ခုၿပီး တစ္ခု ထပ္ဆင့္ေပး သနားေတာ္မူေလ့ ရွိပါတယ္။

    (၃) ကိုယ္စီရဲ႕ ဆုေတာင္းခ်က္မ်ားကို ဘုရားရွင္ဟာ မိမိရဲ႕ မဟာ အလိုေတာ္ျမတ္နဲ႔ အညီ အေျဖေပး ေတာ္မူတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆုေတာင္းၾကတဲ့ ေနရာမွာ ကိုယ္ေတာ္၏ အလိုေတာ္သည္ ျပည့္စံု ပါေစေသာ္။ ဘုရား တပည့္ေတာ္၏ အလိုသည္ ေျပာင္းပါေစေသာ္လို႔ ဆုေတာင္း ၾကရပါတယ္။ မိမိရဲ႕ အလိုဆႏၵဟာ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အလိုေတာ္ျမတ္နဲ႔ မကိုက္ညီပါက ဒါမွမဟုတ္ အခ်ိန္မတန္ေသးပါက ဘုရားရွင္ဟာ ဆုေတာင္း သူအေပၚမွာ အျခားေသာ လိုအပ္ေနတဲ့ ဆုေက်းဇူး ေတာ္ေပးၿပီး အခ်ိန္ယူေတာ္မူေလ့ ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒီ ကာလအတြင္းမွာ မိမိရဲ႕ အလိုေတာ္ရင္းနဲ႔ ညီေအာင္ ျပဳျပင္ ပံုသြင္းေပးေတာ္ မူပါတယ္။

    ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ရဲ႕ ထံေတာ္ပါးသို႔ ခ်ဥ္းကပ္ ဆုေတာင္း လာသူတိုင္းကို ျငင္းပယ္သည္ ဟူ၍ မရွိ။ ေတာင္းေသာ ဆုကိုေပးရင္ေပးမယ္၊ အခ်ိန္ယူဖို႔ လိုအပ္ပါက အခ်ိန္ ယူမယ္။ ေတာင္းတဲ့ဆုဟာ အႏၲရာယ္ ျဖစ္ေနပါက မိမိရဲ႕ေရႊဉာဏ္ေတာ္နဲ႔ အညီ မဟာေမတၱာ ေတာ္၌ မိမိရဲ႕ အလိုေတာ္ျမတ္ အတိုင္း အျခားေသာ လိုအပ္ေနတဲ့ ဆုတစ္ခုခုကို ခ်ေပးေတာ္မူပါတယ္။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ အလိုေတာ္ျမတ္ကို လက္မခံ လိုျခင္းဟာ မိမိရဲ႕ အတၱႀကီးမႈ၊ မာန္မာနႀကီးေနမႈေၾကာင့္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလို အခ်ိန္ယူျခင္း၊ ျပဳျပင္ ပံုသြင္းေပးျခင္း ကာလမွာ မိမိ မေတာင္းတဲ့ဆုေတြကိုပဲ ရရွိေနျခင္းကို မိမိက မသိလိုက္၍ ဆုေတာင္း မျပည့္ဟု ေျပာဆိုေနျခင္းသာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ျပစ္ရွိ လူသားေတြ ဘုရားရွင္ထံ ဆုေတာင္းၾကၿပီ ဆိုရင္ တိက်ျပတ္သားတဲ့ အေျဖေလးမ်ိဳးကို တစ္ဆင့္ခ်င္း အစဥ္အၿမဲေပးေလ့ ရွိပါတယ္။ ျပတ္သားတဲ့ ပထမ အေျဖကေတာ့ မိမိသည္ မွားယြင္းေသာ အခ်က္ကို  ေတာင္းဆုပန္ေနပါက No! မေပးႏိုင္ဘူးလို႔ အေျဖေပးေတာ္မူ ပါတယ္။ ျပတ္သားတဲ့ ဒုတိယအေျဖကေတာ့ ေတာင္းဆု ပန္ခ်က္က မွန္ပါ၏။ ဆုေတာင္းေနသူက မွန္ကန္မႈ မရွိ၊ အျပစ္ ဒုစ႐ိုက္ေတြနဲ႔ပဲျပည့္ေနေသးတယ္ ဆိုရင္ Grow! တဲ့။ အဓိပၸါယ္ ကေတာ့ ရင့္က်က္လာေအာင္၊ ထိုက္တန္သူျဖစ္လာေအာင္ ႀကိဳးစား ပါတဲ့။ ျပတ္သားတဲ့ တတိယ အေျဖကေတာ့၊ ေတာင္းဆု ပန္ခ်က္ဟာ အခ်ိန္မတန္ေသး ပါက Slow! ေျဖးေျဖး၊ မေလာနဲ႔လို႔ တိက်တဲ့ အေျဖကိုေပး ပါတယ္။ ျပတ္သားတဲ့ စတုတၳ အေျဖကေတာ့ ေတာင္းဆုပန္ခ်က္လည္း မွန္၊ အခ်ိန္ကလည္း တန္၊ အေျခအေန အားလံုးကလည္း မွန္ကန္လာၿပီဆိုရင္ Go!-ျပည့္ေစတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္စီ ဆုေတာင္းၾကတဲ့ေနရာမွာ ဇြဲနဲ႔၊ အားမေလွ်ာ့ပဲ ဆုေတာင္းပါ။ မရဘူးဆိုတာ မရွိပါဘူး။ တစ္ခုခု ရရွိ ပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ္က်င့္တရား မေကာင္းသူကုိ ဘုရားသခင္ကျပစ္ မထားပါဘူး။ ကိုယ္က်င့္ တရားေကာင္းသူ ျဖစ္လာေအာင္ေျပာင္းလဲလာႏိုင္ဖုိ႔ အတြက္ အခ်ိန္ယူေတာ္မူျခင္း၊ အခ်ိန္ေပးေတာ္မူျခင္း သာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေလာကႀကီးမွာ ဘယ္ေလာက္ပဲ ဆိုးေပ ေတေနသူ ျဖစ္ပါေစ၊ ေသခါနီးမွာေတာ့ ေနာင္တနဲ႔ သံေ၀ဂနဲ႔ တရားရၿပီး တရားေတာ္နဲ႔ အညီ ဘ၀ နိဂံုးခ်ဳပ္ၾကတာ ဘာေၾကာင့္လဲ။ ဘုရားရွင္ရဲ႕ မဟာ ဂ႐ုဏာေမတၱာေတာ္နဲ႔ မိမိတို႔ရဲ႕ေနာင္တ သံေ၀ဂ၊ ဆုေတာင္းေမတၱာ၊ အလွဴအတန္း၊ စိတ္ေကာင္းႏွလံုးေကာင္းနဲ႔ ဆပ္ကပ္မႈေလးေတြ ေပါင္းစည္း သြားျခင္းရလဒ္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျဖၾကား လိုက္ရပါတယ္။ ဖတ္႐ႈရန္ (ရွင္ေယာဟန္ခရစ္၀င္ ၁၈း၉-၁၄)

                                ဘုန္းဘုန္းဒိုမိနစ္ၿဂိဳလ္တု

Read More...