Thursday, May 31, 2012

အေတြးေလးမ်ိဳး

    ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကမၻာလူသားေတြ ေကာင္းစားဖို႔ရန္ ခရစ္ေတာ္ဘုရားရွင္ တရားေတာ္ႏွင့္အညီ ဘယ္လို ကူညီၾကမလဲ။
 
    တစ္ခါက ေတာင္က်ေခ်ာင္းေရစီး ဆင္းေသာ ေခ်ာင္းတစ္ခုရွိတယ္။ အဲ့ဒီေခ်ာင္းဟာ မထင္မွတ္ဘဲ ေရႏွင့္သဲ တဟုန္ထိုး စီးဆင္း လာတတ္တယ္။ ႏွစ္စဥ္ ခရီးသည္မ်ား ထိုေခ်ာင္းကိုျဖတ္စဥ္ သဲလံုး႐ိုက္ၿပီး နစ္ျမဳပ္ ေသဆံုးေလ့ ရွိတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေခ်ာင္းတစ္ဖက္ကမ္းရဲ႕ မနီး မေ၀းမွာ ရွိတဲ့ ရြာသူႀကီးမွ တံတားေဆာက္ေပး၍ ခရီးသည္မ်ား လြယ္ကူစြာ တံတားေပၚမွ ျဖတ္သန္း သြားလာႏိုင္ခဲ့တယ္။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာၾကာ လာတဲ့အခါမွာ တံတားကို ခင္းထားတဲ့ ပ်ဥ္ျပား ႏွစ္ေခ်ာင္း ဟာ ျပဳတ္ထြက္ၿပီး ႏွစ္ေပခန္႔ အက်ယ္ေပါက္ေနတယ္။ တစ္ေန႔မွာ ခရီးသည္ တစ္ေယာက္ဟာ သဲႏွင့္အတူ စီးဆင္းေနတဲ့ ေရလိႈင္းလံုးႀကီး မ်ားကိုၾကည့္ရင္း ထိုတံတားေပၚ တြင္ ျဖတ္ေလွ်ာက္လာစဥ္ ႏွစ္ေပခန္႔ေပါက္ေနေသာ ေနရာမွျပဳတ္က်ရာ သူလည္းေၾကာက္ေၾကာက္ လန္႔လန္႔ႏွင့္ လွန္းဆြဲလိုက္ရာ အေပါက္ေရွ႕မွ ပ်ဥ္ျပားတစ္ေခ်ာင္းကို ဆြဲမိၿပီး တန္းလန္းျဖစ္ ေနတယ္။ တံတားေပၚကိုလည္း ျပန္မတက္ႏိုင္ သျဖင့္ ““ကယ္ၾကပါအံုး ခင္ဗ်ာ၊ ကယ္ၾကပါအံုး”” ဆိုၿပီး အဆက္မျပတ္ ေအာ္ဟစ္ အကူအညီ ေတာင္းေနတယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာ ခရီးသည္တစ္ဦး ေရာက္လာတယ္။ တြဲေလာင္း က်ေနတဲ့လူက ““မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္း ငါ့ကို ကယ္ပါ၊ ကယ္ပါ”” လို႔ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေတာင္းဆို ေနေသာ္လည္း မကူညီဘဲ၊ ““သင္သည္ အရင္ အတိတ္ဘ၀က မေကာင္းတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ယခု မေကာင္းတာ ခံစားရတာ၊ တူေသာ အက်ိဳးေပးတာလို႔ပဲ မွတ္လိုက္ၿပီး ရဲရဲႀကီး လက္ခံလိုက္ပါ”” လို႔ေျပာကာ မကူညီဘဲ တံတားအေပါက္ကို ေက်ာ္ၿပီး ခရီးဆက္ သြားခဲ့တယ္။ 
 
ဒုတိယခရီးသည္တစ္ဦး ေရာက္လာျပန္တယ္။ ဒုကၡေရာက္ေနေသာ သူက ““ေက်းဇူးျပဳၿပီး ကၽြန္ေတာ့္ကို ကယ္ပါ၊ ကယ္ပါ”” လို႔ေတာင္းဆိုေနေသာ္လည္း၊ ထိုသူက ““ငါ ကေတာ့ သူမ်ားရဲ႕ျပႆနာထဲမွာ ၀င္မပါခ်င္ဘူး၊ မင္းလည္းျဖစ္သမွ် အေၾကာင္း အေကာင္းလို႔ပဲ မွတ္လိုက္ကာ ရဲရဲႀကီး ဒုကၡခံၿပီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ သီခ်င္းဆို ေသလိုက္စမ္းပါ”” လို႔ေျပာၿပီး ခရီး ဆက္သြားခဲ့တယ္။ ထို႔ေနာက္ တတိယခရီး သည္ တစ္ဦးေရာက္လာျပန္တယ္။ ဒုကၡေရာက္ ေနတဲ့လူကလည္း ပံုမွန္အတိုင္း ေအာ္ဟစ္ခါ - ကၽြန္ေတာ့္ကို သနားပါ၊ သနားပါဟု အကူအညီ ေတာင္းေနတယ္။ ထိုအခါ ဒီခရီးသည္က ““ငါက ယခုမင္းကို ကယ္မယ္ဆိုရင္ မင္းတစ္ေယာက္ထဲကိုပဲ ငါကယ္တင္ႏိုင္မယ္။ ဒါေပမဲ့ ငါက ယခု မင္းကို မကယ္လိုက္ဘူးဆိုလွ်င္ မင္းဟာဒီ ေခ်ာင္းထဲမွာ ျပဳတ္က်ၿပီး၊ သဲလံုးလိႈင္း႐ိုက္ကာ ႏွစ္ျမဳပ္ေသဆံုးသြားမယ္၊ အဲ့ဒီအခ်ိန္က်မွ ငါက ရြာသူႀကီးထံသြားၿပီး မင္းေသဆံုးရတဲ့ အေၾကာင္းႏွင့္ ေနာက္ထပ္ခရီးသည္မ်ား မက်ေအာင္ တံတားကိုျပင္ခိုင္း လိုက္မယ္ဆိုလွ်င္ ဒီတံတားကို ျဖတ္သြားတဲ့ ခရီးသည္ အမ်ားစုကို ကယ္တင္ႏိုင္မယ္၊ အမ်ားေကာင္းစားေရးအတြက္ မင္းအသက္ကို စေတးလိုက္စမ္းပါလို႔”” ေျပာၿပီး ခရီးကို ဆက္သြားခဲ့တယ္၊ တံတား ေအာက္တြင္ တြဲေလာင္း က်ေနေသာ လူက ““ဇြဲမ ေလ်ာ့ဘဲ အဆက္မျပတ္ ေအာ္ဟစ္ အကူအညီ ေတာင္းေနတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ မလွမ္းမကမ္း တြင္ ေတာင္ယာ လုပ္ေနေသာ အဖိုးအိုဟာ ေအာ္ဟစ္အကူအညီ ေတာင္းသံကို ၾကားသြားၿပီး အဖ်ားတြင္ ခ်ိတ္တတ္ထားေသာ ၀ါးေလွကားေလးကို ယူကာေျပးလာၿပီး ထိုလူနားေရာက္တဲ့ အခါမွာ ၀ါးေလွကားကို တံတား အေပါက္ထဲခ်ၿပီး အဖ်ားမွခ်ိတ္ႏွင့္ တံတားပ်ဥ္ျပား တစ္ခ်ပ္ကို ခ်ိတ္ထားလိုက္တယ္။ ထိုတြဲေလာင္းက်ေန ေသာလူသည္ ၀ါးေလွကားကို ဖမ္းဆြဲၿပီး တံတား ေပၚသို႔ ျပန္တက္ လာႏိုင္ခဲ့တယ္၊ အေပၚသို႔ ေရာက္ေတာ့ ထိုလူက ““အဖိုးကို ေက်းဇူး အမ်ား ႀကီးတင္ပါတယ္၊ ကၽြန္ေတာ္က အေမေပးတဲ့ အသက္ မရွိေတာ့ပါဘူး၊ အဖိုးေပးတဲ့ အသက္ပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္။ ကံေကာင္းေပလို႔၊ ဒီ၀ါးေလွကားေလးလည္း ခ်ိတ္ကေလး တပ္ထားလို႔ ေပါ့၊ ဒါနဲ႔ အဖိုး၊ ဒီခ်ိတ္ကေလးက ဘာအတြက္ တပ္ထားတာလဲ။ ဒီအခ်ိန္မွာ အဖိုးအိုက ““မင္း လို ဒီတံတားမွာ တြဲေလာင္းက်ေနလို႔ ကယ္ခဲ့တာ မင္းနဲ႔ဆိုရင္ သံုးေယာက္ရွိၿပီ၊ ပထမလူကို ကယ္တုန္းက ဒုကၡေရာက္လို႔ ေနာက္ လူကို လြယ္လြယ္ကူကူႏွင့္ ကယ္ႏိုင္ေအာင္ ဒီ၀ါးေလွကားထိပ္ဖ်ားမွာ ဒီခ်ိတ္ကေလး တပ္ထားတယ္လို ႔ေျဖ လိုက္တယ္။

    ယခု ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီခရီးသြား သံုးေယာက္ႏွင့္ အတူ အဖိုးအိုရဲ႕ အေတြးေတြကို သခင္ ခရစ္ေတာ္ဘုရားရွင္၏ ေမတၱာတရားႏွင့္ ျပန္လည္ သံုးသပ္ၾကည့္ရေအာင္၊ “ေမြးစ ကတည္းက မ်က္စိ မျမင္တဲ့ ကေလးတစ္ေယာက္ကို ခရစ္ေတာ္ဘုရားထံ ေခၚလာၿပီး ““ဒီကေလးရဲ႕ အတိတ္က မေကာင္းတဲ့ အျပစ္ေၾကာင့္လား၊ မိဘေတြရဲ႕ အျပစ္ေၾကာင့္လား၊ ဒီကေလးဟာ ဘာေၾကာင့္ ေမြးစကတည္းက မ်က္စိ မျမင္ဘဲ ေမြးဖြားခဲ့ရတာလဲ။ ဒီအခ်ိန္မွာ ခရစ္ေတာ္ ဘုရားရွင္က အတိတ္ဘ၀က မေကာင္းခဲ့လို႔ ယခု မေကာင္းတာ ခံစားရတာလို႔ မေျပာပါဘူး။ ဘုရားသခင္ရဲ႕ ဘုန္းဂုဏ္ေတာ္ တိုးပြားဖို႔ အတြက္ ျဖစ္တယ္ဆိုၿပီး ေမတၱာတရားျပကာ ဒီကေလးကို မ်က္စိျပန္ျမင္ေစခဲ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ယခု ခံစားေနရတဲ့ ေကာင္းျခင္း၊ ဆိုးျခင္းသည္ အတိတ္ဘ၀ႏွင့္ လံုး၀ မသက္ဆိုင္ပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ အရင္ အတိတ္ဘ၀ ဆိုတာ မရွိလို႔ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပထမ ခရီးသြား တစ္ေယာက္ရဲ႕ အရင္ အတိတ္ဘ၀က မေကာင္းခဲ့လို႔ ယခုမေကာင္းတာ ခံစားရတာ ဆိုတဲ့အေတြးကို ကၽြန္ေတာ့္ အေနႏွင့္ လက္မခံဘဲ၊ ခရစ္ေတာ္ ဘုရားရွင္လို ေမတၱာတရားကို ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး ကူညီရမယ္။

    ႏူနာေရာဂါ စြဲေနေသာ လူဆယ္ေယာက္ဟာ သခင္ခရစ္ေတာ္ ဘုရားရွင္ထံ ေအာ္ဟစ္ၿပီး သူတို႔ရဲ႕ေရာဂါကို ကုသေပ်ာက္ကင္းဖို႔ ေတာင္းဆိုတဲ့အခါမွာ ခရစ္ေတာ္ဘုရားရွင္က ““ျဖစ္သမွ် အေၾကာင္း အေကာင္းပဲ ခံယူလိုက္ပါလို႔ မေျပာခဲ့ပါဘူး။ ေမတၱာတရားကို ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး ကုသေပးခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ တို႔ကို လူတစ္ေယာက္က အဆိပ္ေရ လာတိုက္တယ္ဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တို ႔ေသာက္မွာလား၊ အဆိပ္ေရသည္ လူကိုေသေစသည္ဆိုတဲ့ ဉာဏ္ပညာကို ဘုရားကေပးထားတယ္။ ဒီေနရာမွာ ဘုရားကို ယံုတယ္ မေသဘူးလို ႔ေတြးၿပီး ေသာက္မယ္ဆိုလွ်င္ ဘုရားသခင္ကို စံုစမ္းျခင္း မျပဳရ ဆိုတဲ့ က်မ္းခ်က္ကို ခ်ိဳးေဖာက္ရာေရာက္တယ္။ ဘုရားေပးတဲ့ အသိဉာဏ္ကို ေစာ္ကားရာ ေရာက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဒုတိယ ခရီးသည္ရဲ႕ ““ျဖစ္သမွ် အေၾကာင္း အေကာင္းပဲ”” ဆိုတဲ့ အေတြးကိုလည္း ကၽြန္ေတာ့္ အေနႏွင့္ လက္မခံဘဲ ခရစ္ေတာ္ ဘုရားရွင္လို ေမတၱာတရားေရွ႕တန္းတင္ၿပီး ကူညီရမယ္။

    တတိယ ခရီးသည္ကေတာ့ လူအမ်ား ေကာင္းစားဖို႔၊ လူတစ္ေယာက္ကို စေတးသင့္တယ္ဆိုတဲ့ အေတြးျဖစ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သတိထားရမွာက လူအမ်ားသည္ လူတစ္ဦးစီ ေပါင္းစပ္ထားျခင္းျဖစ္တယ္။ လူအမ်ားစုကို ကူညီဖို႔အတြက္ လူတစ္ဦး တစ္ေယာက္ကို ေမတၱာတရားထား ကူညီဖို ႔ေမ့သြားတတ္ၾက တယ္။

    ခရစ္ေတာ္ဘုရားရွင္သည္ သဲကႏၲရတြင္ လူေပါင္း ငါးေထာင္ေက်ာ္ကို ေကၽြးေမြးခဲ့စဥ္က လူငယ္တစ္ဦးထံမွ မုန္႔ငါးလံုးႏွင့္ ငါးႏွစ္ေကာင္ကို လက္ခံယူၿပီး၊ လူေပါင္း ငါးေထာင္ေက်ာ္ကို ေကၽြးေမြးခဲ့ရာမွာ ထိုလူငယ္လည္း လူ ေပါင္း ငါးေထာင္ေက်ာ္ထဲမွာ အပါအ၀င္ စားသံုးရတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ တတိယ ခရီးသြားတစ္ေယာက္ရဲ႕ လူအမ်ား ေကာင္းစားဖို႔၊ လူတစ္ေယာက္ကို စေတးသင့္တယ္ဆိုတဲ့ ယံုၾကည္ခ်က္ ကိုလည္းပဲ ကၽြန္ေတာ့္အေနနဲ႔ လက္မခံဘဲ ခရစ္ေတာ္ဘုရားရွင္ကဲ့သို႔ ေမတၱာတရားကို ေရွ႕တန္းတင္ၿပီး လူတစ္ဦး တစ္ေယာက္ႏွင့္ အတူ၊ လူအမ်ားကိုလည္း ကယ္တင္ရမွာျဖစ္တယ္။

    စတုတၳ အဖိုးအိုကေတာ့ ဒုကၡေရာက္ ေနတဲ့ လူေတြကို ကူညီဖို႔ပဲ စဥ္းစားၿပီး၊ လူေတြ ဒုကၡ မေရာက္ေအာင္၊ တံတားေပၚက ျပဳတ္မက် ေအာင္ကိုေတာ့ မစဥ္းစားတဲ့သူျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ခရစ္ေတာ္ဘုရားရွင္သည္ ငရဲမွာတြဲ ေလာင္းျဖစ္ေနတဲ့ သူေတြကိုလည္း သူ၏ ေက်းဇူးေတာ္ျဖင့္ ကယ္တင္ၿပီး၊ ငရဲမွာ ဒုကၡ မခံစားရေအာင္လည္း နည္းလမ္းေတြ ေပးခဲ့တယ္။ ခရစ္ေတာ္ ဘုရားရွင္ေပးခဲ့တဲ့ နည္းလမ္းကေတာ့ ““သင္၏ ဘုရားရွင္ကို စိတ္ႏွလံုး အႂကြင္းမဲ့၊ စြမ္းအားရွိသမွ်၊ ဉာဏ္ရွိသမွ်ႏွင့္ ခ်စ္ေလာ့။ ကိုယ္ ႏွင့္ နီးစပ္ေသာ သူကို ကိုယ့္ကိုယ္ကို ခ်စ္သလို ခ်စ္ပါ””ဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ခရစ္ေတာ္ဘုရားရွင္ကို အတုယူၿပီး၊ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့ လူေတြကို ေမတၱာတရားကို ေရွ႕တန္းတင္ကာ ကူညီေပး သလို၊ လူေတြ ဒုကၡမေရာက္ေအာင္လည္း နည္းလမ္းေတြ ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီလိုဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကမၻာႀကီးဟာ ၿငိမ္းခ်မ္း သာယာေသာ၊ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေကာင္းေသာ ကမၻာႀကီး ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။
            
             ဘုန္းေတာ္ႀကီး
         ဂၽြန္ေဘာစကိုစိုးလင္း

Read More...

Sunday, May 27, 2012

တစ္ႀကိမ္


အေသခံျခင္း တိုင္ေအာင္
အေစခံေသာ....
အျပစ္ေျပျခင္း တိုင္ေအာင္
ယဇ္ပူေဇာ္ရာျဖစ္ေသာ
သက္သာႏွစ္သိမ့္ျခင္း၏
မူလျဖစ္ေသာ...
ကိုးစားသူတို႔၏
ကယ္တင္ရာျဖစ္ေသာ...ေယဇူးေရႊႏွလံုးေတာ္

ခႏၶာ ၀ိညာဥ္ ခြန္အား အစြမ္းရွိသမွ် ခ်စ္ဖို႔
ကိုယ္နဲ႔ နီးစပ္ေသာသူ ကိုယ္ရွင္ကဲ့သို႔ ခ်စ္ဖို႔
အတၱနဲ႔ ခ်ည္ေႏွာင္ထား မိုက္မိုက္လြန္းတဲ့ ႏွလံုးသားေတြ
ျဖဴစင္ဖို႔ ခြန္အားမ်ားေပးေတာ္မူပါ

ေသခ်ာၿပီ သင္ဟာ...
ဘုရားသခင္ကို ခ်ီးမြမ္းျခင္းနဲ႔ အတူ ဆုေတာင္းျခင္းအမႈ
တစ္ႀကိမ္ျပဳခဲ့ၿပီ။        ။
                စန္းယုပိုင္(ဟသၤာတ)

Read More...

Friday, May 25, 2012

အပယ္ခံလိုက္ရေသာ က်မ္းဘယ္ႏွစ္က်မ္းရွိပါသလဲ။ ဘုရားသခင္ရဲ႕ ႏႈတ္ကပါတ္ေတာ္ကို သမၼာက်မ္းစာအုပ္ထဲမွ ဘယ္သူပယ္ပိုင္ခြင့္ရွိသနည္း။

အေမး။ ။ထပ္ဆင့္တရား၀င္က်မ္းမ်ားကို ပ႐ိုတက္စတန္ ခရစ္ယာန္ သမၼာက်မ္းစာအုပ္ ထဲမွာ မေတြ႔ရပဲ အပယ္က်မ္းဟုလည္းေခၚဆို ထားတာေတြ႔ရပါတယ္။ အပယ္ခံလိုက္ရေသာ က်မ္းဘယ္ႏွစ္က်မ္းရွိပါသလဲ။ ဘုရားသခင္ရဲ႕ ႏႈတ္ကပါတ္ေတာ္ကို သမၼာက်မ္းစာအုပ္ထဲမွ ဘယ္သူပယ္ပိုင္ခြင့္ရွိသနည္း။ ?
    
    အတိုၿခံဳးေျဖၾကား ရမယ္ဆိုရင္၊ ဂ်ဴး လူမ်ိဳးေတြရဲ႕ သန္႔ရွင္းေသာ သမၼာက်မ္း စာအုပ္ ေပါင္းဟာ (၄၆)က်မ္း ရွိခဲ့ပါတယ္။  ဘီစီ(၂၅၀) နဲ႔(၃၀၀)ႏွစ္မ်ား အၾကား အီဂ်စ္ျပည္ကို အုပ္စိုး ေတာ္မူခဲ့တဲ့ ဒုတိယေျမာက္ တိုေလးမီဘုရင္ ဖီလာဒဲဖုစ္မင္းျမတ္ဟာ မိမိ တိုင္းျပည္အတြင္းရွိ ဂရိ စကားေျပာ ဂ်ဴးလူမ်ဳိးမ်ားအတြက္  ဂ်ဴးလူမ်ိဳးမ်ားရဲ႕ သန္႔ရွင္းေသာ သမၼာက်မ္းစာအုပ္မ်ားကို ေဟၿဗဲဘာသာမွ ဂရိတ္ဘာသာသို႔ ဘာသာျပန္ ဆိုရန္ အမိန္႔ေတာ္ ထုတ္ျပန္ခဲ့တဲ့အတြက္ အမိန္႔ ေတာ္နဲ႔ အညီ ဘာသာျပန္ဆိုခဲ့တဲ့ စာအုပ္ကို ဆဲပ္တြာဂ်င္လို ႔ေခၚတယ္။ အဲ့ဒီ ဂရိတ္ဘာသာ စကားနဲ႔ ေရးသားထားတဲ့ ဓမၼေဟာင္းသမၼာ က်မ္းစာအုပ္ကို ခရစ္ယာန္မ်ားက ဗဟိုျပဳခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီေရွးဦးေခတ္ ကာလပိုင္းမွာ ဂရိဘာသာစကားက ေရပန္းစားေနတဲ့ အခ်ိန္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေရွးဦး ခရစ္ယာန္မ်ားက ဂရိဘာသာ ဆဲပ္တြာဂ်င္ ဓမၼေဟာင္းသမၼာ က်မ္းစာကိုပဲ ဗဟိုျပဳခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ေဟၿဗဲ ဓမၼေဟာင္း သမၼာက်မ္းစာမ်ားကို ေလ့လာရာ အားလံုး ဓမၼေဟာင္းက်မ္း (၄၆)က်မ္း တိတိရွိခဲ့ ပါတယ္။

    ဓမၼေဟာင္း က်မ္းမ်ားကို ေဟၿဗဲဘာသာစကားမွ ဂရိတ္ဘာသာ စကားသို႔ ဘာသာ ျပန္ခ်ိန္ၿပီးသည့္ အခ်ိန္မွစ၍ ခရစ္သကၠရာဇ္ ေအဒီ(၉၀)ခုႏွစ္အထိ ဓမၼေဟာင္းက်မ္း(၄၆) ေစာင္ တိတိရွိခဲ့ပါတယ္။ အမိ ကက္သလစ္ အသင္းေတာ္ႀကီးကလည္း၊ ဤဓမၼေဟာင္းက်မ္း (၄၆)က်မ္းလံုးကို တရား၀င္က်မ္း အစစ္မ်ား အျဖစ္ သံဃာယနာတင္ အစည္းအေ၀းပြဲမ်ား အႀကိမ္ႀကိမ္ျပဳလုပ္လွ်က္ စစ္ေဆးၿပီးမွ အတည္ျပဳ ေပးခဲ့ၿပီး တရား၀င္က်မ္း ဓမၼေဟာင္းက်မ္း (၄၆) က်မ္းအျဖစ္ အတည္ျပဳ လက္ခံခဲ့ပါတယ္။

    ခရစ္ေတာ္ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ က်မ္းတတ္ပုဂၢိဳလ္မ်ားနဲ႔ ေဆြးေႏြးခဲ့တဲ့အခ်ိန္ မ်ားမွ ဤဓမၼေဟာင္းက်မ္း (၄၆)က်မ္းမ်ားကို ကိုးကားလ်က္၊ အေထာက္အထားမ်ားျပၿပီး တရားေပးေျဖရွင္း ခဲ့သလို ဂ်ဴးဘာသာ၀င္မ်ားကို ေရွးဦး ခရစ္ယာန္မ်ားကလည္း ခရစ္ေတာ္ ဘုရားရွင္ကဲ့သို႔ အယူ၀ါဒ ယံုၾကည္မႈ ဆိုင္ရာမ်ားနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ဤက်မ္းမ်ားကို ကိုးကားေျဖရွင္း ျငင္းခံု ခဲ့ၾကတဲ့အတြက္ ေရွးဦးခရစ္ယာန္မ်ားရဲ႕ အဓိကထားေထာက္ျပခဲ့တဲ့ က်မ္းမ်ားကိုျပန္လည္ မေခ်ပႏိုင္ေတာ့တဲ့ အတြက္ ခရစ္သကၠရာဇ္ ေအဒီ(၉၀)ခုႏွစ္မွာ ဂ်ဲမီဏီးယားၿမိဳ႕တြင္ ဂ်ဴး ဘာသာေရးေခါင္းေဆာင္မ်ားဟာ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးမ်ား ညီလာခံအစည္းေ၀းႀကီး ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကၿပီး၊ အဲ့ဒီ ညီလာခံ အစည္းေ၀းမွာပဲ မိမိတို႔ႏွစ္ေပါင္း ၄၀၀ေက်ာ္မွ် လက္ခံလာခဲ့ၾကတဲ့ တရား၀င္ ဒီသမၼာက်မ္းစာမ်ားကို ႏိုင္ငံျခား တိုင္းတစ္ပါးမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ေသာ က်မ္းမ်ားျဖစ္သည္ဟု ဆိုကာ အဓိက က်မ္းႀကီး (၇)က်မ္းနဲ႔ အခ်ိဳ႕ေသာ က်မ္းမ်ားမွ က်မ္းပိုဒ္အခ်ိဳ႕ကို ေဟၿဗဲ က်မ္းစာအုပ္ထဲမွ တစ္ခဲနက္ တရား၀င္ ပယ္ခ် ပစ္လိုက္ ၾကပါေတာ့တယ္။ အဲဒီ အခ်ိန္ကစၿပီး ဂရိစကား ေျပာ ဂ်ဴးေတြရဲ႕ ဆဲလပ္တြာဂ်င္ သမၼာက်မ္းထဲမွာ ဓမၼေဟာင္းက်မ္း (၄၆)က်မ္း ရွိေနခဲ့ေပမယ့္ ေဟၿဗဲ ဂ်ဴးစစ္စစ္ ဂ်ဴးစကားေျပာ ဂ်ဴးေတြရဲ႕ ေဟၿဗဲ ဓမၼေဟာင္းသမၼာ က်မ္းထဲမွာေတာ့ (၃၉) က်မ္းသာ က်န္ပါေတာ့တယ္။ ခရစ္ယာန္မ်ား လက္ကိုင္ျပဳထားတဲ့ ဆဲပ္တြာဂ်င္ ဂရိဘာသာနဲ႔ ေရးသားထားတဲ့ (၄၆)က်မ္းကို အမိကက္သလစ္ သာသနာေတာ္ႀကီး အေနနဲ႔ သစၥာရွိရွိ ဆက္လက္ ယံုၾကည္ လက္ခံလွ်က္ ရွိေနပါတယ္။ ခရစ္ယာန္ ေတြရဲ႕ မူရင္းက်မ္းစာမွာ ဂရိဘာသာစကားျဖင့္ ေရးသားထားတဲ့ ဆဲပ္တြာဂ်င္ က်မ္းစာအုပ္ပဲျဖစ္ ပါတယ္။ ေဟၿဗဲက်မ္း မဟုတ္ပါ။ ဓမၼသစ္က်မ္း (၂၇)ေစာင္လံုးမွာလည္း က်မ္းေရးပုဂၢိဳလ္မ်ား က ဂရိဘာသာ စကားမ်ားျဖင့္သာ ေရးသား ေတာ္မူခဲ့ၾကပါတယ္။ ေဟၿဗဲ ဘာသာရပ္နဲ႔ေရးသားေတာ္ မမူခဲ့ၾကပါ။ ခရစ္သကၠရာဇ္ (၃၈၂) ခုႏွစ္ ရာစုအားျဖင့္ (၄)ရာစုတြင္ ရဟႏၲာသူေတာ္ျမတ္ စိန္ေဂ်႐ုမ္း အရွင္ျမတ္မွ ဂရိဘာသာ စကားမွ လက္တင္ဘာသာ စကားသို႔ ဘာသာျပန္ဆိုခဲ့တဲ့ ဗားလ္ဂိတ္ သမၼာက်မ္းစာေတာ္ျမတ္ ထဲမွာ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးမ်ား ပယ္ခဲ့တဲ့ ဒီက်မ္းမ်ားကို ခရစ္ယာန္တိုင္း သိဖို႔အတြက္ အပိုင္းလိုက္ သီးသန္႔ ဘာသာျပန္ဆိုေဖာ္ျပထားတာ ေတြ႕ႏိုင္ပါတယ္။

    ခရစ္သကၠရာဇ္ (၁၅၂၄)ခုႏွစ္ေနာက္ပိုင္း၊ အမိ ကက္သလစ္အသင္းေတာ္ႀကီးမွ မာတင္လူသားရဲ႕ ပ႐ိုတက္စတန္ ခရစ္ယာန္အသင္းခြဲ ထြက္သြားတဲ့ အခါက်မွ ဒို႔က ကက္သလစ္ မဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုတာကို ျပသည့္ အေနျဖင့္ အမိ အသင္းေတာ္ အေျချပဳထားတဲ့ ဆဲပ္တြာဂ်င္ က်မ္းစာအုပ္ကို ပယ္ၿပီး ဂ်ဴးစစ္စစ္ ဂ်ဴးဘာသာ၀င္တို႔ အသံုးျပဳသည့္ ေဟၿဗဲက်မ္းစာအုပ္ကို အေျချပဳလိုက္တဲ့အတြက္ ပ႐ိုတက္စတန္ ခရစ္ယာန္ သမၼာက်မ္းစာအုပ္ထဲမွာ ဓမၼေဟာင္း က်မ္း(၄၆)က်မ္း မရွိေတာ့ဘဲ (၃၉)က်မ္းသာ က်န္ပါေတာ့တယ္။

    မာတင္လူသာရဲ႕ ေနာက္လိုက္မ်ားမွ ဓမၼေဟာင္းက်မ္း အခ်ိဳ႕ကို ပယ္လိုက္႐ံု သာမက ဓမၼသစ္က်မ္း အခ်ိဳ႕ကိုလည္း ပယ္ခဲ့ၾကျပန္ ပါ တယ္။ လူသာရဲ႕ အသင္းက ပယ္လိုက္တဲ့ ဓမၼသစ္က်မ္း တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့-
(၁) ရွင္ေယာဟန္ ၾသ၀ါဒစာမ်ား၊
(၂) ေဟၿဗဲၾသ၀ါဒစာ၊
(၃) ရွင္ယုဒၾသ၀ါဒစာ၊
(၄)ဗ်ာဒိတ္က်မ္းမ်ား ပဲျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းက်မွ အျခားေသာ ပ႐ိုတက္စတန္ ခရစ္ယာန္ဂိုဏ္းခြဲမ်ားက ဓမၼသစ္က်မ္း (၂၇) ေစာင္လံုး လက္ခံခဲ့ၾကလို႔ လူသာရဲ႕ပ႐ိုတက္စတန္ ခရစ္ယာန္အသင္း ဂိုဏ္းကလည္း မိမိတို႔ပယ္ခဲ့တဲ့ ဓမၼသစ္က်မ္းမ်ားကို ျပန္လည္ လက္ခံ လာခဲ့ၾကျပန္ေတာ့တယ္။ ဓမၼေဟာင္းက်မ္းကို ေတာ့ ေဟၿဗဲဘာသာ ဂ်ဴးက်မ္းကိုပဲ လက္ခံေနတဲ့ အတြက္ (၃၉)က်မ္းသာ က်န္ေနပါေတာ့တယ္။

    ဒီလို ပါလက္စတိုင္းက ဂ်ဴးမ်ားနဲ႔ ပ႐ိုတက္စတန္ ခရစ္ယာန္ဂိုဏ္းကြဲမ်ားက ဓမၼ ေဟာင္းက်မ္းမွ (၇)က်မ္းနဲ႔ အခ်ိဳ႕ေသာ ဓမၼ ေဟာင္းက်မ္းမ်ားမွ က်မ္းပိုဒ္အခ်ိဳ႕ကို ပယ္လုိက္ျခင္းအတြက္ - အမိ ကက္သလစ္သာသနာ ေတာ္ႀကီးက မိမိရဲ႕ ဘာသာ၀င္ သားသမီးမ်ား သံသယမကင္း၊ မျဖစ္ရွိေစရန္ အတြက္ ခရစ္ သကၠရာဇ္ (၁၅၄၆)ခုႏွစ္မွာ ၾတင္းၿမိဳ႕၌ သံဃာယနာတင္ အစည္းအေ၀းပြဲႀကီး ျပဳလုပ္ခဲ့ၿပီး အဲဒီ သံဃာယနာတင္ အစည္းအေ၀းပြဲႀကီးက ““ထိုက်မ္းမ်ားသည္ အမိ ကက္သလစ္အသင္း ေတာ္ႀကီး အတြက္၊ တရား၀င္၍ သန္႔ရွင္းေသာ သမၼာက်မ္းစာမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း အျခားေသာ က်မ္းစာမ်ားႏွင့္ တန္းတူညီတူ လက္ခံ ႐ိုေသၾက ရမည္ျဖစ္ေၾကာင္း”” တရား၀င္အတိအလင္း ထုတ္ျပန္ ေၾကျငာေပးခဲ့ျပန္ပါတယ္။

    ကက္သလစ္ ခရစ္ယာန္သာသနာ ေတာ္ႀကီးအတြက္ ထပ္ဆင့္ တရား၀င္က်မ္းမ်ား ျဖစ္ေပမယ့္ ပ႐ိုတက္စတန္ ခရစ္ယာန္မ်ားနဲ႔ ေဟၿဗဲဘာသာ၀င္ ဂ်ဴးလူမ်ိဳးမ်ား လက္မခံၾက ေတာ့ပဲ ပါယ္ခဲ့ၾကတဲ့ ဓမၼေဟာင္းပယ္က်မ္း က်မ္း(၇)က်မ္းနဲ႔ အခ်ိဳ႕ေသာက်မ္းပိုဒ္မ်ားကေတာ့ (၁) တိုဘိယ၀တၳဳ၊ (၂) ယုဒိႆ၀တၳဳ (၃) ပညာပါရမီက်မ္း၊ (၄) နီတိေဒသနာက်မ္း (၅) ဘာ႐ုခ္အနာဂတၱိက်မ္း ဒုတိယတြဲ၊ (၆) မကၡာဘီ သမိုင္း ပထမတြဲ (၇) မကၡာဘီသမိုင္း ဒုတိယတြဲ -စတဲ့ က်မ္းႀကီး (၇)က်မ္းနဲ႔ အခ်ိဳ႕ေသာက်မ္း ပိုဒ္မ်ားျဖစ္တဲ့ ဒံေယလအနာဂတၱိက်မ္းနဲ႔ ဧႆတာ၀တၳဳ က်မ္းပိုဒ္မ်ား ပဲျဖစ္ေၾကာင္း ေျဖၾကားလိုက္ပါတယ္။

    ဘုရားသခင္ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစ။
                                 ဘုန္းေတာ္ႀကီး ဒိုမိနစ္ၿဂိဳလ္တု

Read More...