Thursday, October 6, 2011

ခရစ္ေတာ္၌ သည္းခံျခင္း

ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ ဤေလာကႀကီးတြင္ ေနထိုင္စဥ္အတြင္း လူအမ်ဳိးမ်ဳိးႏွင့္ဆက္ဆံ ေပါင္းသင္းၾကပါသည္။ စကားပံုတစ္ခုပင္ ႐ွိ သည္။ "လူအမ်ဳိးမ်ဳိး စိတ္အေထြေထြ" တဲ့။ ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ လူသားမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လူအဖြဲ႕အစည္းအတြင္း ေနထိုင္ၾကရသည္။ ထိုေၾကာင့္လည္း ႐ုံး၊ ဌာန၊ ေက်ာင္း၊ တကၠသိုလ္၊ အသင္းအဖြဲ႕၊ အိမ္၊ ဘုရားေက်ာင္း၊ ဘုန္းႀကီး ေက်ာင္းစသည့္ လူ႕အဖြဲအစည္းအတြင္း က်င္ လည္ေနထိုင္ၾကရသည္။ လူ႕အဖြဲ႔အစည္း အတြင္းတြင္ ေကာင္းသည့္အရာမ်ား ႐ွိသလို၊ မေကာင္းသည့္ အရာမ်ားလည္း ႐ွိၾကသည္။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ပါေစ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ ဤလူ႔ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံသည့္ အခါ ေျပလည္သည့္ဆက္ဆံေရး ႐ိွသလို မေကာင္းသည့္ အရာမ်ားလည္း ႐ွိၾကသည္။ ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ပါေစ။ ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ ဤလူ႕အဖြဲ႕အစည္းမ်ားႏွင့္ ေ႐ွာင္လႊဲ၍မရႏိုင္ၾကပါ။ ဘာ ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ လူသားမ်ားပင္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ဤလူ႕ အဖြဲ႔အစည္းအတြင္းတြင္ ဆက္ဆံၾကသည့္ အခါ လူအမ်ဳိးမ်ဳိး ပါ၀င္ေနေသာေၾကာင့္ ေျပလည္သည့္ ဆက္ဆံေရးမ်ား ၊ မေျပလည္သည့္ ဆက္ဆံ ေရးမ်ားကို အနည္းႏွင့္အမ်ား ႀကံဳေတြ႕ၾကရမည္။ ထိုက့ဲသို႕ ႀကံဳေတြ႕ၾကရသည့္ အခါ သည္းခံရမည္ျဖစ္သည္။ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းဟု ဆိုရာတြင္ လူေပါင္းစံု၊ စ႐ိုက္ေပါင္းစံု ပါ၀င္ဖြဲ႕စည္းထားသည္။ ကခ်င္၊ ကယား၊ ကရင္၊ ခ်င္း စသည့္ လူမ်ဳိးေပါင္းစံု ဖြဲ႕စည္းထားသည္။ ထိုက့ဲသို႕ လူမ်ဳိးေပါင္းစံု ဖြဲ႕စည္းထားမွလည္း လူ႕အဖြဲ႕ အစည္းသည္ လွပမည္ျဖစ္သည္။ ပန္းဥယ်ာဥ္ ႀကီးကို ပဲၾကည့္ပါ။ အျဖဴေရာင္ ပန္းတစ္မ်ဳိး တည္းသာပြင့္ေနေသာ ဥယ်ာဥ္ႀကီးျဖစ္လွ်င္ လံုး၀ၾကည့္ေကာင္းေသာ ပန္းဥယ်ာဥ္ျဖစ္မည္ မဟုတ္ပါ။ေရာင္စံု ဖူးပြင့္ေနေသာ ပန္းဥယ်ာဥ္ ႀကီးျဖစ္မွသာ အလြန္လွပၾကည့္ေကာင္းေသာ ဥယ်ာဥ္ႀကီးျဖစ္မည္ျဖစ္သည္။ ၀တၳဳတစ္ပုဒ္ ဖတ္႐ႈရာတြင္လည္း ရသတစ္ခုတည္း ပါ၀င္ ေသာ၀တၳဳကုိ ဖတ္ရလွ်င္ လံုး၀ ဆြဲေဆာင္မႈ မ႐ွိ၊ ဖတ္႐ႈ၍ မေကာင္းေသာ ၀တၳဳတစ္ပုဒ္ျဖစ္ေန မည္ျဖစ္သည္။ ရသမ်ဳိးစံုပါ၀င္ေသာ ၀တၳဳက ပင္လူတို႕ကုိ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ေသာ နာမည္ေက်ာ္ ၀တၳဳေကာင္း တစ္ပုဒ္ျဖစ္မည္။ ထိုကဲ႕သို႔ပင္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတြင္လည္း လူမ်ဳိးေပါင္းစံု ပါ၀င္ ေသာ အဖြဲ႕အစည္းက လူတို႕၏စစ္မွန္ေသာ ဆက္ဆံေရးကို ေပၚေပါက္ႏိုင္ေစ ပါသည္။ ထိုကဲ့သို႕ လွပေသာ ပန္းဥယ်ာဥ္ႀကီး ကဲ႕သို႔ပင္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းသည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဆက္ဆံေရး မေျပလည္မႈမ်ား ႐ွိတတ္သည္။ ဤဆက္ဆံေရး မေျပလည္မႈမ်ားကုိ ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ သည္းခံျခင္းအားျဖင့္ ေနထိုင္ေပါင္းသင္း ဆက္္ဆံၾကရမည္။ သည္းခံျခင္းသည္ မသည္းခံ ႏိုင္ေသာအရာျဖစ္မွသာလွ်င္ ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ ကိစၥရပ္တစ္ခုခုတြင္ ဘယ္ေလာက္ သည္းခံႏိုင္တယ္၊ မသည္းခံႏိုင္ဘူးလဲ ဆိုတာ အေျဖထြက္ လာမည္။ သည္းခံျခင္းသည္ ခံရစဥ္အခါတြင္ ဘယ္လိုမွသည္းမခံႏိုင္ပါ။ ေဒါသထြက္ခ်င္သည္။ လက္တံု႕ျပန္ခ်င္သည္။ စိတ္ထဲတြင္ မခံမရပ္ႏိုင္ ႏွင့္ စိတ္မ႐ွည္မႈမ်ားျဖစ္ေပၚလာသည္။ သို႔ရာတြင္ သည္းမခံႏိုင္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚလာေသာအခါ သည္းခံၾကည့္လိုက္ပါ။ သည္းခံလိုက္သည့္ အခ်ိန္မွာမူ ခံရခက္သည္။ သို႔ေသာ္လည္း သည္းခံ ၿပီးခ်ိန္တြင္ သည္းခံလိုက္သည့္ အက်ဳိးေက်းဇူးကို ခံရမည္ျဖစ္သည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သည္းခံလိုက္ျခင္း အားျဖင့္ တစ္ဖက္လူေရာ၊ သည္းခံလိုက္သည့္ လူပါေကာင္းမြန္ေသာ အက်ိဳးေက်းဇူးကို ခံစားရမည္ျဖစ္သည္။ ဘာႏွင့္တူသလဲဆိုရင္ ေလွကား တစ္ခုကိုတက္သည္ႏွင့္ တူသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔သည္ ေလွကားကို တက္သည့္အခါတြင္ သတိမထားမိပါက တစ္ထစ္ခ်င္း တက္သည့္အခါ သိပ္ၿပီး မသိသာပါ။ တစ္ထစ္ခ်င္းတက္ၿပီး ထိပ္ဆံုးသို႕ ေရာက္သည့္အခါမွ ေလွကားထစ္ေတြ အမ်ားႀကီး ကိုေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ၿပီးပါလား ဆိုတာ သိျမင္လာသည္။ ကြၽန္ေတာ္တို႔ သည္းခံလိုက္ျခင္းအားျဖင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ေရာ တစ္ဖက္လူပါ၀မ္းေျမာက္ျခင္း ခံစားရမည္ျဖစ္သည္။ မသည္းခံလွ်င္ အမုန္းမ်ားသာ ေ၀မွ်ခံစားရမည္ျဖစ္သည္။ ဤေလာကႀကီးသည္ အမုန္းမ်ား မွ်ေ၀ခံစားရဖို႔ ျဖစ္ေပၚလာရျခင္း မဟုတ္။ ၀မ္းေျမာက္ျခင္း၊ ၿငိမ္သက္ သာယာျခင္းမ်ားကိုသာ မွ်ေ၀ ခံစားဖို႕ျဖစ္သည္။ သည္းခံျခင္းသည္ ကြၽန္ေတာ္တို႕အား ျဖင့္ လုပ္ယူ၍ မရ။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ အားျဖင့္ဆိုလွ်င္ သည္းခံျခင္း မဟုတ္၊ ႀကိတ္ခံျခင္းသာ ျဖစ္သြားပါလိမ့္မည္။ သည္းခံျခင္းသည္ ဘုရားက လုပ္ေပးမွသာ လွ်င္ျဖစ္လာသည္။ ဘုရားက ကြၽန္ေတာ္တို႕ ႏွလံုးသားမွာ ေနရာယူၿပီး သည္းခံျခင္း၊ စိတ္႐ွည္ျခင္း၊ ၀မ္းေျမာက္ျခင္း၊ ၿငိမ္သက္ျခင္းေတြ ကိုျဖစ္ေပၚေစၿပီး ကြၽန္ေတာ္တို႔အားျဖင့္ သူတစ္ပါး၊ လူအမ်ားကို ၀မ္းေျမာက္ျခင္း ျဖစ္ေပၚေစသည္။ သခင္ ေယဇူး ခရစ္ေတာ္ကို ကြၽန္ေတာ္တို႔ ႏွလံုးသားမွာ ယံုၾကည္ လက္ခံလိုက္တဲ့အခါ အဲဒီအရာ ေတြဟာ ကြၽန္ေတာ္တို႔ႏွလံုးသားထဲမွာျဖစ္ေပၚ လာပါတယ္။ ဘုရားက ကြၽန္ေတာ္တို႕ မပါဘဲ ဘာမွမလုပ္ခ်င္သလို၊ ကြၽန္ေတာ္တို႔ကလည္း ဘုရားမပါဘဲ ဘယ္အရာတစ္ခုကိုမွ် လုပ္လို႔ မရပါဘူး။ ႐ွင္ေပတ႐ူးက သခင္ေယဇူးကို သူတစ္ပါးအား ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္၊ ဘယ္ႏွစ္ခါ ခြင့္လႊတ္ရမလဲလို ႔ေမးတဲ့အခါ အႀကိမ္ခုႏွစ္ဆယ္ ခုႏွစ္လီ ခြင့္လႊတ္ရမယ္လို႔ေျပာတယ္။ သခင္ေယဇူးက သူတစ္ပါး ကိုယ့္ပါးတစ္ဖက္ကို ပုတ္လွ်င္ ေနာက္ ပါးတစ္ဖက္ကုိ ျပန္လွည့္ေပးပါလို႔ေျပာ ထားတယ္။ ကြၽန္ေတာ္တုိ႕လူသားေတြအားလံုး အတြက္ လက္၀ါးကားတိုင္မွာ သခင္ေယဇူးျပဳခဲ့တဲ့ ေနာက္ဆံုးအႀကီးမားဆံုး လကၡဏာက ခြင့္လႊတ္ ျခင္းပါပဲ။ သူ႕ကို အသက္ေသေအာင္ ႏိွပ္စက္ခဲ့တဲ့ သူေတ၊ြ အေသသတ္ခဲ့သူေတြကိုု လက္၀ါးကားတိုင္မွာ "အိုအဖ သူတို႔ရဲ႕မသိလို႔ ျပစ္မွားမိခဲ့တဲ့ အျပစ္ေတြကို ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူပါ " လို႕ ဘုရားသခင္ဆီမွာ ဆုေတာင္းေပးခဲ့တယ္။ အဲဒီ အႀကီးမားဆုံး လကၡဏာအားျဖင့္ သခင္ေယဇူးဟာ စာတန္ကို ေအာင္ျမင္ၿပီး လူသားေတြကို အျပစ္ငရဲမွ ကယ္တင္ခဲ့တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ကြၽန္ေတာ္တို႔ဟာ သည္းခံျခင္း အားျဖင့္ ေလာကႀကီးကို အလွဆင္ၾကပါစို႔လို႕ ေရးသားတင္ျပ လိုက္ပါတယ္။

လူသား (ဆားေမွာ္)