Saturday, August 6, 2011

က်မ္းစကားမ်ားႏွင့္ အားယူျခင္း (၁)

သခင္ေယဇူးသည္ မုန္႔ကိုယူ၍ ေက်းဇူးေတာ္ခ်ီးမြမ္းေတာ္မူၿပီးလွ်င္ ထိုင္ေနေသာသူတိုို႔ကိုို ေ၀ငွေပးေတာ္မူ၏။ (ရွင္ေယာဟန္ - ၆း၁၁)

ျပင္သစ္ႏိုင္ငံသို႔ သြားေနသည့္ ရထားတစ္စင္း ေပၚတြင္ လူႏွစ္ဦးသည္ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ထိုင္ကာ ခရီးႏွင္ ေနၾက၏။ ထိုသူႏွစ္ဦးမွာ လူငယ္တစ္ေယာက္ႏွင့္ အဘိုးအိုတစ္ဦး ျဖစ္ၾကပါသည္။ ထိုအဘိုးအိုသည္ သမၼာက်မ္းစာေတာ္ျမတ္ကို ဖြင့္ၿပီး မုန္႔တစ္လံုးႏွင့္ ငါးႏွစ္ေကာင္အေၾကာင္းကို ဖတ္ေန၏။ လြန္စြာမွ စပ္စုႏိုင္တဲ့ လူငယ္ေလးက အဖိုးအို ဖတ္ေနသည့္ သမၼာက်မ္းစာေတာ္ျမတ္ကုိ လွမ္းၾကည့္ကာ အဖိုးအိုကို ေမးေလ၏ "မုန္႔တစ္လံုးႏွင့္ ငါးႏွစ္ေကာင္ သမၼာက်မ္းခ်က္ကို ယံုၾကည္လို႔လား"ဟု ေမးေလ၏။" အဖိုးအိုက "ငါ ယံုၾကည္ပါတယ္။ လူငယ္ေလးကေကာ မယံုဘူးလား"လို႔ ေမးခြန္း ထုတ္လိုက္၏။ လူငယ္ေလးက "ကြၽန္ေတာ္က သိပၸံပညာ႐ွင္၊ ဒီက်မ္းခ်က္က သိပၸံပညာ ႐ႈေထာင့္ကၾကည့္ရင္ အလြန္ကို ႐ႈပ္ေထြးေန လို႔ပါ"ဟု လူငယ္ေလး ေျဖၾကားၿပီး မၾကာခင္ပင္ မီးရထားသည္ လူငယ္ေလး ဆင္းမည့္ဘူတာသို႔ အ႐ိွန္ တျဖည္းျဖည္း ေလွ်ာ့၍ ခုတ္ေမာင္း ေနေတာ့၏။ လူငယ္ေလးက အဘိုးအိုကို ဒီဘူတာဟာ ကြၽန္ေတာ္ ဆင္းရမဲ့ ဘူတာပါ။ အရမ္းကို စကားေျပာလို႔လဲ ေကာင္းတာပဲ။ အဘိုးအိုရဲ႕ အမည္ေလးကို သိပါရေစဟု ေမးေလရာ အဘိုးအိုက ကြၽန္ေတာ့္အမည္ဟာ လူး၀စ္ပက္စတီရာ(Louis Pasteur)ဟု ေျပာလိုက္ရာ လူငယ္ေလးသည္ အလြန္ကို အ့ံၾသေတြေ၀ တုန္လႈပ္ သြားေလေတာ့၏။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ရထားေပၚမွာ ကြၽန္ေတာ္ ေဆြးေႏြး ျငင္းခုန္ လာသူဟာ ကမၻာေက်ာ္ သိပၸံပညာ႐ွင္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္လို႔ပါပဲ။

စဥ္းစားရန္။သိပၸံပညာ၏ ႐ႈပ္ေထြးနက္နဲျခင္းေတြနဲ႔ ရင္ဆိုင္ေနရေသာ အခါ ကြၽႏု္ပ္တုိ႔၏ ယံုၾကည္ျခင္းေတြကို ဘယ္လို ထိန္းေက်ာင္းၾကမလဲ။ အနည္းငယ္ေသာ သိပၸံပညာ အသိဟာ ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ ေ၀းလြန္းလွေပ၏။ နက္႐ိႈင္းလြန္းေသာ သိပၸံပညာအသိဟာ ယံုၾကည္ျခင္းႏွင့္ နီးေစလွေပ၏။


ခရစ္ဂ်ဳိးဇက္
(ကန္ေတာ္ေျမ)