Tuesday, December 8, 2009

မိမိကုိယ္ကို ျငင္းပယ္ျခင္း (သို႕) ကိုယ္က်ိဳးစြန္႕ျခင္း


မိမိကုိယ္ကို ျငင္းပယ္ျခင္း (သို႕) ကိုယ္က်ိဳးစြန္႕ျခင္း

မိမိကုိယ္ကို ျငင္းပယ္ျခင္း (သို႕) ကိုယ္က်ိဳးစြန္႕ျခင္းတို႕ ဆိုတာေတြကို ယခုေခတ္ လူေတြ သိပ္မေျပာ ၾကေတာ့ဘူး။ ကိုယ္က်ိဳး အတၱအက်ိဳးစီးပြားနဲ႕ သာယာမႈေနာက္ကိုသာ လိုက္ေလွ်ာက္ ေနၾကပါတယ္။ ယခုမ်က္ေမွာက္ေခတ္ ကာလမွာ လူ႕အခ်စ္ကို ႐ုပ္ရွင္ ဇာတ္ကားေတြ၊ ၀တၳဳ စာအုပ္ေတြ၊ ေခတ္ေပၚ သီခ်င္းေတြထဲမွာလို အာ႐ုံခံစားမႈကို လႈ႕ံေဆာ္ေပးေသာ အရာ၊ သာယာမႈန႕ဲသာ ယူဆ လက္ခံၾကပါ ေတာ့တယ္။ လူ႕ဘ၀ရဲ႕စစ္မွန္တဲ့ အဓိပၸာယ္ ဆိုတာကို အတၱမဆန္ေသာ နည္းလမ္းနဲ႕ သူတစ္ပါးကို အေစခံျခင္းအားျဖင့္သာ ရွာေဖြေတြ႕ရွိႏိုင္ပါတယ္ ဆိုတဲ့အေတြး အေခၚကေတာ့ ယခုေခတ္ ကာလလူေတြရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ဆက္စပ္၍ မရပါ။ ျပဒါး တစ္လမ္း၊ သံတစ္လမ္းျဖစ္၍ ေနပါတယ္။ ႏွစ္ဆယ္ရာစု ေနာက္ပိုင္းစာေပနဲ႕ မီဒီယာ ေလာကေတြမွာလည္း အၾကမ္းဖက္မႈ၊ အဓမၼျပဳမႈေတြနဲ႕ ေပ်ာ္သလိုသာေန ကိုယ္႕လူေရ ဆိုတဲ့ အေတြး အေခၚေတြသာ တိုးတက္ လာေနပါတယ္။
ကြၽႏု္ပ္တို႕တစ္ေတြ မ်ားေသာအားျဖင့္ ခံယူခ်က္လြဲေနတဲ့ အခ်က္ကေတာ့ "ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဆိုတာကို စစ္မွန္ေသာ အရာလို႕ မေတြးျခင္း" ပဲျဖစ္တယ္။ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း ဆိုေသာအရာကို ရွာေဖြရတာ မခက္ခဲလွပါဘူး။ တစ္ပါးသူရဲ႕ အခက္အခဲကို ၀င္ေရာက္ ကူညီေပးျခင္း၊ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ျပသျခင္းျဖင့္ ရွာေဖြလို႕ရပါတယ္။ သူတစ္ပါးကို ကိုယ္က်ိဳးစြန္႕ၿပီး အေစခံလာေလေလ လူပီသေလေလ ျဖစ္ပါတယ္။
ကြၽႏု္ပ္တို႕ရဲ႕ ကမၻာေျမႀကီးမွာ မာသာရ္ထေရဇားလို ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးေတြ အလြန္ လိုအပ္ေနပါတယ္။ အသက္အရြယ္ ႀကီးရင့္ ၿပီးခ်ည့္နဲ႕ေနတဲ့ သီလရွင္မာသာရ္ထေရဇားဟာ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႕ အနစ္နာခံၿပီး ခ်စ္ျခင္းနဲ႕ အေစခံခဲ့တယ္။ လူ႕ဘ၀ ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ စစ္မွန္တဲ့ အဓိပၸါယ္ကို သူမရဲ႕ ဘ၀တစ္ခုလံုးနဲ႕ ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။ ေလာကရဲ႕အေပၚယံမွ်သာ ျဖစ္တဲ့ တန္ဖိုးေတြကို သူမဟာ အဆက္မျပတ္ စိန္ေခၚခဲ့ပါတယ္။ စစ္မွန္တဲ့ေကာင္းျမတ္ျခင္းနဲ႕ သန္႕ရွင္းျဖဴစင္ျခင္းဟာ ဘာသာတရားမရွိတဲ့ သူကိုပင္ ဆြဲေဆာင္ႏိုင္စြမ္း ရွိတဲ့ အရည္အခ်င္းတစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မာသာရ္ထေရးဇားကို တစ္ကမၻာလံုးမွာ ရွိေနတဲ့ လူေတာ္ေတာ္ မ်ားမ်ားဟာ ခ်စ္ခင္၊ ႐ုိေသ ေလးစားၾကပါတယ္။
သူမရဲ႕ ယုံၾကည္ခ်က္နဲ႕အက်င့္ အားျဖင့္ ႏွစ္ဆယ္ရာစုရဲ႕ Umanism ဆိုတဲ့ ဘာသာတရားမရွိပဲနဲ႕လည္း ေပ်ာ္ရႊင္မႈနဲ႕ ျပည္႕စံုျခင္းကို ရရွိႏိုင္တယ္ဆိုတဲ့ လူသား ပဓာန၀ါဒီမ်ားနဲ႕၊ ႐ုပ္၀ါဒီသမားေတြရဲ႕ အ႐ုိးစြဲေနၿပီး ျဖစ္တဲ့ ယူဆခ်က္ အခ်ိဳ႕ကို မွားယြင္းျခင္း အေၾကာင္းျပဆို ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဥပမာ လူဦးေရထူထပ္ သိပ္သည္းမႈေၾကာင့္ အိႏၵိယႏိုင္ငံ ေနရာအႏွ႕ံအျပားမွာရွိတဲ့ ကေလးေတြ၊ ေသအ့ံဆဲဆဲ လူနာေတြကို စြန္႕ပစ္ ထားၾကတယ္။ သူတို႕ကို စြန္႕ပစ္ထားတဲ့ ဒီကမၻာႀကီးကေန ထြက္ခြာမသြားမွီ ေနာက္ဆံုအခ်ိန္ေလးမွာ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႕ ၾကင္နာယုယမႈေတြ ခံစားသြားႏိုင္ဖို႕ သူမနဲ႕ သီလရွင္ေတြက ဒုကၡခံၿပီး သယ္ယူၾက ႏွစ္သိမ့္ေပးၾက ပါတယ္။ ထိတ္လန္႕ဖြယ္ရာ ေကာင္းတဲ့ ေ၀ဒနာခံစားေန ရသူကို ညင္ညင္သာသာ အသက္ထြက္ေစၿပီး သူတို႕ရဲ႕ ၾကင္နာသနားျခင္းကိုျပတဲ့ သူေတြနဲ႕ ႏႈိင္းယွဥ္ရင္ မာသာရ္ထေရးဇားရဲ႕ ေရြးခ်ယ္မႈဟာ လြန္အံ့ၾသစရာ ေကာင္းလွပါတယ္။
မာသာရ္ထေရးဇားရဲ႕ စကားကို နားေထာင္ၾကည္႕ရင္ သူမရ႕ဲ စကားေတြထဲမွာ ႀကီးမားတဲ့ စိတ္ခြန္အားနဲ႕ ၀ိညာဥ္ေရး အလွတရားေတြ ပါရွိေနပါတယ္။ ဘုရားသခင္ဟာ သူ႕ကိုယ္သူ ဆာမြတ္တဲ့သူမ်ား၊ ဖ်ားနာေနေသာသူ၊ အ၀တ္မရွိေသာသူ၊ အိုးအိမ္မရွိေသာသူေတြနဲ႕ ထပ္တူျပဳထား ပါတယ္။ ဆာမြတ္ျခင္းလို႕ ဆိုရာမွာ အစားအေသာက္ တင္မကပဲ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ၾကင္နာေဖးမမႈကို လိုအပ္လို႕ အားငယ္ေနျခင္း ေတြပါပါတယ္။ အ၀တ္မရွိျခင္းလို႕ဆို ရာမွာ အကၤ်ီ၊ လံုခ်ည္ေတြသာ မဟုတ္ပဲ လူေတြက သနားက႐ုဏာ မရျခင္း၊ မသိ က်ိဳးကြၽံျပဳခံရျခင္းေတြပါ ပါတယ္။ အိုးအိမ္ မရွိျခင္းဆိုရာမွာ သစ္၊ ၀ါး၊ အုတ္နဲ႕ေဆာက္ ထားတဲ့ အိမ္ေတြကိုသာ ဆိုလုိတာ မဟုတ္ပဲ မိမိရဲ႕အေပၚ၊ မိမိကို ေဖးမေပးသူအျဖစ္ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ေခၚပိုင္ခြင့္မရွိပဲ အားကိုးရာ မဲ့ျခင္းလည္း ပါ၀င္ပါတယ္။
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ အေၾကာင္းကို ေျပာတဲ့အခါမွာလည္း မမွန္ကန္ေနတဲ့ အခ်စ္ဆိုရင္ နာက်ည္းခံစားရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ သခင္ခရစ္ေတာ္ဟာ လူသားေတြကို ခ်စ္ေၾကာင္း သက္ေသျပဖို႕ ကားတိုင္ေတာ္ေပၚမွာ အေသခံခဲ့ပါတယ္။ အကယ္၍ မိမိက တစ္ပါးသူကို ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ ေပးဆပ္ျခင္း ဆိုတာရွိကို ရွိရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ လူသားတိုင္းဟာ ဘ၀မွာ အဓိပၸါယ္ကို ရွာေဖြေန ၾကပါတယ္။ သူတို႕ဘ၀ အတြက္ ပင္ကိုရည္ ရြယ္ခ်က္နဲ႕ တန္ဖိုးကို ေပးမဲ့ အရာကို ရွာေဖြေနၾကပါတယ္။ (Albert Einstein) က အခုလိုဆိုထားပါတယ္ မိမိဘ၀ဟာ အဓိပၸါယ္မ႐ွိပါဘူးလို႕ သတ္မွတ္ထားတဲ့သူ ဟာဆိုရင္ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို မရရွိ႐ံုသာမကပဲ အသက္ဆက္ရွင္ဖို႕ပင္ မျဖစ္ႏိုင္ေလာက္ ေအာင္ပါပဲတဲ့ ကြၽႏု္ပ္တို႕ရဲ႕ဘ၀မွာ ရည္ရြယ္ခ်က္ မ႐ွိဘူးဆိုရင္ အသက္ရွင္ေနရတာ အဓိပၸါယ္ မရွိေတာ့ပါဘူး။ အကယ္၍ မိမိဘ၀မွာ အဓိပၸါယ္ တစ္စံုတစ္ရာကို ရွာေဖြေတြ႕ရွိႏိုင္ရင္ ႀကီးက်ယ္တဲ့ ဒုကၡ ေ၀ဒနာေတြကိုေတာင္ ခံႏိုင္ပါတယ္။ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကင္းမဲ႕ေလာက္ေအာင္ စိတ္ဓာတ္က်ဆင္းျခင္းဟာ အဓိပၸါယ္မရွိတဲ့ ဒုကၡေ၀ဒနာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ အမွန္တကယ္ လူပီသဖို႕ဆိုရင္ မိမိအလိုဆႏၵကို ျငင္းပယ္ျခင္း၊ ကိုယ္က်ိဳးစြန္႕ အနစ္နာခံျခင္းမ်ားကို မလြဲမေသြ ျပဳလုပ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မိမိရဲ႕ အက်င့္စ႐ုိက္နဲ႕ စာရိတၱဗလကို တိုးတက္ခ်င္ရင္ေတာ့ မိမိကိုယ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ ျခင္း (Self-control) .. က အလြန္အေရးႀကီး ပါတယ္။
ငယ္ရြယ္တဲ့ ကေလးသူငယ္မ်ားကို အတၱမဆန္တတ္ရန္ႏွင့္ ရက္ေရာတတ္ရန္ အၿမဲသြန္သင္ေပးရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအတြက္ေၾကာင့္ အသင္းေတာ္က ကြၽႏု္ပ္တို႕အတြက္ ၀ါတြင္းကာလဆိုတာကို သတ္မွတ္ ေပးထားပါတယ္။ တသီးတျခား ၀ါေရွာင္၊ အသားေရွာင္ရတဲ့ေန႕ေတြဟာ အလြန္အေရးႀကီး ပါတယ္။ ဒီလို ၿခိဳးၿခံျခင္းျဖင့္ မိမိရဲ႕အေသြးအသား ဆႏၵ သဘာ၀အ ေလွ်ာက္ျပဳမႈလိုစိတ္ကို ထိန္းခ်ဳပ္ေပးၿပီး ပိုမို ျမင့္ျမတ္တဲ့ သဘာ၀သို႕ ပို႕ေဆာင္ေပးပါတယ္။ အကယ္၍ ကြၽႏု္ပ္တို႕ဟာ အရာ အားလံုးကို မိမိအတြက္ ရယူေနမယ္ မိမိရဲ႕ စိတ္အလိုဆႏၵကို လိုက္ျဖည္႕ေနမယ္ဆိုရင္ ကြၽႏု္ပ္တို႕ရဲ႕ စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာေရာ၊ ၀ိညာဥ္ေရးပိုင္း ဆိုင္ရာပါ ရင့္က်က္မႈ မရွိမွာ ေသခ်ာေနပါတယ္။ ကြၽႏု္ပ္တို႕ဟာ သာလြန္ ျမင့္ျမတ္တဲ့ဘ၀ကို ပိုင္ဆိုင္ႏိုင္ရန္အတြက္ မိမိကိုယ္ကို ျငင္းပယ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အတၱမဲ့တဲ့ နည္းလမ္းေတြနဲ႕ နီးစပ္ေသာသူမ်ားကို ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ ျပသရပါမယ္။ မိမိ၏အလိုကို ျငင္းပယ္ျခင္းျဖင့္ လူ႕ဘ၀ရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို ျပည္႕ျပည္႕၀၀ သေဘာေပါက္လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ မိမိကိုယ္ကို ျငင္းပယ္ႏိုင္ရန္အတြက္ မိမိကိုယ္ကို စည္းကမ္း သတ္မွတ္ထားရန္ အလြန္ အေရးႀကီးပါတယ္။ ဘ၀မွာလည္း မိမိကိုယ္ကို ျငင္းပယ္ျခင္းျဖင့္ ေကာင္းျမတ္ေသာ ဘ၀အသက္္တာကို ပိုင္ဆိုင္ ႏိုင္ၾကပါေစလို႕ ဆုမြန္ ေကာင္းေတာင္းရင္း ဒီေနရာမွာဘဲ ရပ္နား ပါရေစလား။

တာ၀၀ံာိ