Monday, September 7, 2009

သို း ေပ်ာက္


သို း ေပ်ာက္

လူတစ္ဦးတြင္ သိုးအေကာင္ တစ္ရာ႐ိွၿပီး ယင္းတုိ႕အထဲမွ တစ္ေကာင္သည္လမ္းလြဲ၍ ေပ်ာက္ဆံုးသြားလွ်င္ သူသည္ ကိုးဆယ္ကုိးေကာင္တို႕ကို ေတာင္ေပၚတြင္ထားခဲ့လ်က္ ေပ်ာက္ဆံုးေသာ သိုးကုိသြား၍ ႐ွာတတ္သည္ မဟုတ္ေလာ။ (မာေတဦး ၁၈း၁၂၊ လု ၁၅း၄)

အျဖစ္အပ်က္ကေတာ့ ဒီလိုဗ် ၿပီးခဲ့တဲ့ တစ္ပတ္ေလာက္က အသုဘကိစၥ တစ္ခုမွာေပါ့ အေလာင္းကို သၿဂိဳလ္ၿပီးလို႕ သားသမီးကိုးေယာက္လံုးအတူ ျပန္ဆံုၾကတဲ့အခ်ိန္မုိ႔ ထုိညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမေတြထဲက အငယ္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ဂၽြန္က ရက္လည္ေန႔ သူ႕အိမ္မွာလည္း ဘုရား႐ိွခုိး ခ်င္တယ္ေပါ့။ ဒါနဲ႔ ရက္လည္တဲ့ေန႕မွာ တျခား ဘာသာ၀င္ေတြနဲ႔ အတူတူညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမ အားလံုး ဟင္နရီအိမ္မွာ ဘုရား႐ွိခုိးၾကတာေပါ့။ ဘုရား႐ွိခိုးလို႔လည္းၿပီးေရာ က်န္ရစ္သူသားသမီး ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမေတြထဲက အႀကီးဆံုးျဖစ္တဲ့ ဦးပီတာ
ကစၿပီး စကားေျပာလိုက္တယ္။ ကဲ့ေန႔ဟာ အေမ့ရဲ႕ရက္လည္ ဘုရား႐ွိခိုး ဆုေတာင္းျခင္း အစီအစဥ္ ၿပီးၿပီမုိ႔ တို႔တေတြလူအုပ္စု မခြဲခင္မွာ္ ကုိႀကီး တစ္ ေျပာခ်င္တယ္။ အဲဒါဘာလဲ ဆိုေတာ့တို႔တေတြရ႕ဲ အေမ ဆုံး႐ႈံး လိုက္ရေပမဲ့ ၀မ္းမနည္းၾကနဲ႔ မင္းတို႕တေတြ၀မ္းနည္းလို႔ ငိုေနတဲ့မ်က္ရည္ဟာ ဘုရားသခင္ဆီ၀င္ေနတဲ့ အေမ့ေျခလွမ္းေတြ တုန္႔ေႏွးေလးကန္လိမ့္မယ္။ တို႕အေမဟာ ဒီအခ်ိန္မွာ ဘုရား႐ွင္ရင္ခြင္ေတာ္မွာ ေပ်ာ္႐ႊင္၀မ္းေျမာက္မႈနဲ႔ ႐ွိေနၿပီး ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ အေမဟာ အျခားဘာသာကေန သက္၀င္ယံုၾကည္သူ ျဖစ္လာၿပီး ေသသည့္ကာလတိုင္ေအာင္ ေကာင္းေသာ အသက္႐ွင္မႈကို ျပဳသြားတယ္။ သူ႔ရဲ႕ခင္ပြနး္ျဖစ္တဲ့ အေဖ့ေပၚမွာေရာ အိမ္ေထာင္စုေပၚမွာေရာ တာ၀န္ ေက်သြားတဲ့ မိခင္ေကာင္းျဖစ္တယ္။ ေယာက်္ားဘာသာထဲ ၀င္တဲ့အေမဟာ ႏွစ္ႏွစ္ကာ ယံုၾကည္ေန႐ုံမွ်မက မယ္ေတာ္ တမန္ေတာ္မွာလည္း ေကာင္းေသာအသင္း၀င္ ျဖစ္တဲ့အတြက္ မယ္ေတာ္က သူ႔သားေတာ္ခရစ္ေတာ္႐ွင္ဆီ ဆုေက်းဇူး ေတာင္းခံေပး ေနေလာက္ၿပ၊ီ သခင္ခရစ္ေတာ္ဟာလည္း ေနစရာ အခန္းမ်ားစြာ ႐ိွတဲ့ ေကာင္းကင္ႏိုင္ငံေတာ္မွာ သူ႕အတြက္ သီးသန္ ေနရာေပးခဲ့ေလာက္ၿပီ။

ဒါေၾကာင့္ သူမဟာ မုခ် ေကာင္းကင္ဘံုမွာ စံေနေလာက္ၿပီ၊ အမွန္မွာအေမဟာ ေသတာ မဟုတ္ဘဲ လူ႔ျပည္ကုိ ၿငီးေငြ႕လုိ႔ အဆင္း သ႑န္ေျပာင္းလဲၿပီး ေကာင္းကင္ခရီးႏွင္တာပဲကြ။ ေအး တစ္ခုေတာ့႐ိွတယ္။ အေဖနဲ႕အေမဟာ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ေကာင္းကင္ေရာက္႐ွိမဲ့ တို႕အားလံုး သူတို႕နဲ႕ ေကာင္းကင္ဘံုမွာ ဆံုႏိုင္ပါမလားလို႕ ေတြးၿပီး ၀မ္းနည္းတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမအားလံုးထဲမွာ ညီငယ္(၃)ေယာက္က လက္ထပ္ျခင္း စကၠမင္တူး မခံယူရေသးေတာ့ ဘာသာတရားရဲ႕ အျပင္မွာ႐ွိေနဆဲပဲ။ ဒါေတြအတြက္ ညီငယ္တို႔ကလည္း ႀကိဳးစားရမယ္။ တို႕တစ္ေတြကလညး္ ဆုေတာင္း ေပးရမယ္။ ဒါမွ တို႕ေတြဟာ မိဘေတြကုိ ေျခရာခံတဲ့ ေနာက္လိုက္ေကာင္းေတြ ျဖစ္မွာ။ အသက္႐ွင္ခ်ိန္မွာ ကယ္တင္ျခင္း ရ႐ွိဖို႕က အဓိကအေရးႀကီးေတာ့ ပိုႀကိဳးစား ၾကပါလို႔ပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္ကြာ။


ဦးပီတာ၏ စကားအဆံုးမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေလးနက္စြာ စဥ္းစားမိပါတယ္။ လက္ထပ္ျခင္းမခံရတာက (၃)ေယာက္။ အတူတူရန္ကုန္မွာ ေနၾကသူကုိေတာ့ အသာထားၿပီး နီးစပ္တဲ့ ဂ်ိဳးဇက္ဆိုသူ အိမ္ကိုပါ ဘုရား႐ွိခိုးသင့္တာေပါ့ လုိ႔ျမင္မိရာကေန က်ိဳးေၾကာင္း႐ွင္း ျပတဲ့အခါ အားလံုးက သေဘာတူၾကပါတယ္။ ၀မ္းသာစရာပါပဲ ကိုဂ်ိဳးဇက္လည္း လိႈက္လွဲစြာ လက္ခံခြင့္ျပဳလို႔ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမမ်ားနဲ႔အတူ သြား၍ ဆုေတာင္းေမတၱာမ်ားနဲ႔တူ သြားၿပီးဆုုေတာင္းေမတၱာ ပို႔ေပးၾကပါတယ္။ ဘုရား ႐ွိခိုးဆုေတာင္း၍ ၿပီးသြားတဲ့
အခါကို ဂ်ိဳးဇက္က ကၽြန္ေတာ္လက္၀ါးကို ဆုပ္ကိုင္ၿပီး ဆရာရာ ဒီလိုမ်ိဳး ဘုရား႐ွိခိုးခ်င္ေနတာ ၾကာၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္က လက္ထပ္ျခင္း မရေသးေတာ့ အားငယ္တယ္။ ခဏခဏ ၀င္ေပးပါ ဆရာရယ္၊ ဒါမွ ကၽြန္ေတာ္ လက္ထပ္ဖို႔ အခြင့္အေရး ေကာင္းမွာ။ ကၽြန္ေတာ္မိန္းမက ဘာသာကြဲဆိုေတာ့ ဘာသာေရးအေၾကာင္း ဘာမွမသိဘူးေလ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဘာမွသိပ္ၿပီး မေျပာတတ္ဘူးဆိုေတာ့ ပိုဆုိးတာေပါ့ဗ်ာ။ ခုေလ ဒီေန႕ ဘုရား႐ွိခိုးေတာ့ သူကေျပာတယ္ လိုမ်ိဳးဘုရား႐ွိခိုးတာ ေပ်ာ္စရာႀကီးေနာ္တဲ့။ ဆရာ (၅) ခါ (၆) ခါ ေလာက္သာ၀င္ၿပီး ဒီလိုဆုေတာင္း ေပးရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လက္ထပ္ဖို႔က ေအာင္ျမင္ေလာက္ပါၿပီ။ ၿပီးေတာ့ အားလံုးမဟုတ္ေတာင္္ မိသားစုထဲမွာ(၃) ပုံ(၂)ပံုကပါဖို႕ က်ိန္းေသေလာက္တယ္။ ဆရာရယ္ တကယ္ေတာ့ ဘာသာေရးဟာ ထိေတြ႔ဆက္ဆံမႈပဲ ဆရာရ႕ဲထိေတြ႕ ဆက္ဆံမႈ နည္းရင္ေအးမယ္၊ ေပါ့မယ္။ ပ်က္မယ္ ေပါ့ဗ်ာ။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညီအစ္ကိုေတြကို ပစ္မထားပါနဲ႕ ဆရာရယ္။ အေမ့အာသုဘမွာ သူမ်ားေတြ အာပတ္ေျဖ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္္ပင့္ၾကေတာ့ က်ေနာ္ေလ ၀မ္းနည္းၿပီး မ်က္ရည္၀ဲလာတယ္။ အဲဒီအခါက်မွ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အျပင္ လူတစ္ေယာက္ လုိျဖစ္ေနမွန္း ခံစားလာရတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း နားေထာင္ရင္း ၀မ္းနည္းလာပါတယ္။
ၿပီးေတာ့ ကိုဂ်ိဳးဇက္က ဆက္ေျပာတယ္ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ရဲ႕ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ေရာင္ျခည္ စသမ္း လာပါၿပီ ဆရာရယ္။ ဒီေန႕ဟာ ကၽြန္ေတာ္ဘ၀ရဲ႕ အေမွာင္ထဲ အာ႐ံုသန္းလာတဲ့ေနပါ သူေျပာရင္း အသံတိမ္၀င္လ်က္ မ်က္ႏွာကိုလည္း ေအာက္သို႔ ငုံထားရင္ လက္ေခ်ာင္းနဲ႔လည္း မ်က္လံုးကို တို႔တို႔ ေနသည္ကိုေတြ႕ရာ ရင္ထဲလိႈက္လွဲစြာ ၀မ္းသာသလို၊ ၀မ္းနည္းျခင္း ကေရာ ယွက္လွ်က္ျဖစ္ေနသည္။ ၀မ္းနည္းတာက ကၽြန္ေတာ္အေနနဲ႔ ဓမၼဆရာ တာ၀န္ကို ေက်ပြန္ေအာင္၊ ႏ႔ွံစပ္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္စြမ္း မ႐ွိျခင္းျဖစ္ၿပီး၊ ၀မ္းသာသည္က သခင္ခရစ္ေတာ္ အတြက္္ ေပ်ာက္ေသာ သိုးကုိ ေတြ႕ ႐ွိျခင္းပင္တည္း။ သူသည္ ထိုသိုးကုိ႐ွာ၍ ေတြ႕ လ်င္ မေပ်ာက္ဆံုးေသာ သိုးကိုဆယ့္ကိုးေကာင္တို႕ထက္ ထုိတစ္ေကာင္၌ ပို၍ ၀မ္းေျမာက္ျခင္း႐ွိမည္”” (မာေတဦး ၈း၁၃)

““သူသည္ ထုိသိုးကို ေတြ႕ေသာခါ ၀မ္းေျမာက္ ၀မ္းသာျဖင့္ ၄င္းကို ပုခံးုထက္တြင္တင္ေလ၏”” (႐ွင္လုကာ ၁၅း၅)

““ဤသိုးစုတြင္ မပါ၀င္ေသာ အျခားသိုးမ်ားလည္း ငါ၌႐ွိ၏။ ထုိသိုးမ်ားကိုလည္း ငါေခၚေဆာင္ရအုံးမည္။ သူတို႔သည္ ငါ့အသံကို နားေထာင္ၾကလိမ့္မည္။ ဤသို႕ျဖင့္ သိုးစုတစ္စု၊ သိုးထိန္း တစ္ပါးတည္း ျဖစ္ရလိမ့္မည္”” (ေယာ ၁၀း၁၆)


မန္းေရာ္(နတ္ေတာ္)